7715 resultaten.
laatste handen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
586 je nam je schaduw en verdween
tussen bladerloze bomen
geduldig maar tevergeefs
bleef ik wachten op nieuw groen
maar
het donker bleef stil
toen de tijd het ook niet meer wist
besloot ik op zoek naar andere kleuren
nieuw licht te zagen
het zwart aan jou te laten
niettemin
mocht het ooit nog eens tot een ontmoeting komen
dan…
Marietta
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
549 Opgesloten in je net
Van lange, zwarte haren
Je staart in je gedachten
Zomaar wat vooruit
Op volle kracht probeert
Mijn geheugen te bewaren
Wij, verkleed als twee prinsesjes
In een zorgeloze tijd
Even nam naïviteit
Ons nog onder haar vleugels
Een glazen schild voor even,
Maar de last werd toch te zwaar
Het brak, ook jij, ook ik, ook…
Churchill de veelzijdige
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
594 Conventies nam hij het liefst voor lief.
Churchill was een wijze humorist.
Daarbij was hij manisch-creatief.
O ja, en tegen wil en dank,
werd hij oorlogsheld.…
Alle mensen die hebben bestaan...
gedicht
3.3 met 3 stemmen
2.978 Er zijn plaatsen op de wereld
waar de namen van de gestorvenen
zijn gegraveerd, in steen gehakt
om ze te kunnen behouden, hoe lang nog?
Als iemand belt en zegt dat ik moet
komen, hoe ver, het maakt niet uit.
Is liefde de wijsheid van het samen
voorbijgaan, zoals alles voorbij gaat?…
Dichters
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
691 ik ken er slechts twee
in levende lijve
meer heb ik er
nooit geschreven
of ontmoet
toch lijkt het alsof
ze mij allemaal kennen
en zo te lezen
erg goed
mijn dagelijkse beslommeringen
staan beschreven
in menig gedicht
vreemd om dat
te ervaren
ik ken ze niet eens
niet bij naam
of gezicht
wijs mij aan als de gek
om wat…
Vandaag Allerzielen
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
739 een tijd waar dagen stilte dragen
op een serene rustplaats
waar familiebanden liggen
verwantschap die immer bindt
witte bloemen tooien graven
lampjes branden, kaarsjes flakkeren in de wind
gefluisterd worden
in steen gegrifte namen van geliefden
die in gedachten vaak voorbij kwamen
gedenken wij hen heden met Allerzielen
in Requiem…
Tijd
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
555 Wat mij van dit alles het meest zorgen baart,
is dat er een steen komt waar mijn naam op staat.…
de dingen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
488 veel dingen
bestaan zonder
naam ze zijn te
erg voor woorden
sommige dingen
zijn verzinsels
ze zijn gewoon
niet waar andere
dingen worden
zozeer verbogen
dat je ze bijna
niet herkent er
zijn dingen die
ongezien voorbij
dobberen terwijl
andere roerloos
liggen en weer
andere die almaar
voorbij vliegen
dingen vervangen
soms…
Sommige dagen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
470 Mij geheel in beslag nam,
als einde toch een lach gaf.
Vandaag is het kalm.
Ontdaan van laatste resten,
Is het weer warm.
Vandaag zal niet kwetsen.
Neemt de leegte aan de arm,
En bied liefde als geste.
San…
Hun verlokkend lied
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
438 kleine woordjes
dansen in de ruimte
hun verlokkend lied
kom zing met mij
met deze melodie
hoor je er echt bij
ja hier waar
iedereen ook steeds zijn
eigen pleziertjes heeft
in warm lachen en huilen
en de wereld buiten
voor even wordt vergeten
want niemand heeft
een echte naam zij
komen overal vandaan
hebben de wereld
rondgezworven…
wie jij mij bent
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
459 wensen mij dat je hier zijn mag
opdat wat wij hebben meegemaakt
zich in het samenzijn herleven laat
hartstochtelijk is daarbij mijn wens
dat ik jou niet meer verliezen kan
omdat eeuwig het ervaren blijft
van jou in naast en om mij heen
nu mij jouw jaardag mij terugbrengt
naar de tijd van het innig samen zijn
toost ik op ieder die jouw naam…
Gevangen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
497 tussen vergetelheid en het grote niets
staat een koffer vol boosheid en verdriet
de kunst om haar daar uit te halen
uit het sombere, negatieve
zoek ik naar verhalen uit de oudheid
die ze zich nog feilloos kan herinneren
een naam, een gebeurtenis
tot de naald weer blijft hangen
in dezelfde groef, en ze wederom
in herhaling vervalt, bevestig…
Betoveroud
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
407 Betovergroot klinkt wel oud
maar hij was jonger dan jullie
vijftien jaar, de stoerste
jongen van de straat
ik altijd de mooiste
en dolgelukkig: een meisje
geboren op mijn verjaardag
We hadden het goed
met het geld van Jan uit Nederland
de lieve kostganger, mijn vrijer toen
stoere Louis vertrok en alleen
zijn naam achterliet voor…
zee van schuld
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
421 je hemelsblauw
of grijs en grauw
je zilte lucht
je witte onschuld
je voorspelbaar
af en aan
je aantrekking stoot af
wat was je laf
zo even verderop
in metershoog
je schoonheid loog
waar uitgeput ten onder
je genadeloos
levens nam
om reddend streven
te oefenen nog even
je aanblik is kalm
je bent zo helder
bijna troostend…
Er was
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
418 Er was een man
met wie ik in Frankrijk
hij nam foto's
één ervan schilderde hij na
van zo'n nauw straatje
gevels verweerd,
balkon en de was
aan het eind van die straat
loopt een man,
weg uit beeld
'ja, maar naar 't licht' zei hij,
Jaa, vond ik mooi!…
LAIS CCCXI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
452 Ik was jouw zwarte zon die hen bescheen,
van aarde wenteling, tot jij verdween
en nu ik niets omhanden heb, jouw maan
zich oplost in de naam die ik beween,
nu hark ik hén die hel in míjn bestaan.…
niet weten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
629 toen zij het huis verliet
verdween uit de chaotische
roedel waar ze slechts een
naam had en haar plaats kende
belandde zij in een andere
vreemde kudde
ze leerde waar ze slapen
eten bidden moest
wie de wolf van de meute was
wie de hond haas of het hertje was
omringd door luidruchtigheid
voelde ze bevrijding
het was een vlekkeloze…
Averbeteringen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
398 Ik heb gevochten, nog steeds
zijn er barbaren als je durft
achter de spiegel te kijken
en erdoorheen te stappen
in de echte wereld
van duur gekochte averbeteringen
Overwinningen worden vergeten
terwijl men ze viert
steeds opnieuw
zullen ze behaald moeten worden
tot in eeuwigheid amen
Ik teken ervoor
een vinkje achter mijn naam
'…
Koekoeksklok
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
502 omlijsten zijn woonst
Voor het kind is hij een mysterie
Voor de oude man een boodschapper
Zware dennenappels hangen onder zijn huisje
als roerloze kegels
omdat hij zonder hen
zijn taak niet vervullen kan
Zo vlug hij verschijnt
Zo vlug hij verdwijnt
Een krakend houten deurtje
opent bij aanvang van de nacht
dan roept hij twaalf keer zijn eigen naam…
spiegel in spiegel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
692 we zijn wie we altijd al waren
oud geworden kinderen
al zolang geen vijftien meer
maar keer de vingers op één hand
bewegend levend in herinnering
bladdert het huis heel langzaam af
binnen brandt het vuur
verwarmt zoekend de gedachten
woorden in vage trage bochten
namen worden aarzelend genoemd
geliefden die het brein verlaten
maar de…
Openbaringsgeloof
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
556 hartendief durf
jij nog
hardop te
zeggen dat
je veel
van Jezus
houdt
of kijk
jij om
je heen
van dit
aantal mensen
krijg ik
het benauwd
het zal
jou echt
bevrijden als
je Zijn
naam in
alle liefde
hardop vermeld
mooi mens
nu ben
jij echt
voor mij
een geloofsheld
in de
hemel is
er nu
Goddelijke blijdschap
hopelijk…
Voila, ik ben wakker
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
455 De morgenstond stond koud en blond
Bij mij op het venster te kloppen
Bomen en vogels besproken haar naam
Als hielp ze beholpen de rozen uit knoppen
De wind preste haar boezem ineen op het glas
Nieuw besef kwam als zuurstof mijn lijf in gegleden
Dat onder de dekens, gekruld als een vrucht
Naar het diepere land van de droom was gevlucht…
Een heerlijk gedoetje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
368 vochtig door
ochtendlicht
spande meteen
schildergerei
om me heen
gelegd dan
kon ik er direct
soepel bij
in een degelijk
ouderwets
boers tableau
een stukje dijk
geknotte wilgen
in een lege wei
halverwege de
boerderij met stal
wat verdwaalde
bouwvallige
oude schuren
een heerlijk
gedoetje om
geschilderd te
worden door mij
de naam…
HERDENKING HOMOMONUMENT 4 MEI 2023
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
464 Het is stil
Het is muisstil
We staan stil bij de doden en slachtoffers
Van de oorlogen toen en nu
We staan ook stil bij vrede, vrijheid, gelijkheid
Met name voor onze LHTNIQA+ gemeenschap
Ik hoop en bidt voor een blijvende
Door de lucht
Met lieve blauwe wolkjes
Vliegt een meeuw
Een schreeuwende, een krijsende
In mijn binnenste stilte…
LAISCCL
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
600 In de storm waarvan het oog is, stille
kern van het gebeuren, een vlakke hand
op het hout van de tafel, een kille
diepte in de blik op het rotte land
dat snakt naar wat er in de mens verzandt,
in het branden dat het stookt in haar lijf,
in het gemis waarin het staande blijft,
in de daad die aan elk woord ontgaat, staat
strak en klaar haar naam…
Bloem in voorjaarsregen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
541 de zee spoelt de oudste dromen
door het onderwaterwoud
zwart groeit door het grijze heen
ongepolijste sporen van erosie en verval
hoe zacht deze hemel van schelpenkleuren
het licht beeft van verlangen
in de blauwe koelte
bloemen vogels en vroege dromen
een milde voorjaarsregen
vult de verweerde letters van jouw naam
verre tonen…
Wie heeft je gezien?
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
617 wie noemt je naam nog
zonder te voelen
‘ik bood je geen schuilplaats
om je te hoeden’
je verschijning ontweken
je stem genegeerd…
voortleven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
556 als een bloem
die nog bloeien moest
nam de tijd jou veel te vroeg
te snel een leegte achterlatend
de herinnering echter blijft
ze fluistert zachtjes
soms in verdriet
jouw lach en jouw stem
ze blijven altijd bij ons
in elke traan en in ons hart
veel te jong nog
was ons afscheid toen
maar jouw liefde blijft
ons dagelijks nog schitteren…
Het laatste nieuws
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
547 Je was hier met die stille warmte
om een eenzame vrouw te troosten
dacht ik dat jouw stem klonk
in naamloze echo
een ongekende liefdesband
in de naam van lieve vrede
probeerde de onrust te ontstemmen
in het kalme zwijgen van de nacht
je vroeg me waar we trots op waren
tijdens onze innovatieve dromen
het was te laat om opnieuw te beginnen…
Misverstand in twee
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
538 We scheurden ons misverstand
in twee schurende verhalen
...... schilfers zure lucht
hielden onze eigen helft
net als Sint Maarten
maar dan andersom
...... tussen ons: de versnipperaar
we namen ons gelijk maar mee
het was zoveel werk om het weg te doen
...... maximaal drie stuks tegelijk
liever wapenden we ons
onder de huid, de…