9203 resultaten.
het beeld van jou
hartenkreet
4.4 met 12 stemmen
1.745 even jouw lach niet meer te horen
in diepe tranen achterlaten
een kus ter afscheid willen geven
jouw warme stem
die stilte werd
zink ik weg
in het duister van dromen
tijdloos diep
besef verloren
neem ik jou mee
in gesloten ogen
het beeld van jou
gaat nooit verloren…
Verliefd?
hartenkreet
2.9 met 12 stemmen
2.093 Hoor je me?
Lees je me?
Ruik je me?
…Ik denk het niet.…
Bovenwinds verdriet
hartenkreet
4.6 met 9 stemmen
949 Een spel van licht en schaduw
Waar duizenden, miljoenen lichtjes
De avond troostend bewenen
Ik spreek noch hoor de dromen
In vermeden nachten
Waar tranen worden opgeheven
Ik kan mijn eenzaamheid verbergen
In bovenwindse stromen
Waar ik bewust de sterren heb opgesloten
Een spel van stervend licht
In een doodgezwegen schaduw …
Daar ben…
Bedrogen
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.600 Liefste blijf bij mij, dat is wat ik vraag
Je hoor me wel, maar loopt door
Mijn vertwijfeling duurt voort
Waarom wil je nu niet praten?
Wanneer ben je mij zo gaan haten?
Je schrikt van deze vraag, kijkt om
Nu zie ik de pijn in je ogen,
En je zegt:” Je hebt me zo bedrogen”…
opstaan
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
930 Ik hoor het suizen van de wind,
En kijk hoe jij nog slaapt.
ik wacht op de dag die zo begint,
Terwijl jij rustig ontwaakt.
Ik voel je ademhaling in mijn nek,
En kruip nog tegen je aan.
totdat ik na een tijd ontdek,
dat ik weer op moet staan.
Ik moet nog dingen af gaan maken,
Maar lig hier nog zo lekker.…
De andere helft
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
706 vlij mij neer in jouw schoot
in je verblindende
zachte bos van dromen
van alle glorie en geheimenissen
deze weg leidt me
tot een existentiële waarheid
van liefde en openheid
jij brengt mij thuis waar ik bij hoor
aan jouw oever
daar voel ik mij verenigd
de andere helft van m’n andere immers
ja, ‘kweet het
volg je hart, volg je gevoel…
in handen van de ochtend
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
829 jouw schoonheid
waait om me
heen
en vanuit de verte fluit
de blauwe
winde
naar bewoonde nesten
nee
neem geen afscheid
van het licht waarin wij horen
of van de kleine onbekende vogels
die warmte uit de kruinen
schudden
hun gekwetter over stilte leggen
door wijzers van de tijd verleid
voorzichtig
warrelend door je haar…
"Voor Michel"
hartenkreet
3.5 met 21 stemmen
901 Ik hoor je adem
Warme ogen
dwingen te zien
waar liefde ligt..
Ik zie je ziel
Vleiende handen
omvatten dankbaar
jouw gezicht..
Ik geef mezelf .…
De wolken van vandaag
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
772 Regen vult de boezem van de straat
Ik loop lichtelijk tevreden
Over een nat tapijt van stenen
Ik hoor waar water zich stromen laat
Bloed voelt de kou in mijn tenen
Zegen voor de wolken van vandaag
Een last lazert de diepte in
Verdwijnt in de kieren van morgen
Onder het oppervlak zit een laag
Ieder heeft een laag met zorgen…
Rondjes draaien
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
987 Ik hoor nu nog de zee
en zie haar golven ontstaan
en in een beweging
voor verre tijden blijven bestaan
Ik voel nu nog het zand
dat door de zee wordt gekust
en straks door de wind in
gladgestreken slaap is gesust
Ik ruik nu nog het zout
en deze zon op mijn huid
en de kijkende lucht
van het stiekeme mensengeluid
Maar er komt een moment…
ik weet niet wat
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
643 je ogen
waren vroeger parels
ze glanzen nog
niet meer voor mij
ze draaien weg
als ik je aankijk
het is voorbij
maar
ik weet niet wat
je hand
vertrouwde
als geen ander mijne
je stem was thuis
een warme plek
ik luister naar je
hoor je nog
maar
ik weet niet wat
we aten
dronken
sliepen samen
maakten
van ons…
Zeepbel
hartenkreet
2.6 met 8 stemmen
3.009 Wandelend
door de straten van de stad
merk ik
dat je mee loopt
terwijl ik de grachten
oversteek
hoor ik het fluisteren
van je stem
nippend aan een glas
op een terras
voel ik je hand
op mijn huid
toch is de zeepbel
uiteen gespat
angst geregeerd
angst overwonnen
weerhield ons
te breken
een niet onopgemerkt
verloren einde…
Het regent vleugels
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
733 je handen
spelen een schaduw
boven duinen
en ik zie slechts
woorden boven wolken
zacht en dichtbij
laat de wind ze liggen
in dat ene uur van stilte
wanneer je zand strooit
over dode vissen en de maan
doorheen de avondbranding
hoe koud de nacht is
in mijn buik
een mond in overvloed
maar ik hoor vogels wenen…
mijn zwijgzaamheid (vervolg)
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
773 groeit mijn zwijgzaamheid
soms schiet praten
het doel voorbij
er schort iets aan de brug
naar de overkant
planken vallen in diepten
van ijskoude gevoelens
onbereikbaar blijkt
de waterkant
mijn ogen spreken niet meer
dof en verduisterd als zij zijn
uitzichtloosheid krijst
in verstopte oren
wie kan in deze stilte
de hartslag nog horen…
Mijn hart begrijpt.
hartenkreet
3.2 met 29 stemmen
2.134 De tijd gaat door
Ik moet verder
De hemel is bewolkt
Maar ik sta stil
De tijd is zwart
Niets leidt me
Mijn hoofd in de wolken
De wind fluistert
Ik hoor het niet
Jij houdt me vast
Maar het kan niet zijn
Je buien zijn te donker
De leegte raakt me
Ik breek vanbinnen
Het blijft stil
Maar mijn hart begrijpt
Ik blijf…
alsmaar verder
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
889 weer
wanneer de woorden
zijn volbracht, verdreven naar
de donkere ruïnes van het gelaat
ik keer terug; houd de wacht
behoedzaam bij de eerste zon
als zou het sterven geen naam meer hebben
geen fluistering of klank, niet hier en halverwege
niet voor jou en mij
van ver, van ver, van zo dichtbij
op die ene late oktoberdag
hoor…
In je mooie zwarte ogen
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.919 In je mooie zwarte ogen
stond het geschreven
Behoed had je ze,
gevoed, bestaan gegeven
In hoe je eruitzag
was je shock te zien
’t Kon je niks schelen, met
alle gevolgen van dien
In je zwijgen, je niet
bewegen, was het te horen
Je dartele jongen
voor altijd verloren
In je Strijd voor hun leven
tegen Roofdier met Klauwen
heb je hen…
Vergiffenis
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
592 ik wil weten
wat jij voor mij verbergt
een geheim
met een slot
is het geheim
of een grap
iets wat niet bestaat
of waarvan jij dat wilt
verlang je naar de woorden
die je vertellen
wat jij wilt horen
of niet
als ik weet
wat jij bedoelt
weet jij wat je wilt
en dat is anders
en dan
mijn gedachtes spelen
door de…
Eén minuut stilte 1
gedicht
3.9 met 15 stemmen
8.043 . - Luister maar;
je leeft,
zo zachtjes als de duif die men kan horen koeren
op het Weteringcircuit
de éne voet die schuifelt,
de éne nek
die zich omdraait
en knarst.
----------------------------------
uit: 'Gedichten 1998-1948'.…
Het ga je goed
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
2.474 en steeds weer je naam te horen vallen
brengt in mij de wee die met pijn de
poorten heeft gesloten in
een amendement van
het heeft zo moeten zijn
doch wie de vrucht werpt
en zelf met beide handen vangt
is in mijn hart een avant-garde
waarmee ik poëzie bedrijf
in naakte edelkunst
jouw aderen gevuld met
zuiver kristallen bloed
is mijn…
Belijdenis
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.632 Ik wilde je graag nog dit vertellen
voor mij is het eigenlijk zonneklaar
en hiermee zal ik je geenzins kwellen,
wij horen dood gewoon bij elkaar.…
Jouw naam op de muur
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
829 Symce
Vijf letters
in graffiti op de muur
gespoten
ze vormen je naam
Symce
dat is er wat er
overbleef van jou
een stoere jonge knul
van nog geen zestien
die uit trein surfen ging
het ging mis
zelfs nu na twintig jaar
huilt jou mama
zoveel tranen
als je luistert
naar de stilte
hoor je haar zuchten
in de wind
zo droef…
Valluik
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
723 Valluik is, om niets te
ontkennen zonder leugen,
en dat binnen te houden, wat
begraven werd met de aardse
deugden, in alle toonaarden
van belang, wat al bestond
verging allang, en zijn we dat
even kwijt, om de waarden
aan te horen, treft dat geen
blaam en geen verwijt, staan
we dichter bij het zelf, wat pas
helder wordt als ware woorden…
Jij noemde het poëzie
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
518 en sloeg als boeg
beelden naar wie
maar wilde horen
taal schreef jij
vele malen dichterbij
eilaas geen enkele zin
sprokkelde kromtaal recht
zelfs aan zee waar jutten
dagelijks brood verwierf
stierven klanken af en raakten
verloren in donderende golven
jij noemde het poëzie…
Gezichten van water
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
422 enkele meters van de kant
aan de rand van zand en water
drijft een schaduw over zee
de geesten van het hoge woord
ze blijven golven in mijn hoofd
met spottende baren
ik wil ze niet horen of zien
die gezichten van water
zout lost immers de kou niet op
die zich nestelt rond mijn hart
mijn gevecht tegen de onzee
strandt in enkele tranende…
Weer een lente
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
722 Als het donker van de nacht
door het morgenlicht
is weggekust
en ik de zon verwelkom
op m'n gezicht
de blauwe lucht zie
met witte wolkjes
die tot aan de horizon reiken
en de vogels hoor zingen
in met glanzende knoppen
gehulde bomen neerstrijken
Dan besef ik ineens
dat de lente
de winter heeft uitgeblust
en ik nog even
op de schoonheid…
Maar herken ze niet
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
534 het is een warboel buiten
mensen auto’s fietsen
vogels fluiten maar ik zie ze niet
vreemden die me dwingen
in een dagelijks bestaan
dingen die zo langs me gaan
hoor ze lopen
zie hun ogen ruik de kleding
maar herken ze niet
de wereld draait
en ik sta stil
op mijn gebied
een witte duif daalt
bij mijn voet en koert
een eerste ochtendgroet…
Hoe schuimend spat
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.009 Hoe schuimend spat
dit zoute nat
alsof de zee
in iedere druppel
wordt herboren,
en duizendmaal
een nieuw verhaal
aan elk die luistert
wil doen horen.…
Geesteskind
netgedicht
4.4 met 23 stemmen
671 Het geesteskind uit ons geboren
is van uitzonderlijke bloede
in onze doofheid kan het horen
hoe God een stille dood verhoedde
het draagt de waarheid van ons leven
over een zee van zijrivieren
waarin de liefde is verweven
met brute kracht van wilde dieren
het overstemt kwetsbare klanken
in het concert van overleven
wij hoeven nooit meer…
De schreeuwende stilte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
594 Ik hoor weegeklaag in deze schreeuwende stilte,
het wanhopige bidden van een vader, een zoon,
van hen die wenend van heimwee en pijn
hun kapotgeschoten dromen en levens hier gaven.
Maar wat is een soldatenkerkhof toch schoon.
Witter dan wit zijn de duizenden graven
en het gras is nooit korter geschoren geweest.…