43953 resultaten.
geëngageerd
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.331 dan schrijf ik zachte woorden
en voel mij een genie
ik zie soldaten sterven
oorlogsindustrie
dan hekel ik voorzichtig
de politici
ik zie de mensen moorden
ideologie
dan zoek ik in een versje
naar een compromis
ik zie ze dieren slachten
reality-TV
dan schrijf ik boze woordjes
misschien zelfs ‘potverdrie’
maar zie ik Robben vallen…
Grote mensen
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.517 En niemand die me zei dat sterven
vraagt om stevige conditie, de vlucht omhoog
naar vensterbank en hoe je daarna vallen moet:
een salto voor de nieuwe vlinders -
Maar niets spreekt vrij de nacht, het koude
licht waar al haar pijn blijft spoken.…
Toneelhemel en jazzkelder
gedicht
2.4 met 158 stemmen
27.546 Zijn huid een regenjas,
want uit de hemel van het toneelhuis vallen tranen.
Het leven dat hij doorneemt is onecht en nabootsing.
Opdracht de vluchtige kroniekschrijver te zijn.
Gedacht, dat, als woorden adem zijn,
als adem leven is,
niemand nog adem heeft als het gordijn valt.…
Verval
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
870 zijn ogen
de scheurtjes langs zijn wangen
de blauwgeaderde delta stroomt
binnenzijds langs beide de polsen,
vertakt in doorschijnend melkwit
zijn donkere krullen vergrijzen
de roze huid schemert aarzelend
door het zilvergrijs
dat zijn hoofd bekranst
hij kan dit niet bevatten ,
te zeer verbijsterd is hij
want tijd en eeuwigheid
vallen…
Opa
hartenkreet
4.2 met 25 stemmen
611 Tranen zo veel van ons allen
Je heb ons nooit laten vallen
Het was jouw tijd, jij moest gaan
Heb veel goede herinneringen
Daar denk ik dan aan
Opa, bedankt voor alles…
Tranen die er mogen zijn
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.674 Hard doe ik mijn best
Geen traan te laten vallen
Maar tegengaan lukt mij niet
En dus komen die tranen, tientallen
Om te uiten
Waar ik de woorden niet voor vind
Laat ik ze maar vloeien
En huil ik als een kind
Nooit had ik verwacht
Dat dit mij pijn zou doen
Omdat ik mijn ogen open
En niet meer wil zijn als toen
Niet wil zijn zoals ik…
Verstikte waarheid
netgedicht
4.4 met 29 stemmen
1.495 met gedenktekens die zijn opgericht
louter om te camoufleren
dat duistere daden de doofpot ingaan
toont verleden een ziekmakend masker
waarachter nieuw leed toe kan slaan
trauma’s lijden tot nijpende kolken
een feitendrainage richting moeras
verwijt explodeert als een giftig gas
uit belten van herinnering
vallen ooit de slijkpoelen droog…
Schuilen in schaduw
hartenkreet
4.4 met 13 stemmen
1.148 Woorden wandelen er op kousenvoeten,
struikelen over de eenzaamheid,
vallen als tere druppels in de kleine holtes
van mijn stil en ongebonden zijn.
In de stilte kan ik leven,
ik kan daar zijn zonder beven.
Niemand die me daar kan kwetsen
of mijn lijden in leugens kan schetsen.…
Elke dag
hartenkreet
4.6 met 9 stemmen
1.312 Wanneer de laatste blaadjes
zullen vallen aan de overkant,
zo zal ook de lente treuren
in mijn stervend braakland.…
Claudia
hartenkreet
3.2 met 11 stemmen
1.936 als ik een ster zie vallen
dan wens ik mij
jou weer dichtbij
mijn hart
je bent nu bij hem
en messen boren gaten
in de vervallen bloedvaten
van mijn hart
ik vecht tegen beelden
die mij martelen
en glassplinters dartelen
in mijn hart
hoewel ik niet meer slaap
droom ik onophoudelijk van jou
de allerliefste, mooiste vrouw
maar met een…
" Commedia del mondo "
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
955 Omdat we blijven lachen,
gelaten huilen we tuiten,
vallen er gaten in harten en
gezichten, verscholen
achter maskers in een
strak mimme, biggelen
tranen over de wangen
van de tijd,gesoufleerd
in een dramatisch slot,
uitgebeeld in een
onvoorspelbare acte
van een geënsceneerde
remedie, is de juiste plot
in deze wereldse komedie
nog…
Hemels
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
834 vlijtige werker poets je handen
schraap je tanden beweeg tot
ontroeren wek met open mond
de lentebloesem waakt zowaar
tussen je gevleugelde dromen
laat het meel maar stuiven
ik zie je op de wind hommelen
bedrijf je schone kunsten
met zwermende woorden
vallen de hemels keer op keer
aanschouw je tempel
van regenboog geluk
wees welkom…
bevroren maanlicht
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
646 achter het vroeg gesloten raam
bedrijf ik onverschillig de liefde
met roestbruine windvlagen
die dode vogels laten vallen
tussen bewust verzwegen verzen
het huis kreunt niet langer meer
om de lege kamer, waar doden
’s avonds wederkeren om
slapeloze nachten te vergezellen
naar een koud beslagen vlakte
de verte duizelt op mijn huid
en ik…
heesters koketteren
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
934 wij lopen samen
in de meersen
langs de grote plas
meerkoeten glijden
op gesmolten lood
dat rimpelt van verveling
of komt het
door het lanterfanten
van de wind
het wandelpad
ligt opgedroogd
bladeren vallen monotoon
een solitaire ekster
huppelt zonder drijfveer
heen en weer
heesters koketteren
met rode en zwarte bessen
op donkergroen…
Rood en geel dooreen
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
687 ik zie
de bladeren vallen
rood en geel dooreen
stam en takken
blijven over als
geraamte van het
zomers huis voorheen
daar woonde zon
in zinderende luchten
floten vogels lieve lust
koelde schaduw gras
voor hen die aan de wortels
rusten om de wereld in hun
dromen even te ontvluchten
in rood en geel
heeft herfst afgesloten
wat…
De bomen weten weinig
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.085 De zon zingt de stoep
Het water zuigt de weg
De putten als de gaten
Verdriet stroomt langzaam weg
Ik vertel de bomen
Het vallen te laten
Misschien morgen, ik zeg
Morgen is het wellicht weg
Straten stromen langzaam leeg
En vol van mensen die even
Eigenlijk altijd twijfelen
In onzekerheid leven
De bomen weten weinig tot niks
Wat een…
eeuwige zetten
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
547 ook al draait de wereld
gek, wordt er weer en pion
van het bord geveegd,
komen ridders om in de
vuurlinie, vallen de
torens om en raken
koningen zwaar in de
problemen,
je wil toch weer door,
opnieuw beginnen,
jezelf op de rit zetten
om een dame te schaken
en als je boos bent aan-
gelegd, de tegenstander
vermorzelen…
Alles
netgedicht
4.6 met 15 stemmen
677 Drie kleine vogels
vallen uit de boom,
die Anne Frank ooit nog bekeek.
Tranen in de hemel;
een akoustische gitaar die galmt.
Op het grote scherm, vanavond,
de zonden van een martelaar.
Het rode gevaar dat net niet kwam.
En daar, tussen atheisme en harde wetenschap:
jij. Jij bent alles.…
Bittere vruchten
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.010 Als ik druipend van zelfmeelij
tenslotte in de spiegel staar
rijst de vraag: ben ik dit echt
of speel ik voor iedereen een rol
met als onderwerp mijzelf
het eeuwig lijdend voorwerp
Als ik de spiegel vallen laat
naar buiten vlucht in de kou
waar een straffe tegenwind
bijna alle gedachten aan jou
rafelt tot dunne heimweedraden
besef ik eindelijk…
finale
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
838 eindeloos lijkt mijn straat
in gezichten herken ik lichtjes
die vallen als regendruppels tegen mijn raam
er bestaan geen regels voor dit hier
dit bestaan
geen naam kan ons helpen
op weg in een baan
die wetten en instanties begeleiden
langs gangen vol regels
ik tel mijn dromen
nooit meer die tegels
die ik schilder in elke willekeurige kleur…
Ook op deze dag
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
572 Ook op deze dag worden kinderen vermoord
omdat de heersers bang zijn voor de kleinen,
omdat ze niet verdragen kunnen dat er licht
zal vallen op hun daden, niet zo fraai dus
zullen ze verschijnen, die daden, maar
doordrenkt van bloed de witte doeken die
de kinderen gaan dragen; ze zullen roepen zonder
woorden, zonder klank, maar doordringend…
Kleurfontein
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
857 omhoog
ik klom en klom
droomde onderweg
dat ik de mooiste
ooit zou zijn
het vuurwerk kon beginnen
een kleurfontijn
met prachtig licht
die droom is uitgekomen
vanuit de lucht
zag ik haar staan
aan moeders hand
wat was ze bang
voor de knallen
ze wees naar mij
die is mooi zei zij want
hij laat alle kleuren voor
ons naar beneden vallen…
Dag Lenie
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
1.020 jaren strijken rimpels glad
het licht gedoofd
je aardse kleedje afgelegd
zorgen die bergen op wierpen
bleken moeiteloos overwonnen
terwijl ze wakkerden en traanden
op het levenspad
het antwoord
was immer "liefde"
het was vallen en opstaan
jouw scheepje deinde op de golven
naast jou je stuurman
die nu met lege handen
ook weer naast je…
Verdiepingen
gedicht
3.0 met 16 stemmen
5.280 Pak aan hier is je partituur,
begin maar waar je in kunt vallen.
----------------------------------
uit: 'Geen hand voor ogen', 2004.…
onweersbui in huis.
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
617 zijn stem knikkert hagelstenen,
ze vallen tot het laatste gezegd is.
tranen tikken luider op haar hand,
terwijl spijt op kousenvoeten
komt vragen om een lach.
de ochtendjas is vandaag geel,
beweegt traag over de grond,
zwiept het stof weg.
twee vogels komen thuis
in haar gezicht.…
Alle begin heeft een eind
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
597 ik mijmer om de slasaus
die ik niet proef wanneer ik het gras
ontgroen en kleurloze wolken
blauw wil schilderen zodat de lucht
zal klaren en ik mijn blik verruim
de schil is te dapper voor mijn tanden
het knarsen ervan maakt me angstig, het kleed
dat me warmt laat ik vallen en ik boezem
mij aan de wind die steeds kouder lijkt te worden…
Eenheid in de liefde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
561 Bij het vallen van de avond
wandelde ik langs de rand van het bos
met aan de andere kant de akkers
over een stoffige landweg
Ik wist niet wat mij bezielde
ik dacht na over van alles en nog wat
en liep verder, mijn lief, totdat
ik onder een bladerdak doorliep
Er viel een veertje naar beneden
het was een moment in de eeuwigheid
zo traag…
duizendschonen
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
837 die hij sprak
en de hartstocht in zijn ogen
mij zachtjes naar mijzelf geleid
ik werd weer vrouw en ook weer kind
in het vuur van alle dingen
het leven van voorbije dagen
raakte verloren in de wind
toen het maanlicht werd bezwangerd
ben ik door mij en hem bemind
op meer dan duizend duizendschonen
na het kruisen van de degens
en het vallen…
Voedertijd
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
831 In de bus naar Soesterberg
liet ze het flapje
naar voren vallen
als een ophaalbrug.
De opgezwollen borst
keek bevrijd en vrolijk
om zich heen met een
keihard, lokkende tuit
om mijn eeuwige dorst
even te tarten, want
het gelukkige hummeltje
plakte er snel aan vast
zoals ik zonder glas
mijn biertjes drink.…
overwonnen hart
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
488 De wankele poorten vallen met geraas naar
de grond, als een dier dat door zijn poten zakt
en zich gewonnen geeft, en in het stof bijt.
Stof cirkelt de kale lucht in, het is gedaan.…