Alle inzendingen over zichzelf ,sluiten

6196 resultaten.

Sorteren op:

geen poëzie

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 672
ik draag wervels van een beest op een eiland dat zichzelf wil verdrinken korte en lange verhalen kraken uit kaken van vloed stuwen beenderen en karkassen uit de zeebuik * zij baart het verleden met dode vleugels terwijl oude eieren openbarsten door regenvlagen de stank, nog gruwelijker dan ik wist schuift voor de wolkenhemel…

Zijn tijd ver vooruit

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 507
Terwijl de massa, De meute die het Ritme van de Dag, van dit uur Dicteert, zichzelf Elke minuut van de Dag, vierentwintig- Zeven verliest in Instagram, whatsapp En andere digitale Flauwekul - want Je mocht eens missen Dat de virtuele kat Van je achterbuurman Gejongd heeft - Bekommert hij zich Om de naaste die Hij bij…

hoofd omhoog

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 679
geleerd om rechtop te lopen hoe zwaar de last ook is ik buig niet mijn hart draagt de hoop mijn geloof is sterk en ik draai me van treurwilgen weg het zijn net klaagmuren je hebt er niets aan ik zie een bijna oranje maan met mijn hoofd geheven zie bittere mensen om me heen klagen over de politiek, over religie, vooral over zichzelf…
fairouz17 januari 2014Lees meer >

hopelijk tot ziens

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 834
ervaren in één flits schiet aan je voorbij herinneringen, fantasiën en al die keren dat je je veilig voelde maar wie zegt dat het dan over is als de dood slechts de B-kant is van de cassette van al 't zijn blijf je voor altijd één - of zal je net als anderen het geheim onthullen in alleen gaan of in samenzijn mag ieder z 'n einde voor zichzelf…

Barmhartig

gedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 4.845
Toen zag hij zichzelf in de spiegel, de magere benen, het veel te ruime hemd. In zijn oog kwam de kracht van de liefde. Hij kneep in haar billen, barmhartig gestemd. ------------------------- uit: 'Huwelijk', 1987.…
Charles Ducal13 november 2014Lees meer >

De branding breekt

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 579
Het buldert als de branding breekt Het zand zuigt waar ik sta Dan glijdt het water glinsterend weg De branding achterna Het blauwe open watervlak Zo nieuw en toch zo oud Het ademt golvend op en neer Is met zichzelf vertrouwd Ik geef het eb het oude mee Al mijn versteend getob En rustig neemt de zee het aan Het water neemt het op Ik…

Aapgedachten

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 545
Die afstammen van hun Woordeloze soortgenoten Staan met schaamte die Op hun wangen groeit Te gluren naar twee Wezens achter tralies, In wie zij zo ontegenzeggelijk Veel van zichzelf herkennen, Waarbij de woordelozen zich Verbijsterd afvragen wat de Apen aan de andere kant Van de tralies in vrijheid doen, Tussen het bekijken van…

nog onverzonnen

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 564
zich niet meteen ontbloot of gewonnen geeft zoals een schilder bij ‘n leeg nog maagdelijk doek in vage tinten verzonken blijft en de merel in de tuin nog een poosje zwijgt voordat hij in alle vroegte z'n liedje fluit zoals ‘n woord geduldig rijpt op zijn eigen uur en tijd in het daglicht kruipt rond een gedicht dat stilaan zichzelf…

zonnepitten

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 459
haar glimlach straalde in de breedte van de dag het mag – er zijn - zei ze en ik ik boog en sloot haar woorden in mijn hart samen waren we samen groeiden we en samen lieten we de tijd vol kostbaarheid voortdurend rond de tafel gaan “zo waait de wind” sprak ik haar aan en gaf een klein geschenk, de stille wenk sprak voor zichzelf…

Verlaten dorpje in de Franse Cantal

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.025
vergeten en in de tijd verloren primitieve boerderijtjes waarin comfort ontbreekt 's winters vochtig en tochtig lekkende daken en muren veel verrot hout 't ruisen van de wind door toppen van kale dikke beukenbomen het dorpje is reeds dood en koud enkele stokoude dames en heren zijn in het dorpje achtergebleven volledig op zichzelf…
Leonardo6 februari 2016Lees meer >

Verstild

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 453
In vlagen van bezieling, verliest de pracht zich in zichzelf. Als vanzelf.. - Het water slaapt. En ik, ik droom alleen maar, met haar mee..…
John Kroos21 februari 2016Lees meer >

Reflecterend aan voorheen

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 835
beven van zijn hand alles ging later zijn eigen rustige gang maar in goed onderscheid raakte hij langzaam zijn markantste stukjes leven kwijt nog lichtte hij op in volle zon maar donkerde steeds meer in stille momenten reflecterend aan voorheen zijn schaduw heeft hem ingehaald verdwaald in licht en zoekend naar tijd weet hij zichzelf…
wil melker1 oktober 2016Lees meer >

Als

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 481
ze een schitterend lied over een heerlijk gebied, er zacht binnendringen, meedingen, omringen, als ze zou dromen deed ze dat over uiterste zomen als ze moest getuigen, wilde ze er alles uitpersen, uitzuigen, als ze kon schrijven, schreef ze dat je er steeds wel mocht blijven schreef ze 't hele verhaal over haar wezen kon ze daarmee zichzelf…

Wandelen is een sport voor een heel leven

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 614
Pas voor pas is het de aanhouder die zichzelf herkent en wint. Wandelen is een sport voor een heel leven. Het verbindt wat in vereniging tot een eenheid kan worden verweven.…

Vaderdagsgedichtje

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 847
Voor vaders die dochters proberen te begrijpen, hun verhaal en kabaal hun stonde, hun opgewonden gedraal, die bij zonen zien wat ze van zichzelf nooit zagen ze spiegelen zich in hun jeugd en hun kracht in hun macht, die de kinderen hebben tegenover hun moeder, jouw geliefde die zo zacht zo lief is voor jouw dochter en zoon dat je jaloers…

Getijde IV*)

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 7.968
Tot het ogenblik kruimelt, breekt en ons opvreet -- en zichzelf verteert tot de wolk die zo groot was als alles en zo groot was als niets. ----------------------------------------- uit: 'Rollende stenen, getijde', 1991. *) Dit gedicht maakt deel uit van het vierluik 'Getijde'.…

Genezen?

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 610
Leeft voor zichzelf en zijn lusten, zijn slachtoffers verkracht. En zal niet eerder rusten, voor hij ze heeft afgeslacht. Maar wij kunnen hem genezen, voor een terugkeer in de maatschappij. Echt het kan, het is bewezen, dus laten wij hem straks weer vrij. En keer op keer worden wij bedrogen, onze crimineel zo manipulatief.…

Onuitgesproken jeugd

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 458
vorst zijn snijden tot lijden koos toch moest ik later kleur bekennen om mijn bescherming daarop in te stellen ik harnaste een onuitgesproken jeugd waarin ik gezichtsloos loog heb net uit colbert pantalon en pet mijn gevechtspak in elkaar gezet ben maatschappelijk klaar voor de ratrace van gelijk gezinden die bij de start zichzelf…

ik laat u weten

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 534
als ik dood ga zal de wind de bladeren van de bomen het elkaar al ritselend laten weten zullen vogels het elkaar al kwetterend vertellen dat ze mij nooit mogen vergeten zullen zeeën woelig baren zullen rivieren tranen stromen en kunnen het verdriet niet langer voor zichzelf bewaren ben ik dan zo bijzonder nee want voor ieder mens…
catrinus13 maart 2019Lees meer >

Ze, zij ’n wereldwijf!

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 507
Egypte Ze had daar afgetast, gevoeld en begrepen Ze ging nu het roer radicaal omgooien Ze wilde dichter en (h)echter bij de mensen Zij en haar zijnen is haar credo Zij vertelde en ik ervoer de mijnen Zij is goed, sterk en vertrouwelijk Zij bouwt aan ’n betere woonwereld Zij houdt van die te vormen wereld Zij houdt het ook ’n beetje voor zichzelf…

STEMMEN

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 535
ik ga stemmen ben zo moe aan wie vertrouw ik mijn stemmetje toe welke heren doen wat ik verwacht ach het is toch zo’n gedoe wie doet toch wat ik voor ons allen als het beste had gedacht allen in Europa beloven mij te verwennen maar leer mij die slimmeriken kennen ze schuiven het meeste echt wel naar zichzelf toe weet je hoe ik…

Het Grote Verhaal

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 435
Wat één is, is zichzelf maar wie een ander kent is deels ook die ander is ook wat anders was tot op dat moment En je neemt dat waar, het dringt tot je door en je groeit Dat is interessant, we vertellen het door in verhalen over mensen en de goden die zij zich denken: hoe meer zielen, hoe meer vreugd en humor dankzij de verschillen…
Zywa26 juli 2019Lees meer >

Lectori Salutem

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 450
Lectoribus lectorique salutem Wie is zo zot en autodidactiek Wie maakt zichzelf te schande en publique Ik maak mij toch maar beter uit de voeten Vale tabé gegroet het ga u goed Ook gij eerwaarde zusteren des levens En mocht u niets vernemen, zeg dan tevens Dat ene woord: wie goed doet, goed ontmoet…

Occulte riten

netgedicht
4.5 met 127 stemmen aantal keer bekeken 467
warmte wiegde water tot hogere golven nog dichterbij jij dacht het te bezweren probeerde met occulte riten maar je bracht water naar de zee wij hebben de vloed niet afgewacht zagen het land en de steden verdwijnen in een gigantisch pandemonium waarbij het leven in zichzelf is gestikt oplandig treurt totale verslagenheid wij…
wil melker30 januari 2020Lees meer >

De Maas

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 566
Ze doet het keer op keer doet ze het gaat schaamteloos al haar oevers te buiten tilt zichzelf onverschrokken naar een hoger niveau tot aan velden en weiden likt aan deuren en ruiten verdrinkt het landschap in haar kolkende golfslag geen meanderende stroom zoals ik haar ken wel een losgeslagen, driftig element ze doet het éen keer om…
mariebeau6 februari 2020Lees meer >

samenstaan

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 378
op een bijna lege dam in de stilste stilte ooit zichzelf niet sparend spiegelt ons de koning meer vernietigend nog die wie de haat zaait is het hulpeloos zwijgen van hen die wegkijken de willekeur van waanzin kunnen wij niet wissen met verborgen verdriet in voorbij kijkende woorden juist als eens gestolen vrijheid dat ons vraagt…

In essentie ongeneselijk?

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 481
in mutatie van onszelf waarin de grens al werd bereikt maar de rek eruit die knapt, uit het gewin gestapt, geen steen om onder te schuilen en uit een nieuwe huid te kruipen een ander aanzicht geeft om bederf met scherven te lijmen, paniek om verworvenheden in te ruilen, valt niet te rijmen blijft bij de oude essentie die zichzelf…
Pama21 mei 2020Lees meer >

Zelf gekraakt?

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 415
Gedachten als voorbeeld dat geluk mild en rekbaar is dat het zichzelf moet verdienen maar wegvloeit in de wind die de sporen onwillekeurig zaait in een klimaat wat omslaat, na een plotselinge blikseminslag een geur van littekens achterlaat.…
Pama8 juni 2020Lees meer >

Tweemaal Herfst

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 470
o God wat een dag de zon schijnt het bos toont zichzelf in z’n kleurrijkste herfsttooi dat ik dit weer beleven mag mijn hart jubelt en ik lach wat is het leven toch mooi thuis ligt een grijs omrande envelop: kleurloos ijskoud te zijn opgevangen op de stekelige deurmat: hij was nog jong en tevens oud vond de herfst altijd zo fijn geen…
catrinus18 november 2020Lees meer >

Domweg gelukkig zijn

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 423
Dat mensen zichzelf begrijpen, is een belachelijk vergrijpen, aan een onbegrepen waarheid. Is een lachwekkend begrijpen, van hetgeen niet-weten is. Dat dichters spelende mensen zijn, vervult oudgeworden dichters, van de vrolijke zinloosheid, die ook kinderen eigen is. Van de toevallige bedoelingen, van het domweg gelukkig zijn.…