Alle inzendingen over donkere wolken

11796 resultaten.

Sorteren op:

Zomaar een wei

hartenkreet
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 759
Mond vol warme zoete kersen Hoofd vol flarden zomerverzen Lig ik in een wei vol klavers, muizenoren en papavers Wiebel met mijn blote tenen Schiet de pitten rond als stenen Richting wolk in vorm van hart In mijn buik een zweepje smart…
Ula7 juni 2007Lees meer >

kerkhof

netgedicht
3.4 met 24 stemmen aantal keer bekeken 2.297
treurende wolken benevelen grijs de zon de dag playbackt de avond ingekerfde stenen rij aan rij uiten gedateerd het verlaten half vergane bloemen rotten boven lijken diep begraven stil knerpt het grind schuifelend de dood aanvaardend.…
Anja O.2 januari 2004Lees meer >

Of dacht je van niet

hartenkreet
3.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.998
soms droom ik het grote diep en ik duik in al mijn naïviteit jeugdige zorgeloosheid en zweef ja weer op verwachtings - volle wolken en ik lach en gil en proest als nooit tevoren en ik leef en zweef en iedereen mag het horen ik leef en duik en zweef en droom soms wel…
jandeb18 januari 2006Lees meer >

Voor het heengaan

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 640
ik woon niet in armen noch in een gedicht een beslapen ruimte in woorden mond aan mond niet in een landschap van zon en wolken geledigde letters in gloeiende wind ik kan ook nog minder wensen een zwijgende morgen - achter ramen begoten - zin zonder zin in het sterfhuis van dit leven long naar long…

blauw

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 750
de toppen van de bomen reikend verlangend naar oneindig blauw ontelbare knoppen barsten van verwachting naar nieuw leven maar de kille wind speelt een winters spel met grijswitte wolken boven het afwachtende bos aarzelende vogels zijn voorboden van een verre lente die reeds in ons hart is begonnen…

regenen meer vragen

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 674
kijk me aan zie wat tijd me heeft gedaan de strakte van mijn huid is weg haren zijn verdwenen ogen branden maar mijn geest wil nog meer jaren lenen zon voor mij de eeuwigheid gaat niet voorbij wolken kunnen minder dragen en regenen meer vragen wat doet de tijd als ik niet kijk verstrijkt ze alle dagen?…

VLIEGEN

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 557
Weer vliegen we langs een hemel Die bloost als is ons ontmoeten de eerste maal Voor enkele uren dragen wij vleugels als Icarus Weer laten we aarde voor aarde Zijn even letterlijk in de wolken Onder ons steeds vreemder volken Boven ons ...een vreemder God?…
Harry Daudt21 december 2008Lees meer >

Gebonden woorden

netgedicht
4.7 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.197
het landschap herkent de verte de leeggeschudde stilte van de dood windvlagen vormen losgebroken woorden volgen het uitgeputte zwijgen in gelezen verzen zwart getuigt de hemel de nacht in je ogen de wolken ooit teerbemind ik lees je naakt in de diepte en noem je fluisterend mijn vreemdeling…

Late regen

netgedicht
4.3 met 19 stemmen aantal keer bekeken 792
Eenzame huizen liggen als zieke dieren op de ingevallen flanken van de heuvels, uit de grijze verte van de zee zeilen vruchtbare wolken aan en gaan voor anker in de stoffige vallei. De aarde drinkt met kletterende kaken, in het duistere woud likken onrustige herten zilveren druppels op.…

opa

hartenkreet
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.629
mijn lieve opa, is in de wolken. mijn lieve opa, kom je nog terug? mijn lieve opa, zo ver van me vandaan. mijn lieve opa, kan ik je nog zien. mijn lieve opa ik hou van jou!…
yvonne4 november 2006Lees meer >

Druppel

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 873
Ik ben een druppel op weg naar de oceaan, langs bochtige beekjes vervolg ik mijn bestaan vloei langs rivieren vervolg mijn weg eindpunt van het leven waar verdamping mij doet overstijgen word ik gevangen in een wolk overzie de beekjes, rivieren tot oceanen in hunkering van mijn aardse leven…

Begrijp het

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.140
We houden elkaar aan de grond, Vliegen in de wolken zullen wij nooit doen. Onze relatie is niet meer gezond, Begrijp het, ik geef je nu de allerlaatste zoen.…
Lieke31 mei 2009Lees meer >

meta-morfose

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 939
mensen kijken met ontzag naar de hemel, kijk hoe het blauwe ze nederig maakt, ze kijken naar haar ijle wolken en ze loensen tersluiks naar de gouden schijn, hetgene dat hun ogen blind maakt, maar wat ik zo mooi vind aan de hemel, is de manier waarop zij mijn wereld raakt, zij ze bespeelt en tot leven tovert.…
john11 juli 2009Lees meer >

Wilde schets

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 550
Wolken drijven langzaam over en waken over de zon die het liefst op je huid wil schijnen maar niet echt de kans krijgt. Ondertussen slaap ik te weinig omdat de maan de zon niet ziet en de kaarsen niet branden niet branden zonder jou.…

Tuin

netgedicht
3.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 703
Lentezon prikt pril tussen somber wolken een koele wind ademt vrijheid in de tuin heb jij de woorden van de zaden met zorgvuldige letters in het tuinzand geschreven een vogel doorbreekt de stilte in de verte sluipt een kat wat is het nog kaal in de tuin en knoppen de woorden langzaam.…
mobar30 maart 2009Lees meer >

Deze dag om te aanschouwen

netgedicht
3.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 553
De hoge hemel dringt wolken ontfermen zich over de aarde deze dag kan verbeiden tot mooie natuurlijke dingen leiden. Zeggen kom gerust in me wonen wees vandaag mijn hart en uit leven er waait wel een heuse reuze storm die ook weer schonend schoons kan geven.…

Vlees noch vis

netgedicht
3.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 574
noem me geen paganist zei ze in een fluister ik zie wat gij de schepper noemt in het vrouwelijke omkranst ik zie de zee als in het golven van het wonderlijke wezen omwolkt door al wat leeft onder de stroming van water en lucht liefde lijkt me het antwoord in des mensen's hartenklop vrijheid in vleugelslag wiegend op wolken…
windwhisper25 januari 2010Lees meer >

Alzheimer

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 878
Het leven hurkt in schuine straten Heulende schichten stil verstomd De geest verglaast in vreemde gaten En kleur verliest er elke blom Ravijnen zijn er dicht gegleden Angstig doolt gedogen schijn Nog levend in het licht van heden Vergetend boven wolken zijn…
falm7 februari 2010Lees meer >

Avondlied/fado

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 764
Als de klanken van de contrabas kleurt de hemel laag in duisterpaars, omringde wolken donkergoud van toon houden de ondergaande zon gevangen, die fel natrilt , een ijle vioolstreek. Op halve maat verdwijnt het licht achter de horizon, en brengt verlangen om gedachteloos te zweven naar de nacht.…
lijda6 maart 2010Lees meer >

Afscheid

netgedicht
2.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 811
het laatste radeloze licht verzinkt in een brandende schemer het grijs te moe een opgemaakte opalen glimlach uitdrukkingsloze ogen sponzige wolken in rukwinden verdriet je voelt weinig tijdens de vloedgolf van omhelzingen je doorstaat het gewoon straks wend je je wel tot een huilende maan…
Nadine29 maart 2010Lees meer >

Die blauwe ogen geeft

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 547
in ogenschouw een lucht vol wolken meeuwen op hun vlucht het doorkomen van zon die blauwe ogen geeft oplost wat nog vorm heeft in schaduw zich op strand begeeft en in het wit van branding sterft stralend opent dan de dag onder gezag van zon en zee meeuwen deinen op de golven mee…

Uitzicht of inzicht?

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 730
Lawines van de wolken, slagbomen van de horizon houden dromen niet tegen in de opwaartse beweging van een luchtballon, verwarmde woorden in nieuw gedicht, naar de oorsprong van het onbekende in een vlucht van akkoorden om het inzicht te verspreiden van herinneringen, te kiemen tot waar de stilte is geland, een bevlogen ruimte te vullen…
pama25 juni 2010Lees meer >

hand-in-hand

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.002
Als een wolk verregent en de zon tegelijkertijd brandt, dan cirkelen druppels half Rood, Oranje, Geel en Groen. Vervloeit Blauw via Indigo tot Violet. Dan regent het kleur hand-in-hand. Het is die natuur, Het is het groen dat dan groeit, Het is het leven dat dan bloeit alles in verband; wij zijn bloedverwant.…

Als het water

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 710
Hier bij het klotsen van het water, komt voorzichtig wat zon tussen de wolken schijnen. Zal er voor ons ook een opening mogelijk zijn.?…

....stil

hartenkreet
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.885
sneeuwstil vervormen wolken lichtjes in jouw ogen zweven witte feeën tot aan hun hemel tot aan de maan waar mensen en woorden alleen zijn om te zijn en niet bestaan zodat jij jij kan horen hoe diep in liefde geboren jij bent zo stil sneeuwstil mijn lief ben ik voor jou…
i20 december 2010Lees meer >

Aanzwellend gemoed

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 508
Wolken die zo zwaar wegen dat ze wijken onder hun gewicht. Weggespoeld door louterende regen in warme druppels op mijn gezicht.…
Iniduo12 april 2011Lees meer >

duinen

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 627
het zout op je gezicht te proeven die bitterheid vervaagt de wind in je haar te voelen die wolken opjaagt naar de nacht als onze hoofden op een kussen rusten in de zon en zorgen veilig slapen vergeten we dat de morgen komt bewaren de geur van de zee als herinnering dat ik weer zing voor jou…
i4 mei 2011Lees meer >

Herfst in zomer

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 548
De wolken zijn gewassen en stevig uitgewrongen. Een lied vult nu mijn longen. De vogels gaan mij voor. Neuriënd loop ik door. (Fiets-variant van dit gedichtje: regel 3: Ik fiets ... regel 8: ... rijd ik door.)…

De natuur en de tijd

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 558
De dag kruipt de kamer binnen de regen tikt met de regelmaat van een klok tegen de ramen hier in de kamer is het kermen van de wind te horen hij huilt als was het een kind de zon heeft zich verscholen achter zwarte wolken maar dit alles is slechts tijdelijk natuur en tijd zijn onafscheidelijk gaan door en volgen hun eigen spoor.…

geen titel

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 477
Geen titel 17122011a schenk mij je hand en ik leg Venusheuvels tegen elkaar overal waar ik ga heb ik jou bij mij door de vallei der duisternis of toppen der bergen bestormend of vliegend door de lucht boven wolken jouw aanwezigheid is en ik voel mij geborgen je hand bewaar ik netjes in een lade van mijn hart…
enrico17 december 2011Lees meer >