5803 resultaten.
midzomerakker
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
599 Klaprozen bloeien,
bloedrode bloemen vieren en sieren het leven,
bewust van hun schoonheid en fragiliteit;
Het graan is volgroeid,
groene stengels staan te rijpen
tot gouden aren vol voeding en zaad;
De akker baadt
in de warme zomerzon,
wiegt, deint en danst in de wind,
wetend wat haar wacht;
Graan en bloem spelen,
laten zonder spijt…
Doopceel
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
529 Een dobberende ziel ben ik geheel
Losgeweekt van het impertinente
Vlegelige jagen op een lustpriëel
In het seizoen der doldrieste lente
Door het beleg van de verstreken tijd
Met winter's intrede vergeleken
Lijkt mijn missie voorgoed te verbleken
Raak ik mijn lokken aan de jonkheid kwijt
Of ik het spel nu wel of niet meespeel
En de talenten…
GEMIST DOEL
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
520 Mevrouw paling glijdt
over de modderbodem
voelt kriebels in haar buik
de vaart waarin ze woont
geeft benauwenis
oevers komen op haar af
ontspruitend liefdesverlangen
jaagt de rusteloze aal
naar onbekende verte
waar in eindeloos water
wijder dan de wereld
vele minnaars wachten
eens het heftige spel
met haar mogen uitvoeren
verder steeds…
Winterklaar
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
524 nog is er
het speelse
gefladder van
jonge blaadjes
op ondeugende
vlaagjes van de
lichte lentewind
toch zullen ook zij
binnenkort de koelte
van het zomers groen
moeten dragen
nu nog in hun kleurig
fleurig herfsttapijt veeg
en opruim al voorbij
alles is afgedekt
ook de kleine knoppen
winterklaar verpakt
in afwachting van licht…
Wissels
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
299 Zo speel ik meerdere personen
in één lichaam,
geen van hen
voelt als een volledig bestaan.
De rustige.
De zachte.
De afstandelijke.
Degene die blijft praten
zodat niemand mij opmerkt
Geen van hen voldoet.
Elke versie laat iets achter
dat niet mee kon functioneren.…
Kees XXIX; Als hij dat zou kunnen
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
168 Alsof hij zo’n podium opstappen zou
een gitaar om z’n nek
mondharmonica bij de hand
want het kon maar zo gebeuren
dat Neil Young in hem opkwam
toen moest hij rocken tot de ochtendstond
spelen waar snobs naar verlangden
hun hang naar het mooiste vieren
gepaste klassiekers bracht hij
op geheel eigenzinnige wijze
Alsof hij mocht komen zingen…
zoemen en wiegen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
119 zoals de rijp de ochtend dorst
in het drinken van de late
liefdesgeuren lig jij nog
te dromen en herleef je
de nacht in het spel
dat wij samen vergaarden
tijd raakt in herinnering zolang
deze wonderlijke hitte lust
openbaart als een late tulp
die het snoepen van haar
nectar toelaat
daarom wil ik zoemen
en wiegen op je lendenen
je heupen…
Sonnet 121
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
120 Hoe zouden valse blikken van allen
Mijn eerlijke, speelse bloed begroeten?
Of om mijn zwaktes mij ook afvallen,
Door afwijzing mij iets leren moeten?…
Je hoeft het niet alleen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
154 Het mag een toren bouwen,
huilen, spelen, vragen.
Soms begint ‘veerkracht’ klein:
een stoel, een warme boterham,
iemand die naar je luistert
en blijft, ook als je zwijgt.
Tot je weer naar buiten rent,
de wind voelt langs je wangen,
en weet: ik mag de wereld in.
Er is iemand om me op te vangen.…
Mijn huis heeft lege kamers
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
24 Mijn huis heeft lege kamers
zonder echo, waarin bezinning
niet mogelijk is, ik word gek
van mezelf
Mijn hart bonkt, mijn anders
zo stille adem klinkt
akelig ziek, darmen
spelen op
en iets griezeligs zwiept giftig
tegen de tol van mijn gedachten
Ik verlies mijn evenwicht
durf niet te stoppen
met denken, armen en benen
krampend schrap…
Klein geluk
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
16 vogel zijn die vloog
van strand tot strand, door wind en land
naar jou toe, over beek en boog
daar vond ik rust aan jouw warme hand
Nu zing ik zelf een deuntje op
het laaft de dorst, het smeert de smert
van zuchten maakt het honingdrop
en geeft weer lucht aan 't enge hert
Jij hoort me brommen in de keuken
zo vals als wat, je kent dat spel…
poliziek
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
7 je zou er toch doodmoe van worden
het leggen van zout op iedere slak
die stijve koppen achter vuistdikke borden
het gewijs naar elkaar het ge-jij en ge-bak
het groot ongelijk van het grote gelijk
de hakende hakken diep in het zand
compromisloos gezeur en stijfkoppig gezeik
met twistzieke inzet van hand en van tand
politiek spel geestdriftig…
Alleen
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.183 dat ik niet wil spelen
waarin ik misschien geen speler ben
loop ik wellicht op luchtkastelen
gebouwd op valse hoop
was er maar iets wat ik kon doen
zodat ik me niet zo leeg zou voelen
zo leeg en zo alleen…
DE MISBRUIKTE VRIJHEID
poëzie
3.4 met 32 stemmen
5.033 'Dichter, zo 'k u niet verveel,
Ai, wil mij dan toch vergunnen,
dat ik hier een weinig speel!
'k zal u in uw werk niet storen!...
geef mij daar dat grote boek!
O! ik zal zo stille wezen,
als ik ginder prentjes zoek!'
Zo sprak 't loze minnegodje
gaf mijn handen zoen op zoen.…
Kansen om te leren
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
979 Maar volg je hart en gebruik de gegeven tijd,
En leer weer te spelen, te spelen als een kind.…
Aan Zijn Hand zie ik ............
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
696 Een kind kan daar altijd spelen,
en hoeft zich nóóit te vervelen.
Zij hebben daar met Hem hun huis,
en voelen zich al heel snel thuis.
Daar zie ik een kleuter lopen
aan de hand van onze Heer.…
IN LIEFDE
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
974 van kat en muis
ik voel mij in mijzelf niet thuis
inzicht wil ik niet krijgen
ik speel het hard, onderste steen boven
mijn eigen ik, dat is voornaam
nu ga ik mijn mannetje staan
nu ben ik mijn geliefden kwijt
de eenzaamheid wordt storend groot
hoe was mijn leven, toen ik nog genoot?…
De vette jaren van de vergankelijkheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
519 Spijtig genoeg dat ik nu speel, met de
gedachten aan een voorbij te veel.
De felle passie waarmee ik de tijd
verslijt, wordt weer ouder in de nieuwe tijd.…
Blauwe Maandag
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
424 vrijdag nou, de dertiende oktober
Net als in januari voor mijn part
Zoals ergens bezongen door een bard
Niet Hans de Booy, of nee, 't was Ronnie Tober
Blue Monday is het volgende station
Waar Annabel de laatste trein
nèt mist
Alsof de duvel ermee speelt,
ik wist
Dat zij 't met opzet deed voor
onze Ron
Nu mag hij een duetje met haar spelen…
Het musje
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
491 doordeweekse dag
Stond er een emmer verf op straat
Hij sprong erin, ging kopje onder
En werd zo rood als een tomaat
Als hij nu zichzelf bekeek
Leek hij net een trotse pauw
Hij was nu prachtig rood
En zei: Dit is de kleur waar ik van hou
Maar wat wel heel vervelend was
Zijn vriendjes vonden zijn kleur raar
Ze wilden niet meer met hem spelen…
de vorst die jij voorspelde
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
1.693 ik wilde sneeuw
maar er viel regen
in de vorst die jij voorspelde
we zouden spelen in de
witte wereld van mijn helden
daar gaan waar niemand
is geweest, terugkijken
op je sporen is een feest
de eerste zijn in niemandsland
het ijs waar water strandt
het vlaagt vandaag
weer troosteloosheid
ik had me zo verheugd
op kou in winters landschap…
prelude
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.730 als woorden behoorden
tot verafgelegen oorden
en stilte de ruimte
zou zijn van het hier
zouden dan mijn gedachten
nog langer wachten
om als melodie te klinken
als prelude van vertier
de tonen zouden dansen
op een verkwikkend ritme
van scheppende kansen
klanken speels en stuwend
in de open speeltuin
van mijn innerlijk heelal
met onzegbare…
Dansen en vergeten
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.267 misschien is er nog tijd
misschien nog enkele dagen
we spreken verleden tijd
zonder een woord van spijt
maar zolang het nu nog gaat
dromen we extra dagen
blind voor de werkelijkheid
die ons naar het einde leidt
kom nu dansen deze nacht
zoals de eerste keer, willen we meer
speel voor mij nu deze nacht
het is de laatste keer, daarna nooit…
Troost
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.699 Leg nu je hoofd tegen mij aan
laat je tranen even los
stel je open voor je pijn
wees even wie je graag wilt zijn
en laat je echt volledig gaan
Leg je hand in die van mij
en ontspan je helemaal
even heel dicht bij elkaar
laat mij spelen met je haar
voel je even heerlijk vrij
Ik ben toch zo met jou begaan
door de pijn die je steeds lijdt…
Jij bent
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.276 Jij bent de open zee in mijn hart
waarop ik grenzeloos mag verdwalen
het mooiste bloemenveld in mijn leven
waar ik steeds mijn hart kan ophalen
Jij bent de fantasie die echt bestaat
waarin ik graag de hoofdrol speel
de rustgevende oase in mijn ziel
die ik onzichtbaar dagelijks streel
Jij bent de sterrenhemel overdag
waaraan ik mij urenlang…
C L O W N
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.149 Één oog open
één oog dicht
één oog schaduw
één oog zonlicht
Éen wang zonneschijn
één wang verdriet
Z'n eigen ogen
Zie je niet
In zijn spel tragiek
De kunst is zijn mimiek
De lachers op z'n hand
Al staat zijn hart in brand
Elke voorstelling weer
Opladen, keer op keer
Nooit humeurig
Nooit down
Ach ja, hij was maar 'n clown.…
onschuld
netgedicht
3.5 met 63 stemmen
12.684 zo zag ik je zitten
gehurkt in het gras
een klaverbloempje plukken
alsof het iets gewichtigs was
je rende over het water
in stukken kringelklein
brak je de weerspiegeling
alsof het niets kon zijn
dan viel je in zijn armen
je zag hem niet eens staan
een spel werd al je struikelen
alsof je danste op de maan
de nacht was van flanel…
Plotseling...
hartenkreet
4.1 met 28 stemmen
3.632 Hij was er
zomaar,
ineens
en nu spelen we-
quatre-mains...
weinig woorden,
maar we hoorden
herkenning,
en erkenning...
Het klikt
en verschrikt
dacht ik
een ogenblik
ben ik
wel goed snik...…
onschuld
netgedicht
3.2 met 432 stemmen
103.639 zo zag ik je zitten
gehurkt in het gras
een klaverbloempje plukken
alsof het iets gewichtigs was
je rende over het water
in stukken kringelklein
brak je de weerspiegeling
alsof het niets kon zijn
dan viel je in zijn armen
je zag hem niet eens staan
een spel werd al je struikelen
alsof je danste op de maan
de nacht was van flanel…
onschuld
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
1.218 zo zag ik je zitten
gehurkt in het gras
een klaverbloempje plukken
alsof het iets gewichtigs was
je rende over het water
in stukken kringelklein
brak je de weerspiegeling
alsof het niets kon zijn
dan viel je in zijn armen
je zag hem niet eens staan
een spel werd al je struikelen
alsof je danste op de maan
de nacht was van flanel…