5935 resultaten.
Ademloos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
406 In oogverblindend witte wolken
De zielen van vermeende doden
Zij observeren onze noden
Maar ook de vreugde van bevolken
Zij zien de gele stoppelvelden
Hollandse herfst die speels de bomen
Licht aantikt, aangeeft wat gaat komen
Het bladgroen moet het gaan ontgelden
Onthechten, dorren en verkleuren Aanvaarden dat het moet gaat sterven…
Ademloos
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
447 In oogverblindend witte wolken
De zielen van vermeende doden
Zij observeren onze noden
Maar ook de vreugde van bevolken
Zij zien de gele stoppelvelden
Hollandse herfst die speels de bomen
Licht aantikt, aangeeft wat gaat komen
Het bladgroen moet het gaan ontgelden
Onthechten, dorren en verkleuren Aanvaarden dat het moet gaat sterven…
Ademloos
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
520 In oogverblindend witte wolken
De zielen van vermeende doden
Zij observeren onze noden
Maar ook de vreugde van bevolken
Zij zien strogele stoppelvelden
Hollandse herfst die speels de bomen
Licht aantikt, aangeeft wat gaat komen
Het bladgroen moet het gaan ontgelden
Onthechten, dorren en verkleuren Aanvaarden dat het moet gaat sterven…
Hallucinerende wereld
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
426 we dwaalden
gleden langzaam
van de wereld af
verloren stukjes
bewustzijn
er vielen gaten
in de trap die
we omhoog gingen
waar de stappen
zich vertilden
aan ons gewicht
het niet helderder
werd in de toch
steeds ijlere lucht
een vochtige kou
begon ons parten
te spelen want
zonder richting
verdwalen in een
niet aardse omgeving…
Sinnach
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
586 Sensuele,
speelse charmeur,
vleier met flair en schwung;
extravert pragmaticus.
Verdekt, verborgen
en voorzichtig
dag-, nacht-, schemerdier;
ongrijpbare geestverschijning.
Doelgericht, dreigend
en dodelijk,
amorele rover;
capabel kostwinner.…
Het sluieren
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
365 ik keek
je aan
zag je
donkere blik
ondergaan
achter een
veelbelovende
divers gekleurde
avondhorizon
lieflijk
speelden
onze vingers
het eeuwenoude
spel van het
sluieren en met
opkomende
twinkelende
sterren luieren
die in jeugdige
overvloed
alles in
zonnegloed
zetten en wij
drapeerden de
minipaneeltjes
op elektronische
stekkersteeltjes…
jeugdig
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
534 gestrekt ligt een boom,
kaal geschoren voor me uit
een uitdaging is geboren
en spring luid op het ronde hout
de armen houd ik uitgestrekt
om te balanceren als een jonge vogel
mijn glimlach is breed
en de ogen glinsteren aldoor in veelvoud
snelle pasjes dragen mij
als het ware speels vooruit
en raak steeds meer in vervoering
door…
Dieren haiku's #3
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
614 Speels katje
springt rondjes en probbert
zijn staart te pakken.
India-
heilige zwerfkoeien
eten plastic.
Vlinders
blijven vreemdelingen
-ze spreken in kleuren.
Zwanen
zwemmen trots en gracieus
-vleugels gevouwen.
Slapeloze nacht-
de schapen zijn de tel kwijt
en vallen in slaap.
In de lucht
hangt een buizerd
-hij bidt.…
Oogcontact
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
439 zij leek
te staren
om buiten
haar blikveld
energie te
vergaren voor
een komend
confronterend
oogcontact
nog kon vocaal
geen passende
zinnen en woorden
vinden om het
onderhuids
gevoel van
onbehagen
naar buiten
uit te dragen
het spel dat
haar vingers
speelden met
licht en schaduw
was voor insiders
een openbaring
van wat er…
Requiem van de zomer
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
528 de zomer is nog wat aan het zwoegen
hij is merkbaar in geur en speels geluid
een paar bomen bewaarden nog het fruit
je zag dat ze om het najaar vroegen
zijn gebreken zijn voor mij duidelijk
de heerschappij wil hij over het land
slecht weer is een niet uitgenodigde klant
veranderingen blijven voor hem moeilijk
zijn beste truc bewaart hij…
Tableau van vuur en as
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
507 ik ken
en herkende
ze ook in
de meest
subtiele
bewegingen
het vrouwelijke
profiel in eerst
verschijnen
ook in de
gelijnde
silhouetten
kleurden zij
op de punten
die kruisten en
de omgeving in
adembenemende
extase brachten
het onzichtbare
spel voor het
mediale publiek
begrijp baar
en invoelbaar
zonder scenario
en regisseur…
midzomerakker
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
599 Klaprozen bloeien,
bloedrode bloemen vieren en sieren het leven,
bewust van hun schoonheid en fragiliteit;
Het graan is volgroeid,
groene stengels staan te rijpen
tot gouden aren vol voeding en zaad;
De akker baadt
in de warme zomerzon,
wiegt, deint en danst in de wind,
wetend wat haar wacht;
Graan en bloem spelen,
laten zonder spijt…
Doopceel
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
529 Een dobberende ziel ben ik geheel
Losgeweekt van het impertinente
Vlegelige jagen op een lustpriëel
In het seizoen der doldrieste lente
Door het beleg van de verstreken tijd
Met winter's intrede vergeleken
Lijkt mijn missie voorgoed te verbleken
Raak ik mijn lokken aan de jonkheid kwijt
Of ik het spel nu wel of niet meespeel
En de talenten…
GEMIST DOEL
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
520 Mevrouw paling glijdt
over de modderbodem
voelt kriebels in haar buik
de vaart waarin ze woont
geeft benauwenis
oevers komen op haar af
ontspruitend liefdesverlangen
jaagt de rusteloze aal
naar onbekende verte
waar in eindeloos water
wijder dan de wereld
vele minnaars wachten
eens het heftige spel
met haar mogen uitvoeren
verder steeds…
Winterklaar
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
524 nog is er
het speelse
gefladder van
jonge blaadjes
op ondeugende
vlaagjes van de
lichte lentewind
toch zullen ook zij
binnenkort de koelte
van het zomers groen
moeten dragen
nu nog in hun kleurig
fleurig herfsttapijt veeg
en opruim al voorbij
alles is afgedekt
ook de kleine knoppen
winterklaar verpakt
in afwachting van licht…
Wissels
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
299 Zo speel ik meerdere personen
in één lichaam,
geen van hen
voelt als een volledig bestaan.
De rustige.
De zachte.
De afstandelijke.
Degene die blijft praten
zodat niemand mij opmerkt
Geen van hen voldoet.
Elke versie laat iets achter
dat niet mee kon functioneren.…
Kees XXIX; Als hij dat zou kunnen
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
168 Alsof hij zo’n podium opstappen zou
een gitaar om z’n nek
mondharmonica bij de hand
want het kon maar zo gebeuren
dat Neil Young in hem opkwam
toen moest hij rocken tot de ochtendstond
spelen waar snobs naar verlangden
hun hang naar het mooiste vieren
gepaste klassiekers bracht hij
op geheel eigenzinnige wijze
Alsof hij mocht komen zingen…
zoemen en wiegen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
119 zoals de rijp de ochtend dorst
in het drinken van de late
liefdesgeuren lig jij nog
te dromen en herleef je
de nacht in het spel
dat wij samen vergaarden
tijd raakt in herinnering zolang
deze wonderlijke hitte lust
openbaart als een late tulp
die het snoepen van haar
nectar toelaat
daarom wil ik zoemen
en wiegen op je lendenen
je heupen…
Sonnet 121
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
120 Hoe zouden valse blikken van allen
Mijn eerlijke, speelse bloed begroeten?
Of om mijn zwaktes mij ook afvallen,
Door afwijzing mij iets leren moeten?…
Je hoeft het niet alleen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
154 Het mag een toren bouwen,
huilen, spelen, vragen.
Soms begint ‘veerkracht’ klein:
een stoel, een warme boterham,
iemand die naar je luistert
en blijft, ook als je zwijgt.
Tot je weer naar buiten rent,
de wind voelt langs je wangen,
en weet: ik mag de wereld in.
Er is iemand om me op te vangen.…
Mijn huis heeft lege kamers
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
24 Mijn huis heeft lege kamers
zonder echo, waarin bezinning
niet mogelijk is, ik word gek
van mezelf
Mijn hart bonkt, mijn anders
zo stille adem klinkt
akelig ziek, darmen
spelen op
en iets griezeligs zwiept giftig
tegen de tol van mijn gedachten
Ik verlies mijn evenwicht
durf niet te stoppen
met denken, armen en benen
krampend schrap…
Klein geluk
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
16 vogel zijn die vloog
van strand tot strand, door wind en land
naar jou toe, over beek en boog
daar vond ik rust aan jouw warme hand
Nu zing ik zelf een deuntje op
het laaft de dorst, het smeert de smert
van zuchten maakt het honingdrop
en geeft weer lucht aan 't enge hert
Jij hoort me brommen in de keuken
zo vals als wat, je kent dat spel…
poliziek
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
7 je zou er toch doodmoe van worden
het leggen van zout op iedere slak
die stijve koppen achter vuistdikke borden
het gewijs naar elkaar het ge-jij en ge-bak
het groot ongelijk van het grote gelijk
de hakende hakken diep in het zand
compromisloos gezeur en stijfkoppig gezeik
met twistzieke inzet van hand en van tand
politiek spel geestdriftig…
Alleen
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.183 dat ik niet wil spelen
waarin ik misschien geen speler ben
loop ik wellicht op luchtkastelen
gebouwd op valse hoop
was er maar iets wat ik kon doen
zodat ik me niet zo leeg zou voelen
zo leeg en zo alleen…
DE MISBRUIKTE VRIJHEID
poëzie
3.4 met 32 stemmen
5.033 'Dichter, zo 'k u niet verveel,
Ai, wil mij dan toch vergunnen,
dat ik hier een weinig speel!
'k zal u in uw werk niet storen!...
geef mij daar dat grote boek!
O! ik zal zo stille wezen,
als ik ginder prentjes zoek!'
Zo sprak 't loze minnegodje
gaf mijn handen zoen op zoen.…
Kansen om te leren
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
979 Maar volg je hart en gebruik de gegeven tijd,
En leer weer te spelen, te spelen als een kind.…
Aan Zijn Hand zie ik ............
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
696 Een kind kan daar altijd spelen,
en hoeft zich nóóit te vervelen.
Zij hebben daar met Hem hun huis,
en voelen zich al heel snel thuis.
Daar zie ik een kleuter lopen
aan de hand van onze Heer.…
IN LIEFDE
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
974 van kat en muis
ik voel mij in mijzelf niet thuis
inzicht wil ik niet krijgen
ik speel het hard, onderste steen boven
mijn eigen ik, dat is voornaam
nu ga ik mijn mannetje staan
nu ben ik mijn geliefden kwijt
de eenzaamheid wordt storend groot
hoe was mijn leven, toen ik nog genoot?…
De vette jaren van de vergankelijkheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
519 Spijtig genoeg dat ik nu speel, met de
gedachten aan een voorbij te veel.
De felle passie waarmee ik de tijd
verslijt, wordt weer ouder in de nieuwe tijd.…
Blauwe Maandag
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
424 vrijdag nou, de dertiende oktober
Net als in januari voor mijn part
Zoals ergens bezongen door een bard
Niet Hans de Booy, of nee, 't was Ronnie Tober
Blue Monday is het volgende station
Waar Annabel de laatste trein
nèt mist
Alsof de duvel ermee speelt,
ik wist
Dat zij 't met opzet deed voor
onze Ron
Nu mag hij een duetje met haar spelen…