4229 resultaten.
op de waagschaal
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
505 hoeveel tijd rest mij nog
jou te schrijven over vandaag,
het ademen voelt soms zwaar aan, log
of leg ik teveel tegenwicht op de waag
de ruis in mijn oor trekt het stille aan
je hoort het in afwisselende kleuren:
zo ik de dag, zo de regen beleef
of een grijze lucht soms een dak schuift
over aanmoedigende geuren
mijn klok staat stil, dat…
De groeiende economie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
618 de economie groeit
de akker dor en dorstig uitgebloeid
de tijd is koud
en ik wil het verwarmen met een lied
schrijven bij 't knapperend hout
van maagdelijke maanden, de regen van goud
de geur van bloemen en kruid
het vrijende paartje, de bruidegom en bruid
maar het licht, het licht
is schemerig als een gedicht
vurig de vlammen voor je…
Onze Monarch en Opperwezen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
452 Er ligt een generatie geveld
met rimpelige huid
dof als perkament
tesamen met alle
kwetsbare
zwevende tussen
zon en maan
wantrouwen en zorgen
verdoven het brein
steeds meer winkels
sluiten hun deur
voor de corona geur
adem die binnen
komt sluipen
als de pest
dat de economie omver gooit
als na een
oorlog met kanonnen
om vervolgens…
jij blijft
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 nu de tijd van leven
voor jou ten einde is
afscheid neem ik
van het lieve lijf
dat ik minnen mocht
maar de geest blijft
waar vogels fluiten
in bomen en struiken
hoor ik in elke toon
jouw passie vlammen
als langs mijn wang
een vlinder fladdert
is dat mij een groet
van mij de allerliefste
waar in berm en tuin
bloemen zacht geuren…
Mijn poëzie
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
512 goede creaturen
Wee ons: die met de macht der hel verbonden zijn
In een God vergeten tijd, de horde tussen twee vuren
Opgejaagd; het oog boos verduisterd vol pijn
Dwars door de duisternis, dat rustig lied
Tegenwind in 't zuiver hart van 't kind dat zingt
Dat God onze God alleen Uw wil geschiedt
Een lied, een bloem, elk met een eigen geur…
Woestenij
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
522 In het duistere van het duister ben je,
en toch is er kleur, geur, muziek.
Als geboren worden pijn doet, dan kom ik nu ter wereld.
In gedachten kruip ik tegen een lichaam op,
grijp in een moederborst en zuig me vol.
Maar de intuïtie voldoet niet meer.
En aan de liefde waag ik me niet meer.…
Lelieveld
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
523 worden
met je versluierde woorden laten zien
hoe goed je bent
waarachter jij jezelf verbergt
En dat dan het argeloze kind bang geworden
zichzelf niet meer herkent
en zegt dat jij een lieve opa bent
En dan verschijnt de Amazone op het
zwarte paard
doorkruist de afvallige wegen
met het zilver blinkende zwaard
bekleed met de geur…
Gerief
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
465 met allen voor mij onbekende wensen
soms denk ik, zullen zij proberen
het ademen te vermijden
leven is oefenen in loslaten
zegt mijn adviseur
gelukkig ben ik dat zelf, lekker subjectief
of ervaar in gevoel, op afstand, levende maten
zij zoeken ook naar hun eigen kleur
en wonen in de horizon,
maar niet al te ver
zij teren op een oude geur…
Nederland
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
517 ruik je ook die bijzondere geuren?…
Op zoek naar het einde
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
390 Het tochtte
Duidelijk voelbaar
Maar deuren en
Ramen waren
Gesloten geuren
Kwamen In
vlagen van buiten
uit een gefruit
stukje lente
vers van het mes
uit pluizen en
grassen zomaar een
optie om de natuur
in te gaan en daar
te kijken hoeveel
tijd er nog is te gaan
een opwelling of
keurig geregeld of
worden de tweede of derde
macht daarvan…
Witte ridder
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
651 Elíme gaat naar haar vriend in wonderland
waar alice woont, dat weet toch iedereen
en wie die ridder is zeg ik
meteen
die strooit met euro's uit de vrije hand
Zo zijn er van die radicale
dagen
moments in love, waarin de nachtwind hangt
die als we thuiskomen de geur verdrijven
en niet per se om moeilijkheden vragen
O achahbar enigma…
Stille Nacht
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
1.125 Geboorteschokken geboortegolven
uit de lucht gevallen
draagmoeders baren
levensstromen ontwaken
dennennaalden die eventjes prikken
levensvatbaar beginnen
heide cultiveren
opveren
vederblad ongeschreven
nachtelijk verschenen
patinakleuren geuren
warme dekens
doeken
placenta goudsbloemen soezen
Kirrende geluidjes gniffelen…
Gevoelsrecensieverslag Concert Kapel OLVG Oost, 20-3-25, Amsterdam
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
473 De foto op het programma van
Bernd Jáhn en Mickey Wagner
voelt als 'n stralende, intense, innemende lach
't beloofd een overeenkomstig
muziekpodium te worden
voor piano en klarinet in de Kapel
klanken en kleuren in samenspel
laten zelfs geuren los van een muziekmenu
om van te smullen, zo om van te genieten
muziek de onlosmakelijke menselijke…
zwarte vleugels
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
505 ik was ontsnapt,
maar met de geur van as in mijn vleugels.
mijn zwarte vleugels — half geplukt, half verbrand,
herinnerden zich nog hoe het voelde
om vrij te zijn.
nu zijn ze enkel zwaar.
met kettingen opgehangen aan herinneringen,
aan woorden die brandden,
aan beloftes die stikten.
de hemel lachte.…
HELENDE PIJN
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
391 Het strijdperk
van Christus' volgelingen
waar engelen leiding geven
wordt voortdurend belaagd
door demonenlegers
die zich roofzuchtig of
suikerzoet kunnen voordoen
vanuit de hel waaien geuren
beloven allerlei pracht
waarachter kwade toekomst wacht
de Hemelse geesten
willen dat lokkende duister
tegemoet gaan
met vechtlustige…
Het Groene graf
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
301 Langs groenomzoomde
straten, pleinen
wemelt het in
'vorstelijk Baarn'
van oude villa's
langs soms steile
heuvelachtige
terreinen
Ik wandel door
de Javalaan
van Cantonpark
naar Pekingtuin
zie er gordels
van smaragd
en adem onder
oude bomen
de geur van
tempo doeloe in
Het oord kent naast maria
petrus paas en 't witte…
Tussen het fietspad en het verleden
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
208 Een ommetje,
voor een teckel die traag de tijd meet
in plassen en geuren van gisteren.
Een vrouw,
laverend tussen dozen en herinneringen,
ademt de avondlucht alsof het hoop is.
En dan—
een glimp, een gezicht
dat niet meer in haar heden hoort.
De psychiater.
Zijn naam, een sleutel
naar een deur die nooit dichtviel.…
Salpeter
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
321 Je zou het niet denken als je niet beter wist
het lijkt net op water, of beter,
urine
nagenoeg kleurloos transparant tot lichtgeel
het bijt als een uitgemergelde wolf
niet alleen agressief maar vooral corrosief
bij inademing of contact met de huid
is het schadelijk, maar meer voor slijmvlies en ogen
en voeg daarbij een verstikkende geur…
Peperkoek
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
358 De geur roept iets op
dat niet meer bestaat:
een keukenlicht,
een reikende hand,
warmte die ik sindsdien
alleen in kruimels vind.
Elke hap een poging
om tijd terug te kauwen,
en elke poging
faalt precies zoals gisteren.
De kruimels vallen,
zoals alles valt:
onopgemerkt,
voorspelbaar,
volgens plan.…
Ruw fatsoen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
302 in een rij
alsof het wacht en
kijkt naar mij
wat werd verworpen
achteloos,
ligt daar nog steeds
verrassend broos
een lepel buigt
een sok alleen
een brood dat hard
werd, droog als steen
zij liggen daar
zonder verband
vormen toch een
vreemd bestand
de deksel sluit
maar nooit geheel
er blijft altijd
iets net teveel
een geur…
Waarom zou hij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
177 verzint
verzonken in woorden
waar jij op klimmen wilde
in jouw vergeten dromen
van toen
de spin in de speeltuin
die in werkelijkheid bestond
of
zo’n park vol verhalen
een getekende vijver
die fiets
Waarom zou hij
jouw springtouw kleur geven
die verliefdheden kneden
tot zijn beperkte regels
Waarom zou hij
zijn zinnen zetten op de geur…
Mystery Kitten
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
426 Een mens, fysiek bestaand, van geur en vlees en bloed.
Een jas, een blik, een hand, een geest die de mijne voedt.
En soms vraag ik me af wat harder aan ons knaagt...
Het nooit echt samenzijn, of wat echtheid van ons vraagt.
Het is winnen én verliezen, in wat we nu ook doen.…
de drempel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
360 Een vluchteling van geur en kleur,
een moeder, hondsmoe en bang.
Omdat jouw sprankel soms verdwijnt
in donkere vragen voor de nacht.
Waar de buitenwereld stralend schijnt,
Stormt het binnen met grote kracht.…
Kartonnen wanden
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
257 Een zakmes in de melk
de melk onveranderd wit
alsof
scherpte niet in staal woont
maar in wat onzichtbaar verschuift
de middag vol schaduwen zonder oorsprong
een steen op tafel
tegen de avond meer tafel dan steen
alsof
de tafel zich de steen herinnerde
uit een halfopen lade
de geur van regen die nooit gevallen is
onder de tafel rust een…
Momijigari
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
22 De geur van vochtige
aarde stijgt op uit donker bladerdek
dat zich langzaam overgeeft aan de grond, terwijl
een roodborst zich zacht voegt in wat verdwijnt en blijft ademen.…
Meester
hartenkreet
4.6 met 10 stemmen
2.549 Zoete geuren hangen ik ons nachtverblijf.
Jij bent hier meester, ik jouw slaaf.
Ik voel de liefde om ons hangen,
Je blijft nog even naar me kijken
en in jouw ogen zie ik het verlangen
dat mij volledig buiten zinnen drijft
het zalig einde mag van mij beginnen.
Nog even dwalen mijn ogen door onze kamer
ik vang jouw blikken op.…
Ik zoek de lente (3)
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
1.142 Mijn smachten is naar de lente van het sterven
waarin ontbinding zorgt voor de mooiste kleuren
tot de gevelde geuren overgaan in de frisheid
van gierende rust tussen angstaanjagende vlagen
verbijsterd krakende en vallende takken.
Buiten de warmte die weer aan kan voelen als thuis.…
Novemberregen
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
2.064 De zoete geur, daar hield je van,
je had er hele tuilen van in huis.
Ik draai me om en moet terug,
maar ik ben blij dat ik je even zag.
Als het goed is, mijn lieve oma,
ben ik er ook morgen eventjes weer.…
gedicht voor jezelf
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
2.036 aarde
in mijn straat
symfonisch en romantisch
neerdalend op mijn ruiten
vertederend en balsemend, als liefde
mijn liefde
die 's avonds door mijn geest danst
en plots is ze daar
in een diamanten schoonheid
schitterend van liefde
mijn liefde
zoals onze liefde
de fragiliteit van kristallen lelie's
geurend als de betoverendste geur…
Podium
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
842 dichterbij dan verwacht -
en met enig pleinvrees betreed ik je hart
dwarrellicht als zon door een bladerdak
beschijnt de vandalen die jouw podium delen
ik schuifel wat langs de rafelige randen
en knars je scherven diep in mijn hiel
je woorden leiden langs spiegelwanden
reflecteren silhouetten van verborgenheid
een zijdeur lonkt met de geur…