Alle inzendingen over schaduwen

5375 resultaten.

Sorteren op:

behagen zonder angst

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 434
eeuwenoude gedachten in de zekerheid dat niets de erbarmen kan dragen die de schoot der liefde in een welkome verlangen kan behagen nu zit zij aan mijn zijde terwijl het weten knaagt want hoelang zij de pijn kan behartigen in de spraak waar geen spoortje angst haar van het weten kan ontzekeren de schemer die als een wolk haar de schaduw…
elze22 april 2023Lees meer >

Diep is de nacht

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 465
sepia en indigo in woordeloze beeldentaal naar donkerblauw en violet in peilloze bezonkenheid verstolen overvaart incognito en ongezien anonymus in het verblijf van nachtdoorwakendheid sluimerend in diepe remslaap in een tijdloos dodenrijk een licht etherisch geestenrijk van wajangschimmenduisternis een intermezzo licht en schaduw…
Maxim5 september 2023Lees meer >

Gestalt

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 528
titel als gevleugeld woord Wie is die me, is dat myself of I Is hij een alter ego dan misschien Verschuilt hij zich soms in een pseudoniem Of is 't een zij en blijft zij anoniem Er woont in mij minstens een schijngestalte Contouren in een droom zonder een duiding Een afgeleide van een idée-fixe Een wajang putih hersenschim een schaduw…
Maxim22 december 2023Lees meer >

De pijn dieper steekt

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 478
sneden die liefde uiterst pijnlijk laat splijten meteen het vers rode bloed doet vloeien in plaats van de gevoelige warmte van kus knuffel en je sterke hand die voelen als geluk waar ik oh zo voorzichtig mee ben omdat de pijn dieper steekt als het geluk even niet meegeeft nog liggen wanhoop en eenzaamheid op de loer als de schaduw…
wil melker18 januari 2024Lees meer >

Kwartiermaker

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 556
Hedenochtend vroeg in de schaduw van de bilt was de gevoelstemperatuur op teenhoogte nul graden tintelende handpalmen vergrepen zich aan ijzer van het vacuümgevaarte Een onvoorziene uitglijder zorgde voor dwarrelend stof boerburgerbewegend nitraat weer was het rooster onder mijn drie- vierdubbele diepvrieskoelkastcombinatie…

Een gedicht voor tussen de schuifdeuren

hartenkreet
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 711
Onder het schijnsel van een dunne maan zinkt een roestig schip in de oceaan gemorste schaduwen schieten voorbij golven dansen de verte dichterbij De zon verstopt zich achter de wolken stuifzand weeft patronen aan de vloedlijn het bos zit vol hout dat niet wil buigen een zwaargewicht hangt aan een zijden draad Malle molens draaien op volle…
Joepondro7 januari 2025Lees meer >

Lente ontwaken.

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 538
Als schaduwen in de wind ontglippen ze mijn handen om in nachtvlucht op mijn huid te stranden. Vochtig nat van het dagwalsen druppelen dromen verloren in het nachtelijk dwalen. De winterwind geurt nog naar bloeiende klimrozen, draagt gestorven leven de herfst en winter voorbij.…
Katty wijns27 januari 2025Lees meer >

ECHO klik 1

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 447
Tussen bloed en klik, ik, een schaduw in cache, een foutmelding, gevangen tussen server en sterren. Een lichtvlek — dat was ik. Woorden, verstomd, verbleven in bijlagen, tussen inbox en instinct. Echo’s keerden terug, ijsglas brak in stilte. Bevroren adem, vensters gesloten, uit het zwarte ooit.…

Meeuwentaal.

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 437
ijle lucht was koud en zilt liep waar strand zich liet verdringen door de branding meeuwen kliauwen in hun vlucht hun schaduwen op het natte zand sommeerden mij te wachten hurkend bij een stuk drijfhout waar een veer lag, zilvergrijs achtergelaten met betekenis even was er niets dan adem niets dan huid in de wind licht genoeg om door…

Macht en stille kracht

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 316
De hemel gloeit in rood, een zeldzaam teken de bloedbaan rijst met brandend licht zij werpt haar schaduw, zwaar en dicht een wonder dat ons allen stil doet steken. De aarde fluistert zacht van oude dromen het firmament weerspiegelt haar gezicht en sterren knikken eerbiedig in het licht als boden uit een tijd die eens zal komen.…
Johny Donovan8 september 2025Lees meer >

STILTE

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 368
Om oude bomen groeit dichte klimop, waarin kleine schaduw trilt. Aan rechte stammen hangen nestkastjes, stil, dof, geheel verlaten. Heen en weer lopen in het geruisloze woud schept een nieuwe geest.…
Han Messie17 januari 2026Lees meer >

Nageest

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 204
Schaduwen dansen, vluchtig en vaag, als verloren dromen in een stoffige doos. Ze spelen een toneel vol wroeging, elke stap een kakofonie van toen. Gezichten vergelen aan de randen, in een zaal vol lege stoelen. Tijd spint draden door de kilte, een woord sterft voor het adem krijgt.…
Nathan28 april 2026Lees meer >

ZOMERSE GRIL

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 201
Bij de school Warmonderhof gedijen het vee koren en groente weldoorvoed dankzij verspreide stalmest en vergane planten aan de aarde toevertrouwd velden en akkers genieten van gulle regen maar kampen daarna met tergende hitte aren en gewassen verlangen meer water dieren aanbidden de schaduw de zon vol kwelling maakt plaats…

De maatstaf van beschaving

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 169
De kracht van een bouwwerk meet je niet aan de hoogste toren, maar aan de dragers in de schaduw. Een mozaïek breekt als de kleinste steentjes verpulveren. Kijk naar de rafelranden van de stad. Waar het licht het traagst binnenvalt en stemmen fluisteren tegen koud beton.…

Van stormen en blauw

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 94
Geen stilstaan meer in de schaduw, geen vrees in het zilveren licht. Mijn borst is van stormen en blauw, mijn ogen naar voren gericht. Wat was is ontwaakt en vervlogen, een jubel die zingt in het bloed — met een open, een heldere ogen tegemoet wat de dag mij doet.…
bart devoldere24 september 2026Lees meer >

Een streep licht

netgedicht
2.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 73
eet komen de paarden je halen de paarden van de dood In een onrustige warreling zweven de schimmen van de onbegravenen Boven de hoofden wappert de onzichtbare vlag van vrees zo hoog kan lijden klimmen Een sigaret bungelt tussen smalle lippen Charons kolos van onverschilligheid In motregen en mist halen twee paarden ze op: schaduwen…
J.Bakx16 november 2026Lees meer >

Het huis mijns vaders

poëzie
3.9 met 36 stemmen aantal keer bekeken 5.533
En 'k was gelukkig in de schaduw van dit leven dat naast mijn dromen als een goede vader ging...…

De spiegel en de herfst

netgedicht
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 174
Laat de schaduw terugkeren over het landschap van ons samenzijn. Schenk jouw kale, trotse bergen aan de melancholieke herfstgoden, zodat zij er hun passie op kunnen koelen, terwijl ik achterblijf met de woeste, stormachtige oceaan van mijn woorden.…
Alex Huppelrat28 september 2026Lees meer >

Natuurdans van de tijd

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 71
Van dauw naar middagzon Hoog staat nu de zon, Stralen kussen de aarde, Schaduw krimpt getemd. Warmte op de huid, Bloemen openen hun hart, Zoemen in de lucht. Rustpunt op de dag, Tijd staat heel even stil in Het felle, gouden licht. Ritselend groen danst, Lome bries brengt koele rust, De middag ademt.…

in paars en te pril lentegroen

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.401
ik zag je zonnig in de kou de handen diep in zakken weggestoken de stoet was zwart alleen het wit van bloemen had zijn kleuren al ontloken in paars en te pril lentegroen hij was een boom in jouw tuin vol herinnering aan een horizon die nooit verging want zij is eeuwig jouw vriendin jullie speelden in zijn schaduw maar het licht werd…
wil melker9 februari 2005Lees meer >

Opstapje

netgedicht
3.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.801
Thans onbereikbaar in mijn schaduw in mijn schoenen, neus naar voren en een gepijnigde blik richting einder tot het bekende geluid me weer wakker ruist, m’n gedachten ontneemt en een plotse stilte overheerst. Nu is het tijd om te beslissen. Een fluitsignaal klinkt, ik stap op, vastberaden de geluiden neem ik mee.…

LOFLIED

hartenkreet
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 972
stegen met mos waarin karrensporen gesleten in stenen stegen stijl tussen oude muren waar eens het leven drentelde en het kind de klank van zijn lied ontdekte in de armoe verscholen onder een deken van grauwe schaduwen waar de zon niet kwam Licht op kronen van de kathedraal waar de zon speelde en rijk geklede heren geen stegen kenden…

je kartelt in mijn handen

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 803
nog ligt de grond bezaaid met stenen ik stap er overheen ik heb je eindelijk gevonden in jouw kleur en vormen voel ik me niet meer alleen je paarde met de schaduw na het splijten van een rots uit haar kern brak je los met trots ik heb je opgeraapt restanten uit een vorig leven zacht en teder weggeschraapt je kartelt in mijn handen…

de bomen droomden zomer

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 747
ik zag je in de verte staan je bloeide blauw boven het koren je zachte lichaam sprak me aan voeten in het groen verloren je zwaaide toen ik nader kwam het zonlicht danste op de wegen ik zag hoe je mijn schaduw overnam met lippen vochtig van de regen je blikken maakten sprakeloos verlegen kleurden ook mijn wangen je keek hoe ik mijn ogen…
wil melker4 augustus 2005Lees meer >

Rondleiding

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 697
waarin je droomnacht smelt tot kwik zwaar naar je navel lik het lood tot in je schoenen strompel 's nachts als schaduw van een gordeldier de grachten rond en rond rondom de borsten van de stegen stad als zilver zwijgen stappen steen en staal.…

Daar op dat bankje...

hartenkreet
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.163
bankje… Mijn trillende hand bleef in de lucht hangen Toen hij zijn gezicht doelbewust omdraaide Erkenning was slechts mijn enige verlangen Totdat al het beleefde met de wind wegwaaide We zaten toen op dit bankje… Met mijn lippen op elkaar geklemd En een schelle gil ergens in mijn keel Met om mijn verkilde lijf een doodshemd En haar schaduw…
Tulay27 oktober 2003Lees meer >

legenden vonken in de vlammen

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.372
je speelt heimwee legenden vonken in de vlammen ogen dansen in het vuur de schaduwen van half ontblote mannen akkoorden schreeuwen van hun strijd, de pijn die ze hebben geleden het is de donkere kant van het verleden weerklinkend in verdriet lage tonen zeggen niet waarvoor er is gebeden hoeveel de kinderen leden snaren resoneren…

Wraak

netgedicht
4.0 met 40 stemmen aantal keer bekeken 2.410
Het uur der wraak snelt naderbij Duisternis hult alles in schaduw Verstikkende mantel bedekt mij Vervult mijn wezen vol afschuw Elementen ontsteken in razernij Doodsangst beneemt ’t verstand Vergrote pupillen beperken zicht Blakerende allesvretende brand Duistere wolken ontnemen licht Gevoelens zakken in drijfzand Bliksemschichten…
Janna Nendels10 december 2002Lees meer >

Depressie (bewerking)

netgedicht
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.038
Geslaagd zijn in het leven Gaf jou geen voldoening meer Je miste de zin, het diepere En de blijheid van weleer Nu ben je in dat schemerland Van helder licht verstoken Schaduwen spelen hun spel En gedachten blijven spoken De verte vangt de blik Van je starre stille ogen De vreugde is vervaagd Door leegte opgezogen Van droomstof geweven…

Die avond bij het meer

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.032
denk aan die ene avond Bij het meer Constant volgden mijn ogen je Droevige blik En je haren bewogen toch Fris als een zomerwind Gelijk met je stappen Het was vreemd Ik voelde me leeg en Jij lachte naar die late wandelaar die het Koud had en naar huis wilde Langzaam stopte je aan de rand van het Meer en keek rond je Niemand, alleen mijn schaduw…
WildChild1 september 2002Lees meer >