Netgedichten

netgedicht (nr. 88.205):

Jarig

Vandaag ben ik jarig
en trek ik voor de zoveelste keer
de lappen stof die men,
eenmaal met zorg genaaid,
noemt: broek en hemd
keurig over mijn gladde huid,
om me te begeven naar een oord
waar precies zulk geklede mensen lopen.

Ik verblijf daar om te arbeiden
en tot de middag, zodra het signaal draait,
niet altijd van grote honger, tegelijk iedereen
naar zijn boterhammen graait.
Mij maakte vrouwtje lief ook ’n pakje klaar,
zodat ik tevreden, als een van hen, kan spreken
en met mijn zelf verdiende brood
waardig aan dezelfde tafel eten.

Vandaag ben ik jarig.
Alsof het een gewone dag geldt
en ik mijn schijven geluk weinig had geteld,
was mijn stap aarzelend dit keer.
Nostalgisch parelde er een dikke, ronde traan
over mijn dertigjarige kinderwang.
Omkijkend naar al die jaren zuchtte ik,
maar bleef niet ter plekke staan.