Alle inzendingen over huid

3975 resultaten.

Sorteren op:

Wat is geluk?

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 321
Of leeft geluk juist in het onzichtbare, in dat stille, broze weefsel tussen hart en huid — gezondheid die je pas hoort wanneer ze kraakt, liefde die je breekt om je daarna te dragen, erkenning die verschijnt als een schaduw in de deuropening? Wat is geluk?…

Het zaad van Poëzie

netgedicht
1.7 met 29 stemmen aantal keer bekeken 722
Een tedere adem van de aarde streelt mijn huid, en iets ouds ontspruit, alsof mijn binnenwereld zich opent. In de stilte tussen gedachten vind ik wortels, die zich diep verankeren, nog niet zichtbaar, maar al richting geven aan mijn levensstroom en mij herinneren aan wat ik te lang heb laten sluimeren.…
CB13 december 2025Lees meer >

Ergens hier ver vandaan

netgedicht
1.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 573
Zout op mijn huid blijft de zee weet wat ik vergat ik luister stil mee Het eiland ligt niet op de kaart, maar onder mijn oogleden. Elke golf tegen de rotsen echoot verlangen - stilte bewaard als een schelp tegen het hart, tikkend op herinnering.…
CB19 december 2025Lees meer >

Specifieke ziekte

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 419
Ik voel me gevangen in mijn eigen huid, zo fragiel, zo moe, zo onbemind. Toch zoek ik licht in kleine gebaren — een glimlach, een hand die alles verklaart. Elke dag een strijd die niemand kent, een pijn die zich in stilte verzet en me herkent. Toch blijf ik ademen, nog steeds klein, nog steeds hier, zoekend naar wat menselijkheid.…
Nathan24 december 2025Lees meer >

Schemeren

netgedicht
1.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 462
Traag vervaagt de dag; een laatste vogel raakt het kwetsbare in mij, de wind strijkt langs mijn broze huid als een geruststelling - dit moment berg ik zorgvuldig op; het voedt mij.…
CB27 december 2025Lees meer >

Mooi grijs

netgedicht
1.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 578
Mijn huid vormt een landkaart van ontroering, getekend door alles wat mij werkelijk raakte. De stormen zijn gaan liggen in een stil weten, waar rust nu veel meer zegt dan elk woord. Voortaan mijd ik het al te felle, harde licht en zoek de luwte van de gouden middag.…
CB28 december 2025Lees meer >

Waar alles voelt

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 502
Langs de oevers van ons samenzijn vindt mijn lachen zijn weg door de stilte, elke fluistering van jouw aanraking glijdt door mij, streelt mijn ribben, mijn huid, mijn adem, mijn ziel. O liefste, waar je ook bent, jouw bijzijn strekt de horizon van gevoel, een zon die het binnenste overspoelt.…
CB25 januari 2026Lees meer >

Jarig

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 291
Vandaag ben ik jarig en trek ik voor de zoveelste keer de lappen stof die men, eenmaal met zorg genaaid, noemt: broek en hemd keurig over mijn gladde huid, om me te begeven naar een oord waar precies zulk geklede mensen lopen.…

Het volstaat om lief te hebben

netgedicht
2.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 365
Mijn huid voelt dun, de muren lijken verdwenen; elke blik en elk geluid laten diepe sporen achter. Soms zoek ik dekking in de luwte van de schaduw, omdat de echo van het leven mij te luid raakt. Toch ligt in die openheid ook het antwoord, het vermogen om de tederheid te herkennen.…
CB23 februari 2026Lees meer >

Thuiskomen

netgedicht
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 530
Mijn huid herkent de zachte koelte van de vennen als een deken die de wereld buitenhoudt. De geur van donkere varens en roerloos water vult de holtes van een overprikkeld hoofd. Hier mag de vermoeide aandacht eindelijk rusten op de fijne nerven van een verweerd blad.…
CB2 maart 2026Lees meer >

Thuis op deze aarde

netgedicht
2.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 404
Zon strijkt met een zachte hand over mijn huid, haar licht dat niet verblindt maar alles helder omlijnt. Ik zie de nerven in een blad, een heel universum, en merk hoe mijn spanning in de bodem zakt. Ik ben niet langer een losse snaar in de opkomende wind, maar deel van het grote, trage ritme van de natuur.…
CB22 maart 2026Lees meer >

De reiziger

netgedicht
2.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 544
In mij lopen paden die zich langzaam maar gestaag ontvouwen, lijnen van herinnering die onder de huid bewegen, en ik volg hun tedere aanwijzingen alsof elke stap mij dieper naar binnen leidt.…
CB24 maart 2026Lees meer >

Naast jou

netgedicht
2.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 376
En als de wereld te fel tegen mijn breekbare huid slaat, vind ik in je nabijheid een plek waar mijn zintuigen rustig mogen worden - een vredige oever waar ik mezelf weer kan verzamelen.…
CB27 maart 2026Lees meer >

Windkracht

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 316
wantrouwen sluipt niet luid naar binnen maar ademt stil onder haar huid een breuk die niemand kan beginnen en toch de hele wereld sluit een blik blijft hangen zonder reden een woord verliest zijn zachte grond de tijd vertraagt tussen de leden alsof niets ooit echt bestond ze voelt het vóór het zich kan tonen een spanning…

Ochtendschemering

netgedicht
1.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 363
Traag verschijnt de dag; een eerste vogel raakt het kwetsbare in mij, de wind strijkt langs mijn broze huid als een belofte - dit moment berg ik zorgvuldig op; het voedt mij.…
CB8 april 2026Lees meer >

fluitenkruid

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 265
het opwekkend fris geluid vloeit vurig onder haar nog koele huid waar ze vorig jaar de ruimte vond woelt en breekt zij weer de grond met haar stengel, bladeren, haar ranke postuur domineert zij voor even de prille natuur met haar witte schermen langs paden en groene bermen wuift zij hoog op haar tenen tot zij zomaar… geruisloos…

De nachttrein

netgedicht
1.5 met 17 stemmen aantal keer bekeken 315
Rollende nachttrein lichten glijden door het glas een slapend gezicht Nachttrein staat stil in het dovende blauw; zijn metalen huid bewaart het laatste licht. Raam spiegelt een hemel die zacht en zonder haast naar donker helt, terwijl het spoor niets meer verlangt.…
CB21 mei 2026Lees meer >

Wat nog geen woorden heeft

netgedicht
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 267
Wolken wijken zacht tussen grijs ontwaakt het blauw nog zonder woorden In het ochtendlicht dat zich voorzichtig langs de rand van mijn aandacht ontvouwt, blijft een stille beweging onder mijn huid aanwezig, alsof iets wil spreken maar nog niet weet hoe.…
CB6 juni 2026Lees meer >

Waterig

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 392
Ik vloekte op de ecoline, fel en luid, omdat zij grenzen uitwiste, kleur na kleur, uit mijn huid waar ik een lijn wilde trekken strak en klein, liet zij haar waterige waarheid door alles heen zijn, de blauwe vlek zocht rood een zwervend paar verloor zijn naam in paars, en werd iets anders daar ik noemde het verraad, ik noemde…

Wervelwind

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 214
Hij draait langs mijn huid en opent een verlaten plek die ik haast vergat, waar elke nuance helder wordt voor wie de kalmte van binnen leest en zich niet laat leiden door strenge oordelen.…
CB19 juni 2026Lees meer >

De nazomer in mij

netgedicht
2.5 met 11 stemmen aantal keer bekeken 270
De lucht draagt de geur van gras en aarde die de nacht nog vasthoudt, en elk geluid komt dichterbij dan anders, een vogel, een blad, het verre verkeer - alsof mijn huid geen grens meer kent. Het licht wordt voller in de ruimte waar gedachten langzaam stiller worden.…
CB11 september 2026Lees meer >

Onder het zachte sterrenlicht

netgedicht
2.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.010
Ster aan de hemel zij geeft licht en warmte zacht blijft eeuwig stralen Soms voelt sterrenlicht niet als iets dat ik kan grijpen, maar als een zachte adem langs mijn huid. Het zegt niets en vraagt niets, het is er alleen, een fluistering die blijft hangen in het diepst van mij.…
CB14 september 2026Lees meer >

Waar het water zwijgt

netgedicht
3.2 met 15 stemmen aantal keer bekeken 186
Wat achterblijft is een diepe, klare spiegeling, een fijne draad van verbinding met de aarde, die zachtjes onder de huid van de dag blijft bewegen wanneer de rust alweer een herinnering is geworden.…
CB9 oktober 2026Lees meer >

Verhuizing

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 47
Het bleven herinneringen dicht onder mijn huid. Ze liggen verborgen in de koffers op zolders. Tussen vertrek en aankomst groeit de maalstroom. De dromen mogen blijven, ze reizen met me mee. Ik hang aan het leven, ik ben een migrant. Ik wil overal thuis zijn, daar ben ik, iemand.…
Wout Joling21 oktober 2026Lees meer >

De schoot van het najaar

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 20
Zijn handen geurden naar natte aarde en chrysant, hij legde ze op mijn rug tot de huid openbarstte van schaamte en de herfstwind de ganzen joeg over het lege zwerk van Vlaanderen.…

Adam en Eva (oftewel Hendrik en Nanna de Vries)

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 8
Zit ik bij zoveel moois te dromen, Krijg ik kippenvel op d'huid! Wij kijken uit op de oud-vulkaan, Zo zwijgzaam staat hij daar; Zo lang heeft hij daar al gestaan, Al twintig miljoen jaar! En overal om ons heen zijn bloemen En zingen vogeltjes hun wijs, En hoor je zachtjes bijen zoemen: Wij wonen in het paradijs.....…

Kater van een nacht

hartenkreet
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.472
De warmte van je huid, zoals je naast mij ligt, doet mijn hart sneller slaan. Bloed pompt,zodat de passie stijgt, je kruipt dichter tegen mij aan. Je mond , je lippen, je fluister, lieve kusjes in mijn oor en ik weet dat dit voorbij zal gaan. Maar daar wil ik nu niet aan denken, want dit is ons moment.…
Jur16 oktober 2004Lees meer >

De maskers

netgedicht
4.1 met 25 stemmen aantal keer bekeken 9.659
O zo ver, zo diep dringen wij in onze kartonnen huid en loeren en piepen er vanonder uit. Want zo ingekapseld kunnen wij nooit verwelken, zo gebakerd vervriest alleen onze huls, wij vrezen niet, wij zullen blijven leven. Als garnalen, eeuwige garnalen.…
Hugo Claus18 januari 2005Lees meer >

voorbij

netgedicht
4.3 met 34 stemmen aantal keer bekeken 1.622
charme van de straat heb ik mijn spelletjes te vaak gespeeld op glad ijs immer uitgegleden mezelve 's zondags eindeloos verveeld wat is de draagkracht van dit jong verleden is het ballast, is het weelde slechts een pak vol zorg'loos lieve dagen waar ik blindelings mee stoeide en mee speelde zou ik er meer van willen vragen of voelt mijn huid…
Reineke Gevers20 september 2007Lees meer >

Achter glas

gedicht
2.2 met 209 stemmen aantal keer bekeken 62.114
daarin zie ik ontstaan het staaroog der vervalsing geloof me niet in woorden woont de adem zomin als goden wonen in de tempels ik kan wel liefste zeggen een mondvol waanzin die buiten jou geboren is maar laat ik je dansen met mijn schaduw ik kan wel bidden maar niet anders dan geef ons heden ons dagelijks lichaam en kleed ons met de huid…
Ellen Warmond5 september 2025Lees meer >