5363 resultaten.
horen
netgedicht
3.5 met 23 stemmen
632 bevreemd aan
bemerkt hij het lawaai dan niet
de wind alom
en hoe ik alles hoor vallen
het blaadje, bedekt met bedrog
de rotsblokken op mijn naam, de assen van de zolder
waarvan ik het beeld verdrongen heb
dit land is niet van mij, antwoord ik
alles wat ik achterlaat zijn de muren
de vele muren in mijn handpalm
en de boom vol vogels…
Grensgebied
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
624 territorium
heb je niet zelf zo uitgedacht
er was ratio zonder opperwezen
en gevoel zonder verstand
je begon ergens te wandelen
zag een oude pop in een sloot
vroeg officiële papieren aan
voor het nieuwe huis
dat vol met water stond
naast kleurrijke schilderijen
bracht je woorden
in beeldentaal
je herkende het grensgebied
en de vogels…
op weg
gedicht
2.1 met 94 stemmen
20.195 de lucht voorspelt verandering
de wind, een herfstorm midden-
winter, blaast ons omver
takken, nu kwetsbaar kaal
wachten op een schone lei
midwinterdonker maakt me bang
geen heen, geen terug, geen dromen,
wat blijft is enkel dag en dauw
geen vogel in dit grijs en grauw waar
maar geen einde aan wil komen
't is bijna kerst, geef mij je…
Zij zijdelings in kwatrijnen (een compilatie)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
516 Liever dan koning in mijn land
ben ik een vogel in jouw hand.…
Overal voor mij
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
1.170 De ruis van een blad,
de vlucht van een vogel,
een ster die mij toelacht.
Zonder te geven ontvang ik jouw liefde
als een golf die komt.
Het verlangen jou te mogen raken verdwijnt.
In ieder wezen ben je nu aanwezig,
talrijk, zichtbaar verdwenen.
Mijn huid voelt de wind,
het geluid van jouw woorden verstommen.…
luister naar het geluid
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
767 ik weet nog mijn liefje
de dagen van zonlicht
de sterren op je schouders
en het antwoord dat ik schreef
over de bloemen en jouw glimlach
over 't loflied van de zee
op vleugels van een vogel
die ik bewaren zou voor eeuwig
ik weet nog mijn liefje
de reis naar de dood
het anker dat losliet
tussen de stenen op het strand
jij wilde ze…
strelende lente
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
769 Als het gordijn van de nacht
door het morgenlicht
is opengegaan
en de aarde zich aan de lenteregen
tegoed heeft gedaan
is het gras groener dan ooit
en het groen van de bomen uitbundiger getooid
fluitekruid en boterbloem sieren
als een geweven kanten lint
berm en waterkant
wiegend in de wind
vogels uit volle borst weer zingen
en zonnestralen…
al meer dan een leven geleden
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
626 er is een stilte in mij
die ik nimmer heb kunnen
verklaren
daarom moet ik je vragen
of je mijn lichaam wil verlaten
maar voor we afscheid nemen
en het verdriet van de wolken drinken
wil ik nog één maal met jou
naakt voor de spiegel staan
schitteren binnenin
om doodgewone dingen, om de vogels
die in de bolster van mijn buik hebben gevlogen…
Steentijd
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
474 zonlicht wegnemen
altijd maar bladeren vegen
een bron van vogelpoep
echt te veel in de weg staan
zijn stam en takken
verdwenen als voer
voor een gulzige open haard
in de kale tegeltuin
staan nu op zijn plek
twee plastic conifeertjes
in een namaak houten bak
maar ach wie mist hem nog
in dit tijdperk van steen
behalve een enkele vogel…
Juliette
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
497 mystiek zo het balkon u droeg
boven het geuren van jasmijn
verheven maan in volle schijn
uw blikken mij nog niet genoeg
glans kasseien van Verona
welke uit hun voegen sprongen
veel te vroeg doch vogels zongen
welk wonder volgt er nog hierna
liefde rankte mij naar boven
steentjes gooiend tegen ‘t raam
om uw zachte mond te loven
hoorde…
schoonrijders
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
565 (in zijn koude mantel hangt nog
een winter van toen)
nu vorst de aarde dekt-
wit en stil rond vogels waadt, laat ik niets na
de ijsdans van een glijdend paar
draait achten boven water
sierlijk als een kleinood in vergeten glans
hun wals smelt weg
waar ik herinneringen leg, leg jij
het beeld van nu
zwierend, zwevend tot bevroren lof…
De schaatser
gedicht
3.3 met 3 stemmen
7.820 Meestal echter kom ik zelden voorbij
het rottige riet de kapotte vogels
dat het aldoor dooit in de modder
van het vreedzame bestaan.
---------------------------------------
uit: 'Nieuwe veters',
verzamelde gedichten 1979-2006, 2008.…
Bloedbaan
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
786 Vogels in de morgen.
Huilend van geluk en hartzeer,
naast haar.
Ik ben er weer.
Nog wel.…
Lente
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
596 ik raak bezwangerd
door de lucht
van het donzig groene veld
in mij groeit
weer de vreugde
als de lente over
pril leven vertelt
hoor vogels
hun liedjes fluiten,
voel hoe lammetjes in de wei
ons zo vertederend bewerken
en wij hen opgetogen in
onze blijde harten sluiten
het is lente, het is weer lente
roep het van de daken…
Ochtendgloren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
747 ochtendgloren zacht en mild
dat 't duister uit de stilte tilt
waarbij de vogels in de bomen
dan ontwaken uit hun dromen
en bij het prille ontwaken
zal 't duister het daglicht raken
dat geleidelijk op zal doemen
en 't gloren wil benoemen
met het tjilpen van de dieren
die het gloren komen vieren
wordt de sfeer ermee verweven
en het duister…
In gedachten
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
617 In welke mate bent u echt met me
als u woont in mijn achterhoofd
durf ik niet uit te leggen waarom
als u mij toestaat, in droomwereld of werkelijkheid
reizen we samen naar de stilte
als rebellen in verloren land
met dwazen die onze zielen niet geloven
ik zal u mijn mooi aangelegde tuin
met madeliefjes en vogels in de bomen
laten…
Het is gewoon wat het is
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
769 Het is gewoon wat het is: het tikken
van de regen op de ruiten, een verre
vogel die plots fluit en kinderen
die fietsen en zomaar gelukkig zijn.
Zieken die zuchten en mensen met
veel verdriet om een afscheid, bloemen
die verwelkt zijn door de grote hitte en
gevangenen en vluchtelingen zonder moed.…
het eentonig gebrom
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
475 nu de herfst lijkt te smoren
in onkundigheid is het gloren
van de nieuwe zon verdwenen
in de trage dimensie van mijn vlijt
hoe het boek ook schreeuwt
zich wil laat lezen dwars door het doffe kaft
is mijn vlucht langs dode vogels
iets wat ik nooit had bedacht
het hart, de pionier van mijn reis
de ingezetene van het verdorven vlees
blijkt…
Mijn hart kent, went
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
603 woorden
mijn weifel, mijn twijfel
tot een ongeoefend lied
mijn hand penseelt dromen
nachtelijke werkelijkheid
een wonderster, zo mooi
siert mijn gesloten pad
ik ben ik
tot de morgentijd
mijn hart kent
went aan de tegenslagen
hoffelijkheid wint
overwint nonchalance
een hunkering lispelt
langs begroeide muren
waar de kleine vogels…
al laat
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
452 wolken drijven voorbij
en ik sta op het balkon
wacht op de vogels
in de vroege ochtend
terwijl ik ze al hoor
denk aan jouw stem
over de telefoon
het regent en het regent
m'n balkondeur die openstaat
bijna getroffen door de bliksem
zeg ik je naam en hoor je stem
altijd jouw stem
dichtbij en ver weg
de vliegtuigen
die dalen…
Verliezen
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
714 alles sterft
ja, ik weet het wel
de vogel, een bloem
het hart, een mens
mag ik missen…
mag ik huilen…
als kraaien in
zwarte verenjassen
een herfstschreeuw brengen
steeds, steeds dichterbij
mag ik missen…
mag ik huilen…
om toen, toen
die warme dag
dat de koude wind
een huid kwam schuren
en het verliezen
rond het stille sprei…
De eik is mijn voorbeeld
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
611 vandaag, ja, vandaag
zal ik de herfst loven
ik heb hem steeds
voor mij uitgeschoven
de kwetsbare vogels
schrijf ik in mijn dagverhaal
laat ze triomferen
met opgetogen veren
en ik deel
wat rode appels
vol zoete korrels en kaneel
niets is mij teveel
vandaag, ja, vandaag
stel ik mezelf de vragen
over de intentie van het leven
antwoorden…
niet te vergeten dat
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
467 de wilgen met hun kaalgekapte koppen
staan er, in een strak gelid
de weg scheert langs de waterkant en
lichtgebogen
staat het riet de laatste wind te keren
boven, in het lichtbewolkte scheren voorts
de eerste vogels in hun lentekoorts
op tijd te willen zijn
fijn dat elders bloemen bloeien
fijn
dat in het gras de eerste meizoen
wist…
Licht
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
789 Als het leven zwaar is
Als je niet weet hoe je verder moet
Ga dan naar buiten
Kijk naar de zon
Zelfs als het licht zeer doet aan je ogen
Kijk naar de bomen
Die de storm hebben overleefd
Kijk naar de vogels
Die overal zijn geweest
Kijk naar jezelf
Het licht binnenin je
De stormen die je hebt getrotseerd
Je staat er nog
Met alle takken gebroken…
DE MORVAN
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
743 Bourgogne
In bloed gedrenkte rozen
Tegen pokdalige muren
Gedenktekens vol namen
Belommerde tuinen
Reflecterende meren
Insecten die Weesgegroetjes
Zoemen, vogels die flyers
Zingen met n’oubliez pas
Akkers zijn er vierkant tegen
Willen cirkels doorbreken
Geluidloos waken straaljagers
Over de vrede, toch?…
Pirouetten
gedicht
2.3 met 3 stemmen
991 Een ribbelstrook zand en zonlicht
schitterde in een geul oude vloed
die ging toen een slingerpad het zicht
op het strand openbrak, de gloed
van de dag jou beetnam, je streelde
met een wind vol kinderstemmen
een kluwen vogels jou verlokte
met hun wit van het blauw breken
dartel als jij die van mij rende
naar de zee die vlokken sneeuwde…
Oogsten
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
644 Het koren moet van het land
De boeren doen dit niet meer met de hand
Grote machines worden ingezet
Op de boerderij, iedereen vroeg uit bed
Een stoffige wolk hangt boven het veld
Opschieten, er wordt onweer gemeld
Al die bedrijvigheid brengt ook gezelligheid mee
Even snel samen een kop thee
Als alle koren is geoogst, pikken vogels nog…
aangespoelde
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
592 als een bruid zo lieflijk en pril
van verlangens gestrekt
op een strand van scherven van glas en
schelpen en vogels verlamd
met de ogen al starend uit
andere tijden achter de dagen
door omstanders belangeloos de haren gestreken
de handen gevet en verbonden
en de dorre benen van kleding gevild
maar te laat
geborgen haar stem nog
rustend…
Grond gebonden
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
661 Ach hongerige herfstvlinder
op zoek naar restjes nectar
in de allerlaatste bloemen
Mijn laatste zomergast
ik volg je al een tijdje
terwijl de winterkou
zich reeds aankondigt
Je kijkt me nog even aan
voor je op je reis gaat
vol heimwee kijk ik je na
tot je uit het zicht verdwijnt
Kon ik maar met je mee
of anders met de vogels
ik zou…
in de hoek
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
562 vaak woon ik in mijn hoofd
dagenlang
in een enkele kamer
er zijn vogels
en kinderen die overal lopen moeten
dansen op wenkbrauwen
van het tjilpend gras
jazeker, ook vlinders
want vlinders zijn tijd
er zijn monologen en dialogen
eenzaamheid als speelbal van schaduw en echo's
in de linkerhoek naast het tafeltje
staat een spiegel…