3968 resultaten.
Zo zong de bloem in de vaas
poëzie
3.5 met 22 stemmen
3.897 Ik ben een bloem van 't veld
Voor mij geen tuin, geen snoeien.
Geen krachtige vaas die mij omknelt
Maar laat mij ginds, in 't vrije veld
Bij 'd andere bloemen bloeien.
En ben ik uitgebloeid
Ach, laat mij dààr verslensen
En luister naar mijn laatste zang
Ik ben zo bang, ik ben zo bang
Te sterven bij de mensen.…
Vluchteling
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
1.061 een grijze stenen muur
verrijzen nieuwe wanden
van de lucht verwacht je het zachte zingen
waarom de longen vragen
Je daagt de mensen uit
besmet je denken
met hun steeds nieuwe wanden
en geweren
met je eigen motieven
je zucht naar een eigen gebied
dat in de handen zonder regen
achter grijze stenen muren
door wanden omgeven
in de tuinen…
Versailles
gedicht
3.1 met 19 stemmen
6.345 De tijd staat stil als de herfst in de tuinen.
De vijver luistert niet meer naar zijn huidig water,
de uilen zijn genummerd, net als de spoken.
Een dag duurt eeuwen in dit huis vol huizen
en vol koningschap, tot brandbaar stof vergaan.…
- De grote blauwe wereld -
netgedicht
4.6 met 43 stemmen
855 Vanuit de tuin van Eden is er
een panoramisch uitzicht,
mensen van de blauwe wereld
zijn tevreden met wat ze hebben.
Luchtige foto's van straten,
huizen blauwgetint gelijk inkt.
Iedereen bij de blauwe wereld
per land gerangschikt.. per soort.…
COTTAGE ROSE
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
565 Genietend zwemt ze rondjes
In haar Wedgwoodkopje
Nu en dan
Leunt ze met beide armen
Op de rand en kijkt verliefd
Naar de reep tuin tussen de
Schelfzeevitrage
Pas in de avond
Zal het glazen pad
In golvend kant verdwijnen
Geniet ze van het tikken
Van haar Engelse staande
Deelt gul de decanteerkaraf
Met de doden op het bijzettafeltje…
Mijn dochter
gedicht
2.7 met 36 stemmen
13.978 Kees)
mijn dochter hupt op haar skippy door de tuin
voedert de eendjes en de beesten in het hertenkamp
alsof zij alles in de hand
mijn dochter zegt: papa, maak je geen zorgen
spoken bestaan niet noch heksen niet noch tovenaars
en morgen breekt een nieuwe dag weer aan
mijn dochter wenst me welterusten
in het donker, kust me op mijn wangen…
HOEVE BIJ HET BOS
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
694 "
Donzen en veren speurders bezoeken
tuin, dan ruim land, voelen uitdagende dwang
te spelen naast een boslucht zuigende koewang.
Naar die tenten in roerige weidehoeken!…
GERESERVEERD
hartenkreet
3.6 met 12 stemmen
792 aan de restaurants
waar je toch altijd de gereserveerde tafel kunt krijgen,
die je graag wilde
nu kom je er achter, dat die moeilijk te vullen is
zijn wij kuddedieren
met een meeloopinstinct
zijn we dus trendies
rennen we overal achteraan
we worden marketingtechnisch bedot
met open ogen trappen we er steeds weer in
ja, we worden om de tuin…
Zomaar een dag
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
673 een vroege vogel op pad
anderen vliegen hoog in de lucht
stap voor stap
zweetdruppels parelen
waterhoentjes kissebissen in de sloot
een verdwaalde hommel
zoemt voorbij
ergens bloeit en lokt lavendel
in de tuin van mij
af en toe een voorbij razende auto
men heeft haast
ik niet
dit is genieten tussen hoge bomen
bij het tuinhekje zie ik…
VERDWAALDE ROTSEN
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
936 De reuze Drentse keien liggen verspreid
in nette tuinen of woeste heidevelden,
moeten telkens het kinderspel ontgelden,
kennen vrolijk geklauter bij felle strijd.
Kloeke rovers hebben zich juist bevrijd
van sterke wachters, gaan als trotse helden
naar hun woonhol, waar ze reeds rijke buit telden.
Worden oergraven door de jeugd ontwijd?…
Huis
hartenkreet
2.0 met 61 stemmen
6.346 Dat huis waar de tuin een fresco was
van bloemen, fruit en groen
waarin we heerlijk speelden
elke warme “zondagnoen”
en ied’reen wanneer fonkelden
de pretlichtjes der nacht,
rondom een konkelfoezend vuur
tesamen werd gebracht
Dat huis waar nu geen grootmoederkloek
meer opendoet de deur
en waar geen grootvader meer leeft
als een patroon…
Het raam.
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
893 ‘s Avonds laat loopt hij in zijn wijk,
Eengezinswoningen zonder tuin.
Krom en langzaam slentert hij voort,
Langzamer indien gordijnen geopend,
En geen lantaarnpaal die stoort.…
Illusies
poëzie
4.0 met 4 stemmen
2.564 De zelf-beloofde wonderen van uw jeugd
zijn weggedoezeld tot een schamelheid;
en weggedwerreld is in daaglijksheid,
de tuin vol wilde geur, die niet meer heugt.
Uw jaren vonden banen vast omlijnd.
Het liep als ’t lopen moest en zelden spaak.
Iets anders deed gij dan uw diepste taak –
en nu ontwaakt gij even voor het eind.…
Palmzondag
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
602 Met weemoed denk ik aan de tijd
toen we in de tuin van mijn grootouders
palmtakjes plukten - hoe meer hoe liever -
om de volgende dag mee te nemen naar de kerk
en in de namiddag van Palmzondag
naar de velden te gaan
en die op de akkers
te planten.…
Tegen de wind
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
480 mij laat dromen
over de toekomstige nazomer
jouw stem is een droomgebied
mij terugbrengt naar een melodie
zonder disharmonie een onderdak
waar schoonheid woont
als een vrucht om in te rusten
een schoot van wijn en brood
mijn honger en dorst blijven wankelen
op de stilten van de dood
ik luister naar de diepte
gelegen in die ene tuin…
Wezenlijk.
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
477 Op een stille avond staar ik naar
de tuinen waar nog mensen bezig zijn
met het snoeien van een heg of het
maaien van gras.
Rust omkleedt mij en vurig verlangen
dooft, terwijl langzaam achter bomen
de zon verdwijnt.
Grijs de hemel, maar vredig tegelijk.…
Maria in Mei
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
687 Merelklanken helle vreugdetonen
vieren dankbaar mooie avond in Mei,
in mijn hart komt warme herinnering vrij
vijf jonge meisjes dorpje in de deemstering
veertien zijn we vrolijk zanglustig wandelen
stevig gearmd Mariakapelletjes tegemoet
crêpepapieren bloemen sieren het beeldje
gekneusde rozenbloemblaadjes uit onze tuinen
geuren vanaf…
populieren
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
550 de populieren zenden
lange ruisende seinen
berichten over lijnen
die ik kan horen maar
de betekenis van de
ver geschreven muziek
moet me ontgaan
rijen hoge koren
over de hemelbaan
het zijn serene vissen
druipend groenwater klissen
zuchten spiralen naar houvast
dwalen opgeschoren hagen
tuinen van sierlijke pluimen
een bewegend…
Op school
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.769 Het woelig meisje wendt zich om en gluurt
naar gindse tuin, waar 't bieke honig puurt
en zomerzonne blinkt op bloem en bes.
Op de enge schoolbank zwiert de blonde tres.
Hoe vaak heeft niet haar blik zich blind getuurd
naar 't strookje blauw - de hof is hoog ommuurd -!
- ‘Die blijde vogels! hen kwelt boek noch les!’…
Mopertingen 1962
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
554 Ja, en bij het beekje in 'Het Broek'
en in vaders tuin waar de seringen
en rijen rozen wachten op bewondering.
Waar, peuzelend aan wat peperkoek
mijn zusjes vrolijk touwtjespringen.…
Eilandspolder.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
612 Ik denk aan de tuinen,
de bootjes, de vrijheid,
het uitzicht tot aan De Rijp.
Ik denk aan de ringvaart,
de molens, de sluizen,
aan de krommingen in de dijk.
Ik denk aan de nevels,
de mist, de sluiers,
de prachtige luchten boven het land.…
Wacht nog even
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
797 Ik zal dan voorgaan om de poort te openen
En laat jou dwalen door de tuin der liefd’
Om dan, samen, het lentefeest te vieren,
Maar wacht nog even tot de bloeitijd, alsjeblieft.…
Lentegroet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
655 En kom ik dan beneden
groet uit de tuin de tulp
me met haar rood de kamer binnen.
Als ik naar buiten ga
raakt een zacht briesje me teer aan.
En alle bloesems met hun honinggeuren
openen in mij zomaar
vastgeklonken en vergeten deuren.…
Voorgoed
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.152 Jij mijn lief, samen wandelden we
door de tuin achter ons huis. Was het
een kasteel met lakeien, met kanonnen
op de hoeken van de muren, met zwanen
slanke zwanen in een vijver achter ons kasteel?
Ik zie ons nog op die avond, elkaar omarmend,
silhouetten onder een volle maan.
Wat betekent afscheid nemen? Kon ik
het maar, afscheid nemen.…
Kees
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.877 ,
fulmineerde ik ontelbare malen
wanneer hij weer eens als een Houdini
in een onbewaakt ogenblik ongezien
de paradijselijke tuin was ingeglipt
maar vaak nog geen half uur later
zich van geen zondigheid bewust
luidruchtig op mijn schoot kwam spinnen.
“Kees, heel gauw naar boven!”…
BEELDENTUIN GEES, Drente
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
561 In een wereld die van aaibaarheid overloopt
verbeeld ik mij Het Paradijs aan te raken
geen wind, wel zon, stabiele temperatuur
en veel, heel veel aardige,
zeer aardige mensen, bijna aaibaar
Ik luister naar hun stemmen
bijna fluisterend omfloerst
beelden besprekend in de tuin
biertjes bestellend op het terras
Ik besef me door die
wat grauwe…
PIJNLIJKE KERST
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.259 Sprookjeslandschap
vol besneeuwde sparren
ofwel trieste kale eiken
om een verlaten weiland
beeldhouwen steeds het denken
aan 't welbekende decemberfeest
zie eens hoe men dit viert
in een bloeiende tuin bij de Evenaar
waar daarnet een spa zich vergiste
domweg een sierlijke plant los stak
zij ligt daar door mensen vergeten
haar wortels…
IK ZAG ZE WEER
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
582 IJsbergsla heten
de kou heeft ze nog steeds in zijn macht
ook leggen de slavinken opgerold
op hun nest
keurig naast elkaar
in de vitrine en gaven geen kick
hun broertjes noemen ze blinde vinken
die konden het niet aanzien
dat familieleden werden ingepakt en afgebakken
andere familieleden welke niet geregeld op visite
komen, vlogen de tuin…
Taj Mahal
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
553 Een hemelse woonplaats in vier symmetrische
Tuinen geschapen, door de zeventiende eeuwse
Mongolheerser Shah Jahan voor zijn vrouw
Mumtaz Mahal, die in de Taj Mahal haar eeuwige
Slaap mocht slapen.…
Een vogeltje
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
719 Mocht je eens in je tuin een vogeltje horen fluiten
is het "iemand" die heel eventjes denkt aan jou
een hoofdstuk in mijn leven, dat in nu zal afsluiten
het wil je wat van de warmte geven tegen de kou!…