4147 resultaten.
Hortus Botanicus te Utrecht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
535 De oude Hortus aan de Nieuwegracht
kent ook nu vandaag nog zijn Regiustuin,
die met zijn uiteenlopende planten en kruiden
lering biedt over de medicinale kracht van
een in dit opzicht veelzijdige natuur in zijn
volle pracht.…
Oude blinde liefde
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
578 Aan jou kan ik alles vragen
Zoals jij mij kent is niemand samen
Daarom die eindeloze regels die we maken
Ik geloof in jou, zal je altijd in mijn hart dragen
Een dag gaan we het maken
Overwinnen we onze tranen en vertellen elkaar onze verhalen
Het zal een nieuw begin zijn
Een nieuw begin lijkt mij zo fijn
Gister was ik nog klein
Vandaag blijf…
De familie Piggelmee - vierde verhaal - tweede serie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
543 Radeloosheid leidt soms tot reddeloosheid;
en die leidt in Zeeluinen tot een gevoel
van depressie om de schijnbare onoplosbaar-
heid door de problemen van de moderne tijd;
die geen genade kent voor een kabouter werk-
gemeenschap, die minder zal gaan produceren
met het voortgaan van de tijd.…
Verleden, heden en....
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
737 Een droom die geen einde kent
geen happy end
Mocht jij me nog eens komen bezoeken
leg nog even je hand op de mijne
laat mij je stem nog eens horen
nu…, loop ik helemaal verloren.
Kon jij mij maar vertellen
hoe ik het verder in mijn leven zal stellen,
met welke boot mijn kinderen zullen varen.…
Hier geniet zij oeverloos
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
503 Kent de natuur binnen en buiten rechtvaardig
getuigen, echt de kroon op werk van mensen.
II
Vergetelheid spant al wekenlang de kroon
er zit geen knop aan haar herfstdenkgetijde.
Al zou ik tijd wensen te bevriezen er resten
vragen, hoe bouwt zij nog wel herinneringen.
Is zij dementerend , dit domweg de natuur.…
Meimaandpracht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
390 Ik had niks op mijn lever zei je nog,
regellengtes kent alleen taal en
omgeploegde akkers in de polders
ik had nog graag zo graag
tijd hier willen verlengen,
leven samen willen bekronen
om hier te mogen wonen.…
Brief aan een vriend
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.739 kent gij de verborgen wegen?
het roer kan nog zesmaal om!
laat uw humor, uw gloed, uw snelle boosaardige tong
u vooral niet begeven
en bezoek mij, eenmaal,
in het huis van mijn ouderdom.…
Gedichtendag een slinger liefde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
433 Want wenst niet iedere vrouw de hemel op aard
al kent ze in haar tienertijd niet alle prinsennamen
't leven vieren, het liefst ook echt zo koninklijk tezamen
dat wat niet tegen de natuur in gaat en juist liefde baart.
Liefde door het schrijven van iets unieks om te weten
haar leven lang in verbondenheid niet meer te vergeten.…
Is het de doorzichtige inktverdeling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 Elke zee kent ook een strand, 't ware gevoel van verwant.
Onze gedachten zullen we nooit te woeker geven
nu voelbaar hoge bescherming hem is wel genegen.
Wellicht is leven slechts een kans of een rituele dans.
Is leven inderdaad die rode oranje of een groenere dag
elk uur meteen ons verleden, tijd vermengd nu dit heden.…
Zo helder als kristal breekt daar schoonheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 Laten we niet leven naar het oordeel
van dat leger en die dictator die ons en
zelfs de grond naast en om ons huis niet kent.
Laten we de verdwijningen,
de erbarmelijke humanitaire
omstandigheden, de schendingen
van oorlogsmisdaden en misdaden
tegen de menselijkheid,
zeker niet verzwijgen.…
Kerststress
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
610 Hoe moet het met de cocktail
Ik heb overal gezocht
Cadeau’s voor iedereen
met een verplicht gedicht
Ik weet niks, ik wil niks
M’n brein raakt ontwricht
Mag Eva’s vriend blijven slapen
Ze kent hem nog maar pas
Rijden met drank op mag niet en
hij houdt wel van een glas
Wie geeft richting dezer dagen
Wie bewaart ultieme rust
Het…
Tussen linkse en rechtse politiek
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
426 stenen glanzen
tot ver langs de wegen, met
in 't nachtelijk licht
een wit gepoederd gezicht, ze
draagt een zwart mondkapje
in 't flakkerend schijnsel van de straatlantaarn;
spookachtig belicht
links een omgehakte boom waar
geen twijgje is blijven hangen
in de oneindige
duisternis; noch te doorgronden
noch te meten, hier
voelt of kent…
De zwaarste steen kan niet zinken.
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
567 Beiden zo verdomd koppig blijven en niet toegeven, puur tijdverlies
Willen of niet, ons einde nadert; een zielig gegeven ook vrij kies
Ben nog steeds dat meisje zo smoorverliefd, aanhankelijk zo rein ook puur
Ben je een uur van huis, dan wordt de klok toch zo vreselijk moe van mijn gezucht en gegluur
De sneeuwwitte poes kent ons en onze schattige…
'Vaarwel!'
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
512 kleine snuiter
z'n hoofd vol plannen, lange blonde haren
nu eens een knutselaar dan weer vrijbuiter
en als hij klaar is maakt hij armgebaren
Ik noem hem vaak meneer de ingenieur
een bouwmeester van zijn nog klein heelal
het schoolplein, atelier van poort tot deur
daar leest en schaakt hij, test een skippybal
Hij heeft het hoogste woord, kent…
de ego's vallen als eikels
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
603 achterblijven
later bij het vuur
waar de gewonden sliepen
en de natte schapenwollen truien droogden
zongen jongens met schorre stemmen
maar er waren liederen die doofden
als een kooltje dat wegrolt bij het vuur
waar alle vleesresten zijn geroofd
een vonk waar zelfs een kraai
geen gezang meer van kan maken
er zijn verhalen die niemand kent…
GORDON VERVROEGD IN 'ROSA SPIERHUIS' OPGENOMEN
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
576 God Gordon, dit ben ik of te wel
dit is mijn lijf, pik, dit is mijn kick
kreeg sterk tegenvallende kijkcijfers
't SBS 6 publiek kent hem nu wel
niets vernieuwend, dikke lul
stuitende eigen reflectie op z'n (p)ik
hijzelf houdt het nu voorgezien
geen Dubai, geen Blaricum, maar...…
Jij en Ik
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
573 Jij voelt diep, kent elke laag,
Ik ben vlak, mijn gevoelens vaag.
Jij lacht, je huilt, je woedt als vuur,
Ik ben stil, mijn gemoed is puur.
Ik kan jou niet vormen richting mijn pad,
En ik wil niet dat je dat verandert gehad.…
De zachte stem van de heggenmus
netgedicht
2.6 met 27 stemmen
777 Voor wie het verschil kent tussen schreeuw
van een meeuw en de haast verborgen zucht van een vogel die zingt zonder iets te eisen.
En zo leeft hij – niet in de branding van de stad,
niet op de wind van het plein, maar daar waar hagen een grens
trekken en onkruid wordt geduld.…
TOPSE TROTSE HALSEMA HARTENKREET
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
412 mannen van de wereld, bij vrouwen alleen"
Mevrouw Femke Halsema
is een topbestuurder, een topvrouw
bewaakt en bewaard de rust
in Hoofdstad Amsterdam
zeg maar gerust meesterlijk beheerst
tegen al die mannen en veel vrouwen
hardschreeuwers en hardrijders roep ik
waarom die pik- en kutnijd
want een beetje evenwichtig mens in de geest
kent…
Waar het blauw zich hecht
hartenkreet
2.4 met 16 stemmen
664 De omzichtige wind kent hen bij naam,
maar noemt hen niet, hij strijkt slechts langs hun tere,
buigzame stelen alsof ook hij zich herinnert hoe iemand ooit iets zachts
en kleins beloofde, en niet wist dat vergeten soms heel stil begint, ergens diep in de mond.…
Het wel en wee der welriekende orchidee
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
375 schrale orentroost
ik weet het, maar ik zweer
bij de hemelse goden der aarde
en haar overstelpende variatie
aan vruchtdragend gewas
dat ik dit niet slechts las
voor eigen genoegen
doch evenzeer voor dat van u,
nieuwsgierige dichtende lezer
die niets weet van boeren
zwaluw kevers en mest
die z'n eigen achtertuin
alleen maar kent…
In hetzelfde vel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
223 Ze sluit zich als een landschap dat mijn voeten uit het hoofd kent,
een horizon die altijd net buiten mijn bereik blijft,
alsof de lucht zelf fluistert:
hier ben jij begonnen, hier blijf jij geworteld.
Maar dan
in de schemering tussen waken en vallen,
waar de werkelijkheid dun wordt als rijp op een ruit,
glipt er iets open.…
De architectuur van de scheiding
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
140 Maar de aarde zelf kent enkel stroming.
De wind vraagt geen paspoort,
de wortels negeren het kadaster,
en de oceaan wast elke markeringslijn geruisloos uit.
Moeten we buigen voor de breuk?
Of moeten we leren springen?
Soms is de grens een reddingsboei.
Soms is de grens een mes.…
Wat blijft
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
223 Soms vindt een melodie haar weg
van binnenuit: een maat, een regel,
een lied dat jou nog kent.
En dan de verhalen die je schreef.
Woorden die de deur uitgingen
en een plaats vonden bij een ander.
Misschien heb je nooit geweten
hoe lang iemand erbij bleef zitten.…
Dissonantie reductie
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
23 Het weer is grillig, wild en luid,
en kent nog geen vaste naam.
Ik lees het nieuws met grote schrik,
de aarde warmt, het ijs verdwijnt.
Ik knik bezorgd: ‘Wat erg, wat triest,
dat onze wereld langzaam kwijnt.’
In het hoofd een zacht gekraak,
twee gedachten op ramkoers.
Wat ik vind en wat ik maak,
botst opeens met veel rumoer.…
Rivieren van wijsheid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
457 Al onze kloppende harten tesamen,
voeden oceanen met wijsheid.
Uit onze hoogstpersoonlijke bron,
stroomt een onrustige rivier.
Aan de oevers mediteren mensen.
Waar water hemels spiegelt.
Waar niemand oordeelt.
Waar de vrede woont.
Waar liefde stroomt.
Draag water naar de zee.
Neem liefde met je mee.…
Z0MERTEIT
snelsonnet
2.5 met 16 stemmen
1.921 De zomertijd die zondag weer van start gaat
Maakt ons biologisch klokhuis dan wel sloom
Het scheelt ons ieder jaar een tientje stroom
Da's geld wat bij 't spamshoppen soms hard gaat
De klagers die van slag zijn hebben pech
Met foute spelling krijg je het niet weg…
Het was altijd...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
629 Het was altijd onze liefde
die me deed leven
en die bleef staan, ja
zelfs voorop stond.
Het was altijd onze verbondenheid
met dood en leven
die ons deed kerk gaan,
waarbij we elkaar vonden
innig en wederzijds, ook integer
deed ons contact elkaar hervinden,
waardoor wij samen uiteindelijk
een nieuwe wereld binnen konden.…
Ik houd mijn jaren in de hand
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
440 Ik houd je woorden
In mijn hand -
Een schelp vol verzen
Die jij voor ons achterliet,
Je band met de Eeuwige,
Met zijn onvolprezen natuur,
De schepping die Hij
Voor jou en mij achterliet -
Ik doe mijn ogen dicht
En draag mijn jaren in de hand,
Droom van mijn studentenjaren
Waarin jij ons begeleiden mocht
In de zoektocht van ons…
Monsieur P.
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
516 Ik kende het nog niet toen, het ONZIJN
En vroeg het aan d' onstuimige dichter P.
Wiens liederen als honingbijen gonzen
Dat zoemen klinkt onschuldig, maar o wee
Er steekt een angel achter uit dat donzen
Zwart-gele mini-monster's eindsegment
Enfin, het zijn Elf regels, 't komt van 'Onze'
Dozijn van 'Douze' da's ons welbekend
Hij zei dat het…