Alle inzendingen over dode wind

24248 resultaten.

Sorteren op:

Eeuwige Venus

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 193
Je voelt nog hetzelfde als dat meisje van net twintig. Mijn handen zijn mijn ogen, gericht op die eeuwige Venus. Onvoorstelbaar, onmogelijk waar. Mijn handen tasten in diep duister. Geen werkelijkheid van nu, wil zijn als het was nog zo echt als toen. Ik blijf je voelen altijd weer, een zee om in te verdwalen, zonder oever, zonder strand…

Zwarte inkt

hartenkreet
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 316
De zee is hongerig het land heeft dorst de lucht lekt zwarte inkt de aarde is vies en stinkt Heilige zwerfkoeien romantische straathonden verweesde kakkerlakken verdwaalde rioolratten Hallo dood, ben jij een in het zwart geklede man die met een zeis zwaait?…

Het uiterste blauw

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 360
Overrompeld door de zweepslag van de dood. Het verwaaien tot iets wat groter is.…

nadien

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 162
en dat het prachtig zou zijn, te sterven in het violet van het licht gewoon een weldaad door het met slingers en bloemen belegde gangpad terug te keren naar het leven van voor het laatste sacrament, niet dat er een priester aan te pas zou komen, doch als dichter blijf ik desondanks heel dicht bij mijn dromen laat gaan dat ge-adem, het gehijg…
elze5 juli 2026Lees meer >

Jouw blik

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 122
Diep kijk ik naar binnen In jouw ogen, die daar wachten, Op mijn blikken die naar jou Smachten al zo te lang. Dan voel ik weer jouw streling, Zo vol warmte en liefde, Ik niet kan, niet wil weerstaan, Alleen nog van binnen. Steeds zie, voel ik jouw blik, Diep in mij wachten, Nu al zovele, te vele jaren weer. Jouw ogen, op mij wachtend…

Wachten

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 123
Het is een mysterie: we komen en we gaan en weten dat de dood voor iedereen ooit komt al staan we daar ook zelden heel bewust bij stil, tot ergens heel dichtbij voor iemand dit wel weer gebeurt: een avond die naar morgen geurt en wij die achterblijven.…
Adeleyd27 juli 2026Lees meer >

Heldere ogen

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 156
Dat je meedrijft met het getij stroomafwaarts met de rivier van de dood, ja zou het een droom zijn? De horizon is mistig een vreemde gloed aan de hemel en niemand lijkt er iets van te weten wat voor mist dat is, oh is het een droom? .....Heldere ogen, vurige ogen .....Hoe kunnen die ineens dichtgaan?…
Zywa22 augustus 2026Lees meer >

Dolly Parton

snelsonnet
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 218
En nou is Dolly Parton heengegaan: Helblond, voluptueus en dus bekoorlijk. Dat klinkt in deze tijd zéér onbehoorlijk, Maar ik heb haar wél op mijn netvlies staan. Met Kenny Rogers zong zij echt subliem Uit volle borst(en) “Islands in the stream”.…
Wim Overweg27 augustus 2026Lees meer >

Ongerijmd vogeltje

gedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.764
Buiten de keukendeur ligt iets: een (zodra je je hebt gebukt) uit Darwin gedonderd van cellen gemaakt onvoltooid ding. Piepjong probeersel ter verbetering van het ongevederde niets, prefiguratie van een merel. Maar het bloed is nog rood in het bijna doorzichtige vlees. Gek die gele stekels waar de veren zijn mislukt. De bek snakt nog. Hij…
Benno Barnard1 september 2026Lees meer >

De breker

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 87
Het water klotst een beetje Ik moet nu gaan, dat weet je Achter het hek staat de breker in het water. Wat is hij zeker Zal ik over zijn stoppels strijken zijn lippen zoeken, of nog blijven kijken? Ik zie in het vage avondlicht evenveel als met mijn ogen dicht Een vogel klapwiekt ongezien het geluid van niets, misschien verdwijnt ook mijn…
Zywa9 september 2026Lees meer >

Voor goed weg

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.088
Jij kunt dat niet horen, Wijl dood alles doet smoren, Ons zijn nooit als tevoren, Dat is voor ons altijd verloren. Dat verlies mis ik nog zeer, Blijft knagen, ’k Weet, jij komt nooit weer. Gemis van onze liefde van weleer Voel ik alle dagen, Is voorgoed weg. Jij bent niet meer.…
Joris Olivier16 september 2026Lees meer >

De geur van schoenpoets (Barbarossastraat 1968)

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 24
We daalden dikwijls diep af in ons gewelf van zelfgenoegzaamheid Zochten zuchtend naar de graal van het leven Terwijl onze hospita, een schuwe schaduw van een vrouw, Onhoorbaar aan onze deur klopte met haar zwabber van zorgzaamheid De keldergang moest geschrobd, de voetstappen uitgewist De toekomst duldt geen verleden   Soms betrapten we haar…
Jacq Zinken5 november 2026Lees meer >

Zomer

netgedicht
2.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 897
Mijn kat is dood, de gele bomen treuren. Zomer, roep ik, overnacht bij mij: want het appelbloesembed staat klaar en jonge paddestoelen zingen Vivaldi, overjaarse violen knikken portato een nieuwe geur van jasmijn bevrucht de nacht mijn kat is dood.…

Memento mori

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.101
Slapend dacht ik aan de dood, Wie heeft mijn hoop vermoord? Maar ik ken het antwoord……

Als blikken konden doden

hartenkreet
4.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.656
Als blikken konden doden dan zat ik hier niet meer je ogen zijn soms ijzig koud ik zie dat meer en meer. Waar ik eerst slechts liefde zag zie ik alleen nog haat zoals het als het over is het meestal dan gaat. Maar van mij kan je zo kijken tot je er scheel van ziet mij kan het niet schelen want blikken doden niet.…

Vaderhuis

netgedicht
4.0 met 39 stemmen aantal keer bekeken 2.127
het vaderhuis herbergt de levenden slechts voor even in de tijd voordat ze vergeefs bescherming zoeken onder andere daken voordat het huis de doden zamelt in zijn stenen voordat de vader de levenden achterlaat voor eeuwig de doden meeneemt huis-zonder-vader: stenen…

no replay, no replay

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.399
hier en daar een uitgevallen telefoon de lijn is dood leve de lijn de dood hier en ginds met stomheid geslagen tongen sprakeloos, als bij een mooie kus wij kiezen stilte tot elkaar, zodat er mild verdriet kan komen en verval van spel: pionnen in de doos.…

wisseltijd

netgedicht
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 660
op grens van leven en dood roest het leven in nostalgie vrede slaapt in vergane tijd levenslijnen langs de dood wisseltijd neemt beslag in huivering van verlangen het leven geveld in splijting van uren waarin de opstanding boven alles uitgaat…
klaes12 april 2009Lees meer >

De zeis

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 529
de tijd is uit zijn kracht gegroeid door haast en wacht de dood zet magere jaren om door langer leven zo komt de zeis ondanks flink wetten niet aan zijn trekken zij gingen hand in hand van stad naar land maar tijd laat nu de dood verrekken…
wil melker23 januari 2012Lees meer >

lijk lijkt

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 550
kijk, daar ligt een lijk doodeng, zo midden op de straat een medemens maar dan dood een lijk lijkt op hoge nood in sommige landen heeft men een andere kijk mbt tot religie en staat zaait men dood en verderf ter verheerlijking van het eigen gelijk onbeweeglijk…
Fred2 september 2012Lees meer >

De dood verdwijnen doet

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 685
Lago Maggiore, 4 mei 2013 Hier waar U boven Het water van het meer Licht en donker mengt, Leven en dood begeleidt Met Uw zon, de dood Verdwijnen doet tot Achter Uw horizon Voel ik mij opgenomen In het licht waarin Ik eeuwig leven zal…

Marokkanen, meer of minder!

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 562
Als iemand ongelijk heeft is het Geert Wilders die zegt gelijk te hebben en te houden In zijn totaal met niemand te vergelijken werkelijkheid leidt deze langzaam maar zeker naar de dood van zijn vergelijk naar de dood van zijn partij de PVV naar zijn politieke ondergang Want "Alle mensen zijn ongelijk" dat bewijst, dat regelt Wilders…

Zo onlogisch

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 460
O ja lijden dood kruis en pijn kunnen we nog wel bevatten een nieuw begin ook daar zien we de logica nog wel van in maar kom nou toch lieve Heer nog aan toe opwekken uit de dood dat is toch onmenselijk daar moet je nou echt weer God voor zijn…

met smalle vleugels wonen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 430
vandaag stokt de tijd ze weigert te verstrijken uit het niets herrijzen mijn ouders die lang geleden gestorven zijn ik klop aan bij het verstofte nest het is verlaten en begroeid met mos ik ken de dode dromen van mijn ouders niet met smalle vleugels woon ik tussen dromen en de dood…
J.Bakx30 maart 2016Lees meer >

Leven afmaken

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 843
Ja, ik maak het af zelf, zelfs mijn leven want ik wil nooit meer leven zeker geen eeuwig leven en eeuwig branden in de hel laat me niet lachen lachen wat me bij het leven wel is vergaan, opgegaan opgebrand door de pijn de pijn van het leven de pijn die de dood zal doden!…
Jean Fermate22 november 2016Lees meer >

Heengaan en opgaan

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 551
er is zoveel gebeurd de laatste dagen dat mijn hoofd een braakliggend land lijkt te zijn waarop niets kan groeien dood als de dood die mij voor ogen is gekomen een kaars gedoofd in de koude aarde waarboven de stille blauwe hemel een witte wolk wachtend hangt…

westwaarts

netgedicht
4.9 met 27 stemmen aantal keer bekeken 582
vol hoop en dromen vertrok ik westwaarts om mezelf opnieuw uit te vinden mijn oorsprong te zoeken de dood voor te blijven en de nachtman die alles verduistert ik vond de onherhaalbaarheid de lineaire tijd de ontoereikendheid van woorden de ware aard van liefde en natuurlijk de dood en de nachtman…

Muze

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 314
Ik ken mijn muze ze is geen vrouw die alleen maar beschikbaar dient te zijn voor de fantasie die ik op haar projecteer Ze is actief, ze schept wat ik tot stand breng ze meet honderduit mijn bedoelingen uit O, kon ik maar iets bedenken om haar dichterbij te laten komen, aanraakbaar zonder dat ze versteent tot een dode sfinx dode…
Zywa22 september 2025Lees meer >

opruimen

netgedicht
2.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 511
ik ruim de dingen op in het huis waar alles en niets veranderd is de stilte waarin we elkaar niet horen in de onberekenbare nacht bomen rukken aan hun wortels alsof ze zich los van de aarde willen maken ik ruim de dingen op alles en niets verandert de dood blies ons dood…
J.Bakx23 april 2026Lees meer >

hoe lang nog

hartenkreet
4.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.166
ik hou me vast aan halmen aan het strand, aan zee ze buigen, breken af de wind voert me mee mijn voeten schuren een spoor in het zand de wind lijkt te winnen trekt me over het strand ik hou me vast aan halmen een nutteloze strijd hoelang nog sporen trekken eenzaam door de tijd…
Wim Niesten29 augustus 2003Lees meer >