5945 resultaten.
nachtelijk verstillen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.158 waar luchten grauw
en adem mij ontglipt
als zucht diep in de nacht
’t geheime komen tikt
tik tik op ‘t raam
en beeld waaruit de liefde spreekt
klimt door de wasem
zoals de dooi de koude breekt
legt zich langs mij
in poel van mijn gestaar
als ‘k vraag wat er nog meer is
dan een schim van maan die daar
vangt uren in een hand
ze dorstig…
dát kind
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.122 zo ver je kijkt enkel nog puin en stenen
onwerkelijk is het hier en koud en grijs
door God verlaten, zielenloos de prijs
voor 't pijnvol heden dat ook mij laat wenen
ik huil om ’t kind dat hier eens droomde
vol van het leven en in een fantasie
streed tegen draken met een zuivere magie
dat lachte, huilde, elke angst weghoonde
waar is nu…
Vrouw
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.676 , wie zij was, wat zij deed
niet alleen de zee, ook de winter was nabij
die mij zou dopen in eindeloze herinneringen
beelden en gebabbel van de voorbije zomer
bezwangerd door de strengheid van de eerste sneeuw
boven mij een krijsende, loerende meeuw
niet alleen de zee en de winter waren nabij
ook de somberte, die mij gevangen hield in een
koude…
Aurora
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.146 Ze stapt weer op en gaat
ik zeg nog: pappa komt je toch halen
zij antwoordt: ja, en er verschijnt een lach
ik zie hen beiden als ze komen eten
een lichtpunt op een koude winterdag…
Stenen Kerst
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
3.412 toen maakten ze een stal
van stro en hout
boetseerden dieren
en een voederbak
een ster die klaar
in lichten openbrak
versierden dennentakken
rood en goud
toen vleiden ze
een kleine schattebout
- die lieve handjes blij
naar buiten stak -
in de kribbe
wijl de sneeuw op 't dak
zo kunstig liggen bleef
MAAR IJZIG KOUD BEKLIJFDE
NET…
Stenen kerstsonnet
hartenkreet
2.6 met 9 stemmen
3.569 Toen vleiden ze een kleine schattebout
-die lieve handjes blij naar buiten stak-
in de kribbe, wijl de sneeuw op 't dak
zo kunstig liggen bleef, maar ijzig koud
beklijfde net zoals een stenen beeld.
Dus brandden ze een kaarsje, lekker knus,
de kerstgeschenken werden uitgedeeld.…
Blauwdruk
hartenkreet
4.4 met 30 stemmen
3.055 zijn vergiftigd
Je hebt mijn hart vervalst
Blauwdruk van de waarheid
Over de liefde heen gewalst
Mijn gedachten een chaos
Door leugens gehersenspoeld
Hoop en vertrouwen kapot
Leven door elkaar gewoeld
Mijn glimlach is versteend
Gebroken door jou zwijgen
Gruis dwalend in mijn ziel
Je wist me kapot te krijgen
Mijn adem is nu ijzig koud…
ode aan mijzelf
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
1.440 ik kan mijzelf
aan u niet onthouden
soms schep ik een verduisterd einde
opgaand in niets van al het zijnde
een leegte bekroond met cum laude
maar als ik dan zie hoe u
zonder mij in barre koude moet leven
pak ik het plankje met brie,
smeer mij uit
en door nederige liefde gedreven
speel ik tevens op een valse kinderfluit
ik amuseer…
Negen levens…
hartenkreet
3.4 met 17 stemmen
1.477 De kat van nummer zeven
gaat elke dag naar nummer negen
Daar komt hij zijn poezenvriendin tegen
en samen wandelen zij door de stegen
Maar op de dag ging het fout
De kat had het aldoor zo koud
Ook had hij het flink benauwd
Poezenvriendin kwam met vlugzout
De kat van nummer zeven
begon langzaam te zweven
Zijn ogen zwart, begon te beven…
wat komt dat komt
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
852 de pas ontloken zomer
kent al een weelderige bladertooi
als een overrijpe puber
te vroeg volwassen
nu al aangrijpbaar mooi
het doet mij even verwarren
dit ritme van de natuur
zal het lover nu eerder vallen
heeft de koude dag nog rust
voor een vredig openhaard vuur?…
Gewillig wezen
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
669 smeekbede
slechts op blote knieën
onder mijn eigen ogen
zich als een schaduw
laat verschijnen
evenals zijn harde essentie
waar het niet
dat ik daar de wilgenbladeren draag
om mijn middel en op mijn hart
zelfs mijn mond bedek
terwijl ik mij over die hoge drempel stort
en hoe als zelfmoordenaar
enkel de dood nog weet te verrassen
met koude…
Sleets
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
627 zou weg gaan
Ik begin sleets te worden
Het als alsof de nacht valt
En de sterren doven
En alles langzaam wegglijd
Je haar ruikt naar suikerbrood
En de veren worden paars
Je sloeg een vlinderslag en verdween
Dit noemden ze liefde
Je handen trillen en zijn wit
De spiegels in je ogen breken
Je huilt onderhuidse tranen
En je bent zo koud…
Het volgend rondje
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
925 had mijn vriend begraven
ineens ja zonder vragen
ik was hem zat omdat
hij zoveel mooie jaren
van mijn leven had gejat
vier jaar geleden
op een koude kille dag
is hij toch opgestaan
met in zijn hand verleidelijk
de warmte van het glas
hij liet mij begrijpen
dat ik toch heel gewoon
zo naar de zon kon reiken
zelfs als het weer ook…
Voorjaar
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
798 zie de heldere stromen polaire lucht
vol wit, opbollend en scherp katoen,
en Freia biedt, door haar zuivere adem,
de koude, blauwe, modder van dit land
een krachtig licht, om te ontwaken
licht kleurt het oosten, door pastel
naar zachtblauw tot rose, bleekgoud
doet de vroege zon het ijszilver
langzaam smelten, zacht tinkelend
breekt dit blauwe…
Lamento
netgedicht
4.4 met 21 stemmen
1.273 dingen en vond geluk zo
heel gewoon maar nooit of nimmer
stond hij stil bij dit intens gevoel
van heel alleen en droefenis
wat moet hij nu beginnen
De dag ebt weg, de schemer glijdt
hij ziet de schimmen dolen
de beelden spinnen in zijn hoofd
haar geur sprankelt in zijn dromen
hij hoort, hij voelt, hij ruikt en huilt
het wordt een lange koude…
Geen afspraken op lange termijn
hartenkreet
3.5 met 14 stemmen
2.581 De wereld staat op zijn kop,
nu want daar lig je dan stil
koud, mager, uitgevochten, dood.
De afspraak geldt niet meer,
samen honderd worden,
samen oud worden,
samen de wereld op zijn kop zetten,
want in mijn eentje,
is er niks meer aan.…
De ander
gedicht
3.7 met 20 stemmen
16.977 De ander zal huilen in de lege
schoenen en ze wat bewegen,
de kuil in het andere kussen zoenen
zolang die daar nog is te voelen
maar geen vaarwel bedoelen,
ze zal nog een hele tijd
knechten en kinderen moeten zeggen
welke koud geworden kleren
met hun menselijkheden kwijt
weg te smijten, weer meer en
hartverscheurend klemtoon leggen
op de…
Sprookjesprins
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
737 in de wind
Staart hoog, ogen opengesperd
Atletisch en slank
Gestroomlijnde flank
Geen prins te bekennen
Tussen de tanden een rode roos
De hoeven glimmend als nieuw
Een hoorn op het witte hoofd
Uit een sprookje gekomen
Precies zoals in haar dromen
Geen prins te bekennen
Briesend duikt het paard ten onder
Het water borrelt, donker en koud…
Tortel.
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
844 aandacht van poes
Zijn onwetendheid zal hem beschermen
Dunne witte flarden in het blauw
en de wind, zacht ademend nauwelijks aanwezig
beloven een mooie dag
De tijd lijkt steeds trager te tikken
Aardse en groene geuren dringen om aandacht
Terwijl een rilling mijn huid wekt
verdwijnt de laatste nevel tussen de bomen
Hoe lang zou ik het al koud…
landloperij doet me heel wat
netgedicht
2.9 met 17 stemmen
3.679 ze even rusten
om meteen te worden aangehouden
door burgers te braaf in boeken
die zwervers lopen te zoeken
voor landloperij dronkenschap
ik moest er al vroeg
zo vreselijk om huilen
nu weet ik wel beter
het wordt pas echt erg
zonder benen in een karretje
je staat al aan de kant
ergens verdwaald in een achterland
waar winden altijd koud…
fluisterbomen
netgedicht
4.3 met 25 stemmen
983 er is geen bloem
die schreit of koude regen
vermijdt
van hen die geen hoop meer dragen
en doornig worden neergeveld
dat ik dan aan morgen denk
telkens ik een bloem bewaar
laat liefde zonder naam
III.…
"Carousel"
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.117 Ik kijk naar binnen
daar voelt het koud, een
bekend gezicht tekent
zich af in het kreupelhout
en schrik ik wakker en dacht
het wordt geen dag meer,
voortaan blijft het nacht,
het licht is me vergeten, nee
de luiken zijn nog dicht.…
Aanraking
hartenkreet
3.2 met 15 stemmen
3.145 Ik voel een zoete regen
van woorden
tegen mijn naakte lijf
tintelend zacht
Hand in hand zweven wij
door de ruimte
Wij kussen en plukken
sterren
De bruine warmte
van jouw huid
die de mijne laat leven
in koude winternacht
Elkaar warmend.…
Breiland
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.543 terneer met wijde klappen
het wonder rilt en voelt zich onbemind
omdat de neerstriemende vleugelwind
het schreiende van kou adem doet happen
de kudde waar het lam blind op vertrouwt
heeft wol genoeg om warm in te gedijen
maar geeft het slechts een aureool van goud
naast mirre, wierook en wat specerijen
dus blijft dit lieve kindje eeuwen koud…
Kleine wereld
gedicht
3.1 met 39 stemmen
25.717 De koude doet de wateren kalmeren
en Marokkaanse meisjes bestuderen
het verse ijs. De vissen willen brood.
De wereld volgt de wandelaar en rust
als hij verdwaald raakt in de witte nacht
en in de stilte niet meer weet welk land
hem nu omgeeft en welke vreemde kust
daar kraakt.…
Wachten op de dood
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
2.680 blad waait van de oude eik
valt neer in koude grond
als ik zo naar mijn opa kijk
de trekken om zijn mond
groeven in doorleefde huid
zijn blik op mij gericht
pijnlijk straalt hij weemoed uit
soms vallen ogen dicht
rustig wiegt de schommelstoel
een leven vol verhalen
met de dood als hoogste doel
waarnaar gedachten dwalen
even trilt zijn…
de oude mannen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
590 oude mannen en onze baarden hangen laag
wij dragen zware jassen en honger in de maag
dan geurt het gebakken brood en stappen wij
de kamer uit wij nemen plaats rond de kachel
en praten voluit
lepeltjes en kopjes rinkelen en er valt suiker
in de thee, soms hangen er koekjes in onze baard
maar daar zitten wij niet mee
en als de samovar koud…
Weekend
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.432 op de bank liggend
Je arm om me heen slaat
Knus tegen elkaar aan liggen
Genietend met een glas wijn
Je hebt mijn hart
Je bent mijn zonneschijn
Je hebt mijn hart
Jij moet het zijn
Morgen val ik weer in slaap
Op jouw terrein
In jouw bed
Tegen je warme lichaam aan
De komende nacht moet ik
nog even in m'n eentje doorstaan
Het is wel koud…
Eerste sneeuw in de tuin
poëzie
3.6 met 12 stemmen
3.099 Gedekt zijn alle sporen, kalm en zacht,
En alle onwillige en stutten boud,
Met vertjes blank als bijenvlerkjes koud,
Belegen werden uit de hemelnacht.…
Vers gevallen wit
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
801 klinken
dof, diep en wijds over stil land
elk van hun klanken markeert
scherp en helder de grenzen
van deze eindeloze stilte,
de stilte van de diepe midwinter,
van verlangen naar zachte voetstappen,
dat stille hunkeren, onbenoembaar,
naar het gekraak van verse sneeuw,
dat heldere, zachte, witte knersen,
teer en erotisch, verlammend,
koud…