451 resultaten.
Een lege postbode verdrinkt op de landweg
poëzie
3.7 met 7 stemmen
3.640 .
----------------------------------------
uit: 'Het innerlijk behang', 1950…
Doorzettingsvermogen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
500 schaduwen
op het behang die
ons de adem dreigen
te benemen
voorbij
pijnlijke herinneringen
getekend als artisjok
het
opgekropt gevoel als
een beestenboel
blijft hangen in onze strot
de uitlaatklep verstopt
en dat we dan:
juist dan , vaak tot de beste
prestaties kunnen komen
in het diepte punt van ons leven…
Een mythisch beeld?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
474 vergrijsde muur
liggen de velden in een neutrale
kleur, de hemel gaat over in een
onbetwiste horizon van willekeur:
voorlopig zijn de bomen nog bestoft
met donker velours, de kale takken
reiken naar het licht om een splinter licht
van acceptatie te ontvangen, hoe wordt
de wereld opnieuw behaaglijk om met
onbevangen tinten te behangen…
Afscheid in pijn
netgedicht
5.0 met 79 stemmen
461 slippers
je droomwinkeltje
onder de parasol
van riet waardoor
het lied ritselde
van winds warmte
in een brandende zon
jij verkocht niet
maar samen met
de klant een koude
sangria in de hand
verkenden jullie het
spirituele verband
van blauwgroen
gekleurde golfjes op
het mediterrane zand
je ogen namen mij
mee naar de enige
wand behangen…
Openen het mozaïek
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
468 de lucht droeg
merkwaardig genoeg
het onbestemde
druppels twijfelden al
glijdend aan tak en
stam donker kleurend
als heel oud behang
in deze seance
klonken de kreten
van vogels gedempt
zonder de echte spirit
die een zonnige dag
van ze kent in gedartel
en gedurfde duik
maar tussen de
struiken en groen
grijzende grassen is
het een…
DE KLEINE ZIGEUNERPRINSES
gedicht
3.9 met 41 stemmen
17.916 Anderen zeggen: het zijn maar dromen,
Het zijn maar schaduwen tegen 't behang. -
De mensen zijn dom. De mensen zijn bang.
-------------------------------------------------
uit de 'Verzamelde Gedichten'
van Hendrik de Vries (1896-1989)…
Het licht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.009 die je vindt wanneer het je verblindt
Met gesloten ogen door een lichte trans bevangen
Het verslindt het gedeelte van de dag dat je niet zint
Negatieve gevoelens maken plaats voor de warmte van de vrouw die je bemint
De dagelijkse stress maakt plaats voor zelf geprepareerde gezangen
De pijn in je nek van frustraties waarmee je jezelf hebt behangen…
Voorjaarscorso
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
1.061 gaarne melden
en speenkruid gaat al door het lint
De pinksterbloem is ook in aantocht
daar glinstert al een boterbloem
het fluitenkruid komt zo in optocht
met de fanfare van bijgezoem
Eerst nog wat madelievenkransjes
wat paardebloem en gladiool
de klein- en grote hoefbladdansjes
op maat van de oude bosviool
De hondsdraf alom paars behangen…
Het Ei
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.560 Ik zal hem nu voor het laatst los moeten laten,
niet alleen het ei, maar ook mijn verlangen,
ik zal het hier wel achter moeten laten
en mijn geweten opnieuw gaan behangen.…
'n Terugblik
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
639 terwijl ik door het
raam naar binnen tuimel
bekijk ik de aanblik
vanuit 'n ander perspectief
hetzelfde behang na al
die jaren, de klok die
oneindig door tikt toch
heeft 'ie hier stilgestaan
boven de schoorsteen
hangt 't vergeelde
schilderij nog even scheef
waar de zeilboten nooit
zijn aangekomen op hun
bestemming, maar vast
gezet…
Retrospectief
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
656 Verpakt in nieuwe zakken met speels gemak,
als noviteit wordt opgediend en naar gelang,
als verschraalde etensgeuren zijn weggemoffeld
onder het tapijt en het bloemetjes behang,
blijft de associatie van een retrospectief gevoel,
gebonden door ontnuchterende gedachten, dat
oude pantoffels nu toch echt versleten zijn,
ben als marionet gebonden…
grote kuis
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
801 ijzige tik aan een zenuw te knagen
ik liep naar het tuinhuis, greep de kettingzaag
druppelde olie over zijn tanden en zwengelde hem aan
doppen op mijn oren dempen het geratel
wijdbeens zet ik me schrap
op mijn hoede voor de terugslag
splinters, snippers, zaagsel
nu ik weer wat bedaar
zie jij wat ik achterliet
een witte vlek op het behang…
Mijn platje
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
674 De maar gelaten kamer
lijkt altijd groter dan ooit,
net als het op rommelmarkt
afgeboden gordijn, gehangen
in het kleine venster boven het
begijn en de nauwe keuken,
tooit zonnestrepen op ruw
gebeitste planken, verzet tegen
alles en - de met jazzportretten –
beplakt behang, stille klanken in
een kleine leegte, vol doortrokken
van idealen…
Kale plekken in de kast
netgedicht
4.6 met 25 stemmen
1.323 De hoed afgezet
En dan ineens kale plekken
Tussen het behang en resten verf op de muur
Van pakjes Marlboro die verdwenen,
Rituele slachtingen op de tegelvloer.
Het echoot scheldwoorden
Met wortels in de stamppot gesmolten.
Dan rest de achterstallige huur.
Gekken
Onder melancholie geplet.…
Kinderen toen en nu
hartenkreet
3.8 met 19 stemmen
2.036 worden groter
ook hun mondjes groeien mee
als je vriendelijk vraagt te helpen
krijg je als antwoord steevast :nee
Je hebt toch zelf ook handen
nou, doe er dan wat mee
laat mij met rust, en je handen wapperen
want ik doe niks, ik kijk tv
Kleine kinderen zijn eerst engeltjes
en later komt de B ervoor
plak je ze het liefst achter het behang…
Voor de lieve lezer
gedicht
5.0 met 3 stemmen
6.934 De woorden der gemakkelijkheid,
woorden van rose sluimer,
kamer behangen met pastelkleurige dromen,
dat is de poëzie die u lust.
Volièrevogeltjes wapperen er in rond
en de meisjes hebben er een zeer zoete hals
en de dichter staat nimmer voor u
dan gekleed in het bleekblauwe avondkostuum
van de maan.…
Geesten
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
593 Zie je soms schaduwen op het behang.
Trekken emoties je in een trance.
Plaatsen gevoelens je buiten balans.
Ik ben in gevoelens niet rationeel.
Als ik mijn ruimte met de geesten deel.
Bezoeken zij mij bij leven als een straf?
Zijn zij een geweten van een zielengraf?
Mijn geweten lijkt mij schoon
in het lichaam waarin ik woon.…
Voor de lieve lezer
gedicht
3.7 met 15 stemmen
4.535 De woorden der gemakkelijkheid,
woorden van rose sluimer,
kamer behangen met pastelkleurige dromen,
dat is de poëzie die u lust.
Volièrevogeltjes wapperen er in rond
en de meisjes hebben er een zeer zoete hals
en de dichter staat nimmer voor u
dan gekleed in het bleekblauwe avondcostuum
van de maan.…
Sprookje
gedicht
5.0 met 13 stemmen
3.916 gabba gabba hey
omdat we het beu waren klein te blijven
drukten we ons in er was eens een huis
onder een avondval dicht tegen de muur
om in behang te veranderen
hoho
zei de muur zo zijn we niet getrouwd
ga het tapijt maar wakker kussen
handen
thuis zei het tapijt ik ben in training
later als ik groot ben wil ik gras worden
twaalf…
Gevonden herinnering
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
121 bladzijden, broos en grijs
het was de liefde, intens en grillig in haar wil
een herinnering aan onze gezamenlijke reis
ik weet nog hoe de waanzin teder regeerde
in nachten waarin de wereld om ons heen verdween
hoe de zoete ernst ons telkens weer bezeerde
maar we zochten troost, nooit echt alleen
je schreef over bloemen, de kleur van het behang…
Geluk
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.413 Niet genoeg papier, schijfruimte of behang
om te omschrijven wat ik nu voel...
Niet genoeg stemmen, in woord of gezang,
om uit te leggen wat ik bedoel.
Geluk, dat kun je niet uitleggen of omschrijven
dat kun je voelen, ervaren, beleven...
Geluk, dat kan 24 uur per dag bij je blijven,
als je het in je hart de ruimte kan geven.…
Nat Morgengras
hartenkreet
3.9 met 21 stemmen
1.146 hun passen
En hoor ver weg… een koekoek.. vol van levenslust
Ochtendmist bepareld alles met zonnegoud
diffuus licht begroet de nieuwbakken dag
Het muisje rept zich vanuit het onderhout
Spinnekop kruipt langzaam over z’n bedauwde rag
De kraaienkolonie ontwaakt met veel misbaar
Het paardebloempluis hangt halfverzopen neer
Prikkeldraad behangen…
Speelfilms
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
868 Op het zilverwitte scherm
had jij het lichaam
van een naakte God
en ijverde jij wederzien
of wederhoren
want jij was
voor de film geboren,
jij plakte dromen
achter gekalkt behang
tijdens een tocht naar rivieren
naar een droom
ver weg van hier
in de jungle
tussen de wurgslangen
haperde de weg terug
zoals in andere speelfilms
toen ik…
het fundament op scheuren
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
511 ik ken al de scheuren bij naam, het jaartal
van geboorte de mail op datum het gesprek
wat niet loont, beloftes in loze ruimtes dragen
mijn spouw op het laatste fundament
ergens sijpelt wat vocht over het behang, het
voedt de bloemen op het gele perkament, de nacht kent
zijn slaap niet meer en beeft onder het zeilen
tegen de wind
het…
Flinterdun verweer
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
562 wagen
toch denken ze er niet aan
in hun te zeer gekrenkte bestaan
zich in openbaarheid te vertonen
bespeuren acuut het gevaar
dat iemand hen weg zal honen
met “dat heb je jezelf aangedaan”
het laken verkleurt gestaag van hun tranen
hoewel zij die stilletjes samen plengen
en dan in droeve gedachten vangen
waarmee ze de eigen muren behangen…
Made in China
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
469 Mijn buurman heeft zelfs de contouren van ’t pand
geheel en al met van die ledjes behangen.
Het giftige blauw straalt je koud tegemoet
en houdt je gelaat in een rouwkleur gevangen,
maar Watts kost het nauwelijks en da’s wel weer goed.…
pacemaker
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
699 vonkende hoeven over de kasseien
is het in mijn bonkende hart gaan vertoeven
dat al loopt op batterijen
Bang om te mislukken
Bang voor ongelukken
Bang voor oorlog ziekte pijn en hongersnood,
Bang voor de fiscus
je zwakke meniscus
Bang voor je brood
Bang dood gemarteld te worden
Bang voor de allerlaatste horde
Bang voor het behang…
Zus
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
724 vorm van afstand al wel, ook in het vergissen
van het onverdraagzaam vermogen om te haten
jouw altaar was mijn religie in het paleis dat schoorvoetend
zich ten hemel had gestreden, wel met wankele moed maar
dat is ons als moedermelk ingegeven
mag ik dan zeggen dat ik van je houd, weer een leugen; of toch niet
wel zijn mijn muren behangen…
Tijdens alle jaargetijden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
424 Soms zijn mensen immers met schijn behangen
valt er naast onecht wauwelen niks te vervangen.
Verlang je naar weilanden en weer de kievitskuif
naar het koeren van in de ochtend die vredesduif.
Geeft en springt geluk al welig uit je eigen hart en hand
als je onbevangen de dag omarmt met eigen verstand.…
Tweede leg
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
349 Mijn grijns is niet meer te stuiten,
ik wil mij te buiten gaan
aan dwarsheid van jouw raad en daad;
ik wil mijn verlangens niet langer
achter diplomalijsten als behang
verstoppen omdat dat zo hoort.…