6208 resultaten.
jongensdroom
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
535 iedere herinnering
en ruik je het gras
waartussen je lag met de helden uit je nagespeelde avontuur
met op de achtergrond de murmelende rijksweg
als een zich met water vullende beek
de hoge pluimen van de suikerfabriek
in Puttershoek
het glimmen van de appels
voor straks op de vroege markt
de boekjes met verboden plaatjes
maakten een eind…
Als vloeiend water
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
639 chaos zie
als opsomming van diversiteit
waarin antwoorden
uit het geheel
liggen besloten
is de weg die mij
door onzekerheid leidt
de juiste de gang
naar ontspruitende loten
als ik de massa
een weg door de trechter gun
en mijn ademen daar op richt
dan zal een nieuw antwoord,
ook al is de straal nog zo dun,
einde…
Herrijzenis
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
495 En in de hof, die ogenschijnlijk was verlaten,
onthult de dageraad een troep soldaten,
verlangend naar het einde van de wacht.
Hun silhouetten in het vroege ochtendlicht
– dat dra het kille duister zal verteren –
mogen nog even de historie domineren.
Daarna verdwijnen zij voorgoed uit het gezicht.…
Wat ik het meest lief had ( P. )
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
721 Een einde, een begin.
In dit leven, van Petra Hermans,
met haar willige zin.…
water
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
495 water, ik drink je in al mijn tijd
zelfs in vluchtige momenten
benevel jij mijn werkelijkheid en staar
ik bodemloos naar het einde van deze rit
zelfs het sterven wordt door jou begeleid
in nissen waar schaduw en rijkdom
zich vermommen tot een strak gelaat, er is geen
leven in de wolk waarin je drijft,
doch jouw trots zijn de eonen…
Ik was weer mens
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
611 Het ik gevoelloos
Zo lang, te lang,
Emoties die zich
Niet meer lieten
Kennen -
Afgevlakt gevoel
In een mens die zichzelf
Verliest aan een wereld
Verloren in schuld
Asgrauwe hemel overdag
Ondoordringbare nacht
Een lange tunnel
Zonder vluchtstrook
Onbewust biddend
Dat er aan het eind
Van de tunnel weer
Licht mag zijn…
Spitsuur
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
511 Vreemde wereld
Toch, in een land
Te wonen waar
Je vanaf je
Allereerste dag
Leert dat je
Moet wachten
Op je beurt,
Netjes in de
Rij moet staan
In de winkel,
Bij trein of bus,
Zodat je letterlijk
Alle dagen van je leven
In de file staat
Tot je eind aan toe,
Want zelfs bij
De euthanasiekliniek
Tref je het weer niet,…
een open deur
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
524 in de kamers van gisteren
huist het gevoel van vandaag
ik had je graag zoveel langer gekend
maar wie je was is als de glans
van kleine korrels liefde, kleurrijk
als het glas
dat zuiver uit schoon zand bestaat
het schittert…
aan het eind van dit decennium
schuurt pijn nog immer voort
en hoort mijn hoofd jouw stemmingsdrang
vrolijk, als…
11 maart ~Wereld loodgietersdag~
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
553 Want zit u ooit met een verstopte plee
wie pakt dan zo’n probleem voortvarend aan
en maakt kordaat een einde aan ’t gemieter?
Precies, dat is de nijvere loodgieter!…
Voltooid verleden tijd
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.458 Zolang geleden, dat ik me neergelegd heb,
bij je beslissing een einde te verkiezen,
wat niemand zou mogen kiezen.
Zolang geleden, en toch elk jaar weer denk ik aan toen,
aan die ene dag, dat je koos, voor de dood
met achterlaten van alles wat je dierbaar was
Zolang geleden en toch nog steeds vers, als de dag van gisteren!…
Littekenvrij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
484 Vannacht had ik een hemelse droom,
Alleen vrede zag ik om me heen
Onrust en onvrede verbannen naar
Een vorig leven, geen schaduw
Van hen meer te bekennen hier
Alleen zachte tonen, fijne muziek,
En ook de kleuren toonden zich
In hun allermooiste tooi
Pastel in de aller zachtste tonen;
En tegen het eind van dit hemelse
Gebeuren droomde…
Eindeloze Vrijheid
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
568 De nacht ten einde.
Eindeloze Vrijheid.…
Mijn rusteloze en zwarte ziel
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
725 De dag is zo donker als de nacht
Geen licht aan het einde van mijn weg
Liefde ketst af op mijn pantser
Een muur van zelfbescherming vormt zich
Vluchten uit de werkelijkheid
Van mijn alledaags bestaan
Ik wil dit niet maar het is de wil
Van mijn rusteloze en zwarte ziel.…
vaya
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
507 Is dit het einde
dat je wenst
?…
Zuivering?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
472 Ik weet dat de winterkou
mijn keel beslopen heeft,
dat aan mijn lied een rafeltje
rouw kleeft, liep te vaak
de innerlijke stem voorbij, dan
werd het moeilijk ademhalen voor
het wezen dat samen met mij leeft,
in de rollende wind zonder einde,
in wat vervoering brengen zou
verzamel ik de ontroering, toch
spreekt het zich niet uit, zo…
Queeste
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
630 weinige woorden
die ik had
verdwaalden
tijdens het spreken
zelfs in mijn dromen
had mijn stem geen naam
doofstom liet gebarentaal
niets van zich horen
ach, ik voelde mij zo klein
en bij het zoeken naar mijn Ik
kwam ik mezelf tegen
als levende dode
loop ik nu mijn tijd vooruit
kijk, ik zie een begin, dáár
van het einde…
Een droevig lenteliedje
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
744 Maar diep,
heel diep van binnen
ben ik te triest om nog te zingen,
want al dat nieuwe lenteleven
kondigt vooral jouw einde aan.…
terra incognita
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
578 ik kijk door het venster
ik zie mezelf staan
op een dunne muur die
die onaards tot de wolken reikt
beneden kijkt niemand er van op
er is geen beginnen aan
van onwaarschijnlijkheden wordt
men kribbig en moe
onverwacht stoot de wind me om
zwiept me van ongekende hoogte
brengt me in een tuimeling waar
geen einde aan lijkt te komen
abrupt…
Donderdag, half tien
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
516 De muziek die streamt is op zijn einde,
de naderende stilte wordt gevuld,
door kaarslicht op tafel en
in de vensterbank.
Venkelthee staat af te koelen
tot drinkbaar. Een verstorende
reclameboodschap leidt de stilte in.
Mijn laptop ruist, de cursor
knippert me vragend aan. Welke
woorden zullen er in
de volgende regel staan?…
azuurblauw
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
578 je zuurstokroze mooiste jurkje
je kleine arm steekt uit
naar verdronken dromen
onder het water je hoofdje
je ogen bron van verstilde tranen
ze zien het licht niet
in deze duisternis
in deze lange nacht
sleurde de heldere zee
jouw onschuld
naar het kille einde
ik zie je
met gesloten ogen
verder leven?…
Zoals dankbaar wuivend riet...
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
802 Pas aan het einde wil ik buigen,
zoals dankbaar wuivend riet.…
Sonnet voor Tineke
gedicht
3.5 met 2 stemmen
7.829 Je kunt als dame in de stad
Geen eindeloze einden sjouwen,
Immers het tippelen door vrouwen
Wordt vaak ten kwade opgevat.
Daarom toog ik op dievenpad,
Zoekend de schaduw der gebouwen
Tot ik een vond voor Vindicat.
Nimmer zal mij die daad berouwen:
Laat ieder mij als schurk beschouwen,
Jíj noemt me held, 't is meer dan dat.…
De oude dag
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
616 zo laat nog in de avond
zeker, deze dag nadert zijn einde
prevelt al doende mijn stem
het gebed van wat was,
over vandaag,
dus haast het oude zijnde
ik ben nu en hier
in gedachten verzonken
doch ook zowaar reeds zwevend
op weg naar boven
al raak ik door de jaren
wel vaker verstrikt
in verder kijken,
soms gelijk aan…
de hemel was dichtbij
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
429 ik leefde
zonder einde
in het middelpunt
op de platte aarde
elke dag een nieuwe zon
waar was de vorige gebleven
wachtte ze tot zij weer mocht
misschien was ze opgegeten
aan de koepel
de vastgeplakte sterren
ze gaven licht bij duisternis
de hemel was dichtbij
onbekommerde kreukels
en onvolkomen barstjes maakten
schoorvoetend…
Zijn laatste zonnebad
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
481 takkenbrekende
stormen getrotseerd
door hagel bezeerd
zij klaren al de lucht
voor kraakheldere
blauwe vergezichten
waar sprieten nietig
op de hoge stammen
in de hemel prikken
door berijpen
zullen zij zonlicht in
duizend kleuren splijten
nog warmt het
blad de aarde met
zijn laatste zonnebad
voordat de eerste
vorst gaat komen als einde…
morning has broken
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
671 einde bericht denkt u
maar helaas 't relaas
kent nog een wrang vervolg
de machinist hield zich
aanvankelijk groot
maar at die dag geen hap
dronk meer dan goed voor hem was
en slapen deed hij ook al niet…
Zag leegte
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
611 ik was vertwijfeld
ten einde raad
zocht contact maar
iedereen had haast
kringen vergingen
zonder bericht
had geen perspectieven
zonder dat zicht
ik wist dat
dit moment ooit
dichtbij zou komen
door alles buitengesloten
verstoken van
ieder teken dat aangaf
wie en wat ik was
niemand bevestigde dat
zag leegte
van onbekenden
vond…
Cirkel van liefde
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
865 met mij
je cirkels van liefde onder, naast of boven mij
beroer me met jou vleugeltippen
om samen te duizelen op hemelhoogte
en rusten op een aardse bloem
jij slaat de akkoorden op mijn woorden
en samen zingen we het refrein
hoe groot is de vreugde van het samenzijn
in die nimmer aflatende dans van de
eindeloze cirkel van leven dat geen einde…
Palaveren
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
558 'k Ben niet meer die
ik was, hoewel ik qua
fysiek, tijd heb ho-
ren palaveren*
'k Leef de jaren
en werk de mooie maanden
die mij zonder scru-
pules worden gepresenteerd
Een overdaad aan
verstoorde verhoudingen**
als gevolg van een, totaal zin-
loos, dichte gaatjespan
door mij meegenomen tot
het eind der tijden
Neem van mij aan dat…
verdronken land
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
482 vanmorgen was de deur op slot
was zicht aan buitenmuren onttrokken
honderdjarige rust, handen en
gelaat in geduldig vlees gegoten
lucht aan lippen, zoals zeespiegel
op evenbeeld kan bogen
gruizige aarde, diepzee en bodemleven
zoals einde aan geheugen
met meer honger dan een maag
kan verdragen, meer droogte
dan deze dorst verborgen…