5375 resultaten.
waar de siënna brandt
netgedicht
4.7 met 10 stemmen
678 gaan boeien
warmte leg ik in
het donkerrode hart
waar de siënna brandt en
oker vlamt tot in de kelken
met fris groengeel penseel
ik zacht de buitenkant
met oh zo tedere hand
voor jou is dit boeket
nu even zonder snuisterijen
met warmte licht en kleur
hoop ik je te verblijden
nee, draai je nu niet om
voor jou is er geen schaduw…
het afscheid
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.700 mijn hart bloedde zachtjes terwijl de aarde
de laatste tranen ving in haar warme schoot
er was de zon, hoog aan de wolkenloze hemel
en de kilte van het marmer aan mijn handen
ogen vastgeklonken aan het einde begon ik
te lopen in de richting van jouw eeuwigheid
er was een schaduw, achter de gesloten ramen
de bergen die meekeken over mijn schouders…
Vrouw
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.088 Vandaag heeft ze
haar verwachtingen
en verlangens
teruggegeven
aan de gever
de prijs was te hoog
onverwachtse vreugde
leek te komen,
veel te kort
wat haar leven
had mogen duren
de pijn is vertrokken
enkele reis, niet
uitgezwaaid
gemis en verlangen
wieken als schaduwen
voor de wind,
ongrijpbaar
afgedankt
als het gerafelde
web…
ommekeer
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
2.893 de lampen enkele dagen koud
het licht naar de zolder verhuisd
de muren als geschrokken
in één klap kaal
op de vensterbank groeit je plant
onverstoord verder richting zon
maar in ons hoofd wend jij je ervan af
woekert de schaduw langs je omhoog
als een geschiedkundige naam
met een steeds vager gezicht
spreken wij je weldra uit
als een…
ze boeien licht
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
677 heb je zon beloofd
maar de stralen
breken in je ogen
tot een valse glans
woorden krijgen
nu geen kans
handen trekken
schaduw aan
ze boeien licht
waarheid kijkt
onaangedaan
vervuld van plicht
je vreet nu energie
omdat de verte
andere dingen ziet
geen rust om stil
te staan want anders
vallen angsten je weer aan
ga…
Vandaag heeft ze...
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.250 Vandaag heeft ze
haar verwachtingen
en verlangens
teruggegeven
aan de verwekker,
de prijs was te hoog
onverwachtse vreugde
leek te komen
veel te kort,
wat haar leven
had mogen duren
de pijn is vertrokken
enkele reis,niet
uitgezwaaid
gemis en verlangen
wieken als schaduwen
voor de wind
ongrijpbaar, afgedankt
als het gerafelde…
wilde haren op papier
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
703 je verleidde me
vertelde met een zwoele stem
hoe groen het gras kon zijn
stroopte teder onschuld langs
een hardheid die geen gene kende
adonis was mijn vriend
zijn schaduw sliep veel uit
hij versierde dames zonder
schroom en ik mocht vaak
mee als spelende schavuit
mijn jeugd heeft boeken
dichtgedaan met diploma’s
ging ik aan mijn…
De blauwe bovenkant
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
585 de maan is uit
sterren buitelen
en vallen strepen
je wens
graveert verlangen
in een koele nacht
je gaat toch niet verdwalen
in het donker als het
licht wordt in je hoofd
je hebt gekozen
maakt je passen veel te groot
omdat je bang bent voor de schaduw
zie je balanceren op de rand
de blauwe bovenkant
van eindeloze diepte
ik heb…
Ik droomde dat het anders was #2
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
671 Ik droomde dat het anders was
De wolken gleden traag voorbij
Wierpen schaduw op cichorei
Diep verborgen in het gras
Ze trokken naar het noorden
Trage stappen die weerklonken
Alleen de bajonetten blonken
In deze kille dodenmars
Sombere helmen diep gebogen
Wisten waar het einde lag
Wanneer de schrille schreeuwen stierven
In het duister…
Ik droomde dat het anders was #2
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
824 Ik droomde dat het anders was
De wolken gleden traag voorbij
Wierpen schaduw op cichorei
Diep verborgen in het gras
Ze trokken naar het noorden
Trage stappen die weerklonken
Alleen de bajonetten blonken
In deze kille dodenmars
Sombere helmen diep gebogen
Wisten waar het einde lag
Wanneer de schrille schreeuwen stierven
In het duister…
Striemen op mijn rug
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
535 weerbarstig krult het haar
groener buigt de wind
ogen komen bomen tegen
de dwarse schijn verblindt
gedachten zweven
zonder toe te geven met
hun schaduw op de vlucht
het licht schreeuwt opgelucht
geen spinsels uit
een gouden droom
ik ben gewoon een vriend
die boomt over gedichten
de zon lijkt lichter
als het donker wordt
de rode…
De blauwe bovenkant
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
483 de maan is uit
de sterren buitelen
en vallen strepen
je wenst
graveert verlangen
in een koele nacht
je gaat toch niet verdwalen
in het donker als het
licht wordt in je hoofd
je hebt gekozen maar
maakt je passen veel te groot
omdat je bang bent voor de schaduw
ik zie je lopen op de rand
de blauwe bovenkant
van eindeloze diepte…
Iedere verleiding
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
825 echte gaatjes niet meer vullen
gul en warm de blos
van drank nog op de wangen
in mijn handen reeds de
eerste bitterbal want het
nieuwjaar recipieert nog overal
toch is er een verschil
op klokke twaalf heb ik
voor het eerst in een lang
leven eindelijk eens mezelf
de allerbeste wens gegeven
geen vriend en vijand meer
ben uit de schaduwen…
Naamplaat, ( van een vriend )
netgedicht
4.2 met 21 stemmen
2.272 Je werd getest, veranderde
van religie en van naam,
ging op in vreemde kleuren,
in de schaduwen van de
universele geuren, daar bleef
de waardigheid bestaan,
als dichter niet gekwetst,
je gaf niet op, liet zwaluwen
hun roep niet schuwen,
als aanzet tot een
oorverdovend orkest, om
zich in alle uithoeken
te laten horen tot een
tijdloos…
Zwijgende oceaan
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
566 van gloed, waar eb
en vloed tot elkaar komen, om de
hemel op te rapen in je dromen, om
in je adem samen te vloeien, in een
tijd die niet bestaat en op kousenvoeten
verder gaat,vermomd zich met de
uitgeworpen kleren op de achtergrond,
onderworpen aan de glimlach rond
je mond, uit duizend nachten
te herkennen, de ochtend keert
de schaduw…
Zo de steen bedoeld is
netgedicht
4.4 met 28 stemmen
949 Niet zonder toeschouwers of minder schaduw.
Dat weet ik,
antwoordde je.
Dat staat geschreven in je woorden,
vruchtbaar maar immer wankel, zoals elke onzekerheid
tussen waarheid en leugen
waaruit het verlangen groeit naar stilte
in de schalen van onze schepping.
Vandaag niet, zo voel ik.…
Ik ken U
netgedicht
3.8 met 23 stemmen
1.379 luiheid en verboden daad
als ik mens ben
gelijk allen
ken ik u
en speel ook toneel
met geopend doek
kijk dan de zaal in
gevuld met uw zielen
maar door de belichting
blijkt dat een schimmige look
oh zeker, ook ik
sta schijnheilig op de planken
met wijde ogen en volle mond,
maar ben niet slecht
zie mijn zon
en de geest in de
schaduw…
Ik droomde dat het anders was #3
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.317 Drinkend van het puurste water
Hervond ik dromen van veel later
Terwijl ik in eenzaamheid genas
Het fluiten verliet mij nimmer meer
Geen vogels bij de ochtendzon
Handen bedekten hoofden met een kom
Toch het gekrijs, keer op keer
Velen bliezen hier hun laatste wolk
Dat tot een mistbank samensmolt
Voor eeuwig in het labyrint
Waar slechts de schaduw…
de keuze
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
860 vandaag
beweegt er niets in de tuin
maar ik voel de kraaien nabij
wij zullen samen sterven of ieder alleen
door verdere dagen
de zomer is weg, straten worden langer
alsof schaduwen
geen bestemming meer vinden
voor de zoveelste maal
zie ik het kind opnieuw
ze woont aan de rivier
gevormd uit een beetje poëzie
en mijn innerlijke…
CANON IN D
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
801 Geen meeuw beweegt
en de straatlantaarn valt enkel
in zijn eigen schaduw.
Hoe dicht mag ik bij je komen
als gemis geen enkel geluid maakt
en de duinroos zwijgen blijft,
ver achter het dalen
van de zee.
Ik breek mijn raam open en kom uit
op dezelfde straat.
Daar is het zuiden, wijs ik.…
Als de vorst z’n kroon afzet
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
727 Een schaduw van wie
daar gaat, ingepakt in
stijve kleren glijden
over straat, het hoofd
in livrei verbonden,
stram als een lakei,
tuin en schutting allebei,
laten zich verdwijnen
onder mutsen door de
sneeuw gehaakt, over
een ijzig pad heeft ook
zijn stil verlies gehad,
tussen donkeren muren
hangt de dag in hengsels
van bevroren regen…
Offerande
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
527 hoe ik je naam prevel, niet kan leven
niet kan sterven zonder jou omdat jouw schaduwen
mij achtervolgen
hoe ik laatst door je straat wandelde, dichtbij je huis
stap voor stap, bedachtzaam
iedere taal uit mijn passen haalde
tot het kruim mijn ledematen omsingelde
hoe ik brak toen ik jouw handen
in andere handen voelde, mijn rechterarm…
Dansen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
546 Het is als een mooie droom
die als een schaduw in het licht
van de tijd hier naast me staat.…
Op eigen kracht
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.440 Waarom probeer je niet iets anders
Als dat je beter maakt
Gewoon een wisseling van spijs
Als dat je beter smaakt
Jezelf kunnen ontplooien
Ontdekken wat je kan
Je leven niet vergooien
In de schaduw van een man
Probeer eens te ontdekken
Wat jou echt bezig houdt
Energie op kunnen wekken
Kunst maken van hout
Jezelf te portretteren
Verdiepen…
Een wijze les
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
503 Achter de wolken
slaapt in het bos
‘t droomproces
een wijze les
het voorjaar wint
opnieuw aan kracht
een ieder heeft hier
lang op gewacht
gordijnen waaien open
winter is gelopen
lentezon geeft vreugde
aan kleine trage schaduwen
werkelijkheid bekoort dromen
er klinken stemmen in de natuur
dit is een andere stad…
dromen
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
733 tranen
op in regenton
waar ze samenvloeien
tot kostbaar water
helder en koel
goed voor planten
tuin en vijver
de vissen dansen
op hun staart
de tuin gonst
van activiteit
talloze bijen snoepen
van honingzoete nectar
vogels zingen van geluk
bloemen stralen
in hun zomerkleed
de mooiste kleuren
lichten op in zonlicht
zelfs de schaduw…
Trotse zomerbruid
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
1.793 je draagt de wereld op je hand
de zon van oost naar west
het licht van noord naar zuid
de schaduw is je vreemd
je bloei der jaren
toont een trotse zomerbruid
gracieus is je spiegeling
een dans tussen werkelijkheid
en nog onbekende dromen
op dekentjes van dauw
laat je tinkelsterren
in liefde samen komen
ik wens jou duizend blaadjes…
Varadero
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
1.142 woordenpracht
in het maanlicht voortgebracht
het is nu leeg op het warme strand
dat wacht op de koelere nacht
die de liefde zal verzwelgen
als de golven uit de zee
die de lucht zal bestuiven
als de vlinders om mij heen
die de bloem zal ontsluiten
voor jouw tong alleen
de eenzame nacht
die het strand overspant
als een vluchtende schaduw…
wrimpelingen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
618 de duisternis
van haar chador
geloken
haar wimpers
ogentroost
de fluister
tikte haar aan
in de vroegte
van de morgen
droeg
een bruidsluier
vol
belofte
aan
de zon
streelde
krullende lokken
liet wangen blozen
in de middaguren
krulde
haar lippen
in een zachte
glimlach
rozenrood
in de schemering van de
avonduren
met schaduw…
Rembrandt cyclus 2: anno 1632 mijn vertrek uit mijn geboorteplaats Leiden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
494 het is niet dat ik je veracht mijn stad
waar ik toch ook het daglicht zag
de stegen, molens, hogeschool
die mij lijdend, schetsen zag
ik wil verder, veel verder dan mijn ronde
neus kan zien, veel verder dan het licht
en heel misschien kan ik er ook mee spelen
in duisternis en schaduw van de grote stad
Leiden gegroet, laat mij niet lijden…