7099 resultaten.
Nachtelijke echo
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
528 Hier in de wildernis van de stad
is er niemand die rijk wordt
door de muziek van jouw hart
gecomponeerd in nachten
zo duister als het zwarte goud.…
Bijziendheid
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
446 Je zat al in de wandelwagen
Naar een bewegend scherm te turen
Dat je dit later moest bezuren
Zag niemand van de fabrikanten
Je zag het bij de sigaretten
De burgers kwamen met hun kwalen
Gelijk en smartengelden halen
Ook ogen kun je niet resetten
Brildragers van de Lage Landen
Verenig u in beeldenstormen
Roei uit de…
Een lach die de hemel zag
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
386 mogen
de acceptatie en
het tikje jaloezie
zij zo lang
licht en blond
een echte griet
zij dacht niet
op te vallen
tussen duizenden
maar ieder met
gevoel voor warmte
herkende haar
zij twinkelde
meteen blik vol
lieve sympathie
haar lach heeft
allen voor haar
ingenomen met
het erbij horen
deel uitmaken
van de groep die
niemand…
In vreemde ogen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
387 ik ben
verdwaald
in vreemde ogen
ze kijken me aan
met sprekende
blik alsof ik jou
iets hebt gedaan
vergat
weg te kijken
en verder te
gaan waarmee
ik bezig was maar
deze kijkers dwingen
eisend contact
dat niemand nog
ooit heeft gehad
ik kan dat niet
heb dat nooit
geleerd met
iemand praten
zij heeft mij nodig
eindelijk is…
Aan lager wal
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
433 vreemdeling is hij geworden
voor mensen die hem niet kennen
zijn vriendschap zoekt hij voortaan
in drank en drugs onder maanlicht
soms schrijft hij een fraai gedicht
over onherkenbare gezichten
mensen die hem ooit zagen
geen antwoorden, geen vragen
die met hem lachen in de duisternacht
aan lager wal, het gezonken schip op zee
niemand…
keerpunt
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
546 laat je los, ga voorbij net als eerder
weet te overzien, gemak jezelf
keer om en deel alle twijfel
laat je bevloeien met twinkelend water
laat je verwaaien
om lichter te zijn dan lucht en wolken
keer terug naar de handpalm van het kind
reis door een vergeelde atlas
of herken hen die niemand meer kent
ontleed de som der delen
maar wacht…
Vlam
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
680 Als een vlam zou ik warmte willen geven,
niemand alleen laten staan in de kou.
Aan jou, aan mij, aan het leven,
laten voelen hoe ik van alles en iedereen hou.
Als een vlam zou ik willen schijnen,
een baken in het donker van de nacht.
Voor de mensen, wensen, dingen die verdwijnen,
en vergeefs nog op wordt gewacht.…
VOLT VOOR MIJ OP 1, KRIJGT 2 ZETELS, Europese Verkiezingen 6-6-24!!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
550 Nu niet overdrijven met de vergelijking
van D Day op 6 juni 1944
In Normandië, Frankrijk
Nu hebben we, 6 juni 2024,
En houden we VOLT
De meest Europese Partij
Nu nog jong
Maar wil papa worden
EUROPAPA
En op termijn
"M'n opa, m'n opa, m'n opa
In heel Europa is er niemand zoals hij/zij/hen"
Ik stem op VOLT
Op en top EUROPA
En ze…
hels
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
563 denkbaar zie
een oneindig
zwart diep
dal
nee dit
is verre
van mal
daar waar
nooit het
licht zal
schijnen
luister niemand
op aarde
kan jou
ooit bevrijden
het lot
is eeuwig
verdwijnen
Jezus waarschuwde
ons al
eeuwen geleden
lees het
allemaal maar
na
jij staat
straks voor
Zijn heilige
troon ja
in alle
hemelse panden…
Taal van jouw ogen
netgedicht
1.7 met 11 stemmen
854 Verlang naar nieuwe dromen
waarin ik mezelf kan zijn
wijs genoeg om te kiezen wat ik wil
op meisjes maak ik geen indruk
alles mag je tegen me zeggen
alleen wanneer jij dat wilt
over mijn hele lichaam kippenvel
ik doe mijn eigen ding nu
want niemand mag het weten
dat ik de taal van jouw ogen begrijp
ik blijf bij je, tot in de allerlaatste…
het witte water
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
607 als zwarte vogels niet
uit wolken zouden vallen
of uit bomen zelfs
als ze niet
laag over de aarde
zouden gaan vliegen
of zich te pletter zouden storten soms
dan zou ik naast je blijven
in de ontharde tijd
maar nu moet ik gaan
waar niemand me kan volgen
intens alleen
maar niet verlaten
in dit koele nevelland
rondom
geen hoek of kant…
RONDOM DE ETNA
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
607 de ramen beslagen door hem
hoger te hebben gezet
omarmd door vaders
gemaakte droogrek
de klamme bedompte
lucht valt amper te
dragen en beneemt
ons de adem
het knettert achter
de mica raampjes
we gaan aan die lucht
nog net niet dood
en niemand heeft nog praatjes
ga dan maar gauw met een kruik
naar boven naar bed
de ijzige…
Verbinding
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
460 Verbinding brokkelt stukje bij beetje,
Exact wat niemand ooit verkoos.
Maar als jij mijn laatste adem hoort,
Luister ik naar die van jou in de troost.
Vriendschap werd een stil archief,
Iets wat geen ziel ooit begeert.
Maar als jij mijn naam nog schrijft,
Schrijf ik de jouwe in het zand, verweerd.…
Enigmatische neus
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
426 Hoeveel verba niet meer manent,
vervlieten in het eeuwig niets
blijft voor immer
een vraag voor niemand
hooguit voer voor filologen,
gepromoveerd in het sanskriet
zich stukbijtend op raadsels
in de enigma's van Rosetta
maar ziedaar, ex nihilo
dient zich un nez aan in het Frans
herboren nazaat der Renaissance
nieuwsgierig agend…
Jij bent
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
353 tegen het bleke avondblauw
ver van hier drukt hitte
op de stad waar jij woont
denkend aan van alles
misschien aan mij
misschien aan jezelf
weerspiegeld door mij
Alleen omdat, juist omdat
jij het niet weet, niet kunt
weten, weet ik dat
jij het weet, dat
ik het zie, het weet
wie jij bent, stralend
wat ik tegen niemand…
Komt ooit weer goed
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
565 Geen geluid ook maar hoorbaar,
niemand die nog ergens op je wacht.
Lege handen die willen grijpen,
naar hetgeen dat in het verleden verloren is gegaan.
Nog een keer liefdevol willen knijpen,
in het lichaam dat altijd naast je heeft gestaan.…
Onvindbaar
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
203 Iedereen ziet het,
En vraagt ernaar,
Niemand weet, hoe,
Noch waarom!
Samen hebben we gezocht,
In alle hoeken en gaten,
Nergens ’n spoor te zien,
Niet hier, noch daar!
Ik heb de moed opgegeven,
Ga zonder mezelf voort,
Gaat best goed hoor,
Lijkt net of ’t zo hoort!…
Liefdespad
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
281 langzaam ontwaken
een ziel zonder leeftijd
een kind dat ontdekt
knisperende bladeren
doorbreken stille stilte
hier en nu
vogels zingen
anders luisteren
zacht, melodieus
levenslied, liefdeslied
dansen in een plas
neuriën als niemand luistert
verrijkt, bereikt
ommekeer
op een liefdespad
langzaam ontwaakt
de ziel van liefde
binnenin…
Homo explorens / De ontdekkende mens
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
198 Omkijkend lazen ze Onschuld
en Vrede boven de poorten
die zich voor hen sloten
maar niemand wist of ook
de uitgang een opschrift had
Ik vraag me af of het
Smart geweest kan zijn
en Eenzaamheid, nee
dat waren voor hen
toen nog lege woorden
Het verlangen om meer
te weten, te ontdekken
wat er allemaal bestond
buiten de muren, was
de onrust…
Enigma
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
293 Toen hij terugkwam op zekre dag,
Verhaalde hij van hij zag,
Niemand kon hem zeggen ’t is,
Blijft dus nog ongewis.
D’herinnering aan iets blijft knagen,
Wil nog ’n poging wagen,
Om te achterhalen wat is dat iets,
En gaat weer naar ’t niets.…
eigen huis
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
344 wie daar nooit komen zal
hier gelden zijn regels
niet de tegeltjesonwijsheden
aan de binnenwand
van zijn hersenen geramd
en het spijkerbed
kan er door de voordeur uit
het laatste laagje water
aandachtig opgedweild
alle naklingelende kopjes
kapotgekeild en -geslagen
op de vestingwallen van zijn
tot tempel verlichte keet
niemand…
Ninamasté
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
334 Het feest is druk, mijn tafel niet
Weer niemand die mijn ogen ziet
die staan te zwaaien en te springen
help help help
Opnieuw heb ik gedroomd
dat stad en land werd overstroomd
Schepen volgepakt vergingen
Help Help Help
Zijn er oren voor mijn stem
of zit ik in leegte klem?
Zal ik, zal ik blijven
wachten?…
Verlegen vlinder in een natte jas
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
360 natuurlijke heimwee
op de lange duur
in zijn mystieke erotische dromen
waar koude nachten
in verlaten steden
huilen om een wreed verleden
van armoede, verdriet en pijn
hij houdt zichzelf niet aan het licht vast
zoals de nacht soms om de dag lacht
is hij in zijn eenzaamheid alleen
met antoniemen van schoonheid
en verder niets en niemand…
Wacht maar
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
205 Nog merkt niemand het
op, maar ik heb het in me
de briljante ideeën en het gezag
om de dingen te laten lopen
zoals het hoort, tot in de puntjes
uitgewerkt in rapporten
Mijn promotie is een kwestie
van tijd, mijn werk zal gezien worden
het is er al
in mijn hoofd, klaar
om bekend te maken, beleefd
rekening houdend met iedereen…
Saaie stilte
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
480 aanvang van zijn afstomping
vervaagde in afstandelijk groen
haar opgeloste stoffelijkheid
in de ochtendlucht
iedere leugen blijkt echt
zij zal nooit wederkeren, verdomme
noch in dode lijve
en hij wankelt in saaie stilte
na haar lichtvertoon
die haat houdt hem in leven
zij doet wat zij wil
met of zonder kleren
voor zichzelf
en niemand…
Regels zijn maar regels
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
230 (niemand laat zich storen)
liever vraagt men
.....(om nieuwe regels)
dat is het probleem
.....(maar wat maakt het uit)
regels zijn maar regels…
Weer veel papavers
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
179 En weer zijn de papavers daar,
de bloemen uit mijn dromen -
en niemand weet er hoe en waar
ze plots weer zijn gekomen,
maar hevig-rood straalt blij hun kleed
en trilt in zon of regen,
opdat geen mens ook maar vergeet
de dagen en hun zegen.…
Een mager zwart mens
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
194 En niemand
wilde hem zien.
Mén vond dat
heel gewoon,
een mager zwart mens
uit hartje Afrika.
Men dacht
hij zijn zorg,
wij de onze.
Ik ben weer
naar Afrika geweest.
Maar nérgens
zag ik nog
dat magere zwarte
hongerige mens.…
buiten alle perken
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
182 dit is niet volledig
er is geen beter of minder
groter en hoger, om
te voldoen aan verwachting
niemand hoeft op tijd te komen
omdat klokken zijn uitgezet
overal is plaats omdat in
voldoende leegte is voorzien
deze muur heeft geen overzijde
het begin geen achterkant
lees dit als definitie, als
plaatsbepaling, of als
gebroken spiegeling…
De grootte van de pas
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
156 een stap was soms al gezet
voordat duidelijk was
wat die stap betekende
een voet die neerkwam
een hand die wees
de pas lag al vooruit
terwijl de aarzeling
nog achterbleef
een open weg
tegenover een spoor
van iets dat al voorbij was
niemand vergiste zich
het heden droeg
het gezicht van een herinnering
wat voor haar haast was…