4375 resultaten.
Een eindeloos feest
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
384 we zagen in elkaars
ogen de kleuren
weerkaatsen van
bloemen die bloeiden
waarvan het blad
groen en nog ongerept
bijna de lente voorbij
was op weg naar het
mooiste van zomer
jij danste om
en voorbij
pirouettes op rij
bedwelmd door
lijnen narcissen
hun kleur en geur
mogen wij ook dit jaar
net als voorafgaande
jaren echt niet missen…
Klimaatalarm
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
442 Ze zei, ik heb ’t zo koud,
Wijl ’t toch al bijna zomer is.
’t Klimaat is niet meer ’t was,
Wat is er op d’aarde mis.…
DE SPIEGEL, DE SEIZOENEN, DE MAN, HET KIND
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
517 Het is maandag 1 september 2025
ik kijk in de spiegel en denk
"Zo die seizoenen zijn voorbij
zeker de lente, ook de zomer
wellicht houdt de herfst nog even aan!"
maar er komt zeker een winter
een zachte? een keiharde kouwe?
maar in ieder geval!…
Ongerijmd
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
227 In de lente weer het jonge leven
dartelend door de groene weiden
de zinderende lome zomer
luierend onder schaduwrijke bomen
en genieten van de pastel kleurende herfst.
Kortom, laat me nog een jaartje leven
in een levende wereld
een wereld die voor zichzelf dicht.…
Drentsche Aa
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
312 Ik stroom langs beide oevers
voorbij
heidevelden, hooilanden en houtwallen
metaalblauwe weidebeekjuffers
komen langszij baltsen
vrolijk als boven mij een woelmuisje
gespietst wordt waar
doornig struweel
gedijt
door een baars verstoord
dwarrelt en danst, als een wolk
het lemige zand, waarop
een zomerse bui tikt
en trommelt op mij…
blauw van kou naar geel
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.140 nieuw leven in
zonnestraal beloven
in zachte ondertonen
wortelt een begin
ik ging daar tegen in
jij kleurde blauw
van kou naar geel
de winter was
voor ons te veel
in donkere uren
verstreek de tijd
in noodgedwongen
ledigheid, zij moest
niet langer duren
een nieuw start
vraagt alle tijd
we zijn ontwaakt
als binnenkort
de zomer…
een nieuw seizoen
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
2.112 De zomer is voorbij, het leed geleden
en opgelucht herrijst het legioen.
Want niets is saaier dan een schone lei.
Geen club heeft er gewonnen of verloren,
de spelers zijn als tamme herbivoren,
er hangt een waas van vrede rond hun wei.
Als straks de schrille fluit zich luid laat horen,
is godzijdank die vrede weer voorbij.…
Wisselende stemming
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.169 Zomer in Nederland
Neus tegen de ramen
’t lijkt wel herfst
Het regent tranen
Grijze luchten
Tegenwind
Een zware gedachte
Die energie verslindt
Morgen de zon!…
KEW
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.449 Het meisje opgezweept,
muzikaal paard van een
gedegen stal: ja mijn moeder
en mijn vader ook jazeker als
het raam open stond en
de geuren van de klanken
als grashalmen binnen kwamen
zweven zo einde zomer…
Het meisje moet van alles,
om iedereen om kijkers en vooral
om ouders die zo rusten op haar schouders.…
Kom terug
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.114 wanneer de nacht dwaalt over het land
en de rust zich verloren waant
fluistert er een stem, dor en schraal
kom bij mij
waarom moest jij heengaan
naar een land van twijfel
kom bij mij
in de winter vrees je de zwarte leegte
in de zomer schuw je de gele gloed
in de herfst treur je het sombere gevoel
wanneer de mantel van de nacht zich sluit…
waar was je
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.109 toen de lente kwam en
alle knoppen open braken
de zon de zomer deed ontwaken
toen ik in je lijf wilde
verdwalen, heel liefdevol mijn
handen door je blonde haren haalde
in de koelte van het bos
toen jouw indruk naast me op
het zachte mos weer was verlaten
het kaarslicht zachter werd
de wijn al zoeter smaakte en
de dorst naar jou…
Oktober
poëzie
2.7 met 74 stemmen
10.133 O luchten-goud, o groen van 't woud, o verven,
Die, in een laatste opglooiing van de aard,
Van al het schoonst des zomers, lang gegaard,
Een tooi hem toverdet, tot zacht versterven,
Wat was mij nu nog al uw licht-schijn waard,
Nu ik die teerste aanwezigheid moest derven?…
Oktober 1
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.055 Oktober, en het deert hen niet
dat weer de zomer is vervlogen,
gaaf is hun spel en ingetogen.
Geen kind wat reeds de winter ziet.
Het valend blad, het valt nog niet
en donkergroen het gras na regen.
De avond komt reeds zwaarder wegen.
Uit late bloemen schreit verdriet.
Dit is de tijd van afscheid nemen.…
Herfsttij
gedicht
3.8 met 38 stemmen
17.104 Ze vulden mijn dagen met een bijna
ongekend geluk in zomerse taferelen:
wandelingen langs water, in parken
en overal rozen zelfs slordig in bloei
alsof ze er in overdaad stonden.
Niets drijft makkelijker weg
en lost op achter brede luchten,
verre einders, dan woorden.…
Schemerbos
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.145 Er dwarrelen
verdorde dennennaalden op mijn kraag
terwijl op fluwelen voet een vroege vos
mijn pad kruist over de flanken van het bos
Mijn achtertuin leunt tegen dit woud
waarin de vrije loop van de seizoenen
voorziet in het natuurlijk onderhoud
met in de winter karige noodrantsoenen
en de zomer de overdaad verzwelgt
ook ieder mensenwerk…
kwetsbaar genieten
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
2.209 toch als een merel zich laat horen
streelt het lied zijn dovemansoren
tovert een glimlach op zijn gelaat
dan luistert hij in het wankel heden
naar wat nimmer is vergeten
door oude klanken weer ontwaakt
waar hij op winterse dagen herboren
bij vlagen kan voelen, zien en horen
dat de zomer…
februariman
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.059 als dit mijn laatste lente was:
'k zou naar de populieren gaan
aan oudgekende vennen
nog eenmaal streelde mij hun geur
die steeds de morgen wekte
de zwaluwen en mij
(op handen draag ik zacht
dit als herinnering)
als dit mijn laatste zomer was:
'k zou met hem naar 't zuiden trekken
glasblauw getijden vertrouwde ik
hibiscusdonker warmde…
zomereinde
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.071 Met nog eenmaal verheffing
van de laatste warme zonnestralen
die de zomer met weemoed doet zwijgen
in alle talen
het einde van zwoele nachten
en zonovergoten stranden
vogels die vertrekken naar
warmere landen
het begin van sprookjesachtige
verkleuringen in vlammend rood
en okergeel
met ieder z'n eigenheid
in blad en vorm in het grote geheel…
Gaan en blijven
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
1.029 De herder telt heel traag zijn schapen,
de zomer leverde zijn vrucht.
Adeleyd
Uit: Steeds weer exodus, p.41…
DE SPOORBRUG
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
886 Bijna elke zomer naar de brug
over het water van het Nieuwe Kanaal
schepen, zwemmers, boze schippers
mee laten sleuren door binnenschepen
buiten en haast altijd mooi en warm weer.…
het vuur uit luchten
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.028 verdriet
het vuur uit luchten die het zwart verstuurden
naar hen die smaalden waar pijnen werden
gesmoord in kelen van een dorstig verlangen
naar het sterven – en hoe de dag ook kwijnde,
beter werd het nooit
Ik zie lichtjes en groene bomen en ik vraag me af
of het lente is, doch besneeuwde ramen
versierd met een ster weerhouden mij van
een zomers…
ze draagt taal
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
1.082 soms denk ik dat woorden zinloos zijn
zoals zomers die nooit meer stijgen
en slechts even trillen op vingers
van oude herinneringen
waar zeeën ophouden met bestaan
in armen en voetsporen, laag
begraven onder ramen en buiken
vol brakende honger
en dat een uitwuivende duin
de meeuwen met dode ogen zal
achterlaten, even vreemd als
het…
vliegende deuren
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
1.353 heten ze met bijna drie meter spanwijd
al twee jaar in de oostvaardersplassen
zie je ze 's zomers niet meer verkassen
inpoldering in de flevo lijkt een feit
boven moeras hoog in de boom stil afgemeerd
moest ons gezag weer weten wat ze schransen
vanwege de resten muskusratten jonge ganzen
zijn ze door faunabeheer nu al geïntegreerd
privacy…
Tussen de rozen
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
1.053 gaf jij mij de mooiste roos,
ik bloeide zo uitbundig
dat ik mijn twijfels overwon
Slapend onder de nacht
begreep ik het geurend beminnen,
ik verdronk zo in jouw armen
dat ik droomde diep van binnen
Ontwakend onder de maan
kwamen de sterren los van de hemel,
jij dronk zo van mijn huid
dat ik danste door jouw naam
Gestreeld door de zomer…
hoe lang nog ?
hartenkreet
2.9 met 24 stemmen
2.343 binnen alleen maar pijn
alles geregeld, huisje, boompje, beestje
een man en kind om je heen
en toch voel jij je van binnen
net als ik, zo vaak alleen
hoeveel lentes doen ons nog hopen
hoeveel jaargetijden gaan nog voorbij
zal het ijs dan nooit meer smelten
tot vloeiende liefde tussen jou en mij
wacht niet tot de laatste roos van de zomer…
Wandeling
gedicht
3.2 met 26 stemmen
16.879 's Zomers sta ik soms onder dat open raam
In februari, maan en sterren schaatsen langzaam
Door de bocht van de rivier, het blauwe ijs
In brand weerkaatst de kus, het huis, de winterreis
Van twee wier levens aan elkaar zijn vastgevroren.
Het is ondraaglijk heet.…
nieuw en spannend mooi
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
752 ik wil hem open
hij doet het niet
de deur naar buiten klemt
duwen vloeken
dreunend schoppen
grof geweld dan maar
hij dwingt en springt
buiten is het anders
nieuw en spannend mooi
ik weet niet
of ik hier mag lopen
misschien verdwaal ik wel
dan slaap ik toch
in zomers hooi
jouw hand
wees niet naar hier
je stem was uitgepraat
ik…
Almeerse herfst
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
706 Het eind van weer een zomer in Almere,
septemberzon, mijn tuinstoel en mijn glas,
een crossfiets en een skippybal, het oude gras
dat voor mijn ogen groeit, de zeven peren
van onze nieuwe perenboom. Het was
misschien niet veel, maar toch: het stond ‘m goed!
De warme middag werkt op mijn gemoed.
Ik ben tevreden. Ik lig waterpas.…
Winterwerk
gedicht
3.5 met 19 stemmen
19.267 Stom staan de dingen
van de zomer om je heen, strohoed,
trompet. Omhoog die bovenstem, waar
vogels schuilen op de balk, en dan omlaag.
Vertraag het lied, houd in totdat bloed
stolt en adem stokt. Kan zij nu gaan?
Doorspelen. In de bas orgelt een toon
die alle tegenstemmen op zal zuigen.…
Er viel geen zonnestraal (herfstsonnet)
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
1.259 Het mag dan herfst zijn, tijd van korte dagen,
van licht dat minder helder dan bij zomer schijnt -
toch waagt mijn hart een antwoord jou te vragen
omdat het zonder liefde in het niets verdwijnt.
En laat me nu en dan een beetje klagen,
je weet toch dat daarzonder liefde wel eens kwijnt...…