4084 resultaten.
Vraag aan God
hartenkreet
3.9 met 17 stemmen
2.275 Waarom zijn er de orkanen
die verdwaasd en nergens heen
stille ogen doen verbazen
om daarna in volle razen
honderd huizen op te blazen
tot de allerlaatste steen ?
Waarom zijn er de geweren
die zich richten op de stoof
van twee onverteerde buren
die hun kogels blijven vuren
tijdens nachtelijke uren
uit de naam van het geloof ?…
mij ontbreekt niets
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
662 van verwachting en gemiste dromen
en jouw leed wordt vergroot
door overdadig op mij in te zoomen
o zeker, mij ontbreekt niets
in ogen van honger en dorst
ook de massa om mij heen is paraat
maar zie je ook wat het kost
dat ik mij vooral op de ziel verlaat
mijn horizon blijkt jouw kim niet te kruisen
waar bergen van mist en gestolde stenen…
Antichrist
poëzie
3.4 met 18 stemmen
4.052 Wanneer de ruige sneeuw de Alpen niet zal dekken,
Wanneer de zomer heet zal ijzelen van kou,
Wanneer de lucht het land zal weigeren de douw,
Wanneer 't gedierte zal de Oceaan uitlekken,
Wanneer de noorder-pool de zeil-steen niet zal trekken,
Wanneer de grijze wolf het schaap zal wezen trouw,
Wanneer de vrouw een man, de man zal zijn een vrouw…
slammen met geluidloze stemmen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.379 in het kraken
van gebeden
roep ik de God
uit het verleden
met woorden die
ik had geleerd
Zijn Zoon heeft de
chaos ook niet gekeerd
paarden braken
hun nek en tanden
op stenen handen
die wezen naar elkaar
vingers beschreven
hun strijd met bloed
uit die tijd vol jaloezie
barstend van nijd
de zwarte hengst
met flanken die dampen…
Slaap sl
gedicht
3.1 met 46 stemmen
16.462 Was ik gordijn, dan ging ik dicht
zoals de steen altijd, dan hing ik
als gewicht aan klok tik tak, dan
steeg het bed in een mum van pijl
mijn gaap in. Binnen gaat de bedstee
open, mijn gedachte spelt het lichtruim -
een hooiberg richt zich naar de vinder:
Past de glazen schoen je voet?…
De schoonheid
poëzie
3.1 met 10 stemmen
2.721 Schoon ben ik, stervelingen, gelijk een droom van steen.
Mijn boezem, waar zich beurt aan beurt elk schepsel wondde,
houdt alle dichters door een liefde aan mij verbonden
eeuwig gelijk de stof, stom als de stof meteen.…
Seks in de Vasten
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
2.092 De poëzie ligt op haar gat
Dat komt omdat al die Vlaamse gasten
aan onthouding doen tijdens de vasten
Ze leggen hun pennekes plat
Hoog laag beroeps amateur
maakt niet uit ze stellen allemaal
aan lekker en voos perk en paal
Voor Pasen bekennen ze kleur
De lol haalt men van het neuken
de clerus wil koud op steen in de keuken
en het moet…
Zonder jou
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.721 Een steen in mijn maag,
een brok in mijn keel
die alles tegenhoudt wat zijn weg naar binnen wil vinden,
en de ruimte van mijn gevoel inneemt.
Verlaten door jouw hart,
maar toch nog gevangen door jou.
Mijn verstand wil weg,
maar mijn gevoel blijft trouw.…
stoffig
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
909 voorbij de stad
loop ik op een stoffig pad
de waarheid in het oneindige gat
maak alles zo zwaar
het verhaal in mij zo
zwaar
als een steen
in een oneindige rivier
vier wijn
vier bier
batavier
kelt
held
tijd bederft tijd
ijlt
geilt
op de proef der proeven
hoeven
luister maar naar de grond
a white horse
and hell fought with him
come…
Zo rijk ben ik
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
1.390 Een spaarvarken met een gleuf op z'n rug
z'n buikje zo rond, en toch leeg
van steen, met mooie zwarte vlekken
die ik ooit eens op mijn verjaardag kreeg.
Een mooie groen lederen portemonnee
met veel papiertjes en kassabonnen
ergens achterin nog een oud staatslot
waarop nooit een rooie cent is gewonnen.…
- De trotse stijle witte graven -
netgedicht
4.0 met 54 stemmen
1.011 Een ieder stil alleen heengegaan, een voor een
pronkend fonkeln witte stenen op dit jaargetij.
Trotse stijle graven herinneren staand in een rij,
opgeruimd om plaats te maken voor het nieuwe.
Mijmerend roep ik zachte afscheidssvragen op.
De akkergrond die wij mochten ploegen is leeg,
afgerond is het menslijk zijn op deze wereld.…
leven, geen dood........
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.153 zondagmorgen koud landschap
roken en door het raam staren
leg mijn handen op het glanzende hout
koel hout, nee zeg maar koud
weer gaat de wereld als een meisjeskamer open
het landelijke, goddelijk verheven kalm
de schemer zal nu laat in de middag vallen
de sterfelijkheid houd aan, deze morgen
ik voelde meer steen met gelijk geduld
alles stond…
Molen op Tessel
poëzie
3.4 met 5 stemmen
2.158 De grauwe reus die, gans een bezig leven,
tot elke wind zijn hoogmoed heeft gewend,
staat, ogenschijnlijk nog bij kracht gebleven
en stevig op zijn stenen fondament.
Maar ‘t oude lijf, verschrompeld onder de oude
beplanking, is verschrankt en uitgeteerd
en staat, ternauwernood bijeengehouden,
nu in de wind verwinterd en verweerd.…
Zolang
gedicht
3.8 met 8 stemmen
7.641 hart
van wie doodloopt, zijn angst ophoopt,
zolang ik mijn hand houd in die hand;
zolang zal ik het blanke huis verfoeien
met zijn grondslag in zwart slijk
zolang zal ik er woelen
als een kat in een vreemd pakhuis,
zolang zal ik mijn woede hanteren
tot een scheur in een oud patroon
zolang zal ik de gevangen kreten horen
van wie de stenen…
Voor blijvend contact
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
991 In Bern staat een steen met opschrift
op een begraafplaats oud en Israelitisch
GOTT WEISS WARUM
geplaatst door Myria Dreyfus gelovige
een bericht in wanhoop gespleten
vol onbegrip voor de Allerhoogste
In 1944 na de slachting van Arthur Bloch
haar man 16 april 1942 veertig jaar
rond reizend handelaar in vee
goedhartig vreedzaam en bedaard…
Monument voor vervlogen dromen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
548 Eens de droom van een onder-
nemer die tijdens de bouw trots met zijn
gezin rondliep, ik zie ze gaan, ze zijn ge-
storven, de ruïne de stoffelijke rest van hun
droom staat er nog, misschien zijn er sporen
van de familie; een eerste steen, tekst op
een tegel, een stuk gebrandschilderd raam.…
waar jij stond
netgedicht
3.2 met 23 stemmen
695 woorden
die hun plekje nooit vonden, weggleden
langs de vastgeroeste weide
en achter de bomenrij
het water
waarop jij je ogen rusten liet
als teken naar het onbekende
nog groter dan de diepte en de afgevallen bladeren
die je elk een naam gaf, verward
omdat ze geen antwoord gaven
en je mond meer en meer smaakte
naar aarde
tot steen…
de rode draad
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
737 want de moeilijkheidsgraad vermoord
mens o mens o mens
gij wenst zoveel
gij bent zoveel gewend
gij bent niet meer als
de dappere dodo
een jojo van hebzucht en succes
veel geld en veel macht
niemand staat op
niemand heeft de kracht
het wordt van je verwacht
het woord verkracht
maar de runen is men vergeten
op het tablet ooit in steen…
4 Mei
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
941 Onder een steen zag ik mijn knuffel liggen.
Voorzichtig raapte ik hem op.
Ik duwde hem tegen me aan.
Een oog was eraf, een arm gescheurd.
Ik wou daar weg, naar een andere plek gaan.
Nu ben ik oud, ziek en grijs.
Ziek van verdriet, al heel mijn leven.
Kan het leven mij het geluk nog geven?
Het is 4 Mei, ‘k heb mijn hoofd gebogen.…
ZON OP HET PLATDAK
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.235 Vredige rust heerste rondom haar
ergens zong een vogel op een tak
Zijn lied raakte gevoelig de snaar
die iets in haar teer innerlijk brak
Tranen gleden over haar wangen
innerlijk voelde zij zich een wrak
Zij ging steeds intenser verlangen
wijl zij zacht tegen ’t steen sprak
Klanken zweefden uit haar mond
over heel het ongelijke oppervlak…
Koldinghus
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
856 schrei om de mensen wiens haat jóu deerde
schrei het fjord vol met je stenen gewaad
schrei om de broederschap en het verraad, beide,
van koning, soldaat en het lage allooi
allooi dat voorbijkwam in vele gedaanten
Spanjolen.…
steentje...
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
976 Een klein steentje in mijn schoen,
Heel vervelend, wat te doen,
Laat me m’n tijd toch niet verdoen
...kleine steentjes in mijn schoen
Er ligt een steen, zwaar op m’n maag
‘k hou niet van klagen, zeg het niet graag,
maar ik krijg zo’n pijn vandaag
help me met keien in mijn maag
grote bergen in mijn hoofd,
een scherpe klif, m’n ziel verdoofd…
D~rã~cu~lã
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
735 geslagen stoelen en banken
de holten vulden zich met klagelijke klanken
iedere hoek bewoond door spinnen met acht poten
op bed in een nis lagen zeer bleke schonen
allebeide de handen op hun buik gevouwen
je zou haast denken dat ze hier wel wonen
hun schoon gelaat en rust schenkt bijna vertrouwen
midden in de kamer in een bed van beton en steen…
Moordenaar
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.301 Hij was van steen of van beton.
Hij was van zichzelf.
Het moordplan was zonneklaar.
Hij zou alle straatverlichting onklaar maken
En dan de buurman op zijn fiets
Op zijn vaste route
Precies hier tegenover mijn huis
Opwachten.
De buurman zou hem niet zien staan,
Hij zou in volle vaart op hem botsen.…
Paniek
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
654 Zo ligt ze hijgend in het bos
voelt de grond, de harde stenen,
het troostende, zachte mos.
Schimmen vervagen tot aarzelende zonnestralen
Langzaam wordt het lichter om haar heen.…
Intelligentie
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
584 Jij was daar gebleven
als steen en water,
adem en lucht, gelijk
de kerk, waar ik je trof.
Door jou leerde ik mezelf kennen: gelijk mijn naam,
'de rots'... die ergens voor ging staan.
De holte en leegte in me werden voorgoed ingevuld.…
gedacht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
610 het binnen de minuut voorbij is
Een lach en daad
Maar het lichaam
Geen contact
Zo ver weg
Veilig en intact
In het hoekje
Terwijl ik zeg
De nood en drang
Houdt mijn snelkloppend hartje in bedwang
Het willen van iets echt
Het vechten voor niks slecht
Het bedaren in gedacht
Geeft haar en haar zijn alleen
De macht over mijn hart van steen…
je bent er niet meer
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
634 Ik weet het wel
God ziet mij staan in de zon
Hij ziet mijn schaduw op de stenen
Hij raakt mij aan
maar voelen doe ik het niet.
Ademloos staat mijn schaduw daar
stil als in een luchtledige.
Wat ben ik zonder jou
niet meer dan een harde kiezel
een oneffenheid zonder kleur
met duizend kerven.…
Stof genoeg
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
921 Tussen graven hangt het heden
hangend in een rauw gedicht
op de graven staan de namen
van wie om het leven kwamen
Elke steen draagt een verhaal:
opgegroeid
voortgebracht
neergelegd
en als het meezit,
generaties lang
herhaald
Al naar het noodlot
heeft bepaald.
Ja, stof genoeg,
maar wie wil lezen?
Ikzelf liever niet.…
Zijn
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
708 korsten,
wonden werden weefsel
Brood is weer deeg en gist
Je behoudt de waarden en vindt niets allang genoeg
Je opent luiken en laat de schaduw binnen
Je bent bekleed met zachte mossen,
de druppels glijden van je vacht
Onhoorbaar zwem je
in de bossen van jouw nacht
Eén met het water één
Je zwerft door de wouden, lacht
Je rust op een steen…