Alle inzendingen over ademen

5126 resultaten.

Sorteren op:

Verwerking

hartenkreet
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.054
kunnen de pijn nu geenszins blussen maar beklemmen mij tot benauwens toe het ligt niet aan jou, ik ben iedereen moe Mijn binnenste broeit, ik moet daarheen niet in gezelschap, maar solo, alleen Het water, de stilte en het groen zullen vandaag hun helende werking doen Snel weg op de fiets, stampend op de pedalen, voel ik langzaam weer adem…

Alles en niks

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 513
voor mij, voor jou, voor iedereen, voor niemand in het bijzonder, ik leef en ik adem en ik ga, maar waarnaartoe dat is heel duidelijk en helemaal niet. Ik moet de tijd zo goed mogelijk vullen, en zo. Ik ben er toch nog waarschijnlijk een tijd en moet aan jou denken en ook meer doen en beter, mooier.…
c. paris31 augustus 2010Lees meer >

DE GEEST RIJPT

poëzie
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.824
Stof is het Al, de geest is hare roem En alderfijnst sieraad, uit licht gegoten En zwevend erts dat ik te zamen noem Muziek, der aarde zee en lucht ontvloten, Hoort hoe omwaart haar blinkende tempeest Dat nog in stilte laat een adem horen In golving op en aan en nimmer moe.…

DE ELEMENTEN

poëzie
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.870
Aarde en onblusbaar vuur, Adem van ’t puur azuur, Reinigend water, Eeuwig verenigt Gij, Wevend aan ’t wereldtij, Vroeger met later.…

Witte wieven

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 616
In duizenden druppels vocht uiteen gevallen flarden herfstsluier geworden beneemt het de zomer de adem glijdt het talmend in rust omfloerst het ogen met de bomen tot grijze fluwelen de horizon ontnomen in het stille witte waaiende een sprankje zon jaagt het op de vlucht om verloren lommer de bladgele en rode…

BESTENDIG?

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.016
Daar komt een genadevolle adem aan, glijdt haast ongemerkt voort, maar wekt meteen: doet oplaaien, - tot nieuw leven opstaan!…
Han Messie19 december 2010Lees meer >

Mijn godenlach is weg

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 572
Toch lig ik hier in mijn kist nog wat na te hijgen, de ademnood wordt alsmaar groter, het zwart zoent de tranen, die continu stromen, ondanks dit onterechte verraad spreek ik je naam, Mirjam, tot mijn laatste adem heel liefdevol uit, voel je lijden zo diep in mijzelf, draag je met me mee tot God me weer doet lachen in het hiernamaals met…

ontluikende lente

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 742
Achter de sluiers van de winter houdt de lente nog even haar adem in voordat ze herrijst als een feniks uit haar as en het zonnelicht de crocussen en narcissen openkust in het gras en de vogels vol overgave zingen uit hun zoetgevoisde keeltjes die als sonates klinken als kleine juweeltjes Alles zal groeien Alles zal bloeien in prachtige…
ria18 februari 2011Lees meer >

neem me mee

netgedicht
4.2 met 18 stemmen aantal keer bekeken 781
de werkelijkheid iedere werkelijkheid stuurt me naar een droom” neem me mee de klok luidt nog meer dag ik blijf achter, luister naar de herinnering van mijn naaktheid waar echte vogels de nacht wegvlogen, onbevreesd om uren uit nieuw geluid te winnen ik verwacht de zee, wil de doofheid uit mezelf wegduwen naar de duinen, rustig ademen…

lijken uit de kast (duogedicht)

netgedicht
4.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 628
ze tilden zichzelf uit bed met gestrekte benen iedere morgen weer werd gezocht naar ogen zonder spijlen wind rook naar de kamer en een enkel wisseldeken nog immer waait hij over nachten en jaren heen met schimmen, zo dichtbij als gister aldoor slijpen zij dromen in halfzijdigen wrijven tussen hart en steen eens als de adem zich vernedert…

Paaslente

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 554
En elke dag komt God mij tegen, ik mag tussen ontluikend leven lopen, de bloesemknoppen barsten open, de bomen groenen langs de wegen, ik adem het vervuld verlangen, het dartelende vee raast door de weiden, ik zing met bloemen lentezangen, 't geboortelied van nieuwe tijden, hemelzon verwent mijn winterhuid en laat de warmte in mijn vezels…
jan mul5 april 2011Lees meer >

EINDPUNT IN ZICHT

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.420
Reeds met ’t eindpunt in zicht ging jij ‘t laatste pad betreden Je verlangde naar rust wellicht in de eeuwigheid na het heden Met de laatste adem om je lip sloeg jij de laatste kadeweg in In de verte naderde al ’t schip; langer wachten, had geen zin Met al de rust in je lieve hart bezag jij mij een laatste maal Op je uiterlijk niets…

De lelies op het stille water

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 534
In een intens morgenrood ontsluiten zich fluwelige monden als een zwijgzame zee van witte lelies Jij ontwaakt bijna tastbaar diep binnen in mij als over het nog koele landschap de belofte fluistert van een nieuwe dag We ademen dit alles in een roes van gedeelde eenzaamheid Het verdriet slaapt voor eeuwig in de broze aanwezigheid…

een gedicht

netgedicht
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.102
met jou verdwalen in mijn woorden eeuwen voelen door een kleine stad en vertellen hoe de mensen daar vreugde en leed beleefden bij het haventje gezeten waar "Dokter Pulder zaait Papavers" tot leven kwam je door mijn tranen heen beschrijven dat ik een verliefd stel arm in arm zag lopen en dacht zou ooit een vrouw mij nog weer zo de adem…

Onder de regenboog

netgedicht
4.5 met 14 stemmen aantal keer bekeken 695
het ontgaat mij immer minder dat de horizon vertraagt en het land van morgen verse bloemen draagt maar ook van de tafel waaraan ik eet telkens een stoel wordt verborgen het is een berg beklimmen die weliswaar het uitzicht vergroot maar waar ik aan de top, geheel alleen, mijn laatste liefde ontmoet; ik noem haar de dood hoe het ademen…

In de spiegel van de dood

netgedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.026
Opgetekend in het spel van ijlende ogen breekt de wereld haar pijlers af als loden lasten zich om wonden wikkelen als de ziekte zich nagelt aan het bed en gekromde ruggen zich buigen over de lengte van het vergankelijke gloeit koudvuur na waarin geen leven meer te smeden valt en verzoent zijn laatste adem zich met het oneindige De…

Verwoestend voorteken

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 822
Hun vraatzucht heeft mij de adem benomen, de luchtwortels bijna leeggezogen, bespeur ik in vlagen van koortsige koude, het omen.…
Hanny5 juli 2011Lees meer >

Profetisch vers

gedicht
3.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 4.415
Een volrijm hamert op een halfrijm in De vage titel ligt daar zwaargewond Het schema neemt het vele wit te pakken Een zin bestookt een afgebroken zin Een paradox ligt bloedend op de grond En humor snijdt een tweede laag in plakken De muze Terpsichore verroert geen vin De volta ramt bezeten in het rond En hoor de beeldspraak eens naar adem…

Stroom door je longen

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 600
Maak geen woorden vuil, reinig snaren van je adem, trommels van stilte. In mijn vissenkom van zondvloed met z’n grenzen, zonder ademnood. Stroom door je longen, naar de kamers van het hart, wees toegankelijk.…
pama18 juli 2011Lees meer >

getroffen door engelen

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 850
littekens op mijn hart alsof getroffen door engelen mijn honger voor liefde verdwijnt in stilte schreeuwend naar god voor een paar armen mijn adem koud mijn hartslag stervende schaduwen van herinneringen forceren mijn ziel te vluchten de maan een stille getuige van mijn stem en daden littekens op mijn hart alsof getroffen door…
DN1 augustus 2011Lees meer >

Ford Sierra

hartenkreet
3.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.556
lekkende uitlaat een oude roestbak mompelend monteur strippend de trots van mijn pa verplicht de brug op onderdelen vervangen afkeurenswaardig loodvrije brandstof zilveren meeuw in haar vlucht goud in je handen soepele veren schragend een vliegend tapijt rijden op rozen beslagen ramen ijskristallen verbloemen de laatste adem…

Gangsterliefje

gedicht
2.3 met 108 stemmen aantal keer bekeken 23.673
Probeer niet te zwemmen of adem te halen, geniet maar van het koele mortel om je heen, voel of je het begin van verstening meekrijgt voordat je hart zijn vrede vindt en zwijgt. Gangsterliefje met je klein kaliber kolibrie vol kogels en je rode lippen, wees gegroet vanuit mijn pijler op de brug.…

de mijne

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 927
bestaat hier en nu, zijn geur verwart me heftig, bedwelmt me, hij versnelt de slagen van mijn onstuimig hart, ik streel zijn zachte huid, ik kus, gek van verlangen, zijn zachte mond, ja, gek word ik van elke sensatie die ik proef, monden, zijn mond, mijn tong, zijn tong, tongen, hij laat niets merken, maar ik, ik ben niet gek, adem…
Tjoke9 september 2011Lees meer >

“Couveuse? “

netgedicht
2.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.624
Aanschouw een nieuw idee, misschien wel te vroeg geboren onder kunstmatig licht, nog niet vrij te ademen ligt het in de couveuse van gedichten. En ik moet buiten blijven staan, de keuze alleen maar kijken naar dat kleine wicht achter plastic ruiten, het lijkt er nu al op dat het zelfstandig verder wil gaan.…
pama20 september 2011Lees meer >

Een nachtkaars

gedicht
2.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 4.511
Ik kijk naar mijn adem die wolkjes vormt langs vervagende borders.…

Het sterfbed

poëzie
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.470
Met zorg hield ons bedroefde kring De adem in, om acht te geven Hoe in haar borst de stroom van 't leven Nog flauwtjes op en neder ging. Elk onzer fluisterde zo zacht, En stond zo machtloos op zijn benen, Als hadden we elk zijn eigen kracht Haar tot de doodstrijd moeten lenen.…

AAN EEN JONGGESTORVEN DICHTER

poëzie
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.452
'k Zie aan de hemeltrans uw ogen blauwen En 'k voel uw adem liefdevol omzweven Mijn handenpaar, aanbiddend saamgevouwen.…
Helene Swarth28 februari 2012Lees meer >

Werkelijk

netgedicht
4.1 met 19 stemmen aantal keer bekeken 902
meer gedragen door wortels van ervarend verjaren die het heden maar ook verleden; mijn levensweg steeds beter doen verklaren minder gebonden of misleid door dromerig verlangen verlost van de drang die de voortplanting berijdt de waarde ligt steeds meer in het gezicht van het einde dwingt zelfs het huidig ademen…

OLTERTERP

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 430
Wilde meertjes, ruig maar bevallig klein, vol jeugdig leven en luchtig bloeiend zand, geven adem, zwevend als verdampte wijn. Eiken en beuken worden door hem omrand: die oude reuzen herwinnen hun kind-zijn, sterken het hart der toekomst van Opsterland!…

Het Atrium

netgedicht
4.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 573
achter deuren van huizen opgestapeld in lagen van het theater voor de grijsgerijpte mens vullen vaak herinneringen de dagen of draagt het ademen nog een een lange levenswens waar de dag van heden nog wordt geëerd als een kinderstem galmend klinkt, koffie het oer Brabantse buurten smeert of getallen op ballen worden afgevinkt…