4012 resultaten.
constant
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
423 valk
die op met vrucht beladen akkers
het ritselen van voedsel ziet en verder
niets dan vallen doet: eenvoud lijkt de wet
waarnaar je eigen hand zich richt, lied
dat jou en haar tot niets verdicht.…
waar toekomst vensters vindt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 overtuiging
sturend op resultaat
nieuw land wordt herwonnen uit het flevo
waar inventief ontwerpen en gebundelde energie
geworteld in de kunst van samenspel
geïnspireerd door de passie van makers
weids en krachtig als haar molenwieken
hefbomen zijn voor bouwen met toekomst
waar opgroeien en meedoen
in ontmoeten en ontspannen
in groeien - met vallen…
wat mijn vrouw mij leerde
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
618 ik hoop mijn dochter mee te geven
wat mijn vrouw mij laat zien
dat kracht niet in stilte schuilt
maar in weten wie je bent
dat vallen geen falen is
maar een sprong naar iets nieuws
dat onafhankelijkheid een recht is
geen gunst van wie regeert of stuurt
mijn vrouw staat haar mannetje
in een wereld die haar klein houden wilde
zij leerde…
Koning Terlouw
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
493 , koud en zwaar
of een briefgeheim, verborgen en klaar
zijn Pjotr vond zijn weg in Siberisch land,
de kunstrijder gleed elegant over het ijs
Oosterschelde windkracht 10, een stormachtig verhaal
de kloof tussen mensen vormde zijn morele kompas
voor het gas van hebzucht waarschuwde hij ons
“kop uit ’t zand’, riep hij, laat de aarde niet vallen…
Waar het zacht is
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
474 Ik voel alles, vaak te veel, als
regen die blijft vallen, en leer dat niet meer
als zwakte, maar als kracht te zien—alsof mijn tedere ziel
met open handen luistert naar wat anderen fluisteren, maar zelf niet begrijpen.…
afdalen in de luwte
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
498 verkozen, mijn longen zogen
zich ongewoon heftig vol; mijn
hoofd kon niks meer bijbenen,
er verschenen engelen in wit;
aan draadjes in ’n kamer hing
ik, bloed droop door de vlijtige
warme handen, ’t verband dat
onder juiste omstandigheden…
de regelmatige slag klaarde op
als ’n zomerdag na harde regen
tot mijn laatste snik, de druppel
die vallen…
Van gevangen naar vrij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
328 Ze leerde dat vallen
ook een vorm van dansen is
als je weigert om niet meer op te staan.
Nu schrijft ze.
Niet om te vergeten,
maar om te herinneren
dat ze bestond,
dat ze leeft,
dat ze vrij is.
Want vrijheid
is niet het ontbreken van angst,
maar het zacht durven zeggen:
Ik ben er nog.…
Dag van de Jacht
netgedicht
1.2 met 5 stemmen
311 bisschop) door de velden
op reeënjacht in Veluwse contreien
Hij had zich prompt, na het tersluiks ontwaren
van een kruisbeeld tussen het gewei
van een edelhert, laten bekeren
Dit memorabel feit - zelden herdacht
had Theo D. aldus - en ik citeer -
voor twee jaar op de "Dag der Jacht" gebracht:
Ik ben het zat, ik jaagt niet meer
Straks vallen…
Het Circus
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
197 olifant
werd vervangen door een ezel
en er kwamen geiten en schapen
en ik heb zelfs een kanariepiet gezien
daar vlakbij het vlooiencircus
De acrobaten kregen het benauwd
omdat er eentje was gevallen
en vervolgens nooit meer was opgestaan
waardoor angst de overhand kreeg
en ook de jongleurs werden overmand
en lieten steeds alle ballen vallen…
Overmacht
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
720 eenvoud toont
vogels die tegen
ruiten tikken,
vrijheid bestaat
ze wil vertrekken
niet achterlaten
wat zonder haar
geen stem vindt
geen hand die
de stilte optilt
haar brein sluit
deuren
nog voor de ochtend
binnendringt
vergeten wat
het hart blijft
herhalen
de eerste gedachte,
Weer een dag
die door haar
handen zal vallen…
De stille terugkeer
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
732 Dor blad op de grond
stil sterft de oude zomer
tijd neemt alles mee
Bladeren lossen zich los
en vallen als trage gedachten naar
een aarde die hen ontvangt, waar elke beweging
vertraagt en het seizoen nog draagt wat al begint te verdwijnen.…
Witte herfstvogel
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
193 Al vallen de bladeren nu ook van het kille hout,
en voelt het bestaan vaak zo hopeloos en koud—
het is de hunkering naar die ene, zeldzame tederheid,
die de broze ziel in deze frisse tijden warm houdt.…
Aan een Meisje, dat een Roosje aan hare boezem plaatste
poëzie
3.7 met 11 stemmen
4.886 Roosjes kwijnen, roosjes welken,
En hun blaadjes vallen af.
Meisje! sier u met het bloempje,
Dat nog welig bloeit aan 't graf.
Godsdienst wierp er 't eerste zaadje
Onbemerkt van in de grond,
En bezorgde ’t iedre morgen,
Drenkte 't elke avondstond.…
RTL-geld-man
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.050 Iedereen wordt geboren, niemand is een held
De tijd raast voorbij, de tijd voelt als geld
Er zijn kwartjes die vallen, de waarheid besteld
De RTL-geldman op 4 mag er zijn
Ze vertellen te volgen maar ik had iets anders gezocht
Ik ademde verlangen maar bleef steken in de tocht
Als een gek trapte ik tegen deuren maar ze bleven op slot…
Herinneringen
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.374 geen zonlicht kwam op dat plekje
vooral mijn moeder had daar zo haar vaste stekje
aardappelen schillend in een mandje
bonen puntend, noem maar op
en als ik weer eens mezelf wilde verstoppen
zat ik tussen de bladeren in je top
Ik zie je weer elke week
daar in dat ene hoekje staan
trotserend elke storm
in de herfst zullen al je bladeren vallen…
Mijn engel, laat me los
hartenkreet
3.3 met 19 stemmen
2.414 als je zoveel van me houdt
zal je me moeten loslaten
Dan krijg ik ook witte vleugels
Laat me gaan voor even
Laat me vliegen, zoals
ik nog nooit heb gedaan
Laat me vrij,
zodat ik met een lach
kan wegvliegen
Laat me bloeien
als schitterende bloemen
met allerlei
gekleurde blaadjes
van de regenboog
Wacht niet tot één
rozenblaadje zal vallen…
Het Beloofde Land
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
3.115 Een mikpunt zoeken
om de verveling te verjagen naar de zolder
waar boerse maagden vallen voor hun schildknaap.
De burcht is omkranst door hoog gras,
dauwdruppel lijken splinters van glas.
Wolken hangen nog wat slordig onder een stolp.
Straks schuiven we aan.
Ik hoor een meisje popelen achter de handpalm.…
Herfst
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
950 De bladeren van de bomen verkleuren
Nu gaat het weer gebeuren
Het wordt weer herfst koud en nat
Ik wou dat ik warme kleding aan had
Het is snijdend koud en kil
De wind die weet niet wat hij wil
Hij waait alle kanten uit
Papiertjes en bladeren vliegen vooruit
Vallen op het mooi gemaaide gras
Van het schooltje van de kleuter klas
De vogeltjes…
De Noordenwind
poëzie
4.0 met 29 stemmen
5.013 dan zal ik zwijgend hun gekromde handen
losmaken van mijn kleed, - en als zij vallen
zal ik niet sidd'ren bij den doffen slag ...
maar zingend rijzen in de koude nacht.…
geheugenverlies
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.507 verwisselen steeds
sneller van plaats bij
het besef, dat elke
minuut hem dichter
brengt bij het moment
van totale duisternis
de goudvis kwispelt
vliegensvlug door bocht
na bocht en vindt pas
aan het einde van zijn
korte leventje het
vrije water, waarnaar
vergeefs werd gezocht
wanhopig klampt zijn
brein zich vast aan iets
maar letters vallen…
Hamlet
gedicht
2.9 met 167 stemmen
33.533 Maar zij liet al die tijd niet 't kleinste steekje vallen:
de naalden stampten, ja, ze breide als een trein!
Haar borstjes hupten als twee jonge tennisballen
en ik wou liever niet meer hier op aarde zijn...
Wáár heb jij toch zo deeg'lijk leren breien?
Bij Schoevers? bij de Vos? de L. 0. I. ?…
Het Onze Vader
poëzie
3.0 met 30 stemmen
3.148 Al wat leeft valle U te voet,
Driemaal heilig, driemaal goed!
Kome Uw rijk, o grote Koning!
En geschiede Uw wil alom,
Boven in Uw Heiligdom,
Hier in aller mensen woning,
Tot dit aardse schaduwdal
Als Uw Hemel worden zal!
Geef ons brood en kracht ten leven,
Gij, die alle nood vervult!…
Ingrediënten voor de dag
hartenkreet
4.2 met 22 stemmen
1.922 Verliefden kijken elkaar met dezelfde wanhoop aan
Op de droge straten vallen regendruppels plat
glanzen even in het licht van een straatlantaarn
Dezelfde glinstering vind je in de ogen van hen
die verloren raakten in elkaar, terwijl de kat
speelt met een bolletje wollen draad die hopeloos
met zichzelf in de war raakt
Hoe zou het zijn waar jij…
Bij de Jaarverwisseling
poëzie
2.7 met 15 stemmen
2.815 Gij, Hoorder der beden,
(U heb ik beleden)
o Dat ik, van heden,
Dat pad mocht betreden;
Voor vallen behoed!
't Verkoelen
Gevoelen
Van d'onreine gloed!
't Ontspringen
Bedwingen
Van 't driftiger bloed!
Met vrezen en beven
In waarheid herleven
Voor 't Eeuwige goed!…
boekenoproer bij verhuizing
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
2.787 zeuren tot smartelijk kreunen
je zag ze wringen ontsteunen plots leunen
ieder die poolshoogte nam ging meejanken
eerste indruk was ze drukken elkaar gaaf plat
het bleek er echter eerst en vooral om te gaan
dat collegae scheef in de rij kwamen te staan
experts bespeurden toen op elke plank een gat
met geen ander doel dan elkaar te zien vallen…
Het Onze Vader
poëzie
4.4 met 7 stemmen
3.067 Al wat leeft valle U te voet,
Driemaal heilig, driemaal goed!
Kome Uw rijk, o grote Koning!
En geschiede Uw wil alom,
Boven in Uw Heiligdom,
Hier in aller mensen woning,
Tot dit aardse schaduwdal
Als Uw Hemel worden zal!
Geef ons brood en kracht ten leven,
Gij, die alle nood vervult!…
Kinderkersttijd
netgedicht
4.1 met 36 stemmen
3.152 stond bij ons in huis
vlakbij de warme haard
heel stevig op een houten kruis
mam schonk chocola met koek erbij
en na dit jaarlijks ritueel
gaf zij de huishoudtrap aan mij
en dozen vol met kerstversiering
glinsterend en o zo veel
werden dan mijn deel
de vogel met zijn mooie staart
werd op zijn ereplaats gezet
dan de engel, laat niet vallen…
new york
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
691 de waarheid welk van haar nicotinegrijze
levens schemert niet als knijpkatten
door vrouwelijke mist en rijm
kijk eens wat ik onder
mijn nagels vind geen nood
het is schitterend en uniek
een peulschil en herboren
het is de aarde die me
zachtmoedig spietst
wat was het dom
straten glanzen alomtegenwoordig
kijk dan toch zie je niet
ze vallen…
De laatste lente
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.337 Ik heb de bloemen zien ontknoppen
die zomerse nachten, zo sensueel
maar na het vallen van de blaad'ren
is de winter nu mijn deel
Weer staar ik uit het venster
de laatste lente kondigt zich aan
de mooiste in vijftien jaren
want de laatste deur is open gegaan
Ik zie de kinderen weer spelen
en een vogeltje zingt haar lied
ik huil weer dikke…
Verborgen kleuren
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.461 Vertraagde beelden
Of, die hebben gewacht op jou
Dat het soms al te laat is
Samengevloeid, omdat je het toch nooit weten zou
Gevoelens die vallen
Gevoelens die blijven
De fijne, o zo fijne, tintel
Tussen onze lijven
Wegebbende gedachten
Waar je soms nog flarden van vindt
Ergens in je hoofd
Laatst was je nog een kind
Verkleuren…