8947 resultaten.
Een zeemeeuw vloog
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
763 onverwacht in mij
vond ik jou
en luchten vol licht
ik wil de dag achterna
dichtbij de kust
zomaar wat dromen
over geluk
het wordt later
ver van de stad
en op het strand
vegen witte wolken
de stilte bij elkaar
golven groeten
ook een kind
met een zoen
in haar wijde haar
net op dat moment
verdwijnt het zicht
en ik besef
dat…
Loslaten (Eerste sneeuw)
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
679 Misschien laat het zich vermoeden,
Nu het zover is, verse sneeuw,
Vage sporen van bestaan.
Niets hoeft te worden uitgesproken;
Het ligt daar zoals het ligt, wit in
De wereld, nog stil van gedachten.
Valt hier iets te verzwijgen? Dit leest
Zich als een boek, wist letters in
Een oogwenk uit.…
weemoedig vergezicht
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
779 in een aflopende zomer
heb ik naar een plek gezocht
waar het geluk nog wilde blijven
negeerde ik de oprukkende herfst
die zich aan mij openbaarde
in een explosie van weemoed
heb ik mijn ogen gesloten
voor het snel verkleurend blad
aan de vermoeide bomen
me vastgeklampt aan de te bleke zon
die al van ver moest komen...…
Voorrede
netgedicht
4.5 met 14 stemmen
743 en tegenover het bezongen leven
ligt de doodse stilte op het gras
in het eeuwenoude treurlied
dat door buien van neerslachtigheid
wordt geschreven, ver voor de tijd
en in de diepte van willen vergeten
ik huiver om het kerend verlangen
wanneer de avond, moe gewaakt,
zich wentelt in het niet meer zijn
het zielenzwijgen zondig vindt
wanneer…
Herfstoever
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
804 het riet nog zomers, de lucht wat zoet
weerspiegeling, wat ooit zijn leven was
eenden kwetterend, brutale snaters
motregen, een zuchtje wind
handenwrijvend, glimlach lijkend
wat dieper in de capuchon
wenkbrauwen ernstig in zicht
daar ligt de oude roeiboot
dat zijn de roeispanen
je kunt gaan varen
het eiland winter is niet meer ver…
Vergeten Oorlog
hartenkreet
1.6 met 10 stemmen
1.100 Hier ver weg van Darfur
Vieren we kerstfeest, toch?
Er is van alles genoeg.
Vandaag maar geen beelden
van Sudan, nu even niet!
We vergeten ze!…
pijnlijk
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.423 ander jaar
bij alle groei in de persoonlijke harmonie
geen uitnodiging voor een reunie
het lijkt toch over met mijn acuut gevaar
toen al was ik in mijn aanwezigheid
overal echt hoogst tijdelijk
hoe vaak word ik op de mailing list
misschien niet pijnlijk gemist
het is om nu van te verzuren
met mijn drang tot mobiliteit
liep ik de tijd te ver…
Vol bewondering
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
667 met geoefende vingers
schrijf je levende letters op gevoel
die tussen zon en maan zwieren
bij het maartse lentelicht
gouden zonnestralen vallen
op vers wuivend zacht groengras
deze waarneembare realiteit
geeft nieuwe levenskracht
rijpt tot ontplooiing
gedurende het groeiseizoen
raak je vol bewondering geïnspireerd
door de pracht van…
Nachtvlinder
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.026 Vederlichte vlinder in de nacht
Wit verlicht door het donkere pad
Gefladder voor de maan op zijn wenken
De vederlichte trilgeuren
Aanlokkelijk tot in den treuren zullen schenken
Met veren voelsprieten
Zuigend nectar tot de morgenstond
Die nacht van stuifmeel schietend genieten
Vruchtbaar en bloesemrijk toen de omgekeerde dagenraad ontstond…
Seizoensslaaf
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
686 De laatste vlinder
bezoekt een late bloem
om daarna te sterven
in de noordenwind
vogels volgen hun kompas
richting warmer zuid
het blad vlucht van de boom
maar komt niet ver
tenzij gedragen door de wind
de egels zoeken een plek
om zich langdurig op te rollen
en ik
onder protest leg ik me neer
bij nog meer donker
steeds meer kou
als…
Angst voor dementie
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.147 Dat ik neergelaten in jouw wei
aan het gras de geur herkende
als dat van mij en sporen ver voor
gisteren die in verbeelding
nog van liefde spraken
en dat ik niet jouw liefdesheuvel
herkende uit die ontelbare
piramides die ik had bemind
toch ontleedde jij
mijn woordspelingen
en dichtte mij terug
naar daar vanwaar ik kwam
maar desondanks…
Zoon van Afrika
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.957 je hoeft je niet te haasten
tijd is al wat we hebben
spring er zorgvuldig mee
om, want haast brengt je
ook niet sneller naar de toekomst
ons volk is er een van kleur,
je ziet het en je proeft het
draag de goden in je en ze
blijven ver van deze aarde
loop met me mee naar het
volgende dorp en laten we
de schoonheid opdrinken..…
verre reis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.280 Het is vreemd jou
zo ver weg te weten
te weten dat de adem
die wij ademen
dezelfde is.…
Ochtendritueel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
730 Heerlijk met mijn mes door die,
zachte, onophoudelijke klomp verse halvarine.
Kleeft zich reddeloos aan mijn mes,
de dichtsbijzijnde hompjes die zich krullen,
om mijn glimmende, nimmer gepoetste,
maar zo zalig gebruikt bestek!…
verre reis
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
652 Het is vreemd jou
zo ver weg te weten
te weten dat de adem
die wij ademen
dezelfde is.
Om het stilzijn
te omzeilen schrijf
ik er om heen.
Nacht
krijgt een ander zicht
en de dag legt zich
in de armen
van talrijke schrijfkronkels.…
Feestfles
netgedicht
4.6 met 12 stemmen
722 Uit prachtig batik knipt je moeder
een sierlijk rank patroon
een strikje en een beetje poeder
maken jou mooi tot haar icoon
uit een feestfles schiet een kurk
tot ver over het water
je draagt de kleuren van haar jurk
als levensles voor later
je drinkt tot in de kleine uren
en verliest stilaan de greep
dat je dit eens moest bezuren
lezen…
woorden
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
703 Na lange tijd begint dan weer de kraan
Zachtjes te lopen
En voor dat ik er erg in heb staat hij
Weer heel ver open
Een kopje vol, een emmer dan
Een voetenbad vol woorden
Met letterzeep en zinnenschuim
Vormen zij weer akkoorden.…
Beeltenis
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
443 Het was als een roep toen
jij weer in mijn leven verscheen
ik had je verdreven tot ver
over de liefdesgrens
maar je bleef als een
schaduw in mijn leven
soms verkeer ik tussen
twee werelden, dan blijf
ik zweven zonder vleugels
maar naar jou luisteren is de tijd
durven te verliezen
wanneer ik de woorden op jouw lippen
lees golft…
Oostzee
gedicht
3.2 met 16 stemmen
6.485 De Oostzee heeft geen veren.
--------------------
uit: 'Golf', 2003.…
Contrapunt
netgedicht
4.2 met 34 stemmen
1.045 Nu je handen hebt gelezen
in tomeloze paringsdrift
moeten wij het ergste vrezen
voor wederzijdse liefdesgift
werelden zijn zoveel groter
dan onze enge zielenband
wij versmelten in de boter
ver buiten het gezond verstand
in jouw reizen naar de ander
overvleugel jij de geesten
wij zijn eigen tegenstander
in het contrapunt van feesten.…
Navraag.
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
579 Als ik je vraag
naar onze verbintenis
zeg jij dat we twee huizen
rijk zijn
Je wijst naar onze verworvenheden,
en naar onze vrijheid
je vertelt me
dat we al veel verder zijn dan dit,
het gewone ligt al ver achter ons
ik had het niet eens gemerkt
het ging zo vanzelf
Ik zie je,
maar toch ik zie niet alles
Ik hoor je,
en ik voel…
Warme horizon....
hartenkreet
4.1 met 19 stemmen
1.052 Soms liefde ver weg soms liefde dichtbij.
Liefde als heer en meester in mij.
Kon je in mijn ogen maar lezen wat ik bedoel,
dan weet ik zeker dat jij weet wat ik voel.
Houdt me vast zodat het verder kan bloeien
en ons vertrouwen samen gaat groeien.
naar een mooie warme horizon
waar onze liefde ooit begon.....…
Overvaart
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
387 Wie doet de belofte gestand
en blijft wachten op het veer?
Iedereen is hier een enkeling
en de toekomst komt er nooit.
Een gevonden steen uit verveling
in het koude water gegooid.
Als dijken hoog boven water staan
verbreedt de rivier zich tot zee.
Schepen komen en gaan
maar nemen niemand meer mee.…
Mineur
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
713 Met een zak vol wind
gevoelig als een kind
vrij van baar geluiden
ver van huis
gearmd
met een jeneverfles
en de kleur
van een verlegen hoer
hongerig vreet verdriet
aan mijn lijf
zoet geklaag
van moeder de wind
onder mijn voeten
is de grond onder mij
vandaan gevlogen
met lege handen
wacht ik verdomme
steeds langer
op een volle fles…
dan is het
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
651 hij kiest het tuinpad
achterom
weer langs de wilde rozen
zijn blik schaart over land
waar paarden ongejaagd
zoals de stilgevallen vogels
niet laten blijken
dat er wordt gewacht
haar roep die ver
draagt over drassig veen
en stil zwart water
verstomd
nee, als hij komt
is het om stilte
van verloren heimwee
* duogedicht II…
Een duizendkunstenaar
gedicht
3.0 met 3 stemmen
4.765 Hij kan een veer wegblazen,
een vingerhoed optillen,
een bladzij in een boek omslaan
met de namen van alle duivelen.
Hij kan een hand vol zand
leeg laten lopen op het strand
uitkijkend op de golven
die elkaar steeds weer bedelven.…
Binnengrenzen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
534 Ver van onze buitengrenzen,
in het epicentrum van het verstand,
ligt de remming van de mensen,
onzichtbaar aan de buitenkant.
Het is een ontweken verwijt
van een ontketend geweten.
In schaamteloze onzindelijkheid
van hen die naamloos heten.
Welgelegen is elke geboden kans.…
De kaarten van Tarot.
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
830 Zij die zich bedienen
van nu weer het geloof
dan weer de kaarten van Tarot
en/of het bijgeloof: ik veracht hen
daar blijf ik vanaf nu
zo ver mogelijk vandaan
Zij zijn meedogenloos
en zonder gevoel
Wat betekent voor hen
liefde?
Wat betekent voor hen
houden van?…
Een oud verhaal
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.333 Dichtbij in woorden toen je ogen ver weg bleven.
Het licht niets meer betekende dan een kleurloze foto die
over zou blijven.…
hangplek
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
493 de witte wereld gaf geen zicht
op warme tenen of een veilig dak
de afgezakte ranken van mijn oude klimop
lieten meer te wensen over
en het ongemak van dikke dekens
drukte zwaar
tot waar een spreeuwenvolkje zichtbaar
kouder werd, liep er slechts wat warmte
tussen opgepakte veren
zoveel keren al
gaf de voederplank niet alleen maar
wat…