4787 resultaten.
Speelgronden Zuiderpark
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
813 Waar het baksteen hoekt
en de kabouterstraatjes
zich splitsen met bankjes,
poortjes, doorsluipgaatjes,
daar speelden wij:
bliezen een riddertijd
door de buis:19 mm
¾ creme wavin pvc
bestemd voor stroomdraden
en goedkope hoela-hoep,
Alles was goed want
El Cid en zijn makker beheersten
de steden van Spanje
en speelden eventueel bij regen…
geef je wolken om te spelen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
821 je alleen
ze gaan nog nergens heen
de weg is onbetreden
je ogen zien geen horizon
de lucht kun je niet pakken
je hoort de mensen wel
maar voelt de grond
onder je voeten zakken
je strekt je handen naar ze uit
en schreeuwt zonder geluid
ik geef je wolken om te spelen
de hemel is een blauwe ruit
zon en wind zijn nu te delen
de regen…
Storm
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.294 Om mij heen krijsen de doden
Met zijn zachte handen,
handen ijskoud, gloeiend heet
verscheurd hij mij
Tot ik niets anders meer ben
dan van hem
Zwakke zonnestralen brengen licht
Ik weet het is weer voorbij
De regen komt
wast de wereld schoon
en spoelt mij weg…
Zwarte diepten
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
890 soms wandel ik in grijze luchten
tesamen met de aarde geuren
van zwoele rotting zonder kleuren
dan breek ik stilte zonder zuchten
mijn stappen dragen dan erbarmen
zwaar aan de groene waterkant
waar de bomen rusten aangeland
mijn donkere schaduw zwart omarmen
als fijne druppels regen zwermen
spoelen zij soms mijn treurnis weg
en sieren…
Helga, de weervrouw
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
2.018 Regen trekt niet weg als zij verschijnt,
evenmin schijnt de zon, omdat zij er is.
Geen depressie komt eerder of verdwijnt,
als het scherm oplicht door haar aanwezigheid.…
ik heb je lief
netgedicht
3.7 met 50 stemmen
3.385 wanneer ik moe ben van het leven
en niets meer heb om weg te geven
dan maakt één ding mij weer actief
als iemand zegt: ik heb je lief
wanneer ik somber van de regen
weer een depressie heb gekregen
dan geeft één ding mij perspectief
als iemand zegt: ik heb je lief
wanneer ik lang heb stilgezeten
en denk dat men mij is vergeten
dan voel…
Afscheid nemen bestaat niet...
hartenkreet
4.0 met 27 stemmen
6.011 dan zal ik bij je zijn, door regen en met zonneschijn.
Afscheid nemen bestaat niet,
ik weet dat je ons van boven ziet.
waar ik ook ga lopen,
op het strand of bij de zee,
één ding weet ik zeker,
jij loopt met me mee...…
Mijn hartje sluit zich
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.373 Mijn hart is zich aan het sluiten
ik hou het niet meer tegen
Ik hoopte zo op zonneschijn
maar voel alleen maar regen
Mooie momenten vallen in het niet
bij alle bijkomende stress
Ik kom in jouw tijdsindeling
niet verder dan 1 op 6
Je vrienden zijn zo belangrijk
waarom woon je niet met hen
Misschien leer je op een dag
dat ik belangrijker…
Zintuigen
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.953 Het is het verhaal
van de duizend bieten en een
die van de wagen vloog tegen mijn been
Voel je de regen?
Het is het verhaal
van de duizend druppels en een
die als geen ander lijkt op een edelsteen
Proef je de liefde?…
Oktober 1
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.055 Het valend blad, het valt nog niet
en donkergroen het gras na regen.
De avond komt reeds zwaarder wegen.
Uit late bloemen schreit verdriet.
Dit is de tijd van afscheid nemen.
Nog even blijven, of in de waan.
Wat woorden en wat zinnen schrijven.
Straks weer langs al de graven gaan.…
godsdienst
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.265 in het complot en de gang der dingen
loop ik kort of lang mee laat me sleuren
laat me gaan werken en huilen en zingen
en laat alles wat mogelijk is gebeuren
tot ik moe ben en men alles over me uitstort
leg mij neer lik mijn wonden bekijk het leven
pijns of ik moet zorgen dat men gestraft wordt
maar is het niet als onweer hagel sneeuw regen…
Niewjaarsmijmeringen...
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
966 Vlakbij zijn de woorden, de gezichten,
vlakbij zijn de koude nieuwsberichten,
een zwarte vogel in een zwarte droom,
de regen die valt in de winterboom
en plots vliegt de vogel heen...…
vogelverschrikker
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
779 er loopt wel eens iemand langs
het weiland en werpt een blik
over gerafelde veren
gestoken in het strohoofd
en ziet misschien twee knopen
ronddraaien in zijn maag van stof
als grassprieten kriebelen
aan tenen omwikkeld met
sokken vol rot nieuwspapier
en wind kleren vies blaast in
de regen denkt hij vaak me
taak hier is flink door…
Oké
hartenkreet
3.0 met 12 stemmen
1.417 Brengt het regen?
Maar mijn liefde voor jouw
Blijft nog steeds wat het is
Het mooiste
Het grootste
En dagelijks fris
Er kan ons niets gebeuren
Wij zijn een team van slechts twee
Laat de anderen praten
MAAR WE DOEN HET ERMEE
Dat klinkt misschien simpel
Voor sommigen raar
Ze doen en ze denken
Maar wij...…
Onweer
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
810 Er is geen houden
aan de vlucht van vele bliksemschichten
Zij striemen, geselen en verlichten
nog voor de woeste wolken bulderen
maar toch weer stiller worden na een tijd
als regen verzacht de zon heeft bevrijd…
Liefde is als de natuur
hartenkreet
3.3 met 12 stemmen
1.623 Liefde is als de natuur
Oogverblindend mooi
Schitterend en prachtig
Verwoestend en machtig
Liefde is als zonneschijn
Stralend door het leven
Door veel schoonheid omgeven
Maar dan hebben we bewolking
Storm, mist en regen
De liefde wordt minder
Steeds vaker door ruzie omgeven
Veel tranen omdat het in je hart regent
Een slecht gevoel door…
Parijs-Roubaix
netgedicht
4.3 met 22 stemmen
1.533 kasseien, regen, kou … een helse reis
‘La douce France’ ligt niet in het noorden
de beulen die hun eigen lijf vermoorden
betalen voor hun brood de hoogste prijs
ontvluchten zij een volger met een zeis
of is hier sprake van een groep gestoorden
die malend deze troosteloze oorden
verwisselt met het aardse paradijs
de winnaar juicht, krijgt…
amsterdam en Bloem
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
825 Ik loop langs grachten, pleinen en door stegen,
bezie de stad die trots is op de stad
Al hebben, wie er wonen, het gehad
met dromen die ze hadden maar nooit kregen
want ‘toen’ is lang gekoesterd maar belegen
de humor die je zocht, klinkt nu zo plat
Wie lacht nog als ie moe en afgemat
zijn wielklem kwijt wil raken in de regen?…
Winter schrijft een witte veeg
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
818 herfst guurt in koude vlagen
regen kilt de bomen leeg
licht verdonkert traag de dagen
winter schrijft een witte veeg
ik voel hoe wind de bomen geselt
aarde in zijn kaalheid schoont
droom de hitte van de zomerzon
als voorraad licht en warmtebron
heb een rijke oogst ervaring
te zaaien in een volgend jaar
aarde gaat in groen verwachten…
Het rijp omlijst de bomen...
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.180 stilte laat koning winter
de bomen met een ijsmantel aankleden
Langzaam verlicht de ochtendzon het ijsrijp
en begint tot het witte landschap toe te treden
Het is een wonderlijk schouwspel van ijzige kleuren
aan een azuurblauwe lucht die zich wijds uitstrekt
De wind laat de bomen zacht kreunen onder de ijsdeken
en hierdoor zo nu en dan een regen…
wind
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
971 Wind blaast al het stof van me af, de regen valt op me neer als zoet verdriet van iemand die ik niet ken
Ze blaast steeds harder, ze wil niet weg, het zoete valt stuk en raakt bitter als ze doorgaat met verdriet
't Raakt niet, gaat met een boog om me heen, voel de tikken van de druppels als ze neerkomen op mij
Waarheen moet het gaan als het niet…
tot ze met het magma botsen
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
1.482 de zon kaatst kermis
in de hel, ze is te fel
regen komt in stromen en
druppels spatten hun vaarwel
ik zie je staan
handen op de rotsen
voel je energieën gaan
tot ze met het magma botsen
de kern is het element,
waar omheen al je atomen dromen
vervallend tot een volgend sediment
waarin jouw straling vrij kan komen
je deelt niet in…
in ruil voor een aalmoes
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
808 om de wereld
nog meer te bevolken
ik ben het zat
met mensen te leven
mezelf te geven in
ruil voor een aalmoes
lach om erkenning
die ik nooit zag
ik koester het kind
in mijn diepste geheim
zij mag er niet zijn
in ons creatief spelen
het kan niemand iets
schelen dat zij er is
laten we dansen
in dreigende buien
spelen met regen…
madrid
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
1.130 ademloos luister ik
als de wind stopt
en in die stilte
de wolken
mij vertellen
wat ze onderweg
hebben gezien
als speling van
het lot
staat de wereld
maar even stil
voor ik mijn blik
weer omhoog richt
en mij spiegel
in een blauwe hemel
spoelt de regen
mijn tranen
het dal in
waar rivieren stromen
naar oceanen van verdriet
vermengd…
ik wil
hartenkreet
4.8 met 21 stemmen
1.436 lieve fee van de vervulling
trek je toverstafje aan
want ik doe je een onthulling
ik wil de zon en ook de maan
ik wil sijpelend van regen
dansend naar de hemel rijken
ik wil op een zeemeeuw lijken
wil op golven voortbewegen
ik wil zilte zwoele zanden
aan een eindeloze zee
ik wil blote voeten stranden
en ik wil mijn hondje mee
ik wil…
Zeventig jaar verschil
gedicht
2.9 met 25 stemmen
21.483 Ik weet al lang dat het moet
vriezen voor het regen ijzelt op de straat.
En dan strooi ik heus wel zout voor je voeten.
Wat heeft het nou voor zin om zo maar
dood te willen als ik er toch ook nog ben?
Of ben je jaloers dat ik nog zo'n hoop
te leven heb? Ik ben jaloers dat jij het
hebt gehaald.…
'jongens waren we- maar aardige jongens'
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
971 beloning na een klim
gezoef van dikke banden
het klapperen van een fietstas
en 't zware gewicht van de tent
achterop de bagagedrager
'jongens waren we- maar aardige jongens'
schreef de schrijver Nescio ooit
in zijn relaas over de titaantjes
en zo was het ook bij ons
we zochten het avontuur in de Ardennen
niets hield ons tegen
regen…
de baas van het land
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
642 het is weer ochtend
de ploeg staat er nog
fris blinkend met hier en daar
aarde als mazelen op haar blad
donkere kluiten voorspellen
een melig tierende oogst aan
rijp koren en mals graan
de boer kan weer voorgaan
in de hoogmis van zijn land
zijn geloof doet niet onder
voor het gemopper op de regen
niet altijd de zegen waarop
een man als…
het zijn slechts poëmen
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.021 het ademt tussen jou en mij
al zijn het slechts poëmen
mijn zicht bracht het rijke land
waar jij de sfeer draagt van de beemden
mijn liefste ik wacht nu op de regen
die in eeuwenkeur ontsnapt is uit 't gevang
maar niets is éénder in ons paradijs
- met jóu ben ik niet bang -
mijn bloed hervult jouw graal
wanneer we spreken in gelei…
Sluisje bij Eemnes
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
651 Op de grens van wind en water
Bewegende wimpels, streep in de lucht
Klotsend het kluiswater en aan de einder
Wieken de tweetakt vleugels voort
Op de grens van warmte en regen
Wenkt de wal vol ongeduld
Aan groen uitgeslagen touwen
Trekt de patrijspoort en de mast
Twee identieke zwart-gele fietsers
Snijden geruisloos de polder in
Een poes…