5637 resultaten.
Haar mystieke kant
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
508 in een valse
onweerszon
schittert de
monoliet zijn
boodschap tegen
donkere wolken
magistraal torent
hij hoog boven
het stille land
schaduw werpend
op haar warme
mystieke kant
zij voedt de
atmosferische
energieën diep in
het spanningsgebied
van het reflecterend
geestelijk verkeer
zij zijn onthecht
waren een eenheid
op interstellair…
Het bos
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
374 De zon liet haar licht
schijnen
toen de wolken
lichtelijk
verdwenen.
Het gezang van vogels,
was prachtig om te
luisteren.
Mijn gedachten en
herinneringen kwamen
naar boven in de
prachtige omgeving
van de bosrijke natuur.
Foto Dick Voogd…
Wachters op geluk
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
453 Geluk ontstaat zoals wolken ontstaan.
Geluk ontstaat uit stil verdriet.
Zoek geluk en je vindt het niet.
Geluk is als water dat rustig stroomt.
Geluk verschijnt na zware storm.
Bestel geluk en niemand levert.
Geluk is teer en zacht als dons.
We kunnen geduldige wachters worden.…
Zoete vruchten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
487 o, oeverloze dagen
zonder warme hartenklop
eertijds tevreden kraaiend
gezoogd aan jouw borst
melk uit de moederspeen
getart zonder erbarmen
een levenloze pop
spotvogels hinken om beurten
twee keer op het linker en
het rechterbeen
opgetild uit het stof der aarde
rondom witte wolken
het blauw van vleugels
een grenzenloos erbarmen…
passie
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
478 hoe zijn handen het
orkest meenemen
naar bergen ravijnen
wolken en water
gesloten ogen
de plooien in zijn
gezicht de diepste
lagen voelbaar maken
hoe hij de smalle
handen op het hart legt
het koor smeekt om
elk woord te bezielen
de lange armen langs
het schrale lijf hangen
terwijl zijn hoofd zachtjes
wiegt heen en weer
hoe…
Eenzame gronden
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
520 Zie hoe hij de groene levensboom omhelst
waar hij vroeger ingeklommen
dacht dat hij kon vliegen
teruggekeerd naar eenzame gronden
heimwee naar de natuur van zijn jeugd
verleden uit een verborgen wereld
naar een schuilplek achter de horizon
luister hoe hij tegen de vogels praat
verhalen vertelt aan dwalende wolken
teruggekeerd naar eenzame…
Hoop doet leven
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
426 Die sterke rots in glans getooid
weet van het hemelblauw daarboven
de rollende storm en bomen gerooid
takken met armen te mager om te loven
Van wie het helste kwaad ontmoet
die bijna zijn vergaan
in het weerlicht zien we ze staan
rondom schaduwen en donkere wolken
ach hoe getergd zijn de volken
Het schreien en zuchten
bliksemend…
vervlogen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 vol van opgewonden verwachting
waren zij op het vliegtuig gestapt
waarvan plots de motoren stopten
toen zij boven de wolken al waren
de machine hortte en stootte wild
de passagiers tot paniek gruwend
met de dan dagende werkelijkheid
dat er geen morgen meer zal zijn
het laatste gebed werd gebeden
onder een stortvloed van tranen
als de…
Toen waren wij samen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
439 Toen waren wij
samen in de nacht
waren wij onze handen en voeten
onze ogen tedere lippen
één adem één ritme
uitgestrekt in het hoge gras
boven wolken uit
zonken we in de diepte
van de zee
de tijd vooruit gevlogen
hebben we gelachen
waren we dronken
van de aarde
waren we dronken
van de wijn
dag en nacht dansend
zijn we moe geworden…
Vriendin
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
609 Ze ziet onzichtbare dieren
in een lucide droom verdwijnen
in trouwe eenvoud
bij het kopje koffie
met de droge tarwekoek
in de echo van de radio
ik probeer reclame te maken
voor haar uiterlijke schoonheid
maar dat heeft zij niet nodig
want ze is van binnen al zo mooi
in essentie van ontwaken
laat zij de wolken niet los
viert…
Verzekerde waarde
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
407 Ziet wolken gaande komen,
gedragen door de wind.
Wie begrijpt dichters goed?
Wie luistert naar een kind?
Kijk!
Zie vrije vogels vliegen.
Zie!
Wie is het die blijft zien?
Ervaar!
Liefde verdwijnt niet meer.
Hoeft nooit terug te keren.…
De vlucht van de vlinder
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
550 Ze vloog, maar zit nu op de rand
ik bekijk haar, verschuif m’n hand
ineens zit ik op haar rug, zomaar
verdwijnt de wereld onder me…
We vliegen, ze klapt met haar vleugels
haren wapperen, wolken vliegen
net als wij, al is ‘t meer wiegen
dan landt ze, ik had niet gemerkt
Dat ze daalde, me weer had afgezet!
Dag vlinder, leef lang!…
Speelde genie
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
487 ik zag
het pad
voorbijgaan
in passerende
bomen en struiken
het hoge buiten
ving blauw met
snelle wolken
in een dunbevolkt
firmament
boven het ruisen
van de wind
hoorde ik de echo
van jouw hakken
in gelijkmatigheid
de mantra van
beweging had
zijn eigen melodie
in het kraken van
takjes speelde genie
in een magische
verbondenheid…
Het magische licht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
449 jij deelt het
magische licht
dat alle leven een
gezicht kan geven
een vogel in de
lucht is voor jou
een grandioze vlucht
tussen de wolken
waar in sierlijkheid
en slanke kracht het
dartele diertje ultieme
schoonheid beleeft
het zomers gesprek
dat jij hebt met de
bomen van het bos over
het grondwatertekort
jouw samenkomen…
Boeggolven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 Mijn wereld hoeft niet groter
dan tot waar mijn ogen reiken
maar ze zien een nieuwe horizon
wanneer ik daar om mij heen kijk
.....Geef me je hand, wacht nog
.....even met gaan en kom
.....bij mij, samen
.....kunnen we thuis zijn
Op straathoeken
zal ik altijd stilstaan
zoeken waar de zon staat
waarheen de wolken gaan
.....Doe je jas…
Het Groene Hart
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
452 Hier wonen kalme creaturen
Door zomers bladgroen toegewuifd
Een wolk die voor het zonlicht schuift
Verdonkert kort de heggenmuren
Roestkleurig, brons, de buitenmensen
Bewegingloos of sloom op dreef
Op plompeblad, zie hoe ik zweef
Beweert een meeuw, al zijn er grenzen
De paarden van het dorp, zij draven
Al komen zij geen stap vooruit…
Diep stilstaan
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
411 Ik ben die vrouw
die een paar passen zet en dan
blijft staan in de wind
op haar gezicht, mijn huid
voelt de wereld
nieuw, de kersenbomen
deze wandeling naar de winkel
op de hoek om de hoek
auto's geparkeerd aan de stoep
zijn al zoveel meer dan het uitzicht
op de ramen rondom, de tuinen
schoorstenen en wolken, de wind
op mijn gezicht…
Bozeboer
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
887 Hoe was het weer... hoe het weer was
het weer of de lucht of de wind en de wolken?…
Bodhi boom
netgedicht
1.6 met 14 stemmen
485 Ik zit onder de bodhi boom
bladeren van een grote tak
vormen tegen de zon een dak
verlichting vormt zich als een droom
harder gaat de wereld kolken
woede woelt tot hoge wolken
hongerend naar van alles meer
de waarheid wentelt warrig neer
met zovelen vals verlangen
waarmee mensen zich behangen
ik vind mij in oneindigheid
voor mij…
Een roos-berg-maan-kind-klok-muis-storm-haiku
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
266 De wilde rozen
Vergeten in het donker
Wie of wat ze zijn
De bergen zwijgen
Ze zien ons zwetend lopen
Later bezwijken
De maan verschuilt zich
Zwarte wolken wegen zwaar
De wolven zwijgen
Het kind is van slag
De ouders zijn van ijzer
Tranen zijn van glas
De doffe kerkklok
Het kruipen van de wijzers
Uren bloeden dood
Muis voelt…
25 aanzetten voor een wiegelied
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
414 De tijd tussen de woorden
Het uur van de dichter
De klok zonder adem
Het gedicht zonder lezer
De onzichtbare inkt
De eenzame reiger
Het water dat danst
De zwaan op het meer
Het blauw van de hemel
De zachte zomeravond
De verwarde zinnen
Het vogelgesprek
De toon van verdriet
Het ijs van de dood
De stem van mijn liefste
De wolken van…
wiegelied
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
568 suja suja ik sus je met mijn hartslag
in de zachte zomeravond met de tijd
tussen elk liefkooswoordje
ik suja-suja-sus je oogjes toe
onder hemelsblauwe wolken
met mijn handen als twee schelpen
suja suja in mijn armen
als het zachte nest waar
dromen zich deinend verbergen
ik sus je suja poppedeine
ik draag je in het stille licht
alleen…
de hoge kunst van vaagtaal
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
376 sla slag om arm
werp wolken van woorden
zeg alles en niets
dat niemand ooit hoort
verkoop de illusie
van richting en daad
zonder te weten
welke weg jij op gaat
verwarm de vergaderzaal
met soep zonder smaak
serveer plannen in mist
vier de loze spraak
verhef het onduidelijke
tot strategisch beleid
maak van mistflarden
een toekomst…
Verbeelding
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
334 Ik zie de rijen wolken drijven
In 't geelwit schijnsel van de maan
Als jaren van mijn leven glijden
Naar 't gindse van 't bestaan
De sterren trekken ruisloos rond
Niet wijkend van hun vaste baan
Gelijk de nacht verwacht de ochtendstond
In 't eeuwig komen en gaan
Zo trekken sterren in mij voort
In 't licht van dag en nachtelijke vlucht…
DRIE MAAL BIDDEN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
188 ´s Morgens vroeg God aanroepen
toont pas ontwaakte wolken
vol stralende gouden glans
om de komende uren
opgewekt tegemoet te gaan
midden op de dag
onder felle zonneschijn
zware lucht of onweer
de Heer om kracht vragen
geeft zegen bij het daagse doen
en voor wachtende verte
´s avonds laat
de Hemelse Vader danken
je te mogen geven…
Waterverf
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
4.447 hark de sombere wolken bijeen!
want het stille verdriet klopt aan andere deuren
we leven in een stad zonder schaamte
zie hoe de tranen de waterverf verdunnen.…
Dit dus
netgedicht
2.9 met 12 stemmen
8 Dus dit is onze planeet waar we
goden uit bergen en wolken verjagen.
roepen we nog iemand aan?…
In de zwarte nacht is een mens aangetreden
poëzie
4.2 met 22 stemmen
7.350 Met de wind, met de bomen en met al de wolken
is ze gekomen,
het waren rondom haar grote volken
van zwarte nachtdromen.…
Rezazadeh
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
558 in welke regel moet ik het stotteren van de zon uitleggen
laag na laag, wolk na wolk
als we van elkaar slechts schaduwen herkennen
in welke taal kan ik je omarmen
zodat je blijft
in welke taal moet ik de zee oproepen, naar de bladeren luisteren
in de spiegels van rivieren
of met de oren van rotsen? …
Dromen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.048 Hoofd in de wolken, een waas verandert kleur.
Van een wereld vol verhalen, roze, het mag.
Van een hak op een tak, aan de stam van een boom.
Bomen die buigen, voor een takje op een troon.
Niets is onmogelijk, je kent iedereen.
Angstig of verdrietig, meestal nooit vroom.
Vertellen van dromen, die leven in een nacht.…