930 resultaten.
de beelden IV
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
887 zoals gezegd, awel ja
ge weet 't toch
in de morgen als de dauw
zijn parelkes verdampt
aan het zonneke, al die
geel blaaiges bijeen zijn
gekropen in een hoekske
bij het kerkhof
komt zij aangeschoven uit
het niets, uit de vlakte
waar maïs staat de drogen
bietenkoppen stikken in
hun loof, de kiekendief
bloed om het dorp legt
de stenen van…
Over de zuidergrens
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
942 ik zag je dorp
daar, waar je neerstreek
je ogen op de zon gericht
ja, ik zag jouw land
de schoonheid
door het Vlaamse licht
we liepen wat keuvelend
soms wat stilletjes
het pad van vriendschap weer op
in het weten, het herkennen
stopten we het nutteloze
in een notendop
ik vond jouw wereld
het past bij je zijn
als nobele mens…
Thuis is in het hart
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
740 We zijn gereisd
over bergen
en door dalen
langs wijngaarden
en door oude dorpen
verstild in de zon
We zijn gereisd
samen in het hart -
thuis van alle dagen
en nachten
En de tijd verstreek -
wegen vergleden -
en wij verstreken
De avond viel
en de boomkrekels zwegen
De nacht kwam
en in de diepe slaap
tijd en lichaam vergeten…
lied en Kafka
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
445 een vrouw
zingt een lied
een liefdeslied
ze is jong hoor je
en ik ben oud
het kon mijn dochter zijn
dus zingt ze
niet voor mij
maar voor haar geliefde
ergens op de berghellingen
terwijl ik
me nauwelijks kan voorstellen
dat een jongeman
op weg gaat naar een dorp
door de eindeloze bergen
en dat ooit nog weet te bereiken…
INVASIE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
585 Steden en dorpen weggevaagd,
niemand heeft hier om gevraagd.
Alles dankzij een zieke geest,
zich voelend als het sterke beest.
De beschaafde wereld moet hem dwingen,
snel een toontje lager te zingen.…
Open mij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
450 Ons dorp is te klein
Ik heb alleen oma
om naar toe te gaan
en mee te praten
Ik masseer haar schouders
en zij strijkt haar vingers
door mijn haar, ik krom
mijn rug voor meer, dieper
Ik span mijn lichaam
tot haar hand mij openbreekt
als vrouw, wie
breekt mij open tot vrouw?…
van boven
netgedicht
2.7 met 53 stemmen
317 nog zijn
de handen los
niet geheel gevuld
met de mooiste
bloemen
het paadje
was al in gebruik
om ze voorzichtig
te plukken en bij
elkaar te zoeken
na het formeren
van twee
veldboeketten
kwam de plaid
met zijn eigen plek
want niet iedere
stad of dorp had een
blinde vlek met een
private stek uit
de regen en wind
vaak hebben…
Van boven
netgedicht
3.6 met 36 stemmen
356 nog zijn
de handen los
niet geheel gevuld
met de mooiste
bloemen
het paadje
was al in gebruik
om ze voorzichtig
te plukken en bij
elkaar te zoeken
na het formeren
van twee
veldboeketten
kwam de plaid
met zijn eigen plek
want niet iedere
stad of dorp had een
droog prieeltje met een
private stek uit
de regen en winden…
wat ik niet zeggen kan
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
487 het is het lege nest dat op
de schoorsteen achterblijft
de blauwe sluier rook die
over grauwe daken reist
de overgroeide kuil bij de rivier
een vogel in de verre verte
de verdwenen zandweg
de vervaalde verf op kozijnen
een dag van nevelige dauw
de middag die in stuurse stilte verstikt
het dorp waar het windstil is
de korst van vervreemding…
Geen bereik
snelsonnet
4.0 met 5 stemmen
751 Ik zoef vaak op mijn e-bike door de velden
Maar ik zie niets van ’t wonderschone land
Gespannen staar ik naar mijn rechterhand
Weer geen bereik...al heb ik niets te melden
Niet appen op de fiets...nooit van gehoord
Want ik ben elke dag contactgestoord…
Gedane zaken
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
1.464 Ver voorbij - is de wijk
van blauwsel binnen handbereik
en raap en reuzel op de hoek.
Van 'bakkertje, ajuus... tot kijk
bij klets- en ouwe wijvenkoek'.
Ver voorbij - is het blok
van elastiek, voor de onderrok
en haagsche-dames-hoedjes.
Waar 't paard een kar met kannen trok
gevuld voor gruttenpaptoetjes…
Vreemden in de Eifel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
897 helaas in dit vijandige dorp pas na onze dood.
Iedereen wil liefde, geen nijd, jaloezie of haat,
het woord Liefde, wat in het Eifeler Platt niet bestaat.…
putten oktober 1944
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
882 door de stille dorpsstraat
straks zullen dronken brallers
vernielend zuipend en brandstichtend
de hemel verduisteren
zullen vrouwen en kinderen
in doodsnood vluchten
voor het kwaad waarvan
ze het bestaan niet wilden weten
en dat hun leven voor altijd
zal verwoesten
als ze maanden later zullen horen
dat de marcherende laarzen
een dorp…
dromerij
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
1.953 geruisloos kwamen ze weer
te voorschijn, vertrouwde
beelden uit mijn kinderjaren
het huis en de buurt waar ik
ooit woonde, de kerk en
de oude jongensschool
toch zag ik ze nu anders dan
voorheen, was het dorp met
een gouden gloed omhuld
sluimerden straten en bomen
in een stralend, tijdloos licht
de ochtendzon…
levensgrote barbies (en andere poppen)
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.460 zo werd ik in een dorp aanpalend
aan de Veluwe toch mooi op
het verkeerde been gezet
blijkt dat de lang en zwart
gerokte gemeente ook niet vies is
van een vleugje erotiek op z'n tijd…
PLATANENTAAL
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 van de kust
der Middellandse zee
verspreidt door Drachtens winkelbuurt
met zijn opwekkende bladerglans
bruisende lust tot zoekend
kiezen besluiten en kopen
geeft verkwikkende schaduw
aan hen die zich verpozen
genietend van drank en goede spijs
brengt uit Zuid-Europa
gezonde levensdrift
én
lome gemoedelijkheid
naar 't geweldige Friese dorp…
uitgewoond
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
555 terwijl het zonlicht
met glasscherven speelt
heerst doodse stilte
op verlaten wegen
huizen zonder buren
kraken onder het geweld
van onteigening
ramen en deuren
versplinteren de tijd
en waar liters verf
teksten braken op muren
overwoekert graffiti
gevels en straten
onkruid groeit
tussen stenen en asfalt
in het dorp
door…
levensmoed
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
635 Laatst redde mij een man van een dorp dichtbij,
hij bood een shagje aan.
En luisterde...
Het verhaal kwam in golven,
soms als braaksel, vulgair
dan als erudiet épos historique,
nu als een verlepte roos.
Mijn hele leven lang ben ik aan het poetsen,
een vlek die niet verdwijnen wil.…
Geraniums
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
862 dag mijn liefste op zolder
het huis wordt binnenkort verbouwd
in de kamer staan geraniums
met eraan een kaartje ik hou van jou
verzorg ze maar goed
de grond moet vruchtbaarder zijn
dan het stof waar
mijn vriend in bijt
ik ga naar pa buiten het dorp
die met het voorjaar stoeit
er al weken in verblijft
hij lachte een beetje om mij
toen…
Marktkramen......
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
530 Wij waren
aan de wandel
het Spaanse dorp
leek in rep en roer:
Levendige handel
in riemen, jurkjes,
kant, bloesjes, bloot
en aardewerk
in felle kleuren
Voetje voor voetje
is het kuieren
het lopen
ogen als op steeltjes
Alle nering in kramen
rond een Roomse kerk
waarvan Gods Zoon neerkeek
in geschilferd gips
Het is er…
vertrouwde melodie
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
542 hoe m'n ogen vochtiger worden
meer dan bewogen naar het
verleden dwalen
bij het luisteren naar een oude
melodie waarin het dorp uit
mijn jeugd weerklinkt
hoezeer vertrouwde beelden
en geluiden me nog altijd
weten te raken
in wat mij ooit geborgenheid
schonk, doorheen het leven
nooit verloren ging
hoe het kind in mij me nog…
Hereniging nieuwe stijl
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
635 Een welvaartszoeker
meldt zich in Ter Apel
Doel van zijn onderneming:
Asiel en gezinshereniging
Nederland is humaan
Op kosten van de staat
laten wij die persoon
terug naar huis toe gaan
Heel het gezin, opa’s, oma’s
ooms, tantes, aangetrouwden,
het halve dorp eigenlijk
ja, allen die om je rouwden
stralen van geluk, vieren feest
eindelijk…
Vlokje
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
516 Zo rond het nul begint het
de hoop op hemelse plaatjes
Dan die speelsheid van de eerste worp, of duik
een engel vormt zich op de vloer van het dorp
Hongerig loop ik met open mond door de straten
happend naar het eerste vlokje van mijn jeugd
Een volwassen masker draag ik door de dagen
die afvalt wanneer ik hier floreer van vreugde
Want…
Midwinter
hartenkreet
4.1 met 31 stemmen
5.178 Dan zie ik in gedachten
Hoe in de donkerste der dagen
Op heuvels en in dorpen
Een vreugdevuur wordt aangestoken
Om daar het licht mee te begroeten.
Want onder klatergoud en kitsch
Glanzen nog steeds,
Verwrongen weliswaar en zwaar verminkt
Maar nog herkenbaar voor wie kijken wil,
De waarden van het heidense geloof.…
Andalucia
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.327 door de wolken trokken wij
op zoek naar wat wij misten
witte dorpen zagen wij
in een helder en klaar licht
de koelte van het groen
voelden wij in patio's
de vreugde van het water
hoorden wij in de fonteinen
in kathedralen roken wij
het geloof in heiligen
met luide stemmen proefden
wij het noodlot en het leven
en alles wat wij vonden…
De wereld een plaatje
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
884 elke ochtend de weg
die iedereen bewandelt
naar het dorpse plein
een markt te bevolken
voor de inwendige mens
voor het uur van de haan
het beest geslacht en gepluimd
met de nodige groene vulling
genieten van het goede leven
een mens onder de dieren
neemt wat hij maar wil
zonder rekenschap voor wat dan ook
de wereld een uitgedoofde vulkaan…
uitgelicht
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
698 onder de platanen
tegen het goud geblakerd
van een ondergaande zon
rookt een man zijn pijp
gehurkte eenvoud in het dorp
dat vandaag zijn water vond
het gekrijs van wilde apen
verstoort het blikken radiogeluid
Coca Cola uit de koelkast
smaakt toch overal hetzelfde
ergens in de wereld
brandt een lamp verdwaald
er is geen mens in huis…
DE RIT SCHENKT
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
554 De wijze voerder
van de kleine boemeltrein
rijdt elke dag hetzelfde eind
tussen twee steden
langs enige dorpen
een boszoom en wat weiden
maar
maakt steeds and're reizen
kijkt naar het spel des levens
dat zich dagelijks vertoont
in stille of drukke straten
op wijde groene vlaktes
bij mensen en dieren
altijd zorgt voor
verrassende…
Herinneringen...
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.223 Zuchtend luister ik naar 'n foto van vroeger,
of naar het dorp....het is voorbij,
de herinnering blijft!…
hoog Vlaanderen
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
795 hier kunt ge nog gaan langs
de tarwevelden, luisteren naar
ratelende populieren, dromen
met een luit op uw rug, klaprozen
blazen en de blaadjes drogen
op een hoedje van stro steken
luisteren naar de koekoek die
uit een stiekem hoekske naar
de dorpen roept waar in volle
staminees het volk zich laaft
aan de geuze - lambik, kasseien
blinken…