3517 resultaten.
Ballade van de boer
poëzie
3.7 met 328 stemmen
62.790 Het jonge graan werd altijd groen,
De sterren altijd licht,
Gods woord streed in de wereld voort
En de boer heeft het gehoord.
Men heeft de boer zijn hof verbrand,
Zijn vrouw en os vermoord;
Dan spande de boer zichzelf voor de ploeg,
Maar de boer hij ploegde voort.…
Bloedgebrek vir die Uitwoners van winter.
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
953 Bring vir my,
die vaalheid van die maan,
of die sombere blink van sterre,
as jou mense
in die donker begrafnis hou,
en die wilde hond
wegraak,
onder die stowwerige pote
van sy prooi.
Kom stamp jou voete
aan my kant.
Kom maak jou hande,
amper brandwarm,
om my koue straat,
konkavuur.
Maar vertel my
van die woede van jou winter.…
kleine vlinder
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.419 neem me mee naar intens verlangen
naar een warme kus op mijn wang
laat me genieten van de vrijheid
van stilte en sirene rust,
laat me ontdooien onder de sterren
die stralen aan de zwoele nacht
Kleine vlinder van eeuwige schoonheid
van liefde en van zaligheid
neem me mee naar verre heuvels
waar de zon de aarde raakt
geef mijn geest weer volop…
- De woeste zee en het meisje -
hartenkreet
4.8 met 75 stemmen
2.553 Terwijl omringd met sterren de branding jou het vraagt
het kwellen en de pijn heeft jouw emoties uitgevaagd.
Zie het gloren van de toren, vuur en fier rechtop
zoals wanneer het verlangen begint te ontbranden,
mijn verteerd hart dat branden zal, nachten lang
zoete bitterheid, wakkerend 't nakend laatste uur.…
De schoonste taal
poëzie
3.7 met 7 stemmen
2.097 De zijden wimpers dekken
Wie mij tot sterren strekken,
Een blosje verft uw koon...…
December
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.839 De lucht, somtijds als as zo grauw,
Is soms van 't allerzuiverst blauw,
Waarin bij nacht de lieve maan
En duizend gouden sterren staan. -
Als men die helder tintlen ziet,
Dan dient men braaf te stoken,
Dan moet de schoorsteen roken;
Want warm is het dàn buiten niet.…
De bibliothecaresse
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
792 Hypatia was het licht in duisternis;
haar geest beheerst de sterren en getallen,
Plato’s wijsheid en geschiedenis.
Zij is een lichtend voorbeeld voor ons allen.
IV.
De trireem vaarde voor Egypte’s kust.
Het torenvuur scheen in de vallende nacht.…
LIED.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.951 Zie, mijn liefste, zoet en zacht,
hoe de nacht
't bleke licht van al zijn sterren
levend, bevend, vallen laat
op 't gelaat,
van zó hoog en van zó verre!…
Cyclus voor Salome
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
891 Nog niet
al wordt het avond
ga niet weg
laat bladeren verdorren
rood goud is in je haar verweven
dat ik streel tot aan je ingevallen lendenen
de nacht kan je nog niet verzwelgen
want de flonkerendste sterren zijn je ogen
toe, ga niet weg
je maakt je mooi
je blijft
II.…
hiep en hoera
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.123 jij wilt dat zij horen
dat niemand ook begrijpen kan
wat zij niet beknijpen mogen
dat jij van puber tot tiener groeiend
als bij jouw eerste stapjes ooit
ervaren en blij zijn mag
met het vallen en opstaan
dat jou maakt tot wie jij bent
in dat weten lieve meid
wensen wij jou van harte
dat jij als mens voor mensen
mag stralen als de sterren…
Vallen en weer opstaan
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
734 In ‘t land van niemand
Kent niemand iemand
Ben ‘k niet alleen meer
Kan ik zijn wie ik wil zijn
‘t Is een nieuwe wereld
Tussen hier en nergens
Overal en ergens
Waar de sterren stralend zijn
Golven als huizen hoog
Waters als dalen diep
Nemen me mee en delen de mysteries van het Al
Krabben wijzen de weg
Kennen geen klok of tijd…
moeder ben ik en kind
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
708 o moeder, o sterren van ogen, o schittering
wit waar wij u vinden zouden
en blauw waar wij ons u geven konden,
ware het niet dat wij vonden slechts
de droomrode slaap der stervenden,
of het zwarte misbaar van een willoze wake
in het rottende leven.…
lichtpuntjes en vreugdevuurtjes voor kerst en nieuwjaar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
678 alleen echte gelijkheid
ons elkaar betekenen laat
de feestelijke gezelligheid
die wij in vrijheid genieten
is zo vanzelfsprekend niet
voor de velen om ons heen
die hunkeren naar uitzicht
die ons simpelweg vragen
om een weg uit het ravijn
van de armoede en oorlog
op de weg naar de overkant
waar tijd hen eeuwig maakt
stralen twinkelende sterren…
Een handvol zand
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
778 Haar ogen konden glinsteren als sterren in de nacht,
ze straalden hoop, liefde en pracht.
Ze danste op de tonen van het lied,
dat vreugde bij haar achterliet.
De handvol zandkorrels vormden over de jaren heen,
het bloembed waar zij later opgroeide.…
mijn liefste
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
529 rust in stormen
mijn liefde voor altijd en eeuwig
waar woorden tekortschieten
om mijn liefde jou te verklaren
is dit alles wat ik zeggen kan
jij bent mijn begin en mijn jaren
je bent mijn toen, mijn nu, mijn altijd
tot het einde van mijn dagen
mijn alles, mijn leven, mijn wereld
jij hebt mijn hart voor altijd veroverd
met jou zie ik sterren…
waar jij bent
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
40 De avond heeft de velden toegedekt,
de huizen houden licht voor ons bewaard.
Jij legt je arm zo zacht om mijn schouders
alsof je mij voor even thuis verklaart.
We hoeven nergens eerder aan te komen,
de weg mag langer duren dan gedacht.
Er is nog zoveel waar ik van kan dromen,
maar niets waarvoor ik nu op iemand wacht.
Mijn hand vindt jou…
Zal nimmermeer gebeuren
poëzie
3.9 met 12 stemmen
5.016 Vrouw Venus met haar sterre,
thans klaarder dan de maan,
bespiedde die vrijage
en zag ’t mirakel aan.
En hebben tere traantjes*,
zei zij, zo grote kracht,
waarom en is het schreien
niet in der goden macht?
De traantjes rolden neder,
maar de godinne zoet:
Beid*, liever zou ik schenden,
zei zij, mijn rozenhoed*.…
niemand weet waarom...
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.555 Lange dagen, moederziel alleen
Het lijkt alsof echt niemand om je geeft
Onbewogen, starend naar de klok
vragend aan jezelf waarvoor je leeft
Als het geluk je plots verrast
Denk dan niet na maar grijp het vast
Iedereen kan soms het leven niet meer aan
Iedereen heeft pijn soms, dus laat jezelf niet gaan
Niemand weet waarom er sterren…
Daar waar de engelen zijn
hartenkreet
2.2 met 17 stemmen
1.831 De dag gaat snel voorbij als je niet wilt dat het morgen wordt
Als je niet wilt aangaan wat die dag je zal gaan bieden
Misschien biedt het wel dat je morgen niet wilt zien
Dat de zon niet onder gaat
Dat de sterren niet aan de hemel zullen staan
Die je doen staren in de verte
Staren naar verlangens
De maan die toezicht houd
Houdt van de nacht…
De tocht naar de ster
poëzie
3.3 met 10 stemmen
4.275 Diep is de geul waar uw benen door trappen,
Vast is het zog, dat zuigt om de stappen
Van uwe steigerende voet, -
Lijk het heir in de afgrond dier sterre aan dwergen:
Bouw uw nobele geest als een burcht op de bergen.
Het rijzende licht tegemoet: -
Geen blikken zien terug naar beneden,
Wij graven zelve de treden,
Voort! voort!…
O vrouw
poëzie
4.8 met 6 stemmen
2.531 O vrouw,
Gij zijt en zon en sterren en maan,
de open wei, een diepe laan,
Gij zijt een stad in 't middaguur,
Gij zijt vuur. ...
O vrouw
Gij zijt het leven, en 't leven is hijgen,
't leven is stijgen,
't leven is doden,
en wij, wij zijn goden
hoog boven 't land met zijn donker berouw…
Het overzicht (van een onthaal).
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
733 In de nacht leken sterren stelsels van webben,
hangend over de aarde
en 's morgens lagen die op 't gras, op 't blad
alsof de hemel liefde bedreven had.
Voor 't vertrek verbrandde ik spoorloos ons afval,
gewillig waren de wind en het vuur.
De schapen zagen ons gaan, blaatten toe!
“Daaag!…
Avondstilte
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.557 O smert, geen zoetheid kan aan ’t rustend zoet genieten,
Het zoet genieten van uw ijdele eindloosheid,
Uwe ijdele eindloosheid die ’t dromen vol kan gieten,
Het stille dromen van des avonds enigheid.
’t Is eens en avond, en de duisternissen dalen
In halve duisternis doorschijnend in de nacht,
Waar schijnend heldre sterren aan de hemel pralen,…
Het kind in mij
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
943 meer kwijt
Je reist steeds met me mee, naar landen overzee
In elke boot of trein of arreslee
Je houdt me op de been, nee ik ben nooit alleen
Je zingt in mij, je maakt me vrij
Je schrijft in mij, je dicht in mij, het kind in mij
De vogel in 'n boom, 'n eenhoorn in m'n droom
Vijf herten in 't bos, groen klaver naast 't mos
Tien sterren…
De kinderkruistocht
gedicht
4.5 met 2 stemmen
5.658 De grootste der sterren schoof met hen mee
En wees de stuurman de weg over zee.
Soms schreide er één in zijn droom en riep
Over het water totdat hij weer sliep.
Met een dunne hand vóór haar gezicht
Dempte de maan de helft van haar licht.
Zij voeren voorbij de horizon
Waar de dag in een hoek van de hemel begon.…
Meisjes van het gymnasium
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
470 zíj daar van alles over moeten kennen
Tezamen met hun eerste woorden Frans,
En zinsontledingen
En sommen met getallen onder nul
Lastig,
Als je hoofd ook nog eens bezig is te veranderen
Na een hele dag Aeneas, accusativus, Pythagoras en Plato
Is ook hun uitverkoren geest wel op
En dan willen ze soaps, catchy muziek, en dromen van knappe sterren…
Een augustus-avond
poëzie
3.7 met 13 stemmen
2.683 De sterren regenen boven ons:
geen keert terugge.
Zó vlieden de uren, éen voor éen...
met lief en leed, gelach, geween,
in 't eeuwig duister!
o Reik me uw lippen... Toef geen stond...
Ik zoen uw ogen, wangen, mond...
Maar wilt gij spreken, - fluister, fluister!…
Zal nimmermeer gebeuren...
poëzie
3.5 met 15 stemmen
6.856 Vrouw Venus met haar sterre,
Thans klaarder als de maan
Bespiedde die vrijage,
En zag ‘t mirakel aan.
Bespiedde die vrijage,
Die vrijage.
En hebben tere traantjes,
Zei zij, zo grote kracht,
Waarom en is het schreien,
Niet in der Goden macht?
Waarom en is het schreien,
Is het schreien.…
Muziek die liefde speelt
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
869 ik woon en droom in mijn kasteel
muren van fictie torens van kristal
immense gewelven en bogen
sterren in een sprookjesheelal
mijn toren is geriefelijk
de kamertjes zijn knus
de lucht is koel
kleurt en geurt naar bloemen
hooi en zonnig zomerfruit
de ramen open laten vlaagjes
natuur naar binnen lopen
stilte is gevuld met klein gezang…
Driekoningen met sneeuw en de dood omkleed
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
809 Vandaag houd ik me ook stil wie weet wat ik wil
Natuurlijk zijn zoals een kind leert praten
Houd ik de musjes en koolmeesjes in de gaten
Op vele open plekken verbeeld ik me sterren.…