558 resultaten.
Jouw allure
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
488 Het oog van de nacht waakte
Minzaam
Over jou, terwijl jij reeds
In het licht verdween
Van een hemellichaam dat
-geen ster-
Op geen enkele manier
Geen enk'le wijze
Echter jouw allure kon
Treffen
Laat staan zelfs evenaren
In 't verschiet voorbij
Jij danst in mijn gedachte
Stijlvol
Vol smaak musiceer jij ook
Present in jouw look…
Beschaving van de versierde mens
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
589 in papua nieuw guinea
wonen kleurrijke oerwoudmensen
ik zag het op tv dus het is waar
de dansende man
had zich getooid met veren
van de paradijsvogel
en zijn ding was veilig
opgeborgen in een koker
die vrolijk op en neer ging
de vogel zelf zit in de boom
met zijn veren te pronken
om een vrouwtje te lokken
even verder op komt de…
Sanctissima virgo
poëzie
5.0 met 2 stemmen
1.490 Vol ontzag,
Look ik mijne ogen, die niet ogen dorsten:
Een schelle schicht schoot schichtig uit den hogen,
En sloeg mij. Ik bezwijmde... ontwaakte, en zag
De lucht geschraagd door duizend kleurenbogen.
Daarboven, in een kolk van licht te pralen,
Stond reuzengroot de Jonkvrouw, en een lach
Voelde ik van haar verengeld aanschijn stralen.…
Zomerzoenen
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
549 verloren
Schreef hij als blijk van liefde uit de losse hand
Een hart met pijl en ~I Love You~ in ’t warme zand
Terwijl hij fluisterde ~’k Wil altijd bij je horen~
De dag erop is zij naar Kudelstaart vertrokken
Ze moest weer werken, haar vakantie was voorbij
Zij wat neerslachtig maar hij was uitzinnig blij
Omdat het volgend avontuur al stond te lokken…
als woestijnregen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
800 Schuchter als woestijnregen,
een frêle,ranke nimf
met herfstig rode lokken.
Zal ik een ei voor je bakken ?
vroeg ik zeldzaam serviel
en kuste de zorgen uit je ogen
van kostbaar groen opaal,
jouw kinderen waren weer eens ziek,
je man van mos leek wel verdwaald
in werk en matinale dronkenschap.…
Spontanitijd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
477 Zoals wildgegroeide haren,
jonge vrouwen lokken.
Praten zonder voorbereiding.
Planloos durven schrijven,
over zin en onzin,
van ons bestaan.
Filozie schrijft zichzelf spontaan,
wanneer welwillende mensen,
elkaar opzoeken,
en vinden.…
Guardian Angel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
553 Odysseus, meester van ideeën
Trok het ruime zeegat in
Van eilandnimf tot een meermin
Een zwerver over zeven zeeën
Hun stem, hun lach, hun flux
de bouche
Ze zongen gonzend in zijn oor
Geluiden klonken galmend door
Een zoete stroom, een warme douche
Met in zijn lijf een tinteling
Zijn lokken, waar de geur in hing
Van hun parfum, betovering…
pubernootje - van harte
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
595 studietijd
waarvan het rooster wisselt
en de boeken gekaft moeten
je krijgt de eerste puistjes
op plekken waar jij ze niet wilt
je bent zomaar sneller boos
omdat niemand jou toch snapt
wereldwijd ben jij verbonden
als je app swiped of snapchat
of je loopt voortdurend te bellen
met de vrienden en vriendinnen
als straks de disco lokken…
Nog eens, toen je oud werd, zag je de Alpendalen
poëzie
3.4 met 19 stemmen
1.968 Nog eens, toen je oud werd, zag je de Alpendalen
Van 't leven jou met late idylle lokken;
Je zag, hoe bergop lange schaduwen trokken
Onder een mist van scheve zonnestralen;
Nog hoorde je over lichte hoogten dwalen
'T elegisch tink'len van verspreide klokken
Nog zag je, wit door zwarte dennen, brokken
Van 't sneeuwveld, nu niet meer bereikbaar…
OCHTENDBEDE
poëzie
3.6 met 16 stemmen
2.622 Haar lokken zijn van zonnegoud
En 't hemels blauw is 't blauw dier dromende ogen,-
Heur boezem is de berg en 't golvend woud:
0, zomer, zonneschijn en hemelbogen,
Waarin haar aangezicht mijn liefde aanschouwt,-
Heelal, waarvoor ik biddend lig gebogen!…
Kikkervisje
netgedicht
3.5 met 14 stemmen
1.526 Een oude scheve boom
Staat om te vallen
Over een watertje gebogen
Honderden twijgen houvast
Ik zie kikkers drijven
Gezegend met bolle ogen
En gladde waterdichte lijven
Loerend zonder mededogen
Niemand kan vermoeden
Waar wortels ooit begonnen
En argeloze bonte bloesem
Blijft bestuivers lokken
Bronnen staan niet stil
De herfst blijft…
Egoïsmus
poëzie
3.5 met 27 stemmen
3.341 Geef een meisje bruine lokken,
Lippen, nimmer moe of bang
Om te kussen en te jokken
Heel het lieve leven lang;
Rozenblosjes, sneeuwen handen,
Hemelse ogen, elpen tanden,
Ranke leest en vlugge voet;
Armpjes om er in te vliegen,
Of een kindje op te wiegen,
En een blij gestemd gemoed.…
BAADSTER
poëzie
3.7 met 29 stemmen
6.862 Daar stond ze, steunende op het slanke been,
Zo, dat bevallig zich de heupe rondde,
Nu de armen hoog de dartle lokken bonden.
Daar stond ze, glanzend-wit als marmersteen,
Geheel omsluierd in den korenblonde:
Antieke vaas met gouden veile omwonden.…
Verleidelijke Klanken
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.256 Haar ogen glanzen
Zacht omfloerst
Haar lokken dansen
In het schijnwerperlicht
Haar neusvleugels trillen
Op de nuances
De zachte vibrato
Van haar ademstoot
Er is geen willen
Enkel verleiding
De verlokking
Van haar aangezicht
Haar beroering sensueel
Vingers verstrengeld
Om de microfoon
Haar roodglanzende lippen
Zuchten een fluwelen timbre…
De kunst van het verleiden 1
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.464 ’s avonds in een bruin café
zie ik een lekker ding
qua looks is hij beslist oké
zijn kleding echt mijn ding
enthousiast stel ik me voor
en geef direct een rondje
lachend schreeuw ik in zijn oor
‘jij hebt een lekker kontje’
volkomen onbewogen
alsof ik niet besta
kijkt hij me in mijn ogen
en antwoordt algebra
een echte vreemde gast…
JUDAS-KUS
poëzie
3.3 met 10 stemmen
3.967 En onheilspellend blonk
Op Judas’ rosse lokken ’t avondrood.
En elkeen at van ’t brood en elkeen dronk
De purpren wijn, die hem Zijn liefde bood.
Doch ’t brood was Judas bitter als de dood,
In elke wijndrop gloeide een helse vonk.…
De hoogmis van de zomer
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
677 De hoogmis van de zomer: vanuit de wagen zie ik langs de weg
de graspluimen wuiven en groeten, het knoopkruid getooid als
een kardinaal in deftig paars de bijen lokken die verdwaasd
wat honing willen puren waar enkel benzineluchten hangen.…
GOEDE VERSLAVING
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
1.406 Een wilde hummel
verblijft tijdens warme dagen
vlakbij de zee
ervaart vluchtige lusten
al rondwentelend duiken
in zwaar brullend scheerzeep
waarmee reuzen uit verhalen
hun stoppelbaard doen schuimen
en
over hoog helmgras springen
terwijl luchtige duinrozen
zacht wuivend lokken
"blijf even snuivend bij ons staan
klim op de zandtop voor…
acrazedoenimacrabra!
netgedicht
3.4 met 17 stemmen
808 geen supermaan zal mij weerhouden
om in de nacht verdoemenis te brouwen
vrees, gij wratloze wangedrochten
want ik heb al met iedere duisternis gevochten
vol zal mijn gif zijn in iedere ster en 't water
mijn betoverd gezang zal jullie lokken
als een onweerstaanbare sater
gij klein gespuis, al baadt gij nog
in superlicht, leiden elfjes u,…
Rode jurk
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.413 Donker dansende lokken herleid tot een rattennest
Je fijne geur ruikt naar ... koeienmest.
Staren en erg zwaar ademhalen, verder niets
Je heldere gelach, zomaar lol om een prettig iets.
Rijk schepsel, ik kan er even niet bij
Waarom nou jij?
Vaal, kleurloos en totaal onder de morfine
Verpleging en arts, je hokje even uit.…
Kraaien
poëzie
4.5 met 2 stemmen
2.189 Een donder-wolk van vlugge vogel-vlokken
Die kraaiend zeilen door de dompe luchten:
Eén lijn uit, of ze elkaar met grappen lokken,
Eén lijn uit, of ze speels elkaar ontvluchten,
Tot, plots, ze zitten, en de bomen zuchten
En schudden klagend hun bemoste knokken.
-------------------------
uit: Verzen (1901)…
- Witte Wijnazijn -
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
620 De smakelijke
komkomm - er - salade erbij
bestelt de eenvoudige hete kip,
in een indische groene schotel
pittige kipfiletreepjes dus
allerlekkerst
verhuizen naar de oven
gegrilde bakharing op roggetoast
of gepaneerde maatjes
dragen elk krokant een jasje
genieten de ideale lunchparade
lente-uitjes, currypoeder en look,
kervelpluksels…
O lippen...
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.030 O stem, die me in uw armen wist te lokken,
Zo roerend zoet als 't nachtlied van een vedel,
Zo heimweevol als klank van avondklokken!…
Vieze buurman
hartenkreet
4.6 met 27 stemmen
991 Thuis gekomen vertel ik het verhaal
Dat lok jezelf uit, want je bent brutaal.
Huilend ren ik naar mijn kamer
Mijn moeders ongeloof kwam aan als een hamer.
Gelukkig weer even een weekje rust
Even weg van de buurmans wellust.
Volgende week als de buurman weer komt, ben ik weg
Dan heeft hij met zijn vieze handjes maar mooi pech.…
Liefste, mijn liefste
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
611 Ach liefste, mijn liefste
Eens zijn de velden met
Parelen weer bedekt
Over de smaragden dekens
Bekleed met saffieren en zirkonen
Beschenen door gouden licht
Ach liefste, mijn liefste, wanneer
Ach liefste, mijn liefste
Zal in de kruinen der bomen
Tussen het weelderig struweel
De zang der vogels ons weer lokken
Zullen wij in de schaduw weer…
Zwichten
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.518 van een slapeloze nacht
Het bloed, de druppel rolt
Langs de ronde kin
Over de hals naar de navel
Ze knielt
In haar iris zit draderig groen
Ze zalft de schroeivlek in haar nek
Haar schroom wordt nauwelijks ontsluierd
Ze strekt haar arm tegen een zuil
Bewaart op het eerste zicht het evenwicht
Grijpt een schaar
Knipt een vernestelde lok…
O, zomer!
poëzie
3.3 met 12 stemmen
3.075 O, zomer, met uw lokken, glanzend gouden,
En met uwe ogen, blauw gelijk de wanden
Van 't rondend hemeldak, en sneeuwen handen,
Die bloemenslingers slank gebogen houden!…
Journey
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
781 Deeper and deeper as I journey
to living a life that seems to be
a lost reality
that I can't ever find
no way to reach my inner soul
esteem is low
how deep can I go
in the ground that I lay
if I don't find a way
to sift to the grey
that clouds my mind
this time I look to see
what's between the lines...…
Calypso 2004
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
3.113 meten, geen gigahertz kan mij beperken
vormen hebben onze textuele liefde nooit genekt
jouw wandaden maken mijn deugden hyperbolisch
jouw waanzin is mijn grootste politiek motief en
in elke cadens die ons aan een ander linkt
worden wij grootser en gelatener voor elkander
geen geliefden zoeken wij, geen vertedering of lust
geen rivieren lokken…
Zij sluimert
poëzie
3.6 met 12 stemmen
3.422 Zij rust in 't malse mos en houdt gebogen
Die arm, die mos en lokken beiden strelen, -
Een sprei van groene schaduw, zacht bewogen,
Daalt uit de zilverlovers der abelen;
Zij ademt zuchten en zij lacht, als togen
Er dromen door heur ziel, die vrolijk spelen:
O, zoete hoop!…