1300 resultaten.
Bedankt voor je glimlach
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
561 Bedankt voor je glimlach,
Bedankt dat jij er was.
Die kleine aanraking op mijn schouder,
Die spontane, blije lach.
Even vergat ik zorgen,
Voelde ik verbondenheid,
Kon mijn hart weer helen,
Kreeg mijn hoofd weer ademtijd.
Dus gewoon bedankt
Omdat jij simpelweg jij bent
Om bij jou me goed te kunnen voelen
En dat je mij ok vindt zoals je…
Op weg naar Allerzielen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
545 Voor dankbaarheid is zeker nu de tijd gekomen,
er is zoveel gegeven, elke dag steeds weer;
de zon, de wolken en de hoge bomen,
en dromen en de vriendschap meer en meer.
De vrede die op zoveel plaatsen is bedreigd
maar hier nog wel een plaats heeft om te wonen.…
De taal schiet hier tekort
snelsonnet
4.2 met 10 stemmen
1.079 Vaak leggen dagen vrede op je bord.
Je hoort de vogelkelen rondom zingen,
ervaart de schoonheid van gewone dingen
en je beseft: de taal schiet hier tekort.
Eens is het er, het afsluitend verdriet —
ook daarvoor heeft de taal de diepte niet.…
EEN GEDICHT
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
602 Aan het werk of soms heel "zen"
Schiet mij plots een idee te binnen.
Dan stop ik prompt met wat ik bezig ben.
En schrijf een blad vol met losse zinnen.
Gedachten slaan op hol.
Lieve hemel, dit tempo houd ik niet vol.
Verleden en heden meanderen door elkaar.
Hier raak ik een gevoelige snaar.
"Tevredenheid", daar wil ik iets over kwijt.
Zoals…
Avondvrede
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
500 Straks bloeien weer de tulpen,
straks schijnt zelfs weer de zon
en groet ik wie me kwetste,
vergeet ik hoe 't begon.
De dag is weer voorbij nu
en mildheid blijft een taak;
dat avondvrede groeie
terwijl 'k nog even waak,
want leven is steeds anders
en straks zijn sterren daar.
Een glimlach doet me zingen
om 't liefdevol gebaar.…
Bij het afscheid van paus Franciscus
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
506 Met droefheid maar immense dankbaarheid
wordt nu afscheid genomen
van deze paus.
Hij was een herder naar Gods hart,
vol mededogen en barmhartigheid,
met aandacht voor de kleinen,
de zwervers en daklozen,
de gevangenen en treurenden.…
Pasen (morgen, vanavond eigenlijk al)
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
408 Plots welt er iets van vreugde op
als water uit een bron
omdat het leven heerlijk-schoon
weer overnieuw begon
in kersenbloesem stralend wit
die daar te pronken staat
en teken is van 't nieuw begin
dat zich slechts lezen laat
door wie herboren ogen heeft
en luist’ren kan naar al wat leeft.
Dat heeft de Mensenzoon gedaan
die dwars doorheen…
BABY BLUE
netgedicht
3.4 met 17 stemmen
734 -------------------------
Ha! daar is die vrouw
die me komt halen
de enige die luistert,
wanneer ik schreeuw en huil
en dan opeens haar borsten schept
uit de warmte van het eerste dier,
(gretigheid)
en een nest maakt van twee moederarmen
en alles wordt stil en
is goed en warm en vol,
en schoon en boeren en lopen en vallen en fietsen en…
Verjaren
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
503 Verjaren is
om ‘'t leven danken
dat toch maar steeds
gegeven is.
Verjaren is
naar morgen kijken
in hoop, vertrouwen
en met moed.
Verjaren is
het blije weten
dat onze God
ons steeds behoedt.…
Oude verzen
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
463 Wanneer ik oude verzen lees
kan ik slechts dankbaar zingen.
Van velen mocht ik leven leren
en heel veel goede dingen.
Wanneer ik oude verzen lees
dan weet ik me geborgen
want altijd kwamen and’re kansen
en steeds een nieuwe morgen.…
Afscheid
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
404 We weten niet
hoe diep onze wortels gaan
maar ze bieden kracht en houvast.
Afscheid doet beseffen
dat we de ander nooit volledig
hebben begrepen of bemind.
Maar er is leven,
ook na de dood
en morgen kleurt weer
de horizon.…
Verjaren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
544 Verjaren is
het dankbaar weten
dat alles ons gegeven is:
de lieve vriend,
de avondlucht,
verbondenheid van uren.
De nieuw kans,
vergiffenis,
de avondlijke vuren;
de vredesgroet,
wat zingen doet,
de vriendelijke buren.
Verjaren is
het blije weten
dat alles ons gegeven is.…
Overdenking
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
255 Niets van dit alles wat het leven schenkt
heb ik bewust doorvoeld en dankbaar meegedragen;
ik hield het vaak bij zuchten en bij klagen
omdat het leven minder leek dan wat het ooit beloofde.
Toch is nog niets voorgoed voorbij;
het vragen blijft, het oeverloos verlangen.
Zoveel wat niet in woorden is te vangen.…
Ode aan mijn Fender
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
316 In mijn handen rust je, zo stevig en fijn,
De snaren die zingen, een melodisch refrein.
Je lichaam van hout, zo warm en zo puur,
Met in elke aanslag, een muzikaal avontuur.
Jouw klank is een wonder, zo helder en rijk,
Je laat mijn ziel dansen, bij elke snarenstrijk.
Mijn trouwe metgezel, in vreugde en pijn,
O Fender, gitaarke, altijd zul…
Verbond van geboorte tot dood
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
336 Wees dan tevreden met het heden
en dankbaar voor ieder uur wat nog komt
vergeet daden die mensen ons aandeden
herinner wat ons door God overkomt.
Laten we ieder elkaars handen vatten
en sluiten vergeving en vree
en ons niet gedragen als ratten
daar redden we geen enkele situatie mee.…
Waardering
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
389 Mijn dankbaarheid is een stil
weefgetouw, dat de draden van het moment
vlecht tot een deken van troost. Niet om de prikkels te
weren, maar om ze een plek te geven waar ze mogen landen zonder pijn.
Zo waardeer ik de diepte van
wat anderen ontgaat, de ademtocht tussen
twee woorden in.…
Hart voor Aarde
netgedicht
2.3 met 15 stemmen
444 Nog groene sprinkhaan
op open paardenbloem zacht
de wind houdt zich stil
Ochtend komt aan in
stilte die nog ademt, licht dat zich
uitspreidt over zachte grond, alles lijkt even te
wachten zonder haast, alsof de wereld zichzelf weer wil voelen.
Een sprinkhaan rust
op een open bloem, klein aanwezig
in het gewichtloze nu, zonder drang om…
Plotseling was ik een lezer
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
203 Ik liet me meeslepen
door veel belovende titels
gedrochten van gedichten
en dito zinnenspelletjes
ik ergerde me bijna dood
aan de dubbelzinnige
taalfouten in overvloed
op het terras aan de zee
en er waren ook dronken lettervlinders
die meedronken uit de hedonistische poel
van analfabete ziel-ontkenners
navelstaarders en ambivalente amateurs…
Eens moet je gaan
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
976 is helemaal niet leuk
voorgoed gedag te zeggen
mensen, dieren, dingen die je dierbaar waren
je kan het niet uitleggen
Wanneer het lijden de overhand gaat nemen
is het einde nabij
afscheid nemen is onherroepelijk
je leven op aarde is voorbij
Een goed mens was jij
geliefd bij iedereen
iemand om van te houden
gaat nu van ons heen
Dankbaar…
Verloren en gevonden
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.140 Dankbaar zal ik ze vinden.
Want ze zijn van mij
gebleven en de stilte
zal ze niet meer terug
vragen zolang ik
blijf schrijven
en de tijd en de dood
blijven lezen.…
Eenzaam als een schaduw
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
751 Je keert je om uit een droom
om een zure werkelijkheid
als een vent te aanvaarden
in de nacht staat hij op
onder een sterrenhemel
vergezeld door vleermuizen
voorzichtig modelleert
zich een verlegen mens
uit het stille duister
de dag begint in aarzeling
in beweging krijgt hij vorm
eenzaam als een schaduw
dankbaar voor het licht.…
stempel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
644 is het een stigma dat we dragen
als zeker teken van verbondenheid
en soms het enige tastbare bewijs
van een kindverleden
is het een schat die we koesteren
gegroeid als een talisman
getooid met diamanten
uit dankbaarheid en liefde
of is het een vergeetput
van wat had moeten zijn
een levenslang teken van gemis
verhuld altijd aanwezig…
scherf
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
985 Dankbaar voor
dat wat hij leerde.
Innerlijk ruimte gemaakt.
Maar de scherf in het hart is gebleven,
Het verdriet
door woorden.
De pijn van verachting.
Dan verwachting....
Vrouw op vleugels...
Scherven......
Wie kan hem helen?…
Oneindige Vreugde
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
4.049 Oneindige vreugde
heeft bezit van ons genomen
oneindige vreugde
om wat niet was
nu toch mocht komen
oneindige vreugde
voelbaar in elke cel
oneindige vreugde
vermengd met dankbaarheid
oneindige vreugde
en liefde
is voelbaar
Zo welkom
een nieuw klein
mensenkind
oneindige vreugde.…
De Sadomasochist
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
1.643 Zelfdestructie nonstop repeterend
Liefdesvragen angstig verwerend
Genezing afbrekend zoekend
Voldoening ten spijt Godvervloekend
Engelen eeuwig dankbaar
Levend respectloos per brancard
Blaast Gabriël schel zijn trompet
Zijn gemoedsrust wederom gered…
Ik zie haast niets...
netgedicht
3.7 met 16 stemmen
619 Hoe graag wil ik
voor even in het licht
gaan wonen
en dankbaar zijn
om ogen die heel gauw
weer kunnen kijken.
Vijf dagen na een dubbele oogoperatie...…
vioolconcerto
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
625 vol gevoel
speel ik dan
dankbaar
een vioolconcerto
van mozart.
als die snaren
uni solo
trillen
met die van mijn hart
worden woorden
overbodig!…
Het verwarmen
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
807 Voor mij is dit een ongekend moment,
en Hem dankbaar te zijn
in'n gebed dat ik aan Hem zend…
Tussentijds
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
733 in tussentijd van doen en denken
blijf ik stilstaand nazomeren
aan woorden geen gebrek
maar toch moeilijk te uiten
waarheden op zich
zijn de herinneringen als droom
vragenstellend en ruimtezoekend
was de openstaande keus bij mij
zo kwamen antwoorden op de pers
en aan het einde van de seizoenen
is de balans opgemaakt
gedrukt in dankbaarheid…
Het zijn jouw bloemen
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.270 in je handen
groeit liefde
tot geschenken
voor hen die
jou dierbaar zijn
bloeit dankbaarheid
in linten en kleur
door het geven
voor wat zij in jouw
leven hebben gedaan
kleine attenties
een lach en een traan
het zijn jouw bloemen die
bij het weggaan zo liefdevol
op de tafel mogen blijven staan…