Alle inzendingen over schaduwen

5375 resultaten.

Sorteren op:

waar de siënna brandt

netgedicht
4.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 678
gaan boeien warmte leg ik in het donkerrode hart waar de siënna brandt en oker vlamt tot in de kelken met fris groengeel penseel ik zacht de buitenkant met oh zo tedere hand voor jou is dit boeket nu even zonder snuisterijen met warmte licht en kleur hoop ik je te verblijden nee, draai je nu niet om voor jou is er geen schaduw…

het afscheid

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.700
mijn hart bloedde zachtjes terwijl de aarde de laatste tranen ving in haar warme schoot er was de zon, hoog aan de wolkenloze hemel en de kilte van het marmer aan mijn handen ogen vastgeklonken aan het einde begon ik te lopen in de richting van jouw eeuwigheid er was een schaduw, achter de gesloten ramen de bergen die meekeken over mijn schouders…

Vrouw

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.088
Vandaag heeft ze haar verwachtingen en verlangens teruggegeven aan de gever de prijs was te hoog onverwachtse vreugde leek te komen, veel te kort wat haar leven had mogen duren de pijn is vertrokken enkele reis, niet uitgezwaaid gemis en verlangen wieken als schaduwen voor de wind, ongrijpbaar afgedankt als het gerafelde web…

ommekeer

hartenkreet
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.893
de lampen enkele dagen koud het licht naar de zolder verhuisd de muren als geschrokken in één klap kaal op de vensterbank groeit je plant onverstoord verder richting zon maar in ons hoofd wend jij je ervan af woekert de schaduw langs je omhoog als een geschiedkundige naam met een steeds vager gezicht spreken wij je weldra uit als een…

ze boeien licht

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 677
heb je zon beloofd maar de stralen breken in je ogen tot een valse glans woorden krijgen nu geen kans handen trekken schaduw aan ze boeien licht waarheid kijkt onaangedaan vervuld van plicht je vreet nu energie omdat de verte andere dingen ziet geen rust om stil te staan want anders vallen angsten je weer aan ga…

Vandaag heeft ze...

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.250
Vandaag heeft ze haar verwachtingen en verlangens teruggegeven aan de verwekker, de prijs was te hoog onverwachtse vreugde leek te komen veel te kort, wat haar leven had mogen duren de pijn is vertrokken enkele reis,niet uitgezwaaid gemis en verlangen wieken als schaduwen voor de wind ongrijpbaar, afgedankt als het gerafelde…

wilde haren op papier

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 703
je verleidde me vertelde met een zwoele stem hoe groen het gras kon zijn stroopte teder onschuld langs een hardheid die geen gene kende adonis was mijn vriend zijn schaduw sliep veel uit hij versierde dames zonder schroom en ik mocht vaak mee als spelende schavuit mijn jeugd heeft boeken dichtgedaan met diploma’s ging ik aan mijn…
wil melker6 september 2006Lees meer >

De blauwe bovenkant

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 585
de maan is uit sterren buitelen en vallen strepen je wens graveert verlangen in een koele nacht je gaat toch niet verdwalen in het donker als het licht wordt in je hoofd je hebt gekozen maakt je passen veel te groot omdat je bang bent voor de schaduw zie je balanceren op de rand de blauwe bovenkant van eindeloze diepte ik heb…

Ik droomde dat het anders was #2

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 671
Ik droomde dat het anders was De wolken gleden traag voorbij Wierpen schaduw op cichorei Diep verborgen in het gras Ze trokken naar het noorden Trage stappen die weerklonken Alleen de bajonetten blonken In deze kille dodenmars Sombere helmen diep gebogen Wisten waar het einde lag Wanneer de schrille schreeuwen stierven In het duister…

Ik droomde dat het anders was #2

netgedicht
3.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 824
Ik droomde dat het anders was De wolken gleden traag voorbij Wierpen schaduw op cichorei Diep verborgen in het gras Ze trokken naar het noorden Trage stappen die weerklonken Alleen de bajonetten blonken In deze kille dodenmars Sombere helmen diep gebogen Wisten waar het einde lag Wanneer de schrille schreeuwen stierven In het duister…

Striemen op mijn rug

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 535
weerbarstig krult het haar groener buigt de wind ogen komen bomen tegen de dwarse schijn verblindt gedachten zweven zonder toe te geven met hun schaduw op de vlucht het licht schreeuwt opgelucht geen spinsels uit een gouden droom ik ben gewoon een vriend die boomt over gedichten de zon lijkt lichter als het donker wordt de rode…

De blauwe bovenkant

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 483
de maan is uit de sterren buitelen en vallen strepen je wenst graveert verlangen in een koele nacht je gaat toch niet verdwalen in het donker als het licht wordt in je hoofd je hebt gekozen maar maakt je passen veel te groot omdat je bang bent voor de schaduw ik zie je lopen op de rand de blauwe bovenkant van eindeloze diepte…

Iedere verleiding

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 825
echte gaatjes niet meer vullen gul en warm de blos van drank nog op de wangen in mijn handen reeds de eerste bitterbal want het nieuwjaar recipieert nog overal toch is er een verschil op klokke twaalf heb ik voor het eerst in een lang leven eindelijk eens mezelf de allerbeste wens gegeven geen vriend en vijand meer ben uit de schaduwen…
wil melker2 januari 2009Lees meer >

Naamplaat, ( van een vriend )

netgedicht
4.2 met 21 stemmen aantal keer bekeken 2.272
Je werd getest, veranderde van religie en van naam, ging op in vreemde kleuren, in de schaduwen van de universele geuren, daar bleef de waardigheid bestaan, als dichter niet gekwetst, je gaf niet op, liet zwaluwen hun roep niet schuwen, als aanzet tot een oorverdovend orkest, om zich in alle uithoeken te laten horen tot een tijdloos…
pama4 februari 2009Lees meer >

Zwijgende oceaan

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 566
van gloed, waar eb en vloed tot elkaar komen, om de hemel op te rapen in je dromen, om in je adem samen te vloeien, in een tijd die niet bestaat en op kousenvoeten verder gaat,vermomd zich met de uitgeworpen kleren op de achtergrond, onderworpen aan de glimlach rond je mond, uit duizend nachten te herkennen, de ochtend keert de schaduw…
pama2 maart 2009Lees meer >

Zo de steen bedoeld is

netgedicht
4.4 met 28 stemmen aantal keer bekeken 949
Niet zonder toeschouwers of minder schaduw. Dat weet ik, antwoordde je. Dat staat geschreven in je woorden, vruchtbaar maar immer wankel, zoals elke onzekerheid tussen waarheid en leugen waaruit het verlangen groeit naar stilte in de schalen van onze schepping. Vandaag niet, zo voel ik.…

Ik ken U

netgedicht
3.8 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.379
luiheid en verboden daad als ik mens ben gelijk allen ken ik u en speel ook toneel met geopend doek kijk dan de zaal in gevuld met uw zielen maar door de belichting blijkt dat een schimmige look oh zeker, ook ik sta schijnheilig op de planken met wijde ogen en volle mond, maar ben niet slecht zie mijn zon en de geest in de schaduw…

Ik droomde dat het anders was #3

netgedicht
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.317
Drinkend van het puurste water Hervond ik dromen van veel later Terwijl ik in eenzaamheid genas Het fluiten verliet mij nimmer meer Geen vogels bij de ochtendzon Handen bedekten hoofden met een kom Toch het gekrijs, keer op keer Velen bliezen hier hun laatste wolk Dat tot een mistbank samensmolt Voor eeuwig in het labyrint Waar slechts de schaduw…

de keuze

netgedicht
3.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 860
vandaag beweegt er niets in de tuin maar ik voel de kraaien nabij wij zullen samen sterven of ieder alleen door verdere dagen de zomer is weg, straten worden langer alsof schaduwen geen bestemming meer vinden voor de zoveelste maal zie ik het kind opnieuw ze woont aan de rivier gevormd uit een beetje poëzie en mijn innerlijke…

CANON IN D

netgedicht
4.3 met 13 stemmen aantal keer bekeken 801
Geen meeuw beweegt en de straatlantaarn valt enkel in zijn eigen schaduw. Hoe dicht mag ik bij je komen als gemis geen enkel geluid maakt en de duinroos zwijgen blijft, ver achter het dalen van de zee. Ik breek mijn raam open en kom uit op dezelfde straat. Daar is het zuiden, wijs ik.…

Als de vorst z’n kroon afzet

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 727
Een schaduw van wie daar gaat, ingepakt in stijve kleren glijden over straat, het hoofd in livrei verbonden, stram als een lakei, tuin en schutting allebei, laten zich verdwijnen onder mutsen door de sneeuw gehaakt, over een ijzig pad heeft ook zijn stil verlies gehad, tussen donkeren muren hangt de dag in hengsels van bevroren regen…
pama11 januari 2010Lees meer >

Offerande

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 527
hoe ik je naam prevel, niet kan leven niet kan sterven zonder jou omdat jouw schaduwen mij achtervolgen hoe ik laatst door je straat wandelde, dichtbij je huis stap voor stap, bedachtzaam iedere taal uit mijn passen haalde tot het kruim mijn ledematen omsingelde hoe ik brak toen ik jouw handen in andere handen voelde, mijn rechterarm…
Sandrine23 februari 2010Lees meer >

Dansen

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 546
Het is als een mooie droom die als een schaduw in het licht van de tijd hier naast me staat.…

Op eigen kracht

hartenkreet
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.440
Waarom probeer je niet iets anders Als dat je beter maakt Gewoon een wisseling van spijs Als dat je beter smaakt Jezelf kunnen ontplooien Ontdekken wat je kan Je leven niet vergooien In de schaduw van een man Probeer eens te ontdekken Wat jou echt bezig houdt Energie op kunnen wekken Kunst maken van hout Jezelf te portretteren Verdiepen…
Hookie14 april 2010Lees meer >

Een wijze les

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 503
Achter de wolken slaapt in het bos ‘t droomproces een wijze les het voorjaar wint opnieuw aan kracht een ieder heeft hier lang op gewacht gordijnen waaien open winter is gelopen lentezon geeft vreugde aan kleine trage schaduwen werkelijkheid bekoort dromen er klinken stemmen in de natuur dit is een andere stad…
mobar21 april 2010Lees meer >

dromen

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 733
tranen op in regenton waar ze samenvloeien tot kostbaar water helder en koel goed voor planten tuin en vijver de vissen dansen op hun staart de tuin gonst van activiteit talloze bijen snoepen van honingzoete nectar vogels zingen van geluk bloemen stralen in hun zomerkleed de mooiste kleuren lichten op in zonlicht zelfs de schaduw…

Trotse zomerbruid

netgedicht
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.793
je draagt de wereld op je hand de zon van oost naar west het licht van noord naar zuid de schaduw is je vreemd je bloei der jaren toont een trotse zomerbruid gracieus is je spiegeling een dans tussen werkelijkheid en nog onbekende dromen op dekentjes van dauw laat je tinkelsterren in liefde samen komen ik wens jou duizend blaadjes…

Varadero

netgedicht
4.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.142
woordenpracht in het maanlicht voortgebracht het is nu leeg op het warme strand dat wacht op de koelere nacht die de liefde zal verzwelgen als de golven uit de zee die de lucht zal bestuiven als de vlinders om mij heen die de bloem zal ontsluiten voor jouw tong alleen de eenzame nacht die het strand overspant als een vluchtende schaduw…
J.J.v.Verre2 augustus 2010Lees meer >

wrimpelingen

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 618
de duisternis van haar chador geloken haar wimpers ogentroost de fluister tikte haar aan in de vroegte van de morgen droeg een bruidsluier vol belofte aan de zon streelde krullende lokken liet wangen blozen in de middaguren krulde haar lippen in een zachte glimlach rozenrood in de schemering van de avonduren met schaduw…
windwhisper25 oktober 2010Lees meer >

Rembrandt cyclus 2: anno 1632 mijn vertrek uit mijn geboorteplaats Leiden

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 494
het is niet dat ik je veracht mijn stad waar ik toch ook het daglicht zag de stegen, molens, hogeschool die mij lijdend, schetsen zag ik wil verder, veel verder dan mijn ronde neus kan zien, veel verder dan het licht en heel misschien kan ik er ook mee spelen in duisternis en schaduw van de grote stad Leiden gegroet, laat mij niet lijden…