6019 resultaten.
Faro
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.328 waar ’t land zich schier tot eiland tongt
en bunkers kaal uit duinen zweren
wieken zich stralen door de nacht
als dorsers die de polders scheren
grauwend uit zwarte duisternis
hoor ‘k schepen en baleinen hoornen
weergalmend in d’onmeetlijkheid
van trage lankmoedige tonen
bundels priemen door mist en zwerk
klauwen verloren, blind…
oud verlangen
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.849 In haar ogen herken ik god -In
Haar pracht raak ik verloren.
Zij is boven de hemel verheven,
uit schoonheid geboren.
Ik keer terug en denk nog even,
Aan toen, toen ik en zij,
Samen gelukkig waren.
Maar nu knaagt het aan mij,
Want droomvrouw met vlammende haren,
Ben ik kwijt eeuwig en voorgoed.…
Serena
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
1.224 Ze rept zich naar de andere zijde
helaas tevergeefs
het game verloren.
Op en neer deinend
in slow motion
de machtige borsten
waartussen zweetdruppels
de geheimzinnige diepten
van haar lijf afglijden.…
Hoeveelheid klaproosblad
gedicht
3.6 met 12 stemmen
6.524 Er is een vos aan mij verloren,
iemand ben ik die met woorden
handelt, in komma's doet
een punt aanprijst als was het
Brussels kant, handenarbeid.
Is het sluw of argeloos
een woord te wegen
in plaats van meel?
Ik bestuif mij anders
en gebruik het meel van anderen.…
Beras
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
1.739 Hij schrok op toen zij haar lichaam verliet
een schim verdween dwars door een deur
die hij met moeite piepend open kreeg
volgde haar de verre, lange helling op
Haar stappen vormden zich in het stof
donkergrijs de lucht en het licht
flauw hellend naar het hoogste punt
waar ergens haar gestalte zich verloor
Achtergebleven zochten zijn voeten…
Houtje
gedicht
3.1 met 41 stemmen
14.225 afwisselend
en tegelijk zo wijd
maar op den duur wil je toch meer vastigheid
en er is ook helemaal geen conversatie
Je komt bijna nooit een ander houtje tegen
en de zee geeft helemaal niets om je
De zee geeft helemaal nergens om
Het houtje droomt nu maar van een strand
Nee - niet van vroeger
toen ze boom was
Dat is verloren…
Schuilen in schaduw
hartenkreet
4.4 met 13 stemmen
1.148 Ik kan daar schuilen in verzonnen dromen,
in helder licht dat ik heb verloren.
Starend naar de chaos in mijn hoofd,
luister ik naar mijn tranen, zo rusteloos.
Woorden wandelen er op kousenvoeten,
struikelen over de eenzaamheid,
vallen als tere druppels in de kleine holtes
van mijn stil en ongebonden zijn.…
bedenkelijk
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
785 of gaat zoiets verloren?,
door nieuwschierigheid, of toeval.
wie is deze, die anders is?
zweeft zij rond in de zee van ongeschreven feiten?
waar zullen wij horen? horen wij te zijn, waar we niet horen?
wat zullen we daar dan horen? horen wij?
is er een andere kant van dit verlangen?
geen vraag.
wel bedenkelijk.…
Dronken nachten
netgedicht
3.1 met 17 stemmen
1.877 amper belicht wentelt het noorden
rond mijn schaduw strekt zich, lacht
zich een stuk in de open winternacht
waar de leegte galmt met woorden
maar de vrieskou wreekt zich toch
niet als de vorst nog bloed laat stromen
en mijn grijze ziel de verloren dromen
bewaart en ik bij zinnen ben nog
waar stemmen éénparig klinken
zoals de glazen…
Vluchteling
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
1.383 verdwaald vaandel over het rillend land
de verlaten voetstap die de sneeuw brak
schotsen van oker in het fluisterend zand
Nergens leefde nog het daglicht
nergens nog een vertrouwd gezicht
Dagdromend van de verlaten helling
waar zijn oude kim gebroken slaapt
een korte rust blijft toch een kwelling
op het vreemde veld, een wonde gaapt
De verloren…
Elke dag
hartenkreet
4.6 met 9 stemmen
1.312 Zoals een treurwilg heb ik
de eerste bladeren verloren,
mijn liefde heb je al
tijdens de zomer ingevroren.
Dag na dag schud ik
de tranen van me af,
het is de herfst die jij me gaf.
Geen enkel blad
beroert nog jouw ogen,
dauwdruppels zullen
nooit meer opdrogen.…
Pure Verwarring
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.160 Zoektocht naar mezelf
Mijn persoonlijkheid verloren
In het doolhof van gevoel
Onderdrukt verlangen
Sluimering van constante Climax
Bij alles wat ik doe
Denk ik aan jou
Mijn hart slaat
Een race tegen de klok
En dan weer stilte
Alleen een harde steek
De leegte is Onmenselijk
Gemeen en Onnatuurlijk
Zo is het niet bedoeld
Liever duizend…
Het zwarte is er af
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.104 Waar eerst alle hoop verloren was
schaduwen en donk're wolken dreven
waar geen lichtpunt was te kennen
is weer zonneschijn terug-gegeven
Waar de strijd eerst werd gestreden
en verdriet d'overhand had
waar je wankelend bent uitgegleden
kwam ook plots weer levenspad
Wolken zullen nog overdrijven
maar het zwarte is er af
een gouden randje…
wolkenslaap
netgedicht
4.5 met 12 stemmen
710 maanlicht
van mijn zilver bespatte huid
met zorg had ik
sterrenzaad gestrooid
tussen land en hemel
ver van de plaats
waar uren verdwijnen
en de dood zich in mijn
lichaam sleept
boven de horizon
en het slapende zuiden
kromde het licht
met ingehouden adem
toen jij stenen gooide
met groot geluid
ik keek op
de wolken zwegen
verloren…
Mijn dorp
hartenkreet
4.5 met 30 stemmen
2.777 Ik heb er niks meer te zoeken
maar heb er zoveel verloren
het dorp is van andere mensen nu
de plek waar ik eens ben geboren.…
Dromen
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
868 Ik weet me verloren in dit beeld van gisteren
en durf niet verder denken dan dit nu...
Wie kent mij echt, durft mij vertellen
wat ik weet en toch niet helder krijg?
Een boterkoek, een paardenvijg,
een speelgoedtram, een broodtrommel,
een hemel vol van mist
en niet-gedroogde tranen.…
jouw stem
hartenkreet
3.5 met 15 stemmen
1.418 teder hulploos was je geraakt
gesponnen in klamme angst
je toekomst vaag mistig
verdronken in het licht van lelies
jij hemels moois waarom moest
jij vergaan – in mijn blanke gedachten
werd je stem gewist- in
het oefenen van geduld
droogde je dorre stem
jouw spraak in gebraak
jouw stem,voor eeuwig
verloren…
Bruut geweld...
hartenkreet
3.8 met 22 stemmen
2.905 Zij zwalkt door de verlaten straten
Al het menselijks is uit haar leeggeroofd
Wild rukten handen de kleren van haar lijf
Haar leven in een seconde van tijd uitgedoofd
Haar schoen is zij verloren in het gevecht
De tranen zijn stille getuigen in haar bevlekt gezicht
Een schamel kledingstuk hult haar blote lijf
Totaal verward doolt zij eenzaam…
Gist
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
928 Die kan meanderen
ook nu nog, langs elke twijg en braam
op zoek naar een verloren vader
of een onbekende luisteraar, in dit kader.
Maar stilaan mag het, even stilstaan,
of zelfs een hele poos, wijn wordt er beter van
en ook klassieke muziek, voor zover dat kan.…
Eindeloos uitzicht
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.827 Een steeds verloren vergezicht
spreidt zich over torenspitsen heen
spotlights op glas in lood gericht
belichten helder het rijk alleen
vergeten gras bij morgenlicht
nestelt wild ganzenpas onder steen
het platteland vergraasd, ontwricht
verjaagt de zwaluwen uit het veen
maagdelijk baart de wintertijd
haar vorstelijke enig kind
ondergesneeuwd…
Opera in Stilte
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.170 Ze fantaseerde zich een diva
die haar bonzend hart verstilde
in de stilte die zij zocht
bedacht ze liedjes -magistraal
die bijenzoemend in haar hoofd
haar steeds weer gaven wat ze wilde
ver voorbij de exodus
van het verkommerde kabaal
Ze ouvertuurde hoge noten
onverdroten -tot ze gilde
geinballorig als ze was
verloor ze weer een andermaal…
Woorden
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.352 Elke verloren letter zoekt een uitgang,
dwarrelt naar een plek waar het
zich tot een ander woord kan vormen
en wonden op iemand anders huid besmet.
Maar ik zoek overal wat achter
en hoop op de meest achterlijke dingen.
Totdat ze uitkomen, en mijn weg wordt versperd
door niet wetende, pijnlijke woorden.…
Energie gemorst
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
523 Verstrikt me
in mijn nachtbedrog,
de waan als korte droom,
heb ik mijn schroom
in reine slaap verkocht,
het blind zijn als
een tweede klacht,
de eerste verschuilt
zich in beloften, en
achter maskers, van
aangezicht, in lot
volbracht, te mogen
troosten aan je borsten,
die vind ik in
mijn lege dromen,
verzadig mij met
het verloren zijn…
LEEGTE
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
869 Er kwam een stilte in mijn leven:
een vaag gevoel van nog behoren
tot mensen die ik had verloren
maar die ik alles wilde geven.
Er was een stil verdriet gekomen
dat zwervend soms mijn dagen brak
en waar ik niet van wilde dromen.
Een lieve vrouw en goede mensen
hielden me samen en mijn poes
bleef zachtjes goede morgen wensen.…
De jaargetijden
poëzie
3.4 met 16 stemmen
2.665 Ik zal verzwonden
Zijn en verloren;
Wordt van mijn sporen
Geen meer gevonden,
Danst nog hun ronde.…
De zee wenkt
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
493 Ik zie in heldere dromen
verre voorouders foereren
in de getijden stromen
toen de mensheid jong was
en we onze vacht verloren
De oeroude herinneringen
in mijn genen geschreven
doen me verlangen naar zee
waar ooit het leven begon
om er naakt te spelen met
zand, water en zilte lucht
onder het vuur van de zon
We kozen voor ‘n landleven…
Vergeten
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
1.036 Niet eens terminaal
maar wel het leven verloren.
De oorzaak niet meer in je hoofd;
Verweest, ver weg, verlaten...
Vergeten.…
Drift
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
651 vannacht
als wolken dromen rijgen
rond een volwassen maan
en verlangen
in jouw rusteloze lichaam waakt
zullen mijn vingertoppen zacht
het vurig dagen raken
traag
zoals de zon stijgt
om de baren warm te strelen
zal mijn mond
jou tot verloren drijven
in een bevend eb en vloed
maar ik zal volgen
en me toevertrouwen
aan het ritme van…
Stilte schitterde in kapitalen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
572 boeken kropen
in het rood
mijn rekeningen sloten
zich verloren wanend
in balans
een aantal bladzijden
is wit gebleven
we hebben toen
elkaar in pijn beschreven
maar we bloedden dood
geen tekst om tranen
vloeibaarder te maken
geen zin om scherper
de gevoelens te gaan raken
in dit rancuneus bestaan
zwijgen kreeg geen letter op papier…
Vechtlust
hartenkreet
3.6 met 12 stemmen
1.882 Hoelang, moet ik straks je praatjes missen
de berichtjes, je grapjes, het is nu stil
geen knikjes, geen liedjes die ik nu hoor;
over dit alles heeft men kunnen beslissen
het gebeurde immers tegen mijn eigen wil
iets kostbaars, wat ik op deze manier verloor!…