3445 resultaten.
De rijkdom van de jaren
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
30 Niet alles is vanzelfsprekend,
niet alles hoeft van mij -
soms komt er juist door los te laten
weer ruimte, licht en vrijheid bij.
Ik zie een nieuwe generatie
haar eigen wegen gaan,
met dromen die nog groeien,
met keuzes die ontstaan.…
Kettingsnelsonnet - De beste wensen!
snelsonnet
4.2 met 31 stemmen
1.364 Een dichtend mens, beroeps of amateur,
maakt fouten, faalt, kan woord voor zin verdwalen,
maar laat het resultaat verlichtend stralen
hij schrapt en schaaft en opent elke deur
en nu, het einde van het jaar in zicht,
denkbeeldigt met zijn pen het woord en dicht
hij schuilt heel soms in verzen van beton
onneembaar fort voorkomt dat men hem…
Feest van Licht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
2.831 goudomrande spiegel
kritisch keurt hij kleur en contrast
zich pijnlijk bewust van wat het kost
Lichts goede bekenden van jaren her
Duister en Schemering zien aanleiding
voor een feest waarvoor gul invitaties
zijn verstuurd per post SMS computer
Licht draait nog eens rond hoofd fier
geheven zo kan hij zich presenteren
in elke versierde ruimte…
Moeilijke kwatrijnen
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.469 Het onderwerp is zelf misschien ook relatief
Denken over waarheid mag niet te beperkend zijn
Moet ruimte laten aan een ieders perspectief!
“De eenduidigheid is kort van zicht en veel te klein!”…
LIED
poëzie
3.6 met 10 stemmen
2.812 Die hier zijn zinlijkheden
De toom geeft volle ruimt,
Of die mint zonder reden,
Zichzelfs met mij verzuimt.…
De Zeewind en de Landwind
poëzie
3.7 met 10 stemmen
1.912 Men hoort de ritseling van 't lover
dat zij beroeren met haar voet,
en komen zij de ruimte binnen,
dan stort zich heel de rijke buit,
die zij van 't land zich mochten winnen,
welriekend in de verten uit.…
Verliefd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
801 Hij snakt overal naar ruimte en vindt die bij het kijken naar de vuurtoren: links daarvan de Noordzee en rechts de Waddenzee.
Dichter bij de elementen is hij. Meer lucht is hier en minder lawaai. Lucht en leegte en vooral licht, intenser nog dan het licht in Noordwijk. Jeronimo is verliefd.…
ALLes valt
gedicht
3.0 met 1 stemmen
5.304 Maatvers
collectief van Gé en George, Rik, Dirk, Piet ving
regels en bewegingen als mijn daders,
ruimte en beknopt zijn als online één ding
kruisverwijzend naar gewenste verdwaling
onderweg waar nieuw werk mij binnenhaalt
rijmt niets meer op mijzelf dan wat mij beving,
sensus amoris stond…
DUIZEND METER FILM
netgedicht
4.8 met 18 stemmen
479 brandende westen,
maar ik raak niets,
slechts één gebrandschilderde
engel schrikt zich rot
en fladdert terug naar God
De geest zoekt, verbeten
naar het verborgen verband:
de formule voor alles,
in slechts één elegante, korte
vergelijking, die altijd klopt, zelfs als
men allang dood is,
of in een bewegend voertuig zich
voortplant in ruimte…
De toneel-troonrede wordt tranentrekkend!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 Troonrede is geschreven door
Zijne Excellentie de Minister-President
De heer Marc Rutte, zeer langdurig bekend
In de binnen- en buitenlanden van
Ons Koninkrijk der Nederlanden
Waarvan ik de Rijksdichter ben (z.b.2022)
En een beetje de nar van de Koning
Niet een nare, maar soms wel een ‘narre’
Ik zit dan ook in de verborgen souffleur-ruimte…
deugniet, rakker en kanjer
netgedicht
1.4 met 12 stemmen
634 charme van schoonheid
een jonge vrouw met een kop erop
in de vindtocht naar wie jij zelf wil zijn
strijd je met jezelf en jouw omgeving
met een scherpe blik op de wereld
geef jij de mensen om jou heen
jouw mening en oordeel klip en klaar
van de schoolbank tot en met een stage
als jij iets moet dan gauw al knelt het jou
vrijheid en ruimte…
Grasduinen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
666 Alsof haar ziel loskomt
nergens aan verbonden
los van tijd en ruimte
op een plaats waar
herinneringen en mijmeringen samensmelten
en een perfecte wereld vormen,
haar wereld, uniek
waar altijd een zonsopgang is.
Ze ligt in het gras
glimlacht
om het volmaakte moment
zo prachtig
plukt een bloem
ademt lentegeuren...!…
Gisteren werd ik
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
357 Gisteren werd ik
eenzaam opgesloten
omdat ik
in de gemeenschappelijke ruimte,
schuimendhete thee
in de vissenkom had gegoten,
-ik had een exotischer begrip
van tropisch hitte
voor mijn vlammende ogen.
Het viel nog mee,
zeiden ze,
dat ik het niet tijdens bezoekuur deed,
-wat een magnifiek idee.…
Schreeuwen in fluistering
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
246 1.Soms
Soms wil ik mijn schedel breken.
Gedachten laten verdwalen,
langs monsters en demonen.
Ze lachen naar me.
Soms kan ik niet meer roepen.
Dan lig ik daar, starend naar het witte plafond.
Omdraaien lukt niet – geklemd
tussen mezelf en hem.
Soms roep ik,
maar waarom?
Zonder iets. Zonder iemand.
Alleen dat witte plafond.
2…
Omgekeerde vlag.
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
135 Blauw, wit en rood langs een sloot,
valse vlaggen hangen zielloos rond.
De stikstofregel moet verzachten,
als regen op verschraalde grond
Het draagt de herinnering mee
aan wat ooit vloeibaar was en teer,
wacht slechts op één druppel vocht
die haar wakker kust – tot leven weer.
De wind die eens de vlag liet dansen,
fluistert nu een lege…
Storm
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.322 Reken maar dat ik mens ben met afgemeten schaamte
als ik de ruimte meten wil
in de ban van de hoogmoed
Een verwarde roes die ik herinneren wil.…
Traandamp
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
851 Een ruimte zwelt in mij
maar ik wurg de gruwel met zijn klauwen van venijn.
Ik speel met de inkt,
flirt met de grenzen van een taal.
Elk gebrek wil ik verdragen,
behalve de jongen die zijn vlam laat doven,
zich verslikt in een duister fortuin.
In spinsels van bedrog gevangen.…
De ontmoeting
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.932 Is er een plaats
waar de leegte
mij slechts
de ruimte laat
Breng me daar
en vertel me
blijf ik staan
...als de regen en de zee
niet meer op mijn klippen slaan
Als mijn ziel niet wordt gedreven
door de wind
Als de hemel en de aarde
mij niet zeggen waar te staan
Als ik nergens om mij heen nog
houvast vind
Is er een plaats
waar de stilte…
Chicades van Korfoe
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
601 hoog op de berg,
de dubbele klank weerklinkt van het klooster,
het oude klooster van Paleokastritsta,
alle klokken roepen, helder en duidelijk,
met dubbel geklokte stem op tot de Eeuwige,
vanaf gepaste afstand bezie ik de papades,
in hun donkere, zwarte gewaden,
ik hoor hoe hun diepe, welluidende stemmen,
vervoerd door passie, de stille ruimte…
Zeemorgen
gedicht
1.9 met 14 stemmen
7.728 uit het water voert luidkeels nieuwe vogels aan
en fluit naar de verspreid spelende meisjes
zilvergroen geschubde meerminnen in bikini
en de duintoppen welven als borsten van een blote heidin
maar tijd hoog op de poten slaakt waarschuwend
zijn kreet die de schelpenzoeker versteent
te midden van zijn koraaleilanden hij vergaat vaag
in de ruimte…
koningsdag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
843 vandaag vier ik de koning
net als de leeuw van oranje
meer nog echter dan dat
vier ik dit land en ons volk
ik feest dan de smeltkroes
van mensen en hun culturen
van meningen ook en gewoontes
in ons doen en ons laten
ik vier de ruimte voor verschil
over geloof en overtuiging
in wie en wat wij zijn
wat gewoon is of juist apart
ik feest…
kracht van verandering
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.366 grenzen verruimd
als wij verder kijken kunnen
dan wat wij denken te weten
verandering is een vindtocht
van inzichten en kernwaarden
naast hilarische ontdekkingen
in jezelf en bij de anderen
om uiteindelijk elkaar te vinden
verandering is een hartstocht
waaraan deelname een feest is
als je bezielend en vasthoudend
de reisleider vindt die ruimte…
Vandaag hoort bij jou
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
9 Aan hoe jij mensen in de kring liet delen,
alsof je steeds opnieuw voor ruimte koos.
Misschien is er, daar aan de overzijde,
een plekje waar de middag eeuwig duurt.
Waar Joop wat opschuift als hij jou ziet komen
en niemand meer de uren telt of tuurt.
Dat weten we niet zeker. Wat we weten:
jouw liefde houdt niet bij dit afscheid op.…
El mar i el temps / De zee en de tijd
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
691 Vertaling van het Catalaanse origineel
De zee en de tijd
De zee is een ruimte van tijd
de uren gaan voorbij maar tellen niet,
de meeuwen spelen samen met de koppen
van de golven hun spel.…
Djerba's waarheid
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
2.010 Genieten ruimt baan… en buffet.
Vullen. Hijsen. Proppen. Vreten.
Stop!
Neen te laat.
Grenzen vervagen en worden grenzeloos.
Zijn realiteit wordt een gedachtestroom van misselijkheidwaanzin.
Kotsende gedachten van zijn zwakheid overspoelen.
Slappe vod. Lelijke dikkerd.…
Theatertrilogie
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
717 in het rolletje
toekomstige foto’s
jij speelt de rol
die ik wil in mijn leven
jouw regie
maakt mij
figurant in het spel
moeilijk
om samen te spelen
rollen te delen
in decors van elkaar
op het podium een paar
figureren we wel
in het toneelstuk van morgen
of is de rol
die we spelen vandaag
steeds een vraag
decor
een ruimte…
Dan maar grauw!
netgedicht
4.4 met 31 stemmen
1.233 Eerder deed ik altijd alles voor anderen en voor jou
Nu moet ik kiezen voor mezelf
En maakt de warmte in mijn hart
alsnog ruimte voor kou.
Jammer maar waar….
hebben ze het toch voor elkaar
Voortaan denk ik ook
enkel en alleen nog maar aan mezelf
Enkel ikke, ikke, ikke
niks meer voor een ander
en helaas
ook niks meer voor jou.…
Aardehuis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
597 Je hoeft niet moeizaam te reizen want er is ruimte
om te zeilen op de wind. Naar juist dat ene hart.
Met woorden als jou dans om iets te delen.…
Verwachting
poëzie
3.2 met 6 stemmen
2.896 De nevelwolken die u dragen,
En, speelbal van d' onzichtbre tijd,
Door de eindeloze ruimte jagen,
Doorscheemren wel van bliksemslagen
Wier flikkring door de scheuren splijt;
Maar, ziet gij uit naar 't morgendagen,
Die afstand is uw oog te wijd.…
Verwachting
poëzie
2.7 met 3 stemmen
2.664 De nevelwolken die u dragen,
En, speelbal van d' onzichtbre tijd,
Door de eindeloze ruimte jagen,
Doorscheemren wel van bliksemslagen
Wier flikkring door de scheuren splijt;
Maar, ziet gij uit naar 't morgendagen,
Die afstand is uw oog te wijd.…