7547 resultaten.
De doodstraf
poëzie
3.8 met 12 stemmen
3.155 Zijn laatste morgen brak aan in 't gevang.
De priester wees hem op het heilige kruis.
Hij had nog zijn moeder en zusterke t'huis.
Hij heeft tot de dood zich gelaten bereid,
En dank en vaarwel aan zijn wachters gezeid.
De wet veroordeelde hem ter dood,
Zijn genade verwierp de koning groot.…
Op de school van het leven
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
530 Hoe vertel je verhalen ook van groot formaat,
fel tegen 't gevangen zijn vanuit destijds 't verzet
over verschrikkelijke en pijnlijke gebeurtenissen
of over de in het geheim gehouden dankmissen.
Hoe verhaal je over gevangen gezet over 't verzet
over deze dodenmarsen en ss ook nu als levensles.…
Nieuw ochtendgloren
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
857 Hoopvol kijk ik nu uit
Sinds jij er bent
Kijk ik opnieuw vooruit
Vol verwachting klopt mijn hart
Sinds jij er bent
Vergeet ik eindelijk die oude smart
Ik leefde niet voor een toekomst
Voor jij er was
Had ik van alles mijn bekomst
Ik liep gebukt onder ’t verleden
Sinds jij er bent
Bestaat het opnieuw , het heden
Ik ging…
hij staat in het huis waar
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.205 plotseling zijn verleden zich opdringt uit steviger grond
om allerhande achterstallige inzichten op te eisen
vreemd gewichtloos weten voor vergeten takken
die gehaast teruggereikt worden aan een stam
geen heeft naar buiten toe een belang
een slinks verwijt leeft even
of het valt terug naar het ongeloof
waarvan het nuchter licht boven de bomen…
El Repilado (Alpajaras)
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
912 Het dak z'n magere vinger wijst
naar de uiteinden van het heelal
waarmee het slaperige dorp
het verleden herschrijft
gedoopt in de roerige inkt
waaruit de echo doorklinkt
en oude teksten boven
deuren langzaam vervagen.…
Woorden van troost
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
1.098 Stil rollen mijn tranen geruisloos
Wetend dat mijn verleden een puinhoop is
En laat mij troosten door de muziek
"Lief, ga dan mee en omarm me, omarm me.."
Stilzwijgend laat ik me meeslepen
In de heerlijke woorden van de muziek
Die zuiverheid laat mij in liefde omarmen
Verzadigd in troost vind ik mijzelf weer terug
Wetend dat ik mijn verleden…
Wedertijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
408 Of vergeten, wat het verleden heeft aangericht,
in het licht der eeuwigheid, misschien.
De honger naar heimwee is nooit gestild.
Het leven is voor mijmeringen veel te kort.
Gedachten dwalen af naar nergens, ongewild.
Een toekomst die nooit geschiedenis wordt.…
De vergeten steeg...
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
937 Verscholen tussen gesteenten uit een middeleeuws verleden
ligt een nauwe doorgang, een kloof van schimmigheid
Het zonlicht probeert haar zonnestralen te doorklieven
op het stenen plavei van vergeten eenzaamheid
Langzaam verteren de stralen in het duister
De kloof verdwijnt in een mist van onzichtbaar verdriet
Een gedaante schuifelt zich een…
De droomtuin
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
435 ik liep in mijn droom
op een maanverlicht pad
zilverkleurige bladeren
fluisterden zacht mijn naam
ik kwam bij een tuin
omheind door een hoge muur
de ingang was moeilijk te vinden
de houten deur klemde
ik zag mijn toekomst staan
aan de overkant van de vijver
bij de zonnewijzer
stond mijn verleden
langs de paden
bloeiden mooie gedachten…
Ik heb overal schijt aan
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
304 Ik heb overal schijt aan
Want dat hebben ze ook aan mij
Ik heb Geleefd voor vele jaren
En Leef al jaren vrij
Het verleden is van de baan
Maar de schade blijft over en bestaan
Door wat ze me allemaal hebben aangedaan
Ik heb overal schijt aan
Ik doe dingen waar ik zelf zin in heb
De jaren die zijn afgenomen gaan ze goed maken
Onrecht…
Zones
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
421 Als kuddedier doen wij volgens NS
Op hun perron vooral de foute dingen
Door bij dezelfde treindeur te staan dringen
Veroorzaken we tijdverlies en stress
Nieuw: Instapzones, eindelijk beland je
In die coupé van 'krantje en croissantje'.…
Meer dan getuigen (2)
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
802 Zitten er mensen gevangen achter potdichte deuren,
omdat ze 's nachts in hun oren
de schoten nog horen
en zo slachtoffer blijven van zinloos geweld.…
Verdwijnen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.312 Maar af en toe is er ‘n verlangen,
Een arm om mij heen,
Voor het even gevangen.
Even niet alleen!
Maar het einde komt altijd,
De zon die komt weer op,
En ik zie de waarheid,
Niemand raakt in vergetelheid!…
Brief aan mezelf (Hephaistos)
netgedicht
2.9 met 15 stemmen
1.171 Hoe heb ik U liefgehad; mijn
liefde tot net gesponnen, waarin
ik U gevangen heb!
Oh, Aphrodite, mijn eeuwige rivaal Ares,
bevlekte U met een zoon, Eros, die
nu na jaren nog steeds een doorn
is in mijn oog en onderhevig
aan mijn toorn!…
Iravrees met Bushshit
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
758 1000 bommen en granaten
vliegen in het rond
vele dode soldaten liggen
op de grond
liggen kinderlijken
1000 schreeuwen en gillen
zijn gevangen in mijn oor
Mensen die andere mensen villen
Is dat
Wat ik hoor
Is doodsangst
Er is nooit een winnaar
In oorlog sta je ook nooit quitte
Ik kan niet meer tegen
Wat ik zie
Is immens veel verdriet…
Bij 't verwachten der Liefste.
poëzie
3.7 met 23 stemmen
5.356 Ik weet het wél - het zal mij droevig zijn
als wie gevangen 't verre zonlicht ziet,
en tranen zullen komen, daar mijn ziel
't geheimnis onzer liefde niet begrijpt.…
Zomerfruit
hartenkreet
2.9 met 16 stemmen
1.672 zacht
Als katoen
Zojuist ontsproten
De bijen
Vlogen bedrijvig
Van bloem,
Naar bloem,
Naar bloem
En te midden van dit schouwspel
Lagen wij
Zonder
Iets te doen
Onze eerste keer samen
Als man,
Als vrouw
Geen ring die wij droegen
Of belofte van trouw
Slechts
Een brandend verlangen
Naar meer van elkaar
Hield ons daar gevangen…
In pure vorm gegoten
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.609 verdwalen
opgaand in een teder gebaar
De zon weerkaatst jouw gouden glimlach
verwarmt mijn hart met al haar kracht
Toont het geluk van een eerste lentedag
die ons voor altijd samenbracht
Zichtbaar stralend in het groene gras
blikken we elkaar liefdevol aan
In het moment vereeuwigt als in was
zie ik twee beelden samengesmolten staan
Gevangen…
Het Licht
hartenkreet
3.0 met 9 stemmen
1.293 Elke dag zie ik schimmen
Overal, in de mist
De mist vertroebelt
verstrooit, vervormt
en verwart
Een licht verscheen
Schimmen vervaagden
Door de mist kwam een wezen
Als een god, als een mens
Een mens geraakt door god
Ik zie haar en ben gevangen
Nu zit ik vast
Tussen de vage schimmen
Kijkend naar haar
Verlangend
Verlangend naar…
Lokroep achter tralies
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.223 Als een vogel, gevangen
in wrede onderdrukking,
snak ik naar de zon,
de wind en de wolken,
mijn vleugels zijn verlamd
van niet-begrijpen,
mijn geest gebiedt te vluchten:
sla je vleugels uit en
snik je doodskreet langs
de vredig-blauwe lucht,
opdat de zon haar voedt
tot storm en de wind
haar uitstort over
de slapend in
niet-willen-weten…
De belofte
netgedicht
3.2 met 67 stemmen
18.777 Ik hoor de fluisterzachte woorden nog van toen
die als een avondbries van je fluwelen lippen gleden
en mij gevangen hielden hier op deze plek
voor dit raam, op deze stoel, met mijn gebeden.…
Leven
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
2.491 Het leven trekt aan mij voorbij
als de stroming van het getij
kijk ik door beslagen ruiten
van binnen uit naar buiten
Er hangt een schaduwzijde over mijn bestaan
ik zit gevangen in een aflatend lichaam
Wie van binnen naar buiten ziet
kan soms zien mijn stil verdriet
Ik probeer ook de zonzijde te zien
door te hopen dat eens misschien
een…
Spinneweb
netgedicht
3.7 met 148 stemmen
16.666 De spin zittend op het uiteinde van
een rag, wachtend op een argeloos
insectje, die eenmaal gevangen in
haar web pijlsnel wordt omwikkeld
als een pakketje, stervend in haar
web wordt vastgevlecht.
Maar het blijft een moordend
schouwspel, de spin geduldig
wachtend op een nieuwe prooi
ontdekt een nieuwe maaltijd.…
een sterretje
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.231 twinkelende sterretjes, helder en fijn
vertellen ons iedere dag
dat wij er mogen zijn
nu heb ik voor jou
één zo'n sterretje gevangen,
die viel uit de hemel
bleef daar niet langer hangen
zacht fluisterde hij me in het oor:
'ik geef hoop en liefde,
ik hoop dat je het goed hoort'
daarom is dit bijzondere sterretje
helemaal voor jou…
Je ogen
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.821 haalt nooit je mond
Je staart langs me heen
Je ogen ver weg
Over de barrière van je lichaam heen
Je houding star
Je ogen lachen
Ondanks de banden om je armen
Je drinkt uit een rietje
Je ogen dankbaar
Je handicap negerend
Je zwelgt in aandacht
Je ogen schitteren
Je kleine wereld groter
M’n hart breekt
M’n hart huilt
Je bent gevangen…
Himmelhoch jauchzend, zu Tode betrübt
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.082 mijn stemming zit vaak gevangen
in Himmelhoch jauchzend zu Tode betrübt
als ik dan door Sturm und Drang word overvallen
is abseilen zo aantrekkelijk, een groots verlangen
met mijn Über-ich, gedragend als übermensch
ervaar ik een Goddelijke Aha-Erlebnis
zodra ik stoer afzak langs rots en lijn
nee, ik verzeker u het is absoluut geen quatsch…
Duizenden Armen
hartenkreet
3.9 met 24 stemmen
1.867 Bruidssluier witte pracht
Geurend mooi bloeiend
Verraderlijk haar kracht
Zoals onze liefde kwam
Bruidssluier witte pracht
Gedrapeerd intens wild
Slingerend en zoekend
Genegenheid versmolten
Bruidssluier witte pracht
kwetsbaar strelend zacht
Langzaam vergroeiend
In diepe verbondenheid
Bruidssluier witte pracht
Woekerende onschuld
Gevangen…
Ware Wanen
hartenkreet
4.4 met 22 stemmen
1.454 bangst
Voor zijn eigen angst
Gekronkelde gedachten
Die realiteit verkrachten
Wie voelt zich gekeeld
Zwart in eigen spiegelbeeld
Gebroken verwarde ziel
Verwaarloosd zwak fragiel
Wie gaat door diepe dalen
Blinde angst om te falen
Weggezakt in het duister
Enkel nog triest gefluister
Wie leeft in ware wanen
Vlucht in schaduwtranen
Gevangen…
Dromen
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
442 Dromen komen uit zodra
je een landschap in je hart voelt
groeien waarin bloemen groen licht
geven voor waar je hart op doelt
Dromen komen uit zodra
vlinders je buik laten spreken
in woorden die de boventoon
in stilte doorbreken
Dromen komen uit zodra
die blik je beantwoordend gevangen
zet in een ruimte gevuld met
een lucht vol passioneel…
Weg
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.607 Gevangen in een wereld
Van drukte en haast
Dit bedrukkende gevoel
Van vrij zijn met beperkingen
Ik krijg het niet weg
Waarom leven in een land
Waar het gevoel heerst
Dat je bekeken wordt door iedereen
Dat je jezelf niet kunt zijn
Alleen maar omdat er altijd iemand
Over je schouder meekijkt
Ik zou zo graag eens willen voelen
Hoe het…