15017 resultaten.
OPBLOEI IN TRIEST GETIJ
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
485 In de nieuwjaarsnacht
spat vuur uit een kinderhand,
doet borrels blinken.
Een keukenraampje
zwaait open bij winters weer:
het huis komt vol mist.
Ik loop langs graven,
blijf staan bij een grote bak,
gooi snoeppapier weg.
Het hok is tochtig:
eenden, konijnen kroelen
op één grote hoop.…
Haar zachte dood
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.890 riep
wou ze de eindweg zelf betreden
Ze wilde niet gaan terwijl ze sliep
ze was nog lang niet uitgestreden
Op een dag liet ze ‘t allen weten
dat ze het leven thans wilde laten
Dat haar kracht nu was versleten
dat ‘t redetwisten niet zou baten
De dokters kwamen om drie uur
toen volgde ’t laatste oogcontact
Hierna doofde een injectie ‘t vuur…
Peters' klacht
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
538 Je lag daar
als een vraagteken aan mijn zij
je maanblanke huid een spandoek van verzet
want liefde was geen lust, zei je
geen lijfelijk libretto van uitslaand, uitheems vuur
liefde was sudoku met zijn twee
op de bank
bij regenweer
maar waarom dan,liefste
lijkt je lichaam
op een katern met woonideeën
staat het te huur in de koopjeskrant…
Dan kraait de haan
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
594 Op deze avond is zijn wereld ingestort,
de Koning die zich zomaar overgeeft,
geen koninkrijk dat hier gevestigd wordt,
geen troon waar hij toch minstens recht op heeft,
hij vlucht en warmt zich schichtig bij het vuur
en hult zich in de anonimiteit,
ik ken Hem niet: dé leugen in dit uur,
hij is de weg kwijt waar zijn Meester lijdt,
dan kraait…
Monogram
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
703 Seizoenen razen in jaren als stof door het universum heen
Dat is ook mijn tempel waar het vandaag de dag stormt
Elke andere ziel een nieuwe zonsopgang alleen
langzaam waar een laatste ondergang zich vormt
Explosies erupties geboren in oorden woorden vol vuur
Nooit te laat te vroeg tevergeefs
Vreemde geuren zoet komen tevoorschijn vanachter…
Schemeruur,
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
430 De avond keert terug naar oude
waarden, de kikkers blaten in
hun glorieuze vuur, geen tijd
voor vroege nachtegalen, waarin
de hazen ruimer ademhalen, het
schemeruur verzamelt de uilen
en geluiden op de zachte treden
van de nacht, de wind verlegt
z’n schreden in de vertrouwde
zomen van z’n rijke vacht.…
Moordend lief
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
703 Voortaan was ik jouw kracht
en jij mijn vuur
dat laaiend in Ardeense pracht
ons beider vrouwen heeft verkracht.
Je zachte handen om mijn leest,
je huid, je haar,
bracht glorie en verraad,
je hartstocht was mijn zekerheid:
verlaat haar maar.
Nooit was een lief zo levend lief
en moordend hard.
Het jubelde,
het kind in ons.…
Glazen tranen
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.342 Dwars door een muur van geweld
wisselen woorden van karakter
Zijn hand breekt haar glazen tranen
op de tafel
waar zij ooit aan zaten
Harten die vuur vreten
maar elkaar niets meer vragen
en duisternis verteren
in de holte van de waan
Stiekem priemen ruwe ogen
in onschuldig vlees
“ Het is genoeg geweest..!…
Brief van een korte dode ruwe bolster
netgedicht
3.0 met 13 stemmen
1.238 vreemde trekken op mijn smoel
maar ben heel tevreden weggevlogen
een mooier slot kon ik niet wensen
was goed uitgerust en had geen pijn
in tegenstelling met veel andere mensen
was mijn vertrek bijzonder fijn
ik wil alvast iedereen bedanken
via een sterk bak koffie en wat weke cake
sta alsjeblieft niet in het zwart te janken
als je mijn vuur…
Te strak bit?
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
542 Uit het duister van de
nacht draven kudde
vermetele veulens, ze
slaan helse vonken uit
de met leer beslagen
edelstenen, hoeven
trekken strepen vuur
over dat vermaledijde
uur, drijven massa’s
wolken terug achter de
streep van mijn horizon.…
Hun land, hun hemel en hun sterren
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
650 Legden een vuur aan en maakte een kruisteken.
Keken op naar de sterren alsof ze er nooit eerder geweest waren.
Dit nu was: hun land, hun hemel en hun sterren.…
De wereld is van klei.
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
577 Ze steelt het vuur uit vruchtbare grond
voorbij de norm en middelmaat, ze heelt
de aarde tot onbewerkt gebied, doceert het
medicijn waarmee de liefde wordt verrijkt.…
Mijn zoon
gedicht
4.3 met 3 stemmen
6.469 Mijn zoon, er is in de wereld aan vaganten een nijpend tekort
aan spijbelaars, geuzen en muiters; aan dienaars van de droom
en bedelbroeders van het Heilig Vuur en Gloeiend Raadsel.…
Overgave
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
880 Zo terneergeslagen voeten wroeten in zand
zo'n dag met ergens in je
iets aan de hand
Pijnlijk vuur vanbinnen dieper dan het hart
waar geen geest kan reiken
maakt het verward
Verdwaald zijn in nevels nog amper denken kan
willoos overgeleverd
geheel in de ban
Muziek onverdraaglijk schoonheid doet pijn
herinnert met smart aan
wat nooit was…
De herfst leert mij
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
630 De herfst leert mij geduld en trouw,
het licht van vele vuren
die eenzaam branden in de nacht.
Wie hoort bij wie, waar is mijn thuis,
waar word ik echt verwacht?
De herfst wil mij dit leren.
Uit: Kristallijn, 1986…
Laura Ashley Jurkje
gedicht
3.7 met 3 stemmen
3.948 Trok de stoute dichtersschoenen aan toen
ik acht was en vroeg me af of een draak echt
vuur spuwde of confetti.
Reed paard en stommelde al radslagend
door karatezalen. Spinning als masochistische
neiging die ik niet onderdrukken kon.
Men zag mij acteren, of toch niet. Tienen
halen in Latijn, vallend en opstaand.…
Stenen schild
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
455 De pionnen hebben pijn die zij niet voelen
in het kostbaar bloed dat niet vloeit in een
schimmendans van schijn in moed en wanhoop
van gestold vuur, verwaaid op de torentrans als een
fluisterende stem van vrede en voel hoe het verstilt.…
11
gedicht
4.0 met 5 stemmen
12.615 In het vuur hangen koperen schoenen met hoge hakken:
om te eren of te wreken, ze weet het niet zeker.
Ze ziet de andere gasten grijnzen,
zelfs haar eigen koning,
en tot overmaat van belediging grijnst hij iets milder.
Nu vergaat haar trotse schoonheid.
Hard gevochten, toch verloren.…
Jouw verjaardagsnacht
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
667 Tegen de ochtend echter kwam de rust
je adem stopte, jouw vuur was geblust
en ik heb je toen zachtjes vaarwel gekust.…
De laatste tint grijs
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
527 het geheim van
het ultieme paren is niet
komen maar die energie vergaren
door een leven lang op
talloze manieren over de weg naar
het moment suprême te dromen
samen schil voor schil
het intens genot te pellen
door het eindeloos uit te stellen
mee te gaan in fantasieën
waar dominantie onderdanig is
pijn als lust en vuur wordt ervaren…
Bestemd
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
633 De stilte verenigde de hartstocht in vuur en vlam
met een wrijving waarmee de ontsteking begon.
De oerknal explodeerde na een zacht gesis
door het aanstippen van de vuurbal aan de horizon.…
Toverdrankje voor Adriaan
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.357 met 't ritme van de wind
Waar zich onze Adriaan de Tovenaar bevindt
Ras gingen de heksen hem een toverdrankje brouwen
Staken met veel vlijt de handen uit de heksenmouwen
In een pot speciaal gemaakt van goud en edelsteen
Kookten zij een drankje als was nooit gemaakt voorheen
Licht en liefde gingen er met grote scheppen in
Lucht met vuur…
Het beeld in de wolken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
630 Die is gekrompen, spuugt nu geen vuur
ik lach om het kind, kijk verder naar
het spel van wind en wolken.
Dan ineens zegt het kind:
Oma....hoe moet dat
als je een engeltje bent?
Stel dat dan die wolken
er zijn, dan zie je ons nooit meer,
da's niet fijn!…
ZON-dag.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
537 Genegenheid ook kolkend vuur - heden peperduur -
Uit de hemel gevallen, tergend lang geduld dus vetjes beloond.
Nooit doemdenken of wanhopen, ook niet mistroostig wezen
Wat een cliché - mens, durf te leven - werd toch wel bewezen.…
ode aan den kuyt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
600 stof zuigt
dat anderen slingeren laten
die - zichzelf kastijdend
gelijk een wals op stoom
in een werkgang
het verzet plet en verschroot
den kuyt - de koning van feyneoord
venijnig en geslepen
brengt ons
gelijk tarwe, haver en gerst
het kuitbier smaken doet
het zoet der zege
wanneer geniaal gesublimeerd
aan gekante horizon
het vuur…
Vrede diepgeworteld in het hart
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
665 er is niets meer wat je nog langer hier houdt
je deed me pijn
wilde een vriend van mensen zijn
beroemd en rijk worden
van mijn kunsten
mijn vuur heb jij gestolen
in het nachtelijk uur
waarin alleen de uil kon kijken
toen de vogels lagen te slapen
een zwaar vergrijp
rijkdom en macht de verleidelijke rode steen
afkomstig uit een barre rots…
Bede
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.015 Laat uw vuur mijn dorst,
Als mijn hart zwemt in mijn borst,
Vlammend weder hitsen.
Blaak en blus mij meer en meer;
Dat ik, hijgend, keer op keer,
Naar uw bijstand hake!
En gelest en weer ontgloeid,
Nauw’ van de ene gunst vermoeid,
Weder de andre smake!…
Menselijkheid
poëzie
3.7 met 6 stemmen
2.319 - Kan plotseling zoals een vuur omhoge klimmen
wanneer ik voel en weet, dat in mijn hert getroond,
standvastig en steeds levend zonder aardse kimmen,
vol ongekende luister Godes beeltnis woont.
Ik voel mij rijzen dan en ken noch tijd, noch dagen.
'k Ben gans allene, 'k heb noch vriend noch vijand meer...…
Waar liefde wonen kan
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
568 Maar leeft het vuur in beide harten,
stroomt de warmte steeds over en weer.
Al speelt een gure wind hen parten,
de vlam gaat nooit en te nimmer neer.…
Hete winter.
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
671 Bengaals vuur danst een mooie toekomst in
Totaal vervoerd door pure zo schone min.
Zingend de douche in, schattebout wil mee maar neen - je bedruipt je
Hete water kolkt rijkelijk over lijf ook geest, zielezaligheidje.
HIJ zou - met pionnen werken en er werd niet gelogen
Zo een dom kattenbeest heeft marsen in haar vermogen.…