Alle inzendingen over liefdes einde

6208 resultaten.

Sorteren op:

jongensdroom

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 535
iedere herinnering en ruik je het gras waartussen je lag met de helden uit je nagespeelde avontuur met op de achtergrond de murmelende rijksweg als een zich met water vullende beek de hoge pluimen van de suikerfabriek in Puttershoek het glimmen van de appels voor straks op de vroege markt de boekjes met verboden plaatjes maakten een eind…
wim euser26 augustus 2012Lees meer >

Als vloeiend water

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 639
chaos zie als opsomming van diversiteit waarin antwoorden uit het geheel liggen besloten is de weg die mij door onzekerheid leidt de juiste de gang naar ontspruitende loten als ik de massa een weg door de trechter gun en mijn ademen daar op richt dan zal een nieuw antwoord, ook al is de straal nog zo dun, einde…

Herrijzenis

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 495
En in de hof, die ogenschijnlijk was verlaten, onthult de dageraad een troep soldaten, verlangend naar het einde van de wacht. Hun silhouetten in het vroege ochtendlicht – dat dra het kille duister zal verteren – mogen nog even de historie domineren. Daarna verdwijnen zij voorgoed uit het gezicht.…

Wat ik het meest lief had ( P. )

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 721
Een einde, een begin. In dit leven, van Petra Hermans, met haar willige zin.…

water

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 495
water, ik drink je in al mijn tijd zelfs in vluchtige momenten benevel jij mijn werkelijkheid en staar ik bodemloos naar het einde van deze rit zelfs het sterven wordt door jou begeleid in nissen waar schaduw en rijkdom zich vermommen tot een strak gelaat, er is geen leven in de wolk waarin je drijft, doch jouw trots zijn de eonen…
elze27 juli 2013Lees meer >

Ik was weer mens

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 611
Het ik gevoelloos Zo lang, te lang, Emoties die zich Niet meer lieten Kennen - Afgevlakt gevoel In een mens die zichzelf Verliest aan een wereld Verloren in schuld Asgrauwe hemel overdag Ondoordringbare nacht Een lange tunnel Zonder vluchtstrook Onbewust biddend Dat er aan het eind Van de tunnel weer Licht mag zijn…

Spitsuur

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 511
Vreemde wereld Toch, in een land Te wonen waar Je vanaf je Allereerste dag Leert dat je Moet wachten Op je beurt, Netjes in de Rij moet staan In de winkel, Bij trein of bus, Zodat je letterlijk Alle dagen van je leven In de file staat Tot je eind aan toe, Want zelfs bij De euthanasiekliniek Tref je het weer niet,…

een open deur

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 524
in de kamers van gisteren huist het gevoel van vandaag ik had je graag zoveel langer gekend maar wie je was is als de glans van kleine korrels liefde, kleurrijk als het glas dat zuiver uit schoon zand bestaat het schittert… aan het eind van dit decennium schuurt pijn nog immer voort en hoort mijn hoofd jouw stemmingsdrang vrolijk, als…
switi lobi16 februari 2014Lees meer >

11 maart ~Wereld loodgietersdag~

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 553
Want zit u ooit met een verstopte plee wie pakt dan zo’n probleem voortvarend aan en maakt kordaat een einde aan ’t gemieter? Precies, dat is de nijvere loodgieter!…

Voltooid verleden tijd

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.458
Zolang geleden, dat ik me neergelegd heb, bij je beslissing een einde te verkiezen, wat niemand zou mogen kiezen. Zolang geleden, en toch elk jaar weer denk ik aan toen, aan die ene dag, dat je koos, voor de dood met achterlaten van alles wat je dierbaar was Zolang geleden en toch nog steeds vers, als de dag van gisteren!…

Littekenvrij

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 484
Vannacht had ik een hemelse droom, Alleen vrede zag ik om me heen Onrust en onvrede verbannen naar Een vorig leven, geen schaduw Van hen meer te bekennen hier Alleen zachte tonen, fijne muziek, En ook de kleuren toonden zich In hun allermooiste tooi Pastel in de aller zachtste tonen; En tegen het eind van dit hemelse Gebeuren droomde…

Mijn rusteloze en zwarte ziel

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 725
De dag is zo donker als de nacht Geen licht aan het einde van mijn weg Liefde ketst af op mijn pantser Een muur van zelfbescherming vormt zich Vluchten uit de werkelijkheid Van mijn alledaags bestaan Ik wil dit niet maar het is de wil Van mijn rusteloze en zwarte ziel.…

Zuivering?

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 472
Ik weet dat de winterkou mijn keel beslopen heeft, dat aan mijn lied een rafeltje rouw kleeft, liep te vaak de innerlijke stem voorbij, dan werd het moeilijk ademhalen voor het wezen dat samen met mij leeft, in de rollende wind zonder einde, in wat vervoering brengen zou verzamel ik de ontroering, toch spreekt het zich niet uit, zo…
Pama8 december 2014Lees meer >

Queeste

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 630
weinige woorden die ik had verdwaalden tijdens het spreken zelfs in mijn dromen had mijn stem geen naam doofstom liet gebarentaal niets van zich horen ach, ik voelde mij zo klein en bij het zoeken naar mijn Ik kwam ik mezelf tegen als levende dode loop ik nu mijn tijd vooruit kijk, ik zie een begin, dáár van het einde…
Inte feelders14 december 2014Lees meer >

Een droevig lenteliedje

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 744
Maar diep, heel diep van binnen ben ik te triest om nog te zingen, want al dat nieuwe lenteleven kondigt vooral jouw einde aan.…

terra incognita

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 578
ik kijk door het venster ik zie mezelf staan op een dunne muur die die onaards tot de wolken reikt beneden kijkt niemand er van op er is geen beginnen aan van onwaarschijnlijkheden wordt men kribbig en moe onverwacht stoot de wind me om zwiept me van ongekende hoogte brengt me in een tuimeling waar geen einde aan lijkt te komen abrupt…
J.Bakx19 maart 2015Lees meer >

Donderdag, half tien

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 516
De muziek die streamt is op zijn einde, de naderende stilte wordt gevuld, door kaarslicht op tafel en in de vensterbank. Venkelthee staat af te koelen tot drinkbaar. Een verstorende reclameboodschap leidt de stilte in. Mijn laptop ruist, de cursor knippert me vragend aan. Welke woorden zullen er in de volgende regel staan?…

azuurblauw

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 578
je zuurstokroze mooiste jurkje je kleine arm steekt uit naar verdronken dromen onder het water je hoofdje je ogen bron van verstilde tranen ze zien het licht niet in deze duisternis in deze lange nacht sleurde de heldere zee jouw onschuld naar het kille einde ik zie je met gesloten ogen verder leven?…

Zoals dankbaar wuivend riet...

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 802
Pas aan het einde wil ik buigen, zoals dankbaar wuivend riet.…

Sonnet voor Tineke

gedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 7.829
Je kunt als dame in de stad Geen eindeloze einden sjouwen, Immers het tippelen door vrouwen Wordt vaak ten kwade opgevat. Daarom toog ik op dievenpad, Zoekend de schaduw der gebouwen Tot ik een vond voor Vindicat. Nimmer zal mij die daad berouwen: Laat ieder mij als schurk beschouwen, Jíj noemt me held, 't is meer dan dat.…

De oude dag

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 616
zo laat nog in de avond zeker, deze dag nadert zijn einde prevelt al doende mijn stem het gebed van wat was, over vandaag, dus haast het oude zijnde ik ben nu en hier in gedachten verzonken doch ook zowaar reeds zwevend op weg naar boven al raak ik door de jaren wel vaker verstrikt in verder kijken, soms gelijk aan…

de hemel was dichtbij

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 429
ik leefde zonder einde in het middelpunt op de platte aarde elke dag een nieuwe zon waar was de vorige gebleven wachtte ze tot zij weer mocht misschien was ze opgegeten aan de koepel de vastgeplakte sterren ze gaven licht bij duisternis de hemel was dichtbij onbekommerde kreukels en onvolkomen barstjes maakten schoorvoetend…
J.Bakx24 maart 2016Lees meer >

Zijn laatste zonnebad

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 481
takkenbrekende stormen getrotseerd door hagel bezeerd zij klaren al de lucht voor kraakheldere blauwe vergezichten waar sprieten nietig op de hoge stammen in de hemel prikken door berijpen zullen zij zonlicht in duizend kleuren splijten nog warmt het blad de aarde met zijn laatste zonnebad voordat de eerste vorst gaat komen als einde…
wil melker27 september 2016Lees meer >

morning has broken

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 671
einde bericht denkt u maar helaas 't relaas kent nog een wrang vervolg de machinist hield zich aanvankelijk groot maar at die dag geen hap dronk meer dan goed voor hem was en slapen deed hij ook al niet…

Zag leegte

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 611
ik was vertwijfeld ten einde raad zocht contact maar iedereen had haast kringen vergingen zonder bericht had geen perspectieven zonder dat zicht ik wist dat dit moment ooit dichtbij zou komen door alles buitengesloten verstoken van ieder teken dat aangaf wie en wat ik was niemand bevestigde dat zag leegte van onbekenden vond…

Cirkel van liefde

hartenkreet
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 865
met mij je cirkels van liefde onder, naast of boven mij beroer me met jou vleugeltippen om samen te duizelen op hemelhoogte en rusten op een aardse bloem jij slaat de akkoorden op mijn woorden en samen zingen we het refrein hoe groot is de vreugde van het samenzijn in die nimmer aflatende dans van de eindeloze cirkel van leven dat geen einde…

Palaveren

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 558
'k Ben niet meer die ik was, hoewel ik qua fysiek, tijd heb ho- ren palaveren* 'k Leef de jaren en werk de mooie maanden die mij zonder scru- pules worden gepresenteerd Een overdaad aan verstoorde verhoudingen** als gevolg van een, totaal zin- loos, dichte gaatjespan door mij meegenomen tot het eind der tijden Neem van mij aan dat…

verdronken land

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 482
vanmorgen was de deur op slot was zicht aan buitenmuren onttrokken   honderdjarige rust, handen en gelaat in geduldig vlees gegoten   lucht aan lippen, zoals zeespiegel op evenbeeld kan bogen   gruizige aarde, diepzee en bodemleven zoals einde aan geheugen   met meer honger dan een maag kan verdragen, meer droogte   dan deze dorst verborgen…
Iniduo20 juni 2017Lees meer >