Alle inzendingen over boom

7673 resultaten.

Sorteren op:

ik was de linde toegedaan maar eerde ook de beuk

gedicht
3.9 met 27 stemmen aantal keer bekeken 11.910
zo gul van slok en in haar schenken onbedaarlijk, klonk zij als golfslag van een kribbende rivier en 't sloeg het bijlen van de bomen ----------------------------------- uit: 'Een drifter', 2004.…

De strijd als licht tegen schaduw

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 820
Met uitgedroogde lippen probeer ik de zon te blussen, die sinds voortzetting overvloeide, naast mijn voeten getekend aan de boom, met takken als wimpers zaait.…
Dion25 september 2006Lees meer >

weemoedig vergezicht

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 779
in een aflopende zomer heb ik naar een plek gezocht waar het geluk nog wilde blijven negeerde ik de oprukkende herfst die zich aan mij openbaarde in een explosie van weemoed heb ik mijn ogen gesloten voor het snel verkleurend blad aan de vermoeide bomen me vastgeklampt aan de te bleke zon die al van ver moest komen...…

De verwachting

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 559
Ik zat op je te wachten met het eten toen jij werd getroffen door een bom. De koude etensresten in de verweerde kom beschrijven mij wat van jouw lichaam rest. Rouwen is het omgekeerde want ik leek dood, niet jij, totdat in mij weer honger is ontstaan, verlangen werd geboren.…

Doorgaans weg

netgedicht
4.4 met 15 stemmen aantal keer bekeken 725
kinderkopjes lagen er in die jaren en het verkeer deed nog zoveel kalmer aan rustieke stenen zijn vervangen door een snelle asfaltbaan en je ziet er minder bomen op rijstroken verdampten ook de zachte dromen van weleer waarin op zondag samenkomen alle weken door zou gaan de hompelstraat is weggebroken jachtig snellen wij steeds meer…
Ludy Bührs4 november 2008Lees meer >

heimwee

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 550
van horizon tot einder een trage zilveren stroom langs verdronken bomen op hun gerimpeld spiegelbeeld langs rijke ijsselhoeven en werkloze graanmolens onder een gesmoorde zon in witte flarden op grijs gakkende ganzenformaties luidruchtig op reis gaand ***** de ooievaar is terug in dit drasse land dat zo eindeloos is met dorpjes…

Éénjarig seizoen

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 509
In de gewelven van mijn wereld stut ik sprookjes met fantasieën die grenzen aan het dal waarvan stenen uit mos zijn gegoten en bomen niet meer spreken nu nog ritselt het donker al waande ik me in het struikgewas, ik voelde doornen steken in mijn zij maar later bleek dat het de striemen waren van de nacht nu leef ik me naar herfsten…
elze28 november 2008Lees meer >

Novemberdag

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 677
zo’n grijze dag die mijn kleumend lijf voortdurend belaagt en bekruipt naar warmte verlangen doet zo’n dag waarop 't licht rond de bomen brozer lijkt bij 't vallen van de avond mee naar binnen sluipt in het lege glas vervloeit bij 't doven van de kaars vervaagt mij afweziger achterlaat…

lentebelofte

netgedicht
4.3 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.073
ik zal geen woorden schrijven geen zinnen van schaduw waarin de wind mijn as verstrooit op straathoeken of op witte bomen in vreugdevolle dagen je zal me niet zien zelfs niet wanneer ik naast je zit zoals jonge geliefden die nooit het sluiten van de zomer horen in de eerste argeloze wolken ik zal lucht zijn -nimmer slapend…

Pronken

netgedicht
3.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.535
met gouden stippelbuik en scherpe kransen-kraag staat in mijn tuin het mannetje te pronken te lonken naar het grote-lijster-vrouwtje dat nog niet wil sjansen vogels laten zich niet sturen ze volgen hun natuur en voelen feilloos aan wanneer het tijd wordt om te zingen terwijl de bomen stil bijna gespannen staan van wat er uit wil…
annabel24 februari 2009Lees meer >

Verdwaling

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 856
Verdwaald tussen rijen gestapelde huizen met als enig groen het stoplicht op de hoek waar restanten tuinen zwaar overbetegeld geen ruimte bieden voor plant, boom of dier de stank van open haarden doordringend elke romantiek bezwaard ons draaglijk groen verstolt steeds meer tot verstenend grijs waarin je verdwijnt als je niet…
Gerardo26 februari 2009Lees meer >

Le Mont saint Michel.

hartenkreet
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.387
Tuinen met bomen, planten en hekken op dezelfde rots. Huizen met zowel houten als leien of stenen daken op een grote rots. Winkels, restaurants en hotels gevuld met spijzen, souvenirs en heel veel mensen, op één rots. Le Mont Saint Michel. Een herinnering die staat als een …..rots.…

handtekening vergeten

netgedicht
3.9 met 13 stemmen aantal keer bekeken 703
ik zat vandaag met Magritte in bad we rookten een kromme pijp en hij zei: ceci n’ est pas un bain hij had gelijk we rookten enkel een pijp en de hemel was blauw vannacht de rotsen zweefden als kometen bomen herschikten hun nerven en ik zei: ceci n’ est pas Jandeb…
jandeb4 augustus 2009Lees meer >

Mijn woorden

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.055
Het zorgt ervoor dat de bladeren van een boom gelezen worden En het zand waait op Zonder dat de wind dat wil. Mijn woorden zweven stil door de lucht Onzichtbaar en geruisloos Enkel zichtbaar als ik ze voordraag Mijn woorden zijn op reis En tot ze uit het zicht verdwenen zijn Zul je ze blijven horen.…

Seizoensslaaf

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 686
De laatste vlinder bezoekt een late bloem om daarna te sterven in de noordenwind vogels volgen hun kompas richting warmer zuid het blad vlucht van de boom maar komt niet ver tenzij gedragen door de wind de egels zoeken een plek om zich langdurig op te rollen en ik onder protest leg ik me neer bij nog meer donker steeds meer kou als…
Gerardo21 oktober 2009Lees meer >

Verstilde wereld

netgedicht
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 727
Mijn lange stille laan, een sneeuwverlichte weg de bomen, de oud geworden dromen, het water, bevroren rimpels verstillen tijd, ingeblazen door de wind, nergens enig geluid, het is een wondere wereld die me omsluit, het bonsent bloed wat door het hart van de aarde gonst, wat mij uit de verdoving wekt, zijn zintuigen gericht, op een voortschrijdende…
pama23 december 2009Lees meer >

De juiste woorden

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.059
Ik hoor het geruis van wind in de bomen het klotsen van de golven tegen rotsen. Zie de verre horizon en hemelsblauwe luchten voetstappen in het zand van lang vervlogen jaren. Kijk naar lachende ogen of zie tranen op wangen zie de maan en sterren als kristallen in de nacht.…

Dichter 2

gedicht
3.4 met 15 stemmen aantal keer bekeken 6.682
Woont in een boom. Heeft heel wat te vertellen maar is totaal verstoken van publiek. Verwaaide vogel, die geen ei kan leggen. Gebrek aan hoorders maakt hem stiekem ziek. Ten slotte valt hij kraaiend van zijn tak en breekt zijn nek, een prooi voor prozadieren.…

Beton kratert in rots

netgedicht
1.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 634
er pluist zwart op een tak van de boom waarin de bijl is gezet beton kratert in rots hemelhoog het opstuwende water de rail ligt spoorklaar te wachten op voortdenderende bielzen het iele gekwetter twittert burelen tot uitvogelen van status quo de bijl slaat zijn slag op de dag dat zeldzaam zwart pluis uit gaat vliegen…

op jacht

hartenkreet
3.9 met 13 stemmen aantal keer bekeken 656
deze dagen was het raak jagers kregen weer een taak harde windstoten en veel regen waren voor hun een grote zegen daken vlogen rond en bomen vielen om hierbij hadden ze geen tomtom. donder en bliksem hier en daar het was ongelofelijk, maar waar toch was het niet allemaal gelukt want sommige stonden angstig gebukt.…

Het geluid van de stilte

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 514
Roep van anderen overstemmen hoge bomen, geluid te verdragen. Tijd draagt de dag in geluiden van de stilte, zonder oordelen.…
pama20 augustus 2010Lees meer >

Een mooie herfstdag

hartenkreet
4.2 met 15 stemmen aantal keer bekeken 823
Maar plots kwam de zon wazig door de bomen... Er was weer een mooie herfstdag gekomen... Ik ga er weer van genieten. Zulke mooie dagen zullen er voorlopig wel niet meer komen. Laat me nog maar even dromen.... van die zomerse zonnige dagen... Want de herfst zal ze verjagen!…

Barstjes

netgedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 691
zelfs de sterkste boom leeft met barstjes in de stam gesnerpt door stormvlagen in grijs getinte, herfstige dagen of toegebracht door een ijselijke koude nacht waarin meedogenloze striemen in het hout wisten te priemen maar, ze zal niet zwichten onder het juk van verzwarende regentakken nee, dwars door stortvloeden heen elk gegeven…

DRIE SEIZOENEN

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 829
Daar waar nu kalend een boom met kleurenspel als op de wagen: de pracht van een palet. Nu zal het nog duren dagen, dat blad opnieuw ontspruit uit nieuw gevormde knoppen als zijnde ‘s winters bruid van het ongeborene. Even spant de natuur zich in, stilte, daarna ontstaat er opnieuw het glorieuze.…
Stefan Meijer11 november 2010Lees meer >

Voor iedereen

hartenkreet
4.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.128
Het volle gezicht van de maan glimlacht me vredig tussen de bomen door tegemoet. Vanuit haar hart zal ze vannacht voor iedereen in stilte liefde laten schijnen als een moeder die kijkt naar haar pasgeboren baby. Een gevoel van geluk en eerbied gaat door me heen bij het zien van dit mooie gezicht.…

achterover

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 599
Een nieuw begin komt nooit te laat een vogel zingt een boom die praat Geen eind in zicht de weg is gelukkig lang open ogen nooit meer bang Geen droom te klein geen plan te groot het licht dat schijnt eenden in de sloot Dit valt op je neus een zacht gebaar krokussen uit de grond gelukkig echt waar…

Een ontluikende mooiheid

netgedicht
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 537
hoor je het fluisteren, het suizen rond de winddansende bomen weet je hoe heerlijk je daar kunt mijmeren, stiekempjes dromen kan luisteren hoe de vogel er klanken van liefde zingt wanneer de ochtendnevel mysterieus de nog grillige takken omringt zie je hoe de zon een verlokkelijke knipoog illustreert in een bonte lucht het…

de dood is bruin en kaneel

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 616
het landschap verandert door zijn blik het gras wordt grijzer de bomen wiegen slomer het kabbelen van de beek wordt een zucht het kreupelhout kraakt nog net iets harder dan stramme gewrichten in een oude schommelstoel zijn pijp ligt doelloos in zijn jaszak de tabak uitgedroogd en lucifers zijn op geen vlammetje meer te vinden in dit monotone…
jandeb19 april 2011Lees meer >

Zonder schroom

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 551
kom schuilen onder het bladerdak loop met mij het schaduw pad weg van het helle licht dat genadeloos je zorg en pijn beschijnt een kleine pauze op een omgevallen boom samen praten zonder schroom in delen vallen lasten van je schouders die doodmoe van het dragen zijn met een gestrekte rug weer terug in het licht waar de zon schijnt…

TOEKOMSTGEZICHT

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 526
Half wakend zie ik mijn wachtende oude dag als een liggende molme boomstam op de vergane schors bloeien witte bloempjes tussen jong mos met jeugdige kracht maar uit de dode begroeide boom verrijst één felle reuze oerwoudbloem die ene gave vol wonderbeleven door hemelse machten mij alleen toevertrouwd.…