3942 resultaten.
MEI
poëzie
4.0 met 2 stemmen
933 Dauw, bloemen, jeugd en tranen zijn de dingen,
Waardoor men lijdt, maar zonder hartenpijn;
Omdat in elk een jeugdig vogelijn,
Van 't voorjaar af tot 's winters, zit te zingen.
Maar 't gaat voorbij, wat lieflijk is in 't geuren
Aan 't leven grenst de dood, het wiegje aan 't graf
Steeds 't zelfde zien we in anderen vorm gebeuren.…
Winterspel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
531 De winter trof ons
Slapend alleen
Geen spoor verlopen
In toverslag bijeen
Dan priemt een sluimerend verlangen
Verscheurend als een eerste licht
In richting gemeend gevangen
Toont ruimte haar gezicht
Zo roept de vorm van beide
Het hele circus in bedrijf
Geen opvoering meer te mijden
Ieder wakend in een oneigenlijk lijf
Men went aan…
Fernando de Noronha
poëzie
5.0 met 2 stemmen
1.208 Nooit heb ik in de neevlen van het Noorden -
Die winters dempen weiden, sloten dicht,
Waarin wanhopige boeren zich vermoorden,
Door Godsdienst en Geweten streng gericht -
Bevroed dat er een land van zonneschijn,
Waar ook de dorste rots bloei moet ontvangen,
Zo godvergeten desolaat kon zijn
Dat het naar 't land der wolken doet verlangen…
Schakels van de taal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
543 boreling waarin ik meer te biechten
heb dan schrijven kan
de geschiedenis is nog niet
gedrukt en ligt verborgen
tot wie het vindt, dan stuur
ik het naar ieder kind in hun wel of
niet begrijpen, laat het liggen tot
hun tijd geborgen in haar ziel
zal rijpen om zichzelf te plukken
wiel van aanrollende vloedgolven
van de herfst en winter…
De volheid van leven in kinderhanden
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
423 Daar heb ik gewoontegetrouw de winter
overleefd, vlak bij een oudere tamme kastanje.
In en op deze plek vond ik mijn doop.
Ik heb de tijd beloofd te wachten om de
zomerloomheid te gaan verwelkomen.…
de wereld draait
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
434 onder het gif
van de kolencentrale in de Eemshaven
man, geen wonder dat ziekte en
onheil zich kunnen vinden in de geest
en het zwakke vlees, vandaag waait
de wind van ons af, maar het kind
dat verslagen door de versleten tijd
zijn verslag slechts inwendig kan
incasseren hangt murw
aan de gepolijste twijgen
van een volslagen mislukte winter…
Lenteschreden
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
441 In de palmen van mijn handen wacht de toekomst
de strenge winter is echter vergeten ons land aan te doen.
Dus groet ik de ganzen zelfs de eerste kieviten al,
leg verstilt mijn verwachtingen neer keer op keer
steeds verrassen dagen en weken doorlopend weer.…
Irene
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
573 We kregen onze innerlijke beloning:
wonderlijk als spaanse margrieten in de winter.…
Waar kan ik leven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
631 daar tot rust komen
Toch blazen herfststormen kruinen kaal
Zijn bomen hun kleuren ontnomen
Nee ik wil niet leven in een bos
Ja leven wil ik op het vlakke veld
Met uitzicht tot de verre einder
Over groene weiden tot de nevelige kim
Niet opgesloten tussen steen of hout
Genieten van de frisse lucht van gras of mest
’s Zomers warm en ’s winters…
VALENTIJN
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
636 aarde
de kerstboodschap iets langer bewaarde
hij wil warmte en genegenheid brengen
aan hen die vandaag hun geliefde verwennen
hij laat een roos bloeien in ieders hart
ook al is ze in sneeuw of ijs geboren
zo verdwijnt elke haat of iedere smart
die bij het leven en de liefde horen
Valentijn geeft zijn boodschap door
wijl inmiddels de winter…
september
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
511 hemel, ze zijn moe
de herfst laat hun bladeren verkleuren
september laat haar eerste tinten zien
je wringt je in jouw sociale positie
alleen en moeilijk om te vergeten
je verdrinkt herinneringen in pijn
ons geheugen houdt van de aarde
een stille herfstavond tot wasdom gekomen
maakt een einde aan zomerse dromendroom
maakt een begin aan winterse…
Afkomst
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
896 raar verhaal
Bepaald geen rechte lijnen
Niet dat ik er om maal
Ik ben gewoon de dochter
En ja, ik zeg het fier
Van een echte oerheks
En van een marinier
Want op een heel klein bootje
Ergens midden zee
Namen mijn lieve ouders
Hun liefdesbedje mee
Het vriest nog, zei de marinier
Dat geeft niet, zei de heks
Zo werd ik midden winter…
Inval
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
497 Schwarzwalder schinken
De lage Niederlanden liggen
voor apengapen te wachten op middernacht en wat zich hoog boven de randstedelijke daken
en provinciale vetmesterijen der vaarzen afspeelt
Van de Vaalserberg tot de spits van de Dom rukt de Vorst op,
in de Tocht langs de Maas
aanstonds zal hij bij Heiligerlee zijn opwachting maken:
Koning Winter…
Hiëros gamos
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
441 Sophia en de Vrouw
- hetgeen in mijn beperkte blik een pleonasme is,
of beter uitgedrukt tautologie -
dat tijdens 'onze Koninginnenach',
die laatste van de grasmaand
op de eerste dag van mei,
dat het Beltane is,
het oude Keltisch feest Beltain
Beltane staat in 't Wiel der Kelten in oppositie met Samhain,
1 november, begin van winter…
De speeltuin
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
536 nacht open
Je ziet er regelmatig
Dieren rennen en lopen
Kijk eens, dat konijntje
Zie hem daar eens gaan
Hij had zijn ochtendoefening
Vandaag nog niet gedaan
Twee vogeltjes zitten
Samen op een tak
Ze schommelen op en neer
En gaan uit hun dak
De blaadjes van de bomen
Zwaaien vrolijk heen en weer
Ze zijn blij met de zomer
In de winter…
HOPPY NEW YEAR!
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
405 in a big slam
beide ongekend
wereld in mineur
wervelende dichtersshow
waanzin in majeur
in een twee-eenheid
une symfonie fantastique
duaalpoëzie
dwars door dik en dun
van ieders persoonlijk leed
wenst hij elkeen hier
van dichter m/v
tot poëet en dichteres
kortom elkerlyck
met grote oren
en een wollen ijsmuts op
zolang winter…
Levensboom - geworteld in kracht, groeiend door de tijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
400 De dikke schors getuigt van vele seizoenen,
getekend door de stormen van het verleden,
een levend pantser dat herinneringen bewaart
aan elke winter en elke zachte lente.
Omhoog reiken de jonge, buigzame takken
als open armen naar het oneindige blauw,
ze vangen het gouden licht van de ochtend
en dragen de belofte van frisgroen blad.…
HERDENKING
poëzie
3.6 met 12 stemmen
4.867 De westenwind blies zacht; de zwoele zomer bukte
Met zijn gebloosd gelaat de blijde wereld toe;
Het woud was lang verlost van 's grijze winters roe;
Toen ik met Rozemond de tere kruidjes drukte:
Niet met de voet alleen, aan wie dit slechts gelukte,
't Gebloemt spreidde ons een bed. Och, mijn gedachten, hoe!…
Vakantie
hartenkreet
3.1 met 10 stemmen
2.787 Je hoeft het niet van de kalender te weten
De hele atmosfeer is bezeten
"Eruit, eruit"naar camping of een stukje stilte
Zonnewarmte na winterse kou en kilte
Kracht opdoen voor donkere dagen
Die extra energie van ons vragen
Files, files, overvolle treinen
Met volwassenen en natúúrlijk ook kleinen
Iedereen gaat zijn plekje zoeken
Op…
Lentewind, lentevuur
hartenkreet
2.8 met 20 stemmen
1.910 De mensen lijken aan de grond te kleven
Als wiegend koraal in de oceaan
De tijd lijkt alleen voor mij stil te staan
Dit onthaast moment
Is een wonder en een gift
Ik hoop dat het altijd bij me komt
In de lente in het licht
Een voorrecht voor mij alleen
Dat is een zoet verdriet
Een gevoel zo diep zou van alle wezens moeten zijn
De winter…
Heerszuchtigen
poëzie
3.5 met 19 stemmen
2.467 Gij zaait noch gij maait en gij slaapt in de oogst;
Toch wolken te winter uw schouwen het hoogst,
toch perst gij de wijn in het schallende huis
der weelde. De Heer laadt gij een kruis
op de rug, en draagt er een, knechts, op uw borst.
Uw zolen zijn rein en uw zielen bemorst.
En leiden ons, gij, die geen wegen ziet?…
UITBLIJVENDE LENTE
poëzie
2.0 met 2 stemmen
2.157 Honderd wonderen winterlijk verzwegen
Wachten hartediep in knop.
Zoveel jaren die almeer ontvankelijk
Uwe bodem murwden voor Gods zaad,
Stelden u te hulpelozer afhankelijk
Van dit aardse getij en zijn verraad.…
misschien had het gekund
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.123 ik zou nog wel geloven,
dat ’t hartje winter was
wanneer er stormen raasden over stad
dan zou ik ’t misschien nog echt geloven
was daar niet zwarte leegte
waar eenmaal jullie hart geslagen had
en ook zou er nog liefde zijn
wanneer de lentes zongen
want op het smogverziekte feest
zou ik misschien nog kunnen lieven
waren daar niet te…
Verliefd
netgedicht
3.2 met 27 stemmen
2.696 de erogene zones van mijn brein dat
jou als partner zag voor 't nageslacht
en produktie stuurde van liefdesdrugs
Verliefdheid maakte mij beter dan ik was
ik deed dingen die in nooit durfde
in m'n geest was er naast jou geen ruimte
oude vrienden verruild voor 'n onbekende
Ik zwierf onder van Gogh's sterrenhemel
beleefde de lente in de winter…
middaguur in Bardolino
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.087 van doden spreken nog over huizen. de morgen
is de avond en de middag vibreert heet in de dag
de echo van stappen over houten bruggen
zijn het gefluister van bomen en zichtbare zeilen
houden stemmen gevangen van de andere
oever van ’t meer. ’s avonds verwisselen kleuren
hun namen; alleen de lippen blijven rood
verbergen zich enkel in winter…
Inuit smelten niet
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
720 typisch zonder kruip
en sluiten boven
met ronding af
niet met plat dak
De kunst is dus
de laatste loodjes
niet naar beneden
te laten vallen
maar ze vast te houden
en toch te bewegen
om aan elkaar vast
te laten vriesplakken
Igluigaq worden in hoog tempo
deel van een verleden
niet door de werelddooi
die hutten smolten toch al
elke winter…
Het gevecht van groen
netgedicht
4.3 met 25 stemmen
1.489 Het groen heeft zijn strijd verloren
Weekhartig vervallen de geurpapillen
Door geruisloos aroma´s te verstoren
veranderen alle bekende stillen
Okeren bruinen de geur van uien
Brandranzig smeulen houten klossen
Natte winterse sneeuwwitte buien
Lavendelkleurig verre mistige bossen.…
Mierzoete betrekkelijkheid
netgedicht
4.5 met 44 stemmen
1.086 Hij lijkt met alles zo tevrêe:
met zijn gevonden kwartje,
met zon maar ook met regen,
met zomer, winter, dag en nacht,
hij komt dat alles tegen
en heeft daarbij nooit nagedacht,
wat hem dat alles brengen zal.…
omdat aarden te gevaarlijk was
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.422 in je blik zag ik mijn thuis
je ogen openden mijn liefde
liet me binnen in je huis
waar ik de bloemen rook
ik zag je kleuren
voor het eerst de lente bloeien
je groeien in de zon en ochtenddauw
voelde het verlaten van de barre kou
te jong in liefde afgewezen
met kilte verder moeten overleven
het einde van de winter scheen nabij
warmte…
een guichelaar
netgedicht
2.2 met 11 stemmen
1.711 die op de centen zat
een soort agent
Hij had wel wat
Een Guichelaar dat is:
een puzzellaar
een rekenaar
een tegenpruttelaar
een regelaar
een getallen man
Je moet het eerst bewijzen
voordat je ’t zeggen kan
maar nooit een huichelaar
Ik heb er eentje zien vergrijzen
Want ook een guichelaar wordt ouder
de zomer korter
en de winter…