3975 resultaten.
onverzoenlijke dood
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
613 snijdt
de demonen brullend
vanuit de achterstegen
ik lag in letters te geelogen
laveloos de duisterte
laveerde door mijn ziel
en schepte al het zwart er in
mijn lichaam barstte uit mijn lippen
in een druppel van bloed
*****
Alles voltrekt altijd
in perfecte tegenstelling
de zweem van harmonie
en
de horizon valt in mijn huid…
Gedragen door de wind
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
496 uit in hun voortbestaan
hun lichaam verliest aan kracht,
lichten wordt milder, transparant
in dat blazoen word ik gerangschikt, vrees
voor de tempowisselingen van het hart, verwachting
op de schaduwloze getijden die ik naar hartenlust
nog wil berijden om de visioenen te vermijden
in de rimpels van water door de warmte
van de huid…
Windstil?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
424 De meridianen trekken banen
waarin de multiculturele
overleveringen zijn ingedaald,
elk mens naar eigen boodschap
van de huid vertaald, vertrokken
in alle richtingen, wisselt elke
stap naar willekeur, vult het
doek met ieders verhaal de
originele kleur te vinden of reikt
het naar elkaar of hemelwaarts
neigt naar een specifieke tint…
Kan pijn je leiden?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
399 Het karakter blijft ook behouden in
of onder een gerimpelde huid, en in
de poriën van ervaring en zelfbehoud
ook in tekenen van onheil en naderend
verval, blijft water helder in de gedachten
van de ziel tot aan de Achilleshiel, tot het
terugvloeit naar bron van de moederschoot,
alleen angsten brengen je dichter bij de dood.…
Met de vlag halfstok en ogen vol tranen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
427 jullie
waar ook, aan kinderen uit 't veld geslagen
omringd door coronaplagen
ik denk aan jullie
waar ook, die het land moeten besturen
schrijf de zinnen gekooid als een tijger in mijn huis
en veeg het gruis, bouw aan mijn huis, geen onheil
zal ik vrezen, noch huilen of beven
voor de corona adder onder 't gras, want jij
bent ons nabij, je huid…
Laat het meisje glimlachend poëzie schrijven
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
442 weemoed daalt met de zon vreet aan mijn huid
kleurt de luchten rood wandelend langs het water
broos en blauw besnaard muziek van klaprozen
eenzaam in een bos vol met vlinders roep ik je naam
zie je niet waar politci de aarde dragen de
slaven van aardse macht, mijn liefste lief
ja ja zo... is de antipode penseel met engelen haar
in Zijn hand…
zorgeloze zomer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
454 lange adem, diepe zucht
het is nog benauwd
er wordt gerouwd
we raken aan
met koude huid
hartverwarmend is elk geluid
“het loket gaat nog niet open”
er staat een lange rij
anderhalve meter zij aan zij
de hulpeloze troosteloze
de “ goddeloze” boze
een verloren zaak en handel
er is geen voorrang
wachten duurt lang
iedereen is even…
Liefde is
hartenkreet
5.0 met 15 stemmen
682 Liefde is rillingen en kippenvel over je hele huid
's Morgens samen op bed met een beschuit.
Liefde is een bonkend hart
En je hoofd compleet verward.
Liefde is soms ook pijn
Met schreeuwen, schelden en veel venijn.
Liefde is ook heel erg mooi
Maar pas op voor elkaars gouden kooi.…
Hotel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
599 ontbijt
’s middags een lunch
en een warme maaltijd
daarnaast deed ik de was
bood een luisterend oor
24/7 paraat
dat had men snel door
mijn vaste gasten
door mijn service verrast
lieten zich verwennen
laaiend enthousiast
er was geen houden aan
ze bleven maar komen
totdat ik uiteindelijk
van vrijheid ging dromen
blaren op mijn voeten
mijn huid…
Rollebollen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
491 Langzaam verdwijnt de blik
die troebele blik op jou en jou
gedreven door onrustige passie
Het is voortschrijdend inzicht
zo is het zoals ik het nu beschouw
Dan zoek ik de rand van je huid
is die warm, gaan de haren met de wind mee
ik praat over de symboliek van een beslagen ruit
en merk dat ik ook veel ervaar aan de denkende kant
doch dat…
Zo dichtbij en toch zo ver van mij
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
593 Herlees een handgeschreven van brieven en
gedichten met eerste verlangens en verwachtingen
Romantische ideaalbeelden beperkt tot een ijdele droom
Gedeeld met iemand, inktsporen nagelaten op klein stukje huid.…
zoutarm
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
423 in ’t voorjaar eens, het vroor nog dat
op ramen de kristallen kraakten, kwam Dana
op haar klompen heel den hooiweg af,
haar jas hing als van tapijt half open
op den okeren gloed van heur huid en Dana
lachte met haar lippen van karmijn
bij elke stap de koude weg als bagatel.
en macht als het paard van Bramke had ze.…
ZUIDERHOGEWEG DENKT
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
484 Eens was ik een rechte zandweg
tussen bloeiende weiden
waar vogelzang en -strijd
moed en bescherming gaven
voor het verzorgen van nesten
boerenwagens hobbelden
over mijn ruggen en kuilen
koeien en varkens
kietelden me dikwijls
met hun trappende hoeven
wanneer de haastige tocht klonk
tussen stal en open leven
over heel mijn huid
werd…
Alsjeblieft, even nog
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
696 Ik stop en weiger het te geloven
maar het komt nu wel dichtbij
Nu moet en zal ik het geloven
ook al doet het zoveel zeer
Jij verliest je eigen spel
er bestaat geen volgende keer
Te snel, te laat
maakt nu niet uit
mijn traan op jouw voorhoofd
mijn hand op jouw huid
De allerlaatste keer
van zoveel knuffels en kussen
ik wil niet maar ik moet…
Dagpauwoog
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
480 Zie hoe ze stijgt naar hemelwaartse rangen
de dartel fladderende dagpauwoog
haar stippen vurig brandend van verlangen
met rode tinten in de hemelboog
om dan te dalen en zacht neer te strijken
op hoofd en huid van vreemde kostgangers
van onze lieve heer die pelgrimerend
de torens van de kathedraal beklimmen
waar ooit kapittels en kanunniken…
dermate top
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
579 soms worden we met huid en haar
’t leven ingetrokken dat we nooit
wilden of binnen zagen komen
de wilde jaren ver achter ons
en geliefde muzen gelaten
luisteren we vandaag
naar de gevolgen
van nalatigheid
en uitstel
’t concept
voor herstel
aan ’t oppervlak
en in de diepere lagen
vraagt om investeringen
die de vrede terugbrengen
die…
In de stilte waar ik besta
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
562 Mijn huid ademt rust als stemmen verstommen, en ik zak.
Wereld is vaak te luid,
te scherp aan de rand van gevoel,
ik vang zoveel meer op dan woorden kunnen dragen.
Blikken en fluisteringen die anderen niet horen, blijven hangen als echo’s.
Wat leeg lijkt voor de
buitenwereld, is bedding, een ruimte
waar ik val zonder dat ik breek.…
Empathie
netgedicht
1.6 met 8 stemmen
549 De wereld
fluistert in gebaren en tonen, en ik luister, met een huid die altijd open staat.
Het is een gave en een
gewicht tegelijk, de schoonheid van
nabijheid, de last van te veel voelen. In elk detail gloeit
een verborgen waarheid, alsof het leven me voortdurend zachtjes aanraakt.…
Mijn metafoor
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
440 Mijn huid is een blad, vol scheuren en vlekken,
elk woord dat ik schrijf brandt langzaam weg.
Ik bijt op de stilte, ik kots op het licht,
en toch blijf ik zoeken naar jouw gezicht.
Misschien ben ik niets dan een roestige spijker,
geslagen in muren waar niemand meer luistert.…
Wat altijd blijft
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
440 De frisse wind beweegt langs
mijn huid, niet om mij te verstoren, maar
om mij te herinneren aan een ritme dat geen haast
kent, aan het zachte mogen bewegen zonder iets achter te laten.…
Pim Fortuyn, zijn en mijn naakte werkelijkheid
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
335 gisteravond ON HOLLANDS met zijn smartelijke dood
Pims geest bezette mijn slaap daarna
een nacht met smartelijke visioenen
ik vroeg me in oprechte emotie af
had hij het gered had als Minister President
ik had hem 2 x live ontmoet, rond 2000
in de gay jeansbar Shaft, Rotterdam
daar stond hij dan pontificaal
naakt met zijn perkamenten huid…
Het is moeilijk rijmen
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
329 Steeds slimmer, aldus het leenwoord,
knijpend in onze huiden.
Dat vonden jonge achterlopers vet.
Ze komen nog wel aan. Gekwetst.
Het is moeilijk rijmen.
Morele heerlijkheid en de peristaltiek.
Een gastro-enteroloog heeft hierover niets te zeggen.
Wie gaat er gal slikken,
wordt niet gevraagd aan vermagerd vee.…
Natuurwijsheid
netgedicht
1.8 met 13 stemmen
592 Mijn broze huid
luistert naar wat vormloos is, een trilling van zachtheid.
Langs het water beweegt
wind als een oude gids, niet sprekend
maar wijzend in rimpeling en rust. Mijn adem vindt
zijn ritme in dat zwijgen, alsof ik meedrijf in een grotere stroom.…
Lichtpuntje
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
320 Onder mijn broze huid
beweegt een trilling die zich langzaam
opent zonder zich te verklaren. Iets in mij licht op nog
vóór ik het begrijp. Ik val even stil en luister naar wat ontstaat.
Als wereld te fel wordt,
zakt een zachte sluier in mij neer om
mijn randen te bewaren. Ik adem trager en keer terug
naar mijn eigen tempo.…
Tussen Zijn en Separatie
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
733 Alleen het onafgebroken
licht op haar huid
zonder grens.
Geluid tegen leegte.
Elke beweging
hard en eenzaam
in de ruimte.
Zelfs herinneringen
terughoudend
geworden.
Alsof ook zij
de drempel
niet verdragen.
Geen filosofie
Geen gedachte
Alleen een kamer
waarin het ik
oplost
vóór herkenning.…
Eindeloze stroom
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
414 Als het licht verschuift
in mij wordt elke nuance groter dan
ze lijkt, een fluistering die mijn gevoelige huid al
herkent voordat ik begrijp wat zich langzaam in mij openbaart.…
Zomeravond
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
186 Zomeravond -
een trilling blijft achter
in het hoge gras
In het vroege zomerlicht
dat zich zonder haast over het veld
ontvouwt, merk ik hoe de warmte in dunne lagen
ademt en mijn huid herinnert aan een eenvoud die ik bijna vergat.…
Waar je stilte woont
hartenkreet
1.5 met 11 stemmen
394 Lege stoel bij mij
toch schuift de ochtend langzaam
nieuw licht naar binnen
In de stilte na je stem
beweegt een dunne breuklijn door mijn
borst, alsof elke adem verloren warmte blijft zoeken die
niet meer terugkeert; je afwezigheid rust als een schaduw op mijn huid.…
Overgangsverdriet
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
1.150 In de ochtenden die koeler
worden, ligt een dun verdriet dat niet
zwaar wil zijn, een stille beweging die door mij heen
gaat, alsof de zomer nog even aan mijn huid wil blijven hangen.…
Vrij verbonden ...
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
2.077 Wanneer jij teder mijn gedachten kust
denk ik aan jouw lippen op de mijne,
aan jouw handen die mij zacht raken,
glimlachende ogen die mij omhelzen
warme golven gaan door mijn nerven,
op zoek naar kracht kleurt mijn huid
zacht roze, stil kan alleen jij begeerte
stillen, beweeg jij mij intens bewogen,
voel mijn welkom als een heerlijke
passievrucht…