Alle inzendingen over duinen

959 resultaten.

Sorteren op:

Zelfportret in een schilderij

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 583
Blond zand, strand duin aardetinten en wind. Glooiende keerkringen, mijn schaduw lag als bevestiging van de zon in mij. *landschappen van Frank Dekkers, een oorverdovende stilte. Galerie Milic Bozana, Zutphen…

er is altijd een overkant

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 592
zie de zwemmer hij is daar en wacht op vloed dagen om te begrijpen wat hem doet drijven duinen krabben het lichaam zonder water heeft hij dan niet gevoeld niets dat als een rivier begon spiernaakt de brug is hoog, hoger dan de honderd nerven in het zand een laatste ark kokhalst splinters uit het stof nog van de tijd over…

Verloren

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 4.100
Ik meende aan 't strand te zijn geboren, Mijn huis te hebben in het duin. Dat alles is al lang verloren, Nu voer ik meeuwen in mijn tuin.…

De liefde zegt....

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 721
De liefde zegt dat ik als gras moet zijn, een mantel voor een zandstuivende wond van het duin, een mond waar zij haar woord in legt. ---------------------------------------------------------------------------- uit: Verzamelde gedichten (van Oorschot Amsterdam 1997)…

Het mysterie van de berg van St. André

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 538
's Nachts van onder haar kruinen, omgeven door het helmgras en de duinen; huilt uit het diepste van haar hart iets menselijks, dat zich met zeewind heeft verward. Het lijkt of die stem uit de berg iets zeggen wil. Maar voor ik versta wordt het spoedig weer stil. Het mysterie van de berg van St.…

De zon van al mijn dromen

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 444
Achter stoffige duinen van gedachten ligt een grijze zee van pijn. Eeuwig golvend in beweging. Zo immens in al zijn zijn. En de zon van al mijn dromen bloedt in stilte langzaam dood. Om herboren op te komen in een blauwe lucht van hoop. Een dag lang zal ze stralen op het land wat mijn leven is.…

Meervrouw

netgedicht
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 974
Een meeuw schreeuwt de zee achter het duin, wind verstuift het land, passie tussen eb en vloed helm geeuwt wuivend, wortels diep in zand genegen in het zwin, het zilt bekoort en voedt, bevrijdt ze de elementen in haar aardse tuin, die kleine zeemeermin, - mijn godin -, die golf en horizon berijdt, meer waarde, meer vrouw, meer min.…
pama30 september 2008Lees meer >

Maagdenvlies

netgedicht
4.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 756
breek lucht en wolken achter strand en water in een overgevoelig zwijgen geef wind en regen een onverbloemde naam over het lichte veld van doodse droefheid hemel maagden met weergalmende onschuld in ongemerkte pijn van de aarde sterf aan het eind van ieder woord tussen de duinen van mijn melaatse buik maar wuif me geen…

drenkeling

netgedicht
4.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.276
het schuim op mijn lippen is zee het zout op mijn huid zijn tranen haar ogen de oceanen waarin ik langzaam verdrink het haar in beweging is duin de wind om mij heen haar adem de afstand nog slechts één vadem waarin ik telkens verdwaal haar lichaam in ruste is strand de hand uitgestrekt een baken die hartstocht weer doet ontwaken…
Jeroen Swaan1 september 2006Lees meer >

naderingen

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 521
we wisten nog geen namen, we waren beschouwelijk weliswaar maar onwetend van de verscholen weg die voor ons lag onbekend met alle treden te gaan wentelend om verharde ondergrond dat het niet van een leien dakje zou gaan was geen verrassing om dorp en land, in stenen steden langs uiteinden van zee en duin we verbleven in elkaars nabijheid…
Iniduo8 maart 2024Lees meer >

twee rozen

netgedicht
3.8 met 39 stemmen aantal keer bekeken 1.736
gisteren geschreven waren mijn handen zacht en smal nog meer in ‘t zonlicht liet ik een spoor achter voor de nacht een twijfel werd en nog voor de sterren leden aan slapeloosheid en jij de dichter in de duinen was je lijf en ik daaronder lazen bloemen aanvaardden eenzaamheid als testament misschien heeft deze…

glinsterend zout

netgedicht
3.7 met 18 stemmen aantal keer bekeken 596
ik zie, ik zie jouw wereld en de donkere nachten eromheen je behoudt de schreeuw, de dwaling wanneer het tij tot sterven roept tot droogte eenmalig, mijn lippen bleek maar de zee sterft niet, mijn lief en ik zal teder zijn uit het licht langs je heen glijden, omlaag naar de duinen en het zingen ervan ik zal het water zijn…

Zonsondergang

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.008
zittend op het duin met mijn adem om me heen staar ik naar een oranje bol en ik ben hier, zonder jou en zo alleen gekleurd in een zachtroze waas kust de zon de zee weer lichtblauw terwijl ik ontdek hoe het kan zijn hier ben ik, op de wereld, maar zo kwetsbaar en klein ik denk aan je, met het zout nog in mijn haar vrijheid, verwarmd door…

ambachtelijk

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 957
het oude eiland draagt heel veel zijn duinen blonder nu de kou het leven deelt maar elders, in zijn dorp mannen rond het vuur der arbeid rokerig teruggetrokken achter geur en noeste handen alle banden houden vast de stofkwast van de tijd ten spijt het gaat ze voor de wind als ouder of als kind doorgegeven aan de mens van deze –tijd…
switi lobi10 januari 2013Lees meer >

Lage branding

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 531
In de luwte van laagte lijkt de zee uit te steken boven mijn kruin, of zou het komen door de hoogte van het duin? Langs mijn eigen hijgen hoor ik palmen ruisen, ondanks dit blindzwijgen zie ik de zee immer bruisen.…
Iniduo27 februari 2013Lees meer >

vanaf hier

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 578
vlucht niet mijn lieveling telkens ik je loslaat je stem hindert de stille vissen niet of het bordje -hier begint de zee- ik geef je het water, het onleesbare zilt half in mij, half op weg te gaan ga liggen in de duinen mijn lieveling laat schelpen rondom spelen alsof ik er niet ben, op de spiegel van de horizon word ik regen in…

zomerwind

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 504
laten we weer jong worden klimmen op een duin spelen in een zandkuil laten we ontdekken wat voorbij de heuvels ligt als was het de eerste keer laten we naar zee lopen naar schuimkoppen in een vliegende storm laten we zoeken naar een plek waar het veilig voelt en weer bedeesd worden verlegen strelen gordijnen in zomerwind…

borsten bruinen tepels donker

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 680
springen over golven hete voeten van het strand spetters koelen de verbranding schonen ook het plakkend zand borsten bruinen tepels donker lokkend naar de zon gericht warmte zindert langs de duinen zeewind koestert het verhit gezicht mensen staan te juichen de branding is het zomerfeest zij zijn winnaars in het schuim voor even weer…

Sanseveria hotel

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 725
De wereld is van de Sanseveria maanlicht over verdwaalde stad jij bent het fraaie droomgezicht nabij het naaktstrand van de blote ziel er is onvoorwaardelijke groei achter jouw schuilend duin klinkt het droomlied van de liefde jij bent adem van mijn fantasie kamerplant in een hotel eerste kus op het gelaat tongen van dames groeien…
mobar13 januari 2021Lees meer >

Wat in haar nacht ligt

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 465
doet echt alles wat in haar nacht ligt om van mij een bloem te maken maar zij mag me nooit plukken het blijft voorlopig bij de stukken van de flora in mijn liefdesdrift ik doe werkelijk alles wat in mijn nacht ligt om haar als bloem te laten geuren maar ik mag niet aan haar ruiken verberg mij achter de duisterstruiken tussen de duinen…
mobar1 september 2021Lees meer >

DOLCE FAR NIENTE

poëzie
3.0 met 24 stemmen aantal keer bekeken 3.186
Ik lig in Hollands dierbaar duin, Zo zacht in ’t lauwe zand, En naast mij zit een blozend kind, Een dochter van het strand. Een zilvren wolkje speelt en drijft Aan ’s Hemels blauwe boog; En zoete vrede straalt en daalt Op aarde van omhoog.…

Muziek

poëzie
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 4.327
Als 't avond is, avond aan 't strand en de zee, En de hemel aan flarden van goud en van zwart, En de dreunende golven beschuimen het strand, En de vlokken die beven en rollen en rillen, En het duin is verlaten en eindloos alleen, En ik luister verrukt naar de ruisende zee - Dan waait soms uit de golven Een diepe muziek.…

Februari, Bergen aan Zee

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 603
Behoedzaam betraden we de ruggengraat van ‘t duin. Over het hele lange strand liepen maar twee paartjes. Landinwaarts, glooide halm waartussen meertjes glommen, vogels vlogen, verre lichtjes schenen. We volgden hondensporen om de inplant niet te storen.…
Ralameimaar7 februari 2015Lees meer >

Die dreigend donkerre nacht

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 536
DIE DREIGEND DONKERE NACHT Het was een donkere maanloze nacht we liepen in de dreigend stille duinen We deelden het eenzaam fluisterzacht; als klonk ’t ruisen van dennenkruinen We voelden het gevaar dat er dreigde klemmend naderde die angstige sfeer Waardoor ieder naar vluchten neigde; ’t latent onheil voerde ons naar afkeer Geen…

Als de avond zucht

gedicht
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 7.981
Je zit wat onderuitgezakt op een bankje in de duinen waar je uitkijkt over zee de vergane glorie straalt van het matte in je haren waar het goud van ooit nu grijze strengen strooit je hand streelt oud fluweel dat plooit rondom je dijen hun schoonheid lang passé je blikken staren wrang over het ebbende getij en in het doffe van je ogen…

flitsrits de banaan!

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 971
let wel het is teenkrommend de Halve Egmond over duin en strand als voorlaatste met grote haast aankomen groots in cadans op kilometerpunt 17 bij bananenstal ONZE HAP TEGEN HONGERKLAP met een in alle rust je banaan pellende mevrouw die lacht zet door blijf er voor gaan bent er bijna dat is pas echt krom om niet te zeggen bij…

oud geluk

netgedicht
2.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 690
daar lag Klein Zwitserland over 't witte bruggetje de duinen in naar het zomers domein 'ons paradijs op aarde' waar geluk nestelde in een duinpan...…

ogen

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.501
Licht in het water Glinsterend Diepe duisternis Zwarte wolk Meren vervagen Mistig Storm op zee Spattend water Lange duinen Waaiend zand Kapotte steiger Drijvende plank Kleuren op de bodem Koraaleiland Zwart wit ver weg Gezonken schip Sprekende vis Zielsverband Spiegels op de kade Waarheid…
cherylla28 februari 2008Lees meer >

lichtglans

netgedicht
4.2 met 24 stemmen aantal keer bekeken 1.035
wanneer een spiegel glijdt uit de nacht het doolhof vult tussen duin en dromen, de maan zich losschudt, minutenlang meer dan vol verandert de zee niets aan zomergrassen, te midden van de dag bloemen zullen opgroeien als sterren in een vijver, hun dorst lessen met golfjes dons geplukt uit het sierspoor van de eend die in…

Vertel.

netgedicht
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 678
Laat nu de duinen maar eens spreken van die zomer van onze onstuimige liefde Laat nu het zand maar verhalen van ons heerlijke samen, van ons hand in hand Van jouw gulle lach, onze vingers ineen, van ons liefdesgekletter, iedere zomerdag Vertel maar gerust van die altijd maar zonnige stranden, van je heerlijk ontblote tanden…
Peterdw.14 maart 2010Lees meer >