177272 resultaten.
In contrast
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
556 het rimpeltje
was zo strak
dat de lach nog
niet geboren was
een lichte lijn
in de verfijnde
mimiek van
zachte babyhuid
als licht en
schaduw strijden
neemt donzigheid
de lach in contrast
nog zijn de
patronen niet geijkt
is nauwelijks duidelijk op
wie de jonggeborene lijkt
pa...
Koppelaar
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
527 De schapen lagen in het groene gras
er was er één die met zijn kop
in een holle wilg lag, alsof
hij een prentenboek voor schapen
bekeek of als in een nis
een schapengod vereerde
Er kwam een vrouw op een fiets
die stopte en er was een groot
schaap, die naast haar fiets ging
liggen, zoda...
Door winteravondmist zijn blauw beslagen
poëzie
3.2 met 15 stemmen
2.816 Door winteravondmist zijn blauw beslagen
De ruiten van de tram: spectrale kringen
Vervloeien, of vervolgen en doordringen
Elkaar naar stand van lantarens en wagen:
Soms is 't, of reusacht'ge juwelen ringen
Vlak achter 't glas in etalages lagen;
Dan lossen ze op tot halo's, die vervagen
...
De Willem Engbekjes
snelsonnet
4.4 met 10 stemmen
767 Verduveld anderhalvemetermoe
Zijn zij en denken dat ze helder denken
Ons land met Viruswaanzin moeten drenken
Ze blijven ijlen, tot vervelens toe
Want ja, van oudsher kennen wij ze al:
Die stuurlui staan – goddank! – slechts aan de wal
Hexerex
gedicht
3.4 met 42 stemmen
12.757 had hij de wil om zijn leven te sturen
een rondtrekkend oeuvre zou hij dan zijn
beschadigd wellicht door geestdrift of wijn
maar in de kracht van een keihard verduren
zijn pad zou voeren langs hetere vuren
dan zwiepte hij klakkend vanaf een schrijn
een middelomgorde striemende lijn
opdat zi...
Ze is niet te begrijpen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
515 Ik voel mijn ring verschuiven
Op willekeur van de wind
Ze draait zich om; we zien haar wuiven
Terwijl ze zingt het zwervende kind
Hoog boven de haan en de toren
Grazen de schapen in de weiden
Mijn trein brengt mij van achter naar voren
Langs de verlaten paden; de heiden
Van ginds als...
Moederdag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
421 Er staat nogal wat wind
de vrouw op de hoek trekt haar hondje mee
Ze komt alweer terug
verder een lege straat, nog geen bezoek
De kinderen bellen niet
dat hoeft ook niet, als ze komen
voor de gezelligheid, het niet te druk hebben
En het heeft geen zin
om daar iets van te zeggen
Miss...
WEES ZO - JE BENT
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
411 neem iedere ruimte
die je nodig hebt
om te zijn wie je bent
ruimte is ruimer dan je denkt
dans vrij niet die
voorgeschreven passen
die niet de jouwe zijn
die nooit zijn gekend
weiger een maatpak
driedelig of niet
wees niet wie je niet wezen wil
laat je niet inblikken - verstikken
...
POLDEROOG
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
356 Het torenvalkje
zit op een paal, kijkt rond, wacht,
en duikt naar het gras.
Soldaten van Cura
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
508 Stemmen uit mijn telefoon.
Hoe het gaat.
De stilte,
het hardste geluid.
Mijn gitaar blijft hangen aan de muur
voor de reizen van later.
Wanneer we elkaar weer mogen zien.
Jouw hand,
mijn hand
in gedachten.
Het schetsboek haalt adem.
Geen gedicht gekregen van de muze
tot vandaag.
Al...
Zo gevoelig
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
510 De dagen verschillen in hun bestaan
laten vooraf niet zien hoe ze vergaan.
Zal het de dag worden van vertrekken
die van nooit meer bestaan kunnen rekken.
Zal het de dag worden van de laatste reis
een laatste keer dat liedje van die kleine sijs.
De dag van leven te overdenken achterstevoren
al...
Stil
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
397 Stil is het in de vroege
morgen, de dauw is
nauwelijks aanwezig.
De zon scheen al
vroeg en er was
amper wind.
Tijdens mijn
natuurwandeling kwam
ik zelden mensen tegen.
In stilte genoot ik van
het mooie
natuurlandschap wat
weer adembenemend
was.
Vogels, ganzen, zelfs een
Scho...
De zin van afwezig zijn
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
434 Afwezig zijn is een edele kunst
die mensen begrijpen kunnen.
Mensen kunnen dat omdat.
Omdat mensen denken kunnen.
Omdat mensen kunstzinnig zijn.
Mensen zijn intelligent.
Mensen zijn superieur.
Mensen zijn exclusief.
Zo sluiten ze zichzelf.
Zo sluiten ze elkaar.
Zo sluiten ze slimme diere...
Volksheld (een reactie)
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
452 De viruswaanman ziet vanuit de hemel
De volkeren in het Nieuwe Normaal
Mutanten, sprekend in dezelfde taal -
Een onherkenbaar wereldwijd gewemel
Zijn strijd had hij destijds dan wel verloren
Straks keert hij terug, als Nieuwe Mens, herboren
Thuisgebracht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
461 als kind
sprak ik al
met struiken
klein loof en
bosschages
zij intrigeerden
mij door het
geheim van hun
veelkleurige
wijkplaatsen
waar stilte
vertrouwen schept
je drukte
kunt loslaten
zonder te praten
later heb ik
bomen omarmd
met ze gehuild
gefluisterd en naar
hun liefd...
Hoe zij recht staat; dat ik zie
gedicht
2.7 met 29 stemmen
10.392 Hoe zij recht staat; dat ik zie
hoe zij dit doet door zo te staan
zoals zij gewoon is: haar voeten
iets uit elkaar, haar armen
neerhangend, haar kin iets omhoog;
zo snel denkend, dat haar stem eerst
liever wacht of het de moeite loont
om het te zeggen. Juist zij is het
die afkomstig is u...
Volksheld
snelsonnet
4.0 met 8 stemmen
606 Hij was een man van onverschrokken daden,
bestreed de anderhalvemeterfarce.
Steeds stond hij onverzettelijk en dwars
voor Viruswaanzin op de barricaden.
Geen Malieveldprotest heeft hij gemist.
Nu ligt hij door corona in zijn kist.
Gearmd
poëzie
2.7 met 18 stemmen
3.443 Honger, honger! lelijk woord,
Als een lege maag u hoort!
Als de tanden watertanden,
En men staat met lege handen...
Als ge op volle schaal of manden
Gretig u een blik verstout,-
Maar de maag vakantie houdt.
Doch - hoe lastig gij soms zijt,
Toch maakt ge ons ook dubbel blijd,
Zullen we u ...
Wat wens je dan nog?
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
511 Wanneer je terugblikt op je leven,
dat leven dat je hebt geleefd
denk je, kon ik nog maar even,
maar dat is zo verkeerd!
Terugkijken, ja dat mag wel,
overdoen geen optie
van goede en foute dingen leer je,
een soort interactie
op verdwenen tijd.
Wanneer je de jaren op aarde
geleef...
DE GEDICHTENFABRIEK
poëzie
4.8 met 66 stemmen
2.084 de dichter staat op met een hoofd als een uitgeplugde bluesgitaar
de dichter drinkt een koffie met een scheutje wanhoop
de dichter smeert een boterham met hinkende regels
de dichter rookt een sigaret met inspiratie,
in het park met de betekenisvolle beelden
de dichter graaft diep en vindt sle...
Vergeten landschap
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
569 Het was een vreemde gedachte
die in ons was gekropen
een dief in een rijk huis
er was niemand thuis in het landschap
alle dromen in donker verdwenen
nu er onmacht was verschenen
in gevoelens duister en droef
kwam de rivier met woeste golven
de boze oceaan en dwaze wind
het landschap o...
Vrucht in as?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
477 Als schrijvers list in
een verkwist avontuur,
waarvan de uitkomst niet
zomaar werd gedoogd,
verhult als onbekende bron,
ween niet als een heldere
stem van de morgen nog
niet geklonken heeft, tot
het spinnend schrijverswiel
wordt opgestart, onbezonnen
in het zingen van tijd hem
...
Koperdieven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
523 in Sellingen zag je
het bronzen beeld
van Hasje de heks
het ene moment
onbelaagd
maar even later
door koperdieven
afgezaagd.
de Giezelbaarg had
een bronzen bord dat
vermeldt
wie hier lang geleden
als heks
was terechtgesteld
is gejat.
Jipsinghuizen heeft geen
bronzen plaquette meer
o...
Pieter Omtzigt (een reactie)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
428 Als christendemocraat in hart en nieren
Dooraderen drie bloedgroepen zijn benen
Zelfs zonder blitse sneakers aan zijn tenen
Wist hij althans moreel te zegevieren
Ook een pitbull kan de top verdelen
Benieuwd wie straks in maart de show gaat stelen!...
Hoe beschaafd
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
582 Ik zie iemand met hond aan lijn,
heel kort, hij houdt hem klein.
De hond moet iets van zijn baas
Zijn baas is de baas over hond
De baas laat hem niet zijn: hond
Zoals ook mijn mond
Die ik wel wil laten zijn als mond
Maar ik behandel hem als hond
Mijn mond mag niet schreeuwen
of gillen, l...
broos
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
669 we wisten het
zeker:
jij zou voor
altijd duren
tot die lege
uitgestrekte
dag en het
onwezenlijk
stil werd in
onze straat
het licht
ebde weg
je kindertijd
was even
smal als
de doodskist
waarin wij
jouw broze
lijfje zachtjes
legden
[ Sprookjesgeluiden ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
393 Sprookjesgeluiden
in het bos maken sprookjes –
echt waar, ben ik bang.
Stilte vijver
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
402 ik heb
het gemist
handjeklap
in geheime
verbondenheid
als uiterste teken
van samen in
zaken zonder licht
wist de afstand
als stilte vijver
zonder rimpeling
onpeilbaar diep
en donker met
nog meer kou in het
voorlopig verboden
te betreden gebied
voelde me
opgesloten met
mensen...
Generaties(tanka)
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
493 Ik schrijf niet echt voor
oudjes, maar vooral voor zij
die met wat geluk
in liefde en het leven
nog ouder mogen worden!
Verdwaald vakje
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
464 De hokjesman vertelt:
Het is zo lekker
overzichtelijk,
verstoor de orde niet.
Als jij de kleuren mengt,
kan ik je niet meer vangen.
Ik wil het niet,
dat je mij kent.