5126 resultaten.
Verwerking
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.054 kunnen de pijn nu geenszins blussen
maar beklemmen mij tot benauwens toe
het ligt niet aan jou, ik ben iedereen moe
Mijn binnenste broeit, ik moet daarheen
niet in gezelschap, maar solo, alleen
Het water, de stilte en het groen
zullen vandaag hun helende werking doen
Snel weg op de fiets, stampend op de pedalen,
voel ik langzaam weer adem…
Alles en niks
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
513 voor mij, voor jou, voor iedereen, voor niemand
in het bijzonder, ik leef en ik adem en ik ga, maar
waarnaartoe dat is heel duidelijk en helemaal niet.
Ik moet de tijd zo goed mogelijk vullen, en zo.
Ik ben er toch nog waarschijnlijk een tijd en moet
aan jou denken en ook meer doen en beter, mooier.…
DE GEEST RIJPT
poëzie
2.4 met 5 stemmen
1.824 Stof is het Al, de geest is hare roem
En alderfijnst sieraad, uit licht gegoten
En zwevend erts dat ik te zamen noem
Muziek, der aarde zee en lucht ontvloten,
Hoort hoe omwaart haar blinkende tempeest
Dat nog in stilte laat een adem horen
In golving op en aan en nimmer moe.…
DE ELEMENTEN
poëzie
3.7 met 6 stemmen
1.870 Aarde en onblusbaar vuur,
Adem van ’t puur azuur,
Reinigend water,
Eeuwig verenigt Gij,
Wevend aan ’t wereldtij,
Vroeger met later.…
Witte wieven
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
616 In duizenden druppels vocht
uiteen gevallen flarden
herfstsluier geworden
beneemt het de zomer
de adem
glijdt het talmend
in rust
omfloerst het ogen
met de bomen
tot grijze fluwelen
de horizon ontnomen
in
het
stille
witte
waaiende
een sprankje zon
jaagt het op de vlucht
om verloren lommer
de bladgele en rode…
BESTENDIG?
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.016 Daar komt een genadevolle adem aan,
glijdt haast ongemerkt voort, maar wekt meteen:
doet oplaaien, - tot nieuw leven opstaan!…
Mijn godenlach is weg
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
572 Toch lig ik hier in mijn kist nog
wat na te hijgen, de ademnood wordt
alsmaar groter, het zwart zoent de
tranen, die continu stromen, ondanks
dit onterechte verraad spreek ik je
naam, Mirjam, tot mijn laatste adem
heel liefdevol uit, voel je lijden
zo diep in mijzelf, draag je met me
mee tot God me weer doet lachen in
het hiernamaals met…
ontluikende lente
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
742 Achter de sluiers van de winter
houdt de lente nog even haar adem in
voordat ze herrijst als een feniks uit haar as
en het zonnelicht
de crocussen en narcissen
openkust in het gras
en de vogels vol overgave zingen
uit hun zoetgevoisde keeltjes
die als sonates klinken
als kleine juweeltjes
Alles zal groeien
Alles zal bloeien
in prachtige…
neem me mee
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
781 de werkelijkheid
iedere werkelijkheid
stuurt me naar een droom”
neem me mee
de klok luidt nog meer dag
ik blijf achter, luister naar de herinnering
van mijn naaktheid waar echte vogels
de nacht wegvlogen, onbevreesd om uren
uit nieuw geluid te winnen
ik verwacht de zee, wil de doofheid
uit mezelf wegduwen naar de duinen,
rustig ademen…
lijken uit de kast (duogedicht)
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
628 ze tilden zichzelf uit bed
met gestrekte benen
iedere morgen weer
werd gezocht naar
ogen zonder spijlen
wind rook naar de kamer
en een enkel wisseldeken
nog immer waait
hij over nachten en jaren heen
met schimmen, zo dichtbij als gister
aldoor slijpen zij dromen
in halfzijdigen
wrijven tussen hart en steen
eens als de adem zich vernedert…
Paaslente
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
554 En elke dag komt God mij tegen,
ik mag tussen ontluikend leven lopen,
de bloesemknoppen barsten open,
de bomen groenen langs de wegen,
ik adem het vervuld verlangen,
het dartelende vee raast door de weiden,
ik zing met bloemen lentezangen,
't geboortelied van nieuwe tijden,
hemelzon verwent mijn winterhuid
en laat de warmte in mijn vezels…
EINDPUNT IN ZICHT
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.420 Reeds met ’t eindpunt in zicht
ging jij ‘t laatste pad betreden
Je verlangde naar rust wellicht
in de eeuwigheid na het heden
Met de laatste adem om je lip
sloeg jij de laatste kadeweg in
In de verte naderde al ’t schip;
langer wachten, had geen zin
Met al de rust in je lieve hart
bezag jij mij een laatste maal
Op je uiterlijk niets…
De lelies op het stille water
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
534 In een intens morgenrood
ontsluiten zich fluwelige monden
als een zwijgzame zee van witte lelies
Jij ontwaakt
bijna tastbaar
diep binnen in mij
als over het nog koele landschap
de belofte fluistert
van een nieuwe dag
We ademen dit alles
in een roes van
gedeelde eenzaamheid
Het verdriet slaapt
voor eeuwig
in de broze aanwezigheid…
een gedicht
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
1.102 met jou verdwalen in mijn woorden
eeuwen voelen door een kleine stad
en vertellen hoe de mensen daar
vreugde en leed beleefden
bij het haventje gezeten
waar "Dokter Pulder zaait Papavers"
tot leven kwam
je door mijn tranen heen
beschrijven
dat ik een verliefd stel
arm in arm zag lopen
en dacht
zou ooit een vrouw
mij nog weer zo de adem…
Onder de regenboog
netgedicht
4.5 met 14 stemmen
695 het ontgaat mij immer minder
dat de horizon vertraagt
en het land van morgen
verse bloemen draagt
maar ook van de tafel waaraan ik eet
telkens een stoel wordt verborgen
het is een berg beklimmen
die weliswaar het uitzicht vergroot
maar waar ik aan de top, geheel alleen,
mijn laatste liefde ontmoet;
ik noem haar de dood
hoe het ademen…
In de spiegel van de dood
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
1.026 Opgetekend in het spel van ijlende ogen
breekt de wereld haar pijlers af
als loden lasten zich om wonden wikkelen
als de ziekte zich nagelt aan het bed
en gekromde ruggen zich buigen
over de lengte van het vergankelijke
gloeit koudvuur na
waarin geen leven meer te smeden valt
en verzoent zijn laatste adem
zich met het oneindige
De…
Verwoestend voorteken
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
822 Hun vraatzucht heeft mij de adem benomen,
de luchtwortels bijna leeggezogen, bespeur
ik in vlagen van koortsige koude, het omen.…
Profetisch vers
gedicht
3.4 met 13 stemmen
4.415 Een volrijm hamert op een halfrijm in
De vage titel ligt daar zwaargewond
Het schema neemt het vele wit te pakken
Een zin bestookt een afgebroken zin
Een paradox ligt bloedend op de grond
En humor snijdt een tweede laag in plakken
De muze Terpsichore verroert geen vin
De volta ramt bezeten in het rond
En hoor de beeldspraak eens naar adem…
Stroom door je longen
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
600 Maak geen woorden vuil,
reinig snaren van je adem,
trommels van stilte.
In mijn vissenkom
van zondvloed met z’n grenzen,
zonder ademnood.
Stroom door je longen,
naar de kamers van het hart,
wees toegankelijk.…
getroffen door engelen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
850 littekens op mijn hart
alsof getroffen door engelen
mijn honger voor liefde
verdwijnt in stilte
schreeuwend naar god
voor een paar armen
mijn adem koud
mijn hartslag stervende
schaduwen van herinneringen
forceren mijn ziel te vluchten
de maan
een stille getuige
van mijn stem en daden
littekens op mijn hart
alsof getroffen door…
Ford Sierra
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
1.556 lekkende uitlaat
een oude roestbak
mompelend monteur strippend
de trots van mijn pa
verplicht de brug op
onderdelen vervangen
afkeurenswaardig
loodvrije brandstof
zilveren meeuw in haar vlucht
goud in je handen
soepele veren
schragend een vliegend tapijt
rijden op rozen
beslagen ramen
ijskristallen verbloemen
de laatste adem…
Gangsterliefje
gedicht
2.3 met 108 stemmen
23.673 Probeer niet te zwemmen of adem te halen,
geniet maar van het koele mortel om je heen,
voel of je het begin van verstening meekrijgt
voordat je hart zijn vrede vindt en zwijgt.
Gangsterliefje met je klein kaliber kolibrie
vol kogels en je rode lippen, wees gegroet
vanuit mijn pijler op de brug.…
de mijne
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
927 bestaat hier en nu, zijn geur
verwart me heftig, bedwelmt me,
hij versnelt
de slagen van mijn onstuimig hart,
ik streel zijn zachte huid, ik kus,
gek van verlangen, zijn zachte mond,
ja, gek word ik van elke sensatie
die ik proef, monden, zijn mond,
mijn tong, zijn tong, tongen,
hij laat niets merken, maar ik,
ik ben niet gek, adem…
“Couveuse? “
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
1.624 Aanschouw een nieuw idee, misschien
wel te vroeg geboren onder kunstmatig
licht, nog niet vrij te ademen ligt het
in de couveuse van gedichten.
En ik moet buiten blijven staan, de keuze
alleen maar kijken naar dat kleine wicht
achter plastic ruiten, het lijkt er nu al
op dat het zelfstandig verder wil gaan.…
Een nachtkaars
gedicht
2.6 met 10 stemmen
4.511 Ik kijk naar mijn adem
die wolkjes vormt
langs vervagende borders.…
Het sterfbed
poëzie
2.5 met 4 stemmen
2.470 Met zorg hield ons bedroefde kring
De adem in, om acht te geven
Hoe in haar borst de stroom van 't leven
Nog flauwtjes op en neder ging.
Elk onzer fluisterde zo zacht,
En stond zo machtloos op zijn benen,
Als hadden we elk zijn eigen kracht
Haar tot de doodstrijd moeten lenen.…
AAN EEN JONGGESTORVEN DICHTER
poëzie
2.2 met 4 stemmen
1.452 'k Zie aan de hemeltrans uw ogen blauwen
En 'k voel uw adem liefdevol omzweven
Mijn handenpaar, aanbiddend saamgevouwen.…
Werkelijk
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
902 meer
gedragen door wortels van
ervarend verjaren
die het heden
maar ook verleden;
mijn levensweg steeds
beter doen verklaren
minder gebonden
of misleid
door dromerig verlangen
verlost van de drang
die de voortplanting berijdt
de waarde
ligt steeds meer
in het gezicht
van het einde
dwingt zelfs
het huidig ademen…
OLTERTERP
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
430 Wilde meertjes, ruig maar bevallig klein,
vol jeugdig leven en luchtig bloeiend zand,
geven adem, zwevend als verdampte wijn.
Eiken en beuken worden door hem omrand:
die oude reuzen herwinnen hun kind-zijn,
sterken het hart der toekomst van Opsterland!…
Het Atrium
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
573 achter deuren
van huizen
opgestapeld in lagen
van het theater voor
de grijsgerijpte mens
vullen vaak herinneringen
de dagen
of draagt het ademen nog een
een lange levenswens
waar de dag van heden nog wordt geëerd
als een kinderstem galmend klinkt,
koffie het oer Brabantse buurten smeert
of getallen op ballen worden afgevinkt…