5041 resultaten.
Schuilhut?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
380 , kiemt
dit woord in alle talen
gesproken en verbeeld
zaait angst en twijfel,
waardoor de inhoud
wordt misvormd,
blijft de essentie van
humaniteit gelijk, het
tooit de fraaiste
synergie van mensen,
waarvan de kleur en
toon niet anders is
dan dezelfde hoop
van een open schuilhut,
tussen beide polen
van de zwaartekracht
los…
Levensloop
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
435 Verzamelt in de
levensloop
het zilt van jaren,
van het mededogen,
los van valse hoop
in een briljante
tocht op zoek naar
eilanden van de zon,
alleen door tijd bemant,
troost te vinden in
de vriendschappen
te schuilen in het
het hunkerende
bloed, wat op het
manifest van lijf
en leed geschreven,
bleven we aan elkaar…
Snot voor mijn geliefde
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
576 MIJN GELIEFDE
Voor het te serieus wordt
te diep, te snel, te koud
moet je één ding van me weten
ik kan niet tegen snot
De kleur of smaak doet er niet toe
groen, geel, rood, wit of blauw
zoet, zout, zuur, zompig of hard
Dus als je verkouden bent
mijd mij dan als de pest
Als je mij besmeurt tussen
mijn borsten, breekt de duivel
in mij los…
JIJ KUNT HET
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
600 wees mijn zon
mijn wind
mijn baken
mijn stuurman
tijdens ons varen
bol mijn zeilen
laat de zee op tijd
bedaren
wees het kompas
zorg dat we niet
van koers af raken
en als ik de lading los
moet jij de rust bewaren
dat koesteren
ruimte in jezelf maken
en zolang ben ik je tros
het is zoveel wat ik
van je durf te vragen
ik vraag…
Balans in het extreme?
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
407 Onze wereld uitgesneden
langs de sjablonen van het
het onzekere, fantomen opgeteld
ingelegd met specie van het leven
waarvan de bouwstenen in los
verband staan, zonder troost
van de vanzelfsprekendheid
niets dan het dode licht
erboven, al wat ons verplicht
raakt uit evenwicht, lijkt
van de aarde losgemaakt, een
onzichtbare schaduw…
De oranje deur
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
663 Als je door de oranje deur gaat
achteraf en verscholen
Houd moed geliefde, kameraad
Laat elkaar niet los en eenzaam dolen
Want achter die deur staat
prominent en onverholen
de dood in al zijn kracht paraat
met de zeis in de aanslag in een hoekje van de wachtkamer verscholen
Wie moet direct mee,
wie mag nog even blijven
wie behoort…
Leef mijn droom
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
471 Kom in mijn armen, ik tover
wat je wenst, alles kan
Trek jouw blauwe jurk aan
en schud je haren los
Ik droom jou
veilig in onze liefde
Ik tover en de zon schijnt
Ik tover en jij lacht me toe…
De Dood
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
535 De dood slaat diepe gaten:
alles wat je los moet laten
verdwijnt in een zwart ravijn
waar alleen verdriet en leegte zijn.
De dood slaat diepe gaten.
Het leven neemt ruimte om te dansen
en moet daar vaak voor snoeien.…
Geen God
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 pech of door geluk
konden mijn gedachten maar afstand houden
anderhalve meter tussen gedachten niet te behouden
is dit dan het werk van toeval
ik had nog nooit zoveel rust
alles wordt warm en licht op deze ronde bal
een leeg strand of een rustige blauwe kust
een attractie aan emoties, gratis en eindeloos
als er geen god is, wat is er dan loos…
De Hand van het verleden
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
618 het was een zonnige herfstdag
de lange schaduw liep voor me uit
naar mijn oude woonstek
daar kwam ik het verleden tegen
stond leunend tegen ’t verroeste hek
hier schoof een oude grens
mijn tijd vooruit naar nieuwe wegen
met een zucht liet ik met weemoed los
dat wij nog samen waren
voelde oude pijn
van zijn gebroken snaren in zijn hoofd…
Duisternis
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
496 Ik ruk me los, begin te lopen en plots val ik neer in een diepe, eindeloze put...
Wanneer ik op het punt sta te schreeuwen, schieten mijn ogen open en zie ik door de spleten van de gordijnen, de zonsopgang met een wondermooie gloed erond.
Een nieuwe dag begint!…
In mijn vak of sombere kunst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
515 Niet voor de trotse man los
Van de razende maan schrijf ik
Op dit mistig papier
Noch voor de verheven doden
Met hun nachtegalen en psalmen
Maar voor de minnaars, die hun
oude pijn omarmen,
En die geen lof of loon betalen
Onachtzaam voor mijn vak en kunst.…
Straks komt de herfst
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
574 Straks komt de herfst weer aan, 't seizoen
dat mij met mooie kleuren lessen leert
van los te laten, vrij te zijn
en toch te dromen van wat komen zal.
De wind schrijft zonder woorden dat
er straks nieuw leven komt maar
dat ook nu nog eerst heel veel moet vallen.…
Haar scherven
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
499 uit hetzelfde glas is
ooit jouw spiegelbeeld
geboren dat na veel
oefenen en bewegen
ondanks kleine haperingen
in de motoriek bij
een onregelmatige
groei en incidentele
a- sychronie toch een
bewewgingspatroon
heeft ontwikkeld
in een dansant gaan
bijna los van de vloer
waar ooit haar
scherven vielen
juist met ogen
die als ramen
van…
Een clown
netgedicht
4.9 met 47 stemmen
580 diepte
in te gaan en
dan weer
met een lach
nog hoger
dan bovenaan
wat mij het
meeste trekt
is samen gaan
voor de enige
echte traan die
in alle ogen blinkt
al vanaf het
begin waren
wij verbonden op
drassige gronden
die eigenlijk
te zwaar waren
daar waar je hart
eindelijk eens
kon uithuilen en
zonder schaamte
het diepste los…
Verloren stem
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
374 Zijn hart huilt stille in het bos,
Wijl hij naar ’t onbereikbre smacht,
Dan barst plots ’t noodweer los.
De man haast zich naar ’t stille huis,
De nachtegaal zwijgt,
In zijn stille huis is niemand thuis.…
Ochtendgloren
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
291 Ik hoor zo graag de vogels zingen
in kruin van eik of den in het bos
barst elke ochtend hun concert los
ik geniet van al die mooie dingen.
Nachtegaal, fitis of wielewaal
in elke bos zijn ze te horen
ode elke dag in 't ochtendgloren
dank aan de schepper in eigen taal.…
Bos
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
444 Je komt weer bij hem terug
in zangerige neurodiversiteit
omdat er een nieuw gedicht
in deze passie moet beginnen
met het zingen van de herfstbomen
langs het autisme van jouw jeugdig brein
je gaat helemaal los op het mos
in het bos met duizend lyrische takken
je probeert je te verbinden
met de hemelse sterren
tot de conclusie gekomen
dat…
ook toen dacht ik al
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
265 ook toen dacht ik al
felle kleuren veranderen zo snel
dat zelfs de hel van Jheronimus
deze klus niet zo rap klaren zou
de lucht onwaarachtig zwaar
achterlatend in donkerder blauw
dan waar die heldere ogen van jou
slechts verbouwereerd reageren
konden
ook toen stond ik al
onderhevig aan stevige uitval
vreemde wezens in jouw bosch
los te…
‘Ik heb het te druk om dichter te zijn’
netgedicht
2.3 met 10 stemmen
335 Ik heb het te druk om dichter te zijn
Want dat vraagt tijd om goed na te denken,
Dus niet drinken, maar te staren naar wijn,
Ook geen halfjes, doch vol aandacht schenken:
Droesem uit de strot van leven schrapen;
Troebele gevoelens slikkend herzien;
Voor de schoonheid steeds de waarheid kapen;
Los van het ik, liefst onder pseudoniem.…
Eén volk
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
112 Naar het echte paradijs wilden we
Weg uit de bedrieglijke droom
Maar we waren los zand
zoals in de woestijn
En we konden er niet heen
Het was al bezet
We zouden moeten vechten
mensen zoals wij
moeten vermoorden
Dus worden we gesmeed
tot bloedbroeders, één volk
van uitverkorenen onder het oog
van een god met dolken
in de handen van…
Gouden Ketting
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
159 Hij zit verscholen
achter groen
een paar centimeter
in de pot,
geen tand ontbloot,
enkel zijn ogen
boven het blad uit
gericht op hetgeen dat
nog komen moet,
onder haar houdt de aarde
vast aan wat eenmaal
trouw werd gegeven,
het wroet, het vreet,
het laat niet los,
uit loyaliteit gegroeid
verhardt tot schuld,
dat ieder moment…
Campagne
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
107 Tussen rottenis en dode blaren
drijvende karkassen en kadavers
gestuntel geen vooruitgang maar stagnatie
gezapigheid gebrek aan concentratie
het roer om na de thee en druk palaver
om in act II versneld zien te geraken
in een metamorfose vol gebaren
de trossen los de mouwen opgestroopt
met bolle zeilen aan de wind gevaren
scherp en…
Weidevogels
gedicht
3.4 met 40 stemmen
18.741 Afzonderlijk en los en in een nieuw verband -
een donker dienblad is het land waarin
de scherven zijn verborgen.
Hun roep, niet uit het veld te slaan,
klinkt uit het nachtelijke gras
dat nog niet toe aan groeien is,
hoog en verfijnd.…
Zijdelings
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
3.166 of elders kruist
maakt dat mijn vurig passie bruist
omdat ik nooit iets mooiers zag
Als een lieve lach op een druilend dag
die zich zeldzaam tegen grijzen druist
als schrijdend stel dat statig huist
eeuwig stil mijn pad flaneren mag
elke ronding ontwaakt een wild gelag
deinen innig aan mijn part gekuist
want geen heinde verte spinde loos…
das lager
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.122 haar leven als een film uit
losse pols zwartwit met grove
korrel voor het nieuws van achten
gerieflijk bontgemutste übermenschen
die dämmerung minus fünfzehn grad
der untergang des abendlandes jetzt
geschmackvoll aufgezeichnet ieder zijn
waxinevlam een treffend leitmotiv zo
zal het denkelijk zijn geweest
haar leven weer als film en…
Waar ik naar verlang vandaag
gedicht
3.1 met 45 stemmen
17.278 Waar ik naar verlang vandaag
een frisse zomerjurk te dragen
met blote schouders, een uitgesneden
hals en rug en vooral goed
los om de heupen
waarmee ik dan de tuin in loop
de zon schijnt warm, maar de wind
houdt het draaglijk en brengt
de jurk in beweging en dan
ben jij er natuurlijk ook die
de jurk al even mooi vindt en samen
trekken…
PARS PRO TOTO
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
965 De delen zijn geen losse onderdelen.
Gehele kennis van de delen naakt,
want wat de delen tot gedeelten maakt,
is dat de delen méér zijn dan gehelen.…
Bang
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.222 soms in een seconde
Van hervonden moed
Hef ik mijn hoofd
Steek ik mijn nek uit
En open mijn ogen
Ik hoor dan de muziek
van hoop
Hoe hard ik ook probeer
Tanden op elkaar
De angst uit mijn ogen huilend
Toch vind ik de sleutel niet
Om mij te bevrijden
want ik zit gevangen
Ik houd mezelf vast
met duizend sterke armen
en ik kom nooit meer los…
VEDERLICHT
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
918 hun meiconcert ten beste gevend
zie geïrriteerde kieviten buitelen
reigers klapwieken naar rust
en geborgenheid scholeksters
ruziën vaardig vliegend eindeloos
het mensdom imiterend bevrijd
van hoofdpijn en andere klachten
hoor ik het ijdele gruttogeroep
bewonder fluitenkruid bermbreed
(herinner zelfgemaakte fluitjes)
wandel onbezorgd los…