4052 resultaten.
Toekomst
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
555 raamkozijn schrob
Blijven staan door standpunten als het zwarte
water golvend door de
rioolbuis klotst
Je hoort en ziet de mantel
van 't verdriet nog steeds niet hangen
om de schouders van zovele om je heen
aarzelend welke deur je
binnen zult gaan in een verloren wereld
Bemin de zoete warme wind om te leven
doe bekentenissen die je stenen…
Red ons Kluun!
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
457 Hoezeer wij allen moeten giezen
Verdoold zoekt dwaze remkes
't ridderspoor
Mutant met mutus, spruw in tondeldoos
Met alumetten in zijn hand
een roos
Lonkt koolmees tevergeefs
naar 't doofmansoor
Hoe droef moreel voor waar
en opportuun
Den ezel prikt geen steen
ten tweede male
De landrot wil die rutte kiel
gaan hale
O help…
Eeuwig en enig Heer over dood en leven
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
628 op
de aarde die Hij bouwde
sla mijn ogen op naar het Oosten
Mijn God de enige Heer over
dood en leven
Hij is het licht die het leven van
iedereen richt
Mijn God die de demonen van mij
doet wijken
de duivels van dag en de nacht
die mij naar het leven staan
vluchten voor Zijn macht
Ik zal mijn voet niet stoten
aan een steen…
Versteend
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
541 niet thuis
heet niemand welkom
ik zit en kijk
naar ruggen
van mensen onderweg
In een wolk van diesel
stopt een blikken bus
mensen schuiven voorwaarts
door het glas
zie ik hun gezichten
Wanneer de laatste trede
uit geklapperd is
staan alle benen binnen
deuren sluiten zuchtend
nu al vermoeid
Geen oog ving mijn blik
ik ben een steen…
in de ban van de ring
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
501 kussen
maar de ogen sluiten
en de lippen te doen verstijven
leidt niet altijd tot waarachtige openbaring
wat moet gezegd, zal nimmer beklijven
het kan zich hechten aan lijf en leden
doch de blik blijft gericht op het buiten
schaduw en licht zijn verwanten
waarbinnen haat en liefde kunnen gedijen
echter ontsnappen uit een gesloten stenen…
Hun schepping
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
464 nooit heb ik
het opgegeven
ben de grote stenen
in mijn hart gaan
lezen heb mij hun
structuur eigen gemaakt
verzameld in
magische ogenblikken
opgeraapt uit hun
mystieke kringen in zeer
spraakmakende en
educatieve ontmoetingen
waar kinderlijke
zachtheid met
universele empathie
in volwassen sfeer
kwamen was
verweer onmogelijk…
Missie
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
448 Omstuwd door Licht kan ik mij voortbewegen
De zon is oud en moe en slecht ter been
Mijn ogen glijden over naties heen Zien donkere wolken, zwaar van zilte regen
Zien aura's, waarin vieze, bruine vegen
Miljoenen harten moedeloos,van steen
Daar tegenover, liefdevol, sereen
De engel en de gids, dikwijls verzwegen
Word stil, stel serieus…
Met rood overgoot
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
475 we lachten
speelden met
lange schaduwen
die onze benen
maakten in
de lage zon
donker
contrasteerden
ze op de witte
stenen muur
van de buren
jouw voeten
raakten net
de rand ik
bescheidener
in lengte maar
gespierd de
overhand
we liepen alle
passen hinkelden
en sprongen
hoger dan ooit
moesten vreselijk
lachen hoe
onze schaduwen…
De Notre-Dame van Parijs
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
427 De Notre-Dame is best wel oud: al zal ze heel misschien
Parijs nog eens begraven, dat haar geboorte heeft gezien;
maar na eeuwen zal de Tijd zoals een wolf dreigt bij een stier
toch haar zware lijf terug doen deinzen, elke stalen spier
en pees verdraaien, met een stompe tand helaas gaan knauwen
aan de oude stenen botten en er tergend traag op kauwen…
omhooggaan
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
550 omhooggaan
op een asfaltweg
op een steile asfaltweg
je gaat niet recht omhoog
je gaat schuin omhoog
schuin links
schuin rechts
schuin links
zodat je ademhaling gelijkmatig blijft
zodat je spieren zich spannen zonder pijn
omhooggaan
op een steil stenig pad
je gaat recht omhoog
je zet je voeten vast op uitstekende stenen
omhooggaan
op een…
eenzaamheid
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
745 eenzaamheid
is niet de stilte om me heen
niet de lege kamer
of de afwezigheid van steen
het is de ruimte tussen ons
te groot en te breed
waar woorden niet reiken
en geen oog mij echt weet
het is niet de drukte
die mijn ziel doet ontwijken
maar het onvermogen
om diep met een ander te kijken
een zee van gezichten
toch niemand die…
Catacombe
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
487 Onder de groeven van duizend jaar oude restanten in steen gehouwen bevinden zich nauwe catacomben
te laag om te staan
hoog genoeg om te bukken
hier leeft in alle stilte de dood
een dolende rat
een dwalende raaf
kijken naar mij
verdwaasd kijk ik ze aan
mij bekruipt heel aarzelend
een schoorvoetend gevoel
dat zij niet kennen
benauwende…
Het liefdesbed van dromen
netgedicht
4.6 met 23 stemmen
1.787 Het is volop zomer
in de oude stenen stad
aan de heldere rivieren
maar ik geloof niet
dat er veel verandert
door de regenbogen
en het lied van de zon
ik ben wie ik ben, alleen!…
Nabijheid
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
427 We kijken opnieuw,
leggen de stenen verhalen los,
vragen:
wat doet pijn?
wat helpt een beetje?
wat maakt dat je er nog bent?
Samen schrijven we een klein plan,
niet als formulier,
maar als hand uitgestoken in de nacht.
Ook de helper is maar mens —
gelukkig maar.…
Wanneer Niemand Antwoordt
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
346 Waar eens de hoogte vanzelfsprekend was,
staat slechts steen.
Een toren, verlaten,
open voor weer en tijd.…
geen happy end
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
294 Zonder rivierklei,
geen gebakken stenen;
zonder vertakkingen,
geen verbreiding;
zonder valleien des levens,
geen frisse beekjes;
zonder heldere penseelstreken in het ochtendlicht,
geen mooi vooruitzicht,
geen happy end.…
het veld dat kiest
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
294 in een veld zonder grenzen
waar het licht aarzelend valt
lopen mensen met lege manden
sommigen bukken
rapen moeizaam glinsterende zaden
hard als steen
scherp als inzicht
ze wegen zwaar in de hand
maar groeien langzaam
tot bomen die schaduw geven
anderen laten de wind hun werk doen
staan stil
mond open
en slikken wat voorbij waait
pluizig…
In wording
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
265 Dus ben ik bouwer van mijn leven,
van wat vergaat en wat ontstaat,
geen vaststaand beeld, maar steeds in wording—
de hand die vormt, de steen die slaat.…
De maan en jij
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
17 Hoe je over de glanzende stenen
een zilveren trap
naar mij uitrolt.
Hoe je later zegt dat
je dat van die trap
ook wel kitsch vindt,
maar dat de regen
dat zo wil.
Hoe je nu vlakbij bent,
me aanspreekt
we elkaar woordloos
kunnen ruiken.…
Begin
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
27 Laat het verdriet in het diepe dal,
beneden tussen gras en steen.
De zon klimt over de verre wal,
ze zoekt haar blinde weg alleen.
Wanneer de donkere nacht verdwijnt,
blijft in de tuin een diepe kilte.
De herinnering die traag verkwijnt,
wordt zachter in de stilte.…
Harm Heisa (1873-1956)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
634 niks daarvan, zegt een boer
hij betaalt de rouwkaart,
begrafenis, de steen
Harm Heisa ging heen
in Kopstukken op het kerkhof
daar rust hij nog.…
Sterk gebroken
netgedicht
4.2 met 268 stemmen
29.353 Gebroken loopt zij door de straten
kijkt heel angstig om zich heen
voelt de eenzaamheid, het haten
is van binnen koud als steen
nog voelt zij harde mokerslagen
blauwe plekken tekenden haar huid
kan zij die loodzware last wel dragen
onhoorbaar gilt, nee krijt ze het uit
moeizaam gaan haar beide benen
slepen het gekneusde lichaam mee
ineengekropen…
IK
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.011 Alsof IK die ene steen in de woestijn ben, die tijdens een wervelstorm blijft liggen, terwijl al het zand IK voorbij waai...…
Begrip
hartenkreet
4.4 met 16 stemmen
1.066 Toon begrip voor andermans zorgen
Laat niemand met zijn verdriet alleen
Het kan ook jou overkomen morgen
Maak dus van je hart geen steen
Stel je open voor en ander
Een luisterend oor doet zoveel goed
Sla eens je armen om een schouder
Begrijpende woorden geven weer moed
Weet dat iemand die verdriet heeft
Zich vaak schaamt voor zijn gevoel…
Eén jaar geleden ...
hartenkreet
4.3 met 30 stemmen
2.575 wezen
geschapen door de adem van God
met één lach
en met één oogopslag
heb je mijn hart beroerd
om er voor altijd in te wonen
in één seconde heeft de dood
jou gevonden
en je toevertrouwd aan
wenende gronden
jouw heengaan
laat een diepe wonde
bij het verstrijken van
elke seconde
kleurige bloemen op je graf
zwarte tranen op je steen…
Eenvoud siert de kerst
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
4.185 Als ik kijk om me heen
zijn het de kerstmannen die de sfeer bepalen,
kerstmannen van hout, stof en steen,
kerstwensend in alle talen.
De wereld om mij heen wordt met kitsch omgetoverd.
Elk jaar wordt het meer,
overladen boodschappenwagens, tassen vol cadeaus
en thuis lachen bontgekleurde kaarsen me toe,
bezetten kerstberen de bank.…
Alleen
hartenkreet
4.3 met 41 stemmen
3.262 Een land vol mensen om je heen
In de winkel om de hoek, overal op straat
Overal zijn mensen, overal waar je gaat
Mensen in de auto, op de fiets of op de been
Een stad vol mensen om je heen
In de supermarkt, de kledingwinkel
In de witgoedzaak, de winkel van sinkel
Allemaal in levende lijven, niet van steen
Een bedrijf vol mensen om je heen…
ze raakten hemelpuntig
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
744 in Cheops zag ik jou
stenen wentelden in bloed
bedolven hakkers zonder moed
werden sfinxs gericht in regio's
in hun mortale odes aan de farao's
jij was erbij
ik vond je in eonentijd
ze raakten hemelpuntig
de slaven vloekten meer dan hel
menslevens waren niet in tel
gebalsemd en gewikkeld
in de lagen van die tijd
geschenken kenden…
Tegendeel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
968 Als een eerlijk woord
op eigen kracht een stenen hart geheel doorboort
of blijvend zich als bloemengeur manifesteert
ik ben teleurgesteld door de vergeten wet
de meeste woorden stuiten op een groot verzet
omdat betekenis meteen wordt omgekeerd…
gedachte
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.324 het is moeilijk verder te leven
als je het verlangen hebt gehad
het allemaal op te willen geven
een gedachte die aan je vrat
maar met hulp van vele mensen
ik geef toe ik kon het niet alleen
heb ik nu vaak andere wensen
mijn hart is niet meer van steen
nu alle blaadjes zijn gevallen
heb ik het "ergste" nu gehad?…