24248 resultaten.
Eeuwige Venus
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
193 Je voelt nog hetzelfde als
dat meisje van net twintig.
Mijn handen zijn mijn ogen,
gericht op die eeuwige Venus.
Onvoorstelbaar, onmogelijk waar.
Mijn handen tasten in diep duister.
Geen werkelijkheid van nu, wil zijn
als het was nog zo echt als toen.
Ik blijf je voelen altijd weer,
een zee om in te verdwalen,
zonder oever, zonder strand…
Zwarte inkt
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
316 De zee is hongerig
het land heeft dorst
de lucht lekt zwarte inkt
de aarde is vies en stinkt
Heilige zwerfkoeien
romantische straathonden
verweesde kakkerlakken
verdwaalde rioolratten
Hallo dood, ben jij een in het zwart
geklede man die met een zeis zwaait?…
Het uiterste blauw
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
360 Overrompeld door de zweepslag van de dood.
Het verwaaien tot iets wat groter is.…
nadien
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
162 en dat het prachtig zou zijn, te sterven
in het violet van het licht
gewoon een weldaad door het
met slingers en bloemen belegde gangpad
terug te keren naar het leven van voor
het laatste sacrament, niet dat er een priester
aan te pas zou komen, doch als dichter
blijf ik desondanks heel dicht bij mijn dromen
laat gaan dat ge-adem, het gehijg…
Jouw blik
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
122 Diep kijk ik naar binnen
In jouw ogen, die daar wachten,
Op mijn blikken die naar jou
Smachten al zo te lang.
Dan voel ik weer jouw streling,
Zo vol warmte en liefde,
Ik niet kan, niet wil weerstaan,
Alleen nog van binnen.
Steeds zie, voel ik jouw blik,
Diep in mij wachten,
Nu al zovele, te vele jaren weer.
Jouw ogen, op mij wachtend…
Wachten
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
123 Het is een mysterie:
we komen en we gaan
en weten dat de dood
voor iedereen ooit komt
al staan we daar ook zelden
heel bewust bij stil,
tot ergens heel dichtbij
voor iemand dit wel weer gebeurt:
een avond die naar morgen geurt
en wij die achterblijven.…
Heldere ogen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
156 Dat je meedrijft met het getij
stroomafwaarts met de rivier
van de dood, ja
zou het een droom zijn?
De horizon is mistig
een vreemde gloed aan de hemel
en niemand lijkt er iets van te weten
wat voor mist dat is, oh
is het een droom?
.....Heldere ogen, vurige ogen
.....Hoe kunnen die ineens dichtgaan?…
Dolly Parton
snelsonnet
3.8 met 13 stemmen
218 En nou is Dolly Parton heengegaan:
Helblond, voluptueus en dus bekoorlijk.
Dat klinkt in deze tijd zéér onbehoorlijk,
Maar ik heb haar wél op mijn netvlies staan.
Met Kenny Rogers zong zij echt subliem
Uit volle borst(en) “Islands in the stream”.…
Ongerijmd vogeltje
gedicht
4.8 met 4 stemmen
1.764 Buiten de keukendeur ligt iets:
een (zodra je je hebt gebukt)
uit Darwin gedonderd
van cellen gemaakt onvoltooid ding.
Piepjong probeersel ter verbetering
van het ongevederde niets,
prefiguratie van een merel.
Maar het bloed is nog rood
in het bijna doorzichtige vlees. Gek
die gele stekels waar de veren zijn mislukt.
De bek snakt nog. Hij…
De breker
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
87 Het water klotst een beetje
Ik moet nu gaan, dat weet je
Achter het hek staat de breker
in het water. Wat is hij zeker
Zal ik over zijn stoppels strijken
zijn lippen zoeken, of nog blijven kijken?
Ik zie in het vage avondlicht
evenveel als met mijn ogen dicht
Een vogel klapwiekt ongezien
het geluid van niets, misschien
verdwijnt ook mijn…
Voor goed weg
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.088 Jij kunt dat niet horen,
Wijl dood alles doet smoren,
Ons zijn nooit als tevoren,
Dat is voor ons altijd verloren.
Dat verlies mis ik nog zeer,
Blijft knagen,
’k Weet, jij komt nooit weer.
Gemis van onze liefde van weleer
Voel ik alle dagen,
Is voorgoed weg. Jij bent niet meer.…
De geur van schoenpoets (Barbarossastraat 1968)
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
24 We daalden dikwijls diep af in ons gewelf van zelfgenoegzaamheid
Zochten zuchtend naar de graal van het leven
Terwijl onze hospita, een schuwe schaduw van een vrouw,
Onhoorbaar aan onze deur klopte met haar zwabber van zorgzaamheid
De keldergang moest geschrobd, de voetstappen uitgewist
De toekomst duldt geen verleden
Soms betrapten we haar…
Zomer
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
897 Mijn kat is dood,
de gele bomen treuren.
Zomer, roep ik,
overnacht bij mij:
want
het appelbloesembed staat klaar
en jonge paddestoelen zingen Vivaldi,
overjaarse violen knikken portato
een nieuwe geur van jasmijn
bevrucht de nacht mijn
kat is dood.…
Memento mori
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.101 Slapend dacht ik aan de dood,
Wie heeft mijn hoop vermoord?
Maar ik ken het antwoord……
Als blikken konden doden
hartenkreet
4.0 met 12 stemmen
2.656 Als blikken konden doden
dan zat ik hier niet meer
je ogen zijn soms ijzig koud
ik zie dat meer en meer.
Waar ik eerst slechts liefde zag
zie ik alleen nog haat
zoals het als het over is
het meestal dan gaat.
Maar van mij kan je zo kijken
tot je er scheel van ziet
mij kan het niet schelen
want blikken doden niet.…
Vaderhuis
netgedicht
4.0 met 39 stemmen
2.127 het vaderhuis
herbergt de levenden
slechts voor even
in de tijd
voordat ze
vergeefs bescherming zoeken
onder andere daken
voordat het huis
de doden zamelt
in zijn stenen
voordat de vader
de levenden achterlaat
voor eeuwig
de doden meeneemt
huis-zonder-vader:
stenen…
no replay, no replay
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.399 hier en daar een uitgevallen
telefoon de lijn is dood
leve de lijn de dood
hier en ginds met stomheid
geslagen tongen sprakeloos,
als bij een mooie kus
wij kiezen stilte tot elkaar,
zodat er mild verdriet kan komen
en verval van spel:
pionnen in de doos.…
wisseltijd
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
660 op grens van leven en dood
roest het leven in nostalgie
vrede slaapt in vergane tijd
levenslijnen langs de dood
wisseltijd neemt beslag
in huivering van verlangen
het leven geveld
in splijting van uren
waarin de opstanding
boven alles uitgaat…
De zeis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
529 de tijd is
uit zijn kracht gegroeid
door haast en wacht
de dood
zet magere jaren om
door langer leven
zo komt de zeis
ondanks flink wetten
niet aan zijn trekken
zij gingen hand in hand
van stad naar land maar
tijd laat nu de dood verrekken…
lijk lijkt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
550 kijk, daar ligt een lijk
doodeng, zo midden op de straat
een medemens maar dan dood
een lijk lijkt op hoge nood
in sommige landen heeft men een andere kijk
mbt tot religie en staat
zaait men dood en verderf
ter verheerlijking van het eigen gelijk
onbeweeglijk…
De dood verdwijnen doet
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
685 Lago Maggiore, 4 mei 2013
Hier waar U boven
Het water van het meer
Licht en donker mengt,
Leven en dood begeleidt
Met Uw zon, de dood
Verdwijnen doet tot
Achter Uw horizon
Voel ik mij opgenomen
In het licht waarin
Ik eeuwig leven zal…
Marokkanen, meer of minder!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
562 Als iemand ongelijk heeft
is het Geert Wilders die zegt
gelijk te hebben en te houden
In zijn totaal met niemand
te vergelijken werkelijkheid
leidt deze langzaam maar zeker
naar de dood van zijn vergelijk
naar de dood van zijn partij de PVV
naar zijn politieke ondergang
Want "Alle mensen zijn ongelijk"
dat bewijst, dat regelt Wilders…
Zo onlogisch
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
460 O ja lijden dood
kruis en pijn
kunnen we nog wel bevatten
een nieuw begin ook
daar zien we de logica
nog wel van in
maar kom nou toch
lieve Heer nog aan toe
opwekken uit de dood
dat is toch onmenselijk
daar moet je nou echt weer
God voor zijn…
met smalle vleugels wonen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
430 vandaag stokt de tijd
ze weigert te verstrijken
uit het niets herrijzen mijn ouders
die lang geleden gestorven zijn
ik klop aan
bij het verstofte nest
het is verlaten en
begroeid met mos
ik ken de dode dromen
van mijn ouders niet
met smalle vleugels woon ik
tussen dromen en de dood…
Leven afmaken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
843 Ja, ik maak het af
zelf, zelfs mijn leven
want ik wil nooit meer leven
zeker geen eeuwig leven
en eeuwig branden in de hel
laat me niet lachen
lachen wat me bij het leven
wel is vergaan, opgegaan
opgebrand door de pijn
de pijn van het leven
de pijn die de dood zal doden!…
Heengaan en opgaan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
551 er is zoveel gebeurd
de laatste
dagen dat mijn
hoofd een
braakliggend
land lijkt te zijn
waarop niets
kan groeien
dood als de dood
die mij voor
ogen is gekomen
een kaars gedoofd
in de koude aarde
waarboven de
stille blauwe hemel
een witte wolk
wachtend hangt…
westwaarts
netgedicht
4.9 met 27 stemmen
582 vol hoop en dromen
vertrok ik westwaarts
om mezelf opnieuw uit te vinden
mijn oorsprong te zoeken
de dood voor te blijven
en de nachtman die alles verduistert
ik vond de onherhaalbaarheid
de lineaire tijd
de ontoereikendheid van woorden
de ware aard van liefde
en natuurlijk de dood
en de nachtman…
Muze
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
314 Ik ken mijn muze
ze is geen vrouw
die alleen maar beschikbaar
dient te zijn voor de fantasie
die ik op haar projecteer
Ze is actief, ze schept
wat ik tot stand breng
ze meet honderduit
mijn bedoelingen uit
O, kon ik maar iets
bedenken
om haar dichterbij te laten
komen, aanraakbaar
zonder dat ze versteent
tot een dode sfinx
dode…
opruimen
netgedicht
2.9 met 16 stemmen
511 ik ruim de dingen op
in het huis waar alles
en niets veranderd is
de stilte waarin we
elkaar niet horen in
de onberekenbare nacht
bomen rukken aan hun
wortels alsof ze zich los
van de aarde willen maken
ik ruim de dingen op
alles en niets verandert
de dood blies ons dood…
hoe lang nog
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
2.166 ik hou me vast aan halmen
aan het strand, aan zee
ze buigen, breken af
de wind voert me mee
mijn voeten schuren
een spoor in het zand
de wind lijkt te winnen
trekt me over het strand
ik hou me vast aan halmen
een nutteloze strijd
hoelang nog sporen trekken
eenzaam door de tijd…