3375 resultaten.
Geen geheimen meer
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
991 Maar ik stop m’n kop in het zand,
ik wil niets weten van het heden,
ik wil niets weten van oud en wijs.
En even is er niets aan de hand,
want ik leef nú, in het verleden,
m’n haar is opeens niet meer grijs.
Geen geheimen meer, geen leugen,
eventjes niet meer willen deugen,
laat me fantaseren, laat me dromen.…
Vitamientje chemicalie
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.031 mooie dag vandaag
de zon parelde nog laag in stand
er wachtte hem een blauwe lucht
een spinnerag met laatste druppel dauw
hing windstil, er was geen zucht
terzijde van het stenen pad
dat als een loper naar zijn huisje leidde
groeide onbespoten rijkdom in de grond
waar hij zich van de wereld bevrijdde
op zijn sterke knieën in het mulle zand…
Manon (Deel 1)
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.495 versteent tot op de rots ;
dit zou weldra een tol gaan eisen
zijn hard gevecht met de natuur
valt hem nauwelijks te benijden ;
hij wordt onwel en gauw slaat 't uur
van zijn plots schielijk overlijden
het jong gezin, in rouw gedompeld,
verlaat ontmoedigd ’t boerenpand ;
de ezel bokt en stokt en strompelt :
Manontje’s popje valt in ‘t zand…
Is 't lang geleên?
poëzie
3.7 met 9 stemmen
3.439 Zó - de handen samen
zoeken nu als toen elkaar ;
leun op mij, het zand is zwaar
samen gaat het wel, samen !
Is 't lang geleên ?
Hier is de plek, de dag is heen .
De avond zinkt lentezacht neder...
Zingt in ons 't lied minder teder,
Liefste, dan lang geleên?…
ik als militair
hartenkreet
2.7 met 11 stemmen
3.007 Om je heen kijkend zie je bergen het kamp en zand.
Je kijkt je kameraden aan en je denkt we gaan er voor. Pakt je tas en kijkt naar het vliegtuig en loopt door.
We gaan de komende maanden aan het land en vrede werken. Onze collegas die er zaten overnemen en een club weer versterken.
We zullen veel mee maken .…
SNEEUWVROUW
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
600 ook zeker niet kunnen behagen
dit wordt voor mij een kwakkelwinter
ik wachtte de dooi niet af en maakte het uit
ze ging tekeer als een sneeuwstorm
laat haar maar in haar sop gaarkoken, dacht ik
dan zal ze zeker smelten
maar niet voor mij
nu wacht ik maar tot de zomer
en geef dan mijn buurjongen van tien een tientje
bouw me een pop van zand…
omgaan met teleurstelling
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.105 't Zand verstikt, ik kan niet praten
alleen aan afgrond van ravijn:
bevrijdend alles achterlatend?
Drink toch met mij: een rode wijn:
vroeger druif of vroeger water
drink de wijn die bloed kon zijn.
Wordt dit een mooi moment voor later?
Ben je echt en waar en eerlijk?
Wat schuilt er achter helm en schild?…
Nederland, moerasland
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
824 onmetelijk groot is haar getal
Tot in de nauwste tunnel toe,
doodlopend in de stegen
behalve op ’t boerenland
op schiereiland, of heuvelrug
of op verzande wegen
wat hier ooit eens moerassig lag
men schuilend tussen bossen zag
te midden van immens gebied
het oneindige zilte natte riet
was eens het brakke Nederland
gelegen tussen veen en zand…
In de zon, ijskoud
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
608 Het zand waait in m’n gezicht, tussen m’n kleren en al
het doet zeer, geen klein beetje, ben je mal
de man doet zijn werk, dat snap ik wel
maar ik ben blij ervoorbij te zijn, liefst heel snel, want
ik heb het koud!…
Onbekommerd genieten van je kookschriften
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
522 Ibiza ,Kreta, zonnestralen bewaren, 't zand, oceaan of zee,
jarenlang neemt zij die levensingrediënten als voeding mee.…
Hap, Slik, Weg
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
519 Ach , wat weten ze nou
Alleen ik begrijp mezelf
Ooit zag ik toekomst
Boven mijn hoofd aasgieren
Lig half onder het zand
Kan haar hand net niet bereiken
Niet wetend of ze leeft
Maar ze beweegt
Door mensen al vergeten
In het oog gehouden
Niet door zwarte kruisen
Vluchten lukt niet meer
Het mocht niet zo zijn
Samen de wereld in
Zonder…
Indië
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
589 De koele schaduw achter het huis,
mierenleeuwtjes in het zand
en verderop de hoge stemmetjes
van bruine kindertjes aan de kali kant
Die spannende wekelijkse autotochten
soms naar een ver en verlaten strand,
daar zocht ik naar de mooiste schelpen
met mijn broodtrommeltje in de hand.…
De oudste taal ter wereld
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
562 Azië door
Dat wijd en zijd door horizon
Van zilte zeeën wordt omzoomd
En waar langs vlakten der woestijnen
Bergruggen en woestenijen
Dichtbevolkt ommuurde steden
Zijn verrezen waar de Griek
Met oosterlingen, vogels van
Divers pluimage sedert lang
Tot op bepaalde hoogte dan
Bevredigend coëxisterend
Land bevrucht uit rots en zand…
Wintersneeuw
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
706 Paaslelies, ijspegels, narciss(t)en,
sneeuw dat begint te smelten
bevroren ondergrond komt tot leven
latent verleden wordt weer heden
't strand met schelpjes en zand
springtij van nieuw vernieuwd leven
ontstaan uit winters wezen
zonlicht de nacht doet vergeten
licht dat door de duisternis sprak,
hagelstenen gezwegen
sneeuwman zicht…
drie kinderen voor het vuurpeloton
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
46 dan de geur van oude mensen, opoe
met haar kousen, zwarte jurk en
het bloemetjesschort, aan haar voeten
hingen de sloffen van haar man
de keuken: het kleine aanrechtblad
met kastjes die de vaalheid teniet deden
drie bakjes, dofgroen:
zand, zeep en soda en boven
de wasbak een kraan met een hevel
het portaal en de woonkamer, allebei gelegen…
Hier en daar
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
420 Daar aan dat strand over het water
ligt ook zand maar het gaat er heel anders aan toe.
Mensen daar, liggen niet te zonnen, maar zijn moe
iedere dag weer, vechtend voor een menselijk bestaan,
waar halen ze die energie nog vandaan?…
Zomer
netgedicht
2.8 met 15 stemmen
1.510 Het gouden graan buigt wuivend naar de verre horizon
waar warmte trilt als opgelaaide felle brand,
de zinderende lucht verkopert het vergloeide zand,
een koele kabbelende beek verdampt tot dode bron.…
Voor altijd ..........
hartenkreet
3.9 met 13 stemmen
2.262 In het rulle zand........
Samen , hand in hand.
Jij en ik.......
Voor altijd samen.
(Dit gedicht is speciaal opgedragen aan mijn laatste
ex-vriend , Charles)…
Verloren in een grote mensenwereld
hartenkreet
4.5 met 12 stemmen
1.379 worden
de oudste was twaalf jaar
de rest er tussen in
in mijn droom die nacht erna
verscheen de wolvin
die me troostte
ook de begrafenis kan ik me herinneren
een handvol mensen en wij kinderen
naast een gat in de grond
waarin dragers de kist met touwen
naar beneden lieten zakken
en waar ik angstig op neer keek
we moesten een schepje zand…
HET DAPPERE VOGELTJE
hartenkreet
3.8 met 17 stemmen
1.851 “Zo, dat is dat, dag kale kip”, lachend hij vloog heen
haar verlatend met een leeg en warrig verstand
en zonder veertjes, helemaal `vel over been'
snikkend en tranend kroop ze door het vuile zand
Ze was wanhopig...., en wilde niet meer verder leven
niet sterk meer, maar zielig, klein en zwak
“Ze groeien wel weer aan, dat duurt maar even”,…
Dageraad
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
642 ken
Vraag het niet het mereltje
je maakt het dier nog bang
Luister naar de morgenzang
van de merel die haar vreugde deelt
als de zon haar tere vleugels streelt
Op dat moment, alleen en dan
leert men hoe men dromen kan
Oh lentezon, uw gouden hand
strooit sierlijk licht over de aarde
van een ongekende waarde
U roept het leven uit het zand…
Hij had geen idee
hartenkreet
4.6 met 24 stemmen
2.104 kan zijn
hij heeft geen idee
zijn leven beperkt, zijn wereld klein
Met zijn lege pannetje
doet hij wat hij elke dag doet
hij wandelt eindeloze afstanden door de woestijn
in de hoop dat hij een hulpverlener ontmoet
Hij heeft honger, dorst
Zijn voeten doen hem zeer
hij heeft verdriet om zijn ouders
in tranen zet hij zijn pannetje in het zand…
gesprek met de Vos, aardedonker II
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
2.079 valt snel
‘kijk, kijk, ge bent daar al’ , spreekt
de Vos, terwijl ik in zijn ogen kijk
slierten rottend vlees tussen tanden
zie hangen, vliegen ogen markeren
‘ja, we hadden een afspraak hier, dus
hier ben ik ’, spreek ik terug. ‘ hm,
jullie mensen maken mijn wereld klein
en kapot ’, overal trap ik in glas en blik
‘ wij eten uit het zand…
Knight Damiaan
netgedicht
2.9 met 15 stemmen
1.360 Geen korrel zand of leem die u betrad
geen daad blijft verhalend onvergeten.
U sprak; “ik droeg dit leven niet als kruis
mijn hart was domweg hun tweede (t)huis,”
wat was uw ziel vlammend bevlogen,
uw woord een zachte zomerbries medicijn
zonder schedelpijn “uw traktement” ingetogen.…
Ik hou mijn kop omhoog
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
748 droog
Iets wat ik eigenlijk altijd doe
Niemand die van mij dan weet
Wat mijn gedachten zoal zijn
Confrontaties die ik veelal meed
Hoe ik omga met de pijn
Ik hou mijn kop omhoog
En mijn schouders mooi en recht
Hou mijn beiden ogen droog
Zodat niemand weet van mijn gevecht
Van binnen ben ik best wel kwaad
Steek mijn kop steeds in het zand…
Het mysterie van de berg van St. André
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
538 Schrijf uw naam in
het zand van de duinen. Leg uw oor te luister
op één van St. Andrés kruinen. Het mysterie van
de berg van St. André neemt iedere zandkorrel naar
de bodem mee.
Kom als Mohammed naar de berg! Voor één keer de
reus, die aan de dwerg; zijn rede mag uitspreken
tegen elk, die luisteren kan.…
Akis II; in de wind geslagen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
401 zeden
de reden is heel simpel
ik wimpel jullie niet af
met ’n laf en onaf betoog
maar door mijn oogharen
zie ik in de versufte jongen
duidelijk ’n god gedrongen
wachten om los te breken’
de matrozen luisterden niet
en al snel nadat ’t schip
de veilige haven verliet
ontwaakte de jongen
en wilde terug naar land
zo snel mogelijk ’t zand…
Ik voel me vrij als......?
hartenkreet
1.9 met 13 stemmen
1.562 langzaam raken onze lippen elkaar
je pakt mijn hand en
ik ben stil
onze lippen raken elkaar nog steeds,
de zoen stopt
ik zeg schat ik hou van jou
we lopen samen hand in hand
over het strand
het zand kriebelt tussen onze tenen
de golf die het strand raakt,
de golfen die rustig tegen de rotsen aanslaan.…
Ze lachte weer.
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
754 Ze lachte weer, toen ze de zee zag, het zand, waar rupsbanden
hun sporen hadden achtergelaten, wat een aanblik opleverde
alsof we op een vreemde planeet liepen, en de mooie luchten,
boven een messcherp in het heldere blauw getrokken horizon.
Eindelijk, de zee! Ik geef het toe, we zijn er aan verslaafd.…
NAJAAR
poëzie
3.0 met 3 stemmen
1.168 En rondom ruist en ploft de val
Van wat door maanden luistrijk leeft
Slechts daarvoor dat het eindlijk al
Zijn pracht het zand te spijzen geeft.
En wij ? — dekke' ons de dorre blaân
Al naar ons líjf tot rusten rijpt,
Of is 't alleen om 't eedler gráan
Dat oogster dood de zeisen slijpt?…