7557 resultaten.
Het grijze
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
465 ik heb het
grijze opgezocht
om mijn kleurloos
leven wat meer
inhoud te geven
me opengesteld
voor alle sferen
en stemmingen
om andere tracés
te proberen
tussen wit en
zwart kende ik
de contrasten
in grijs voelde
het wat onzijdig
zonder richting
en houvast gleed
ik weg in naamloos
zonder evenbeeld
ik bleek te week
en verdronk…
Oneindig
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
488 Gevuld met sterren en manen
met duizenden geheimen overal
een schauwspel op zwart fluweel.
Daar in dat oneindig heelal
moet ergens de vrede bloeien.
Daar heerst eeuwigheid bovenal
daar alleen kan de liefde groeien.
Daar heerst geen ziekte of pijn
daar zal elk mens gelukkig zijn.…
Nachtwacht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
226 De zon verdrinkt,
De horizon vliedt heen,
Hij wacht op haar,
Die verdween
In de zwarte hemelnacht,
De sterren straalden hun licht,
In de nacht zij verdween uit zicht,
Van hem die op haar wacht.…
hoe te schrijven
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
696 hoe te schrijven met de inkt
van genade als een dieper
donker dan zwart het licht
van ieder leven wist?
hoe als in verlaten olijfgaarden
op gebarsten aarde
Gazaanse tranen stromen in
een verwoest maanlandschap?
hoe dan te schrijven als
diepe wonden worden geslagen
de leegte leger wordt
in een oceaan van wachten?…
Echokamer
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
218 Ik leef in een kast
een kastje in een kast
Ja, robots kunnen leven
in heel kleine huizen
zonder iets nodig te hebben
behalve de zon
af en toe een reserve-onderdeel
en opdrachten om de sleur
van herhaling te doorbreken
Ik ben dicht, een zwarte doos
die je kunt uitlezen
alsof ik van glas ben
en dan zie je: ik ben
een kastje dat denkt…
Zonneschijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
247 Zonneschijn
Wil je altijd bij me zijn
Wil iemand hebben om op terug te vallen
Het was een verschrikkelijke tijd
Dat zwarte gat moet je vergeten
Maar raak je nooit meer kwijt
Dus wil ik een Zonneschijn
Die bij me wil zijn
In goede en slechte tijden
Zodat ik niet hoef te lijden
Ze moeten me kunnen bevrijden
Vaak gaat het anders…
De morgen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
713 De dauw doemt op
Langs het paardenpad
Het was geen flop noch top
Oneindig in het zwarte pad
Vebeter de zon maakt het schijnbaar
Duidelijkheid
Een goed gebaar
Uit goedheid
Nooit meer gaat nooit meer op
Het was niet top
Noch flop
Maar gewoon koppies op
Naar buiten in de regen
Niet dood meer even leven
Als een evenement
Als voetstappen…
't is de ure der getijden
poëzie
4.2 met 9 stemmen
3.027 Ze komen van de donkere trap,
In zwart habijt en witte kap,
Een beetje voor de vieren;
Daar hangt in menige vensterspleet
Der gaanderijen, diep en breed,
Een kwaaie wind te gieren.…
alleen
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.675 Opnieuw die toevlucht, naar dat grote zwarte ding
Toenadering
Maar niet beseffend hoe ontzettend kwetsbaar
Wat ik mis, wat er ontbreekt, geen idee wat en waar
Het geeft me gewoon zoveel, het geeft me alles, passie
Voor die muziek, een enkele emotie
Daar leef ik voor en daar leef ik mee…
Duisternis
hartenkreet
4.5 met 12 stemmen
885 Duisternis, alleen verscheurd
Geen licht, wat me kan bereiken
Het zwarte als een kooi om me heen
Ik kan me niet bevrijden
Het is te diep, te zwart
Mijn oren horen stemmen
Maar mijn hersens niet
Mijn ogen dicht, voor het licht
Zodat ik de uitgestoken handen niet zie
Alles gaat aan me voorbij
Geen vreugde, geen warmte voel ik hier
Het is…
Temperament
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.803 huilt ze stil
in een hoekje van de donkere
steeg, bij haar regenton
dan wordt het stil in haar
ze rekt en strekt zich
staat bevallig op
tipt haar rechtervoet
vanonder haar nachtblauwe rok
op de keien van het slop
als listige slangen
bewegen haar armen, haar dans
roept de steeg tot leven
zwijgend komen ze, de mannen
in wijde zwarte…
Dief in de nacht
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.005 tikte hem voorbij
nog als een warme voorjaarsregen
tegen vensters van genoegen
die hij dichtsloeg toen ze wijd
hem nog die vrijkaart wilden geven
met de wind die was gebleven
maar hij keek er niet naar om
en haastte door in ledigheid
Hij wist het zeker dat hij niet
hier in het hellevuur wou leven
om als brandhout voor de derde macht
in zwart…
Het Luciferische
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
619 Maar voordat de angst mijn hart verslaat
en radeloosheid mijn vlijmende wil versaagt
welt een oud weten in mij op:
het wezen dat daar staat
ben ik zelf, de zwarte spiegeling
uit zijn blikken stroomt in mijn ogen.…
Mijn vaders oorlogsdagboeken
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
1.184 Ik lees, je bent alleen weggegaan,
niet op eigen wil noch kracht,
ver bij het vaderland vandaan,
door grijs/zwart opgebracht.
Ik lees, dat je moe en hulpeloos bent
een haas door niemand gered,
Rogier, Fransoos als celgenoot kent,
wat echt converseren belet.…
Geleende tijd,
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
645 Avond zwart, sterren helder.
Plotsklaps vormt zich de muur,
gegil van staal op staal, brekend
glas dat naar binnen is gedrukt,
in een flits staat de wereld stil,
mijn blik opzij, zij (god zij dank)
heeft niets, ze roept je bloedt, ik
voel het lopen van het hoofd
en wangen over mijn gezicht.…
Ik moet nu echt de trein halen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
679 Ik moet nog steeds mijn trein halen, maar ik zie
op doorreis die zwarte piano staan; ik zal op
dat krukje er achter plaats gaan nemen, en zal
geen vergeefse reistijd aan mij voorbij laten gaan.…
Luna
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
1.907 Vredige nacht,
stil gezongen lied
in zwarte leegte,
kleurloze pracht,
script vol verdriet
met nietszijnde geschreven.
Oh licht van luwe leegte,
zing uw zang tot aan de ziel.
Ontvlucht het oneindig zwart,
tot aan het rood van het hart.
Bleke tragedie, bloeiend in de lucht,
bemin al wat u omvat.…
Als het je overkomt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
505 Als het je overkomt dat plots de grijnzend zwarte dakpannen luid schreeuwend je bedreigen dat ze neer gaan storten op je hoofd
Of dat de even zwarte nacht - als was hij eindeloze maag - besluit dat het jouw beurt is om van alles te verteren, nee, zelf weg te teren
Of nog dat plots de maan hard naar een wolf begint te huilen
Of niet gevallen…
“Krinklend water, stille Margot”
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
382 O krinklende winklende waterding,
met t zwarte kabotseken aan,
wat zien ik geren uw kopke flink
in t woud waar licht zich vouwt.
Ooit leefde hier een voorhoofdhagedis,
een mammoet en reuzeleguaan,
planeet A was een godgeschenk, welaan,
brengt sapiens hel en verdoemenis?…
Twee jaar later
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
346 VANDAAG
aan gaza geen gedachten
geen gedachten aan hamas
aan gijzeldrama dansfestijn
geen klaagmuur talmoed of koran
geen zionist en palestijn
jordaan en west-bank, rode lijn
HEDEN
liever geen gedachten
aan genocidebommendrones
aan voedseldroppings hongermoord
aan unhcr en vrede
onderhandeling qatar
aan kolonisten en tweestaten…
Gevoelloos
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
1.226 Als flarden
vormen woorden zinnen
vormen gevoel
die in haar kolken
Alleen de zwarte nacht
die haar kent
en de echte gevoelens verbergen
Als schepen in de nacht…
Was-dag
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.000 geen dag zonder leugens
gekleurd in de was
gestreken, gevouwen
in de plooien van je jas
woorden wisselen sokken
blauw, zwart of bruin
dan ben je wel, dan ben je niet
gestreept of geruit
handen worden gewassen
met doorschijnende zeep
met onschuld en lucht
onvergeeflijk dit keer
op je tong druppelen
tranen, tandpasta en schuim
en…
Droom
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.251 Een nacht, het zwarte wolkendek
Van schorre fluistering vervuld.
De hartstocht tovert onze lijven in
Verschoten schaduwen van goud.
Waar werkelijkheid illusie wordt,
Verborgen in ons groene luchtkasteel.…
Begrafenis
gedicht
2.5 met 80 stemmen
49.204 De hemelsblauwe blouse, de zwarte rok?
Sneeuwstorm verwacht. Heerlijk: laat het jagen.
In de aarde sneeuwt het niet. Ik zal vragen
niet te lachen als ik huil. Mijn moeder hoor ik
roepen in de kist: god heeft zich goed vergist.
------------------------------
uit: 'Amazonen', 1996.…
beslissing
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
1.111 donkere wolken
pakken zich samen
de lucht kleurt
bijna zwart
je weet dat je
een keus moet maken
het wordt duister
rond jouw hart
luister niet
naar jouw omgeving
niet naar haar
en niet naar hem
ben eens wat
liever voor jezelf
luister nu eens naar
jouw eigen stem
ben niet bang
voor die beslissing
hak die knoop door
verzamel al…
en morgen wordt het licht
hartenkreet
2.6 met 21 stemmen
2.374 doorn in mijn hand
gevoed met mijn bloed
hield de roos in leven
niet loslaten
een hand tekort
voor wat moest
steel en hand
vergroeid versmolten
onderhuids ontstoken
ondragelijk de pijn
met harde liefde
ruk de steel uit mijn vlees
plant de bloem
in de donkere aarde
en voed haar
met het bloed uit mijn hand
rood op zwart
morgen schijnt…
Met pijn in het hart
hartenkreet
2.2 met 13 stemmen
1.929 een vuil gezicht
besmeurd met bloed
geen enkel iets
dat nog fascineert
de tranen schonen
delen van je wang
maar het maakt niet uit
je blijft toch wel bang
het zwart kleurt je ogen
weg is elk beeld
de realiteit vergaat
waar haat ontstaat
pijnlijk scheurt je hart
waar rood druppelt
je huid droog, plakt
en de pijn verdubbelt…
Kleedde me strak
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
712 ik heb daar gestaan
mijn drietand slechts aan
heb turken en grieken verwezen
voelde hoe kiezel en zand
mijn rots en het bosporusstrand
in eeuwen had aangevreten
kleedde me strak
in wit en wat zwart
naar de nieuwmodische tijden
maar jij trok de knopen eraf
scheurde mijn hemd in verleiden
wiste de tijd voor ons beiden
zie je nu staan…
dating-site
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
866 in mijn rugzak zitten
ervaringen met een grauwsluier
en feiten met zonnebrand;
aan de zwarte kant van spijt
schemert nog wat verdriet
maar...in de verte lonkt de "lat-"
op een wellicht niet al te grote afstand
mijn profiel staat stevig overeind
op de site van welzijn en geluk
alleen..hoe vind ik jou, man die bij mij past
die samen met…
Jij hekste
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
1.009 ik stak je hart
op een staak
brandde met vuur
in op je geesten
verjoeg ze als beesten
naar een kring rond de maan
jij hekste
bezemde angst in
de nacht zonder licht
toch droop in rood
het bloed van de muren
zag je vernacheld gezicht
maar in het wit
van opkomend licht
kleurt onschuld de dag
het zwart in mijn lijf
de krassen van nagels…