852 resultaten.
Illusieparadijs
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
512 Nog zwevend boven de wolken
onderweg naar een volgende hemel
dwarrelen langzaam illusies weg
als de veren van Icarus
wolken plotseling onbereikbaar
dreigen met donder en bliksem
neervlucht wordt onvermijdelijk
de plof in de hete woestijn
kruipend van fata naar morgana
lijkt het leven op Pandora’s doos
met als grootste inhoud
teveel desillusies…
Uit het dagboek van een slak
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
554 Om van A naar B
Te komen is voor
Een slak nog geen
Vanzelfsprekendheid,
Want er zijn onderweg
Onnoemelijk veel
Hindernissen die met
Het tempo van een slak
Genomen moeten worden,
Tegen de tijd dat ik
In B ben aangekomen is,
Als ik om me heen kijk,
De halve wereld verwoest,
Een bevolkingsgroep uitgeroeid -
Het enige dat…
Een stukje overslaan
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
572 Mijn lief had hoge nood
van hier naar elders onderweg,
dus stoppen bij een tank station.
“Als jij nu rustig plassen gaat
en ondertussen ik een stukje rijd
dan hebben we dat alvast gedaan.”…
Moederdag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
421 Er staat nogal wat wind
de vrouw op de hoek trekt haar hondje mee
Ze komt alweer terug
verder een lege straat, nog geen bezoek
De kinderen bellen niet
dat hoeft ook niet, als ze komen
voor de gezelligheid, het niet te druk hebben
En het heeft geen zin
om daar iets van te zeggen
Misschien zijn ze onderweg
Als ik maar niets vergeten…
madrigaal
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
474 er staat vandaag geen maat
op deze verlichte bossen en oevers
ijl als lucht maar goudgerand
met daarin plaats voor
elke gebeurtenis die kruipt door
alle vezels van het hart
dit is kennis van het niet weten
onderweg naar onbelast verleden
dat onbetreden over velden en
wegen het geheugen niet langer tart
afgewogen met de stroom mee…
Scène
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
1.150 De beul snel, doch genadeloos,
leven vloeit uit haar weg,
op haar graf : één klaproos,
haar ziel is reeds onderweg.…
Boodschap
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
738 een aarzeling
schemert in het duister
terwijl wij verkeren in en illusie
tussen dromen en ontwaken
een offensief van denkers en dromers
is onderweg naar morgen
en zullen elkaar vinden
in elke vleugelslag
de vogel zal blijven vliegen
de aarde zal blijven draaien
de zal vis blijven zwemmen
zolang de…
onder het stof
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
639 onzichtbaar, misschien een oom
of tante met een boodschap
uit het hiernamaals
dat Hij gelijk had
en niemand anders
ik bind de strijd aan
een rode doek met witte bollen
houdt me wel in het hiernumaals
en smijt het vege lijf op
de autotraagweg
vandaag geen overuren
de afstand wel dezelfde
maar de files ongebreideld
en teveel familie onderweg…
Alleen voor jou
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
746 Ik vulde de nacht met dromen
voor jou
plukte sterren
zodat jij de weg in donker zou vinden
alleen voor jou lief
brak ik dagen
in stukjes nacht
schreef ik woorden in zilvertaal
maar je bleef onderweg
duizend nachten
met lege gedachten
alleen voor jou lief
ving ik lentewind
die de fluistering herbergt
van het nevelland…
Uitgerafeld
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
914 gedragen door jaren heen
de lange versleten doeken
licht verhullend onderweg
naar een oorsprong
de randen rafelen al
tot mini in het verschiet
toch zie je nog net niet
waar de zoektocht eindigt
draperieën vol betekenis
worden pas ontsluierd
na de openbaring van
het innerlijke verstaan
niet langer beschermend
wel draaglijk in het weten…
Orpheuzen
netgedicht
4.9 met 9 stemmen
706 jij schrijft me
door het raam
een stil leven
van vage vlekken
aan elkaar geketend
waar ik als dichter
sterf buiten het zicht
van lege bomen
en uitgestorven vuur
vreemd lachend
hoor ik spotvogels
schateren met
afgerukte bladeren en
mijn grijsomrande huid
want alles wat
ik onderweg schreef
was de adem
van warmlicht verlangen…
jij die komt
netgedicht
3.9 met 63 stemmen
3.074 ik wacht op je
terwijl jij reist
onderweg naar
jouw naam
en een wijle
drijft onder
een bonzend en
veroverd
vrouwenhart
waar je
als vederlicht gewicht,
na erkenning
in een veilige duisternis,
te samen in
enkelvoud start
zo tel ik mijn uren af
terug naar de aarde
en jouw dagen
die spoedig worden
geboren
als je dan…
gevoelens
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
1.169 gevoelens verkennend in huid van fluweel
in warmte van aanwezige verdieping
verlangend in geestelijke verbeelding
van dagen en nachten in de showroom van geluk
zoekend en tastend in de variatie van leven
in fragmenten van onderweg
voort gebracht in de armen van onze liefde
waarin ogen wiegen in blikken
het is het meedragen en je gedragen…
verre reis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.280 Om het stilzijn
te omzeilen schrijf
ik er om leen
nacht
krijgt een ander zicht
en de dag legt zich
in de armen
van talrijke schrijfkronkels
gedachten
reflekteren gesprekken
met het geheugen
dat liefde leven is
toch is er troost
want
jij bent onderweg.
Theo Wuestenbergs…
verre reis
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
652 Gedachten
reflekteren gesprekken
met het geheugen
dat liefde leven is
toch is er troost
want
jij bent onderweg.
Wuestenbergs Theo…
Vondst van ons
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
480 Herkennen van de nieuwe haartjes
in je huid, verlangend naar het licht
Het straalt uit jou en is altijd
onderweg om weer thuis te komen
Als woorden tranen zijn of regen
je veegt hen uit je ogen om droog
scherper verder te kunnen kijken
gelijkertijd jezelf te blijven
Dan alleen op dat moment ben jij
me liever dan al die anderen
op zoek…
Het zwermen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
486 weten zich weer
thuis na een lange
gevaarvolle vlucht
zeeën en bergen
waren al bekend wegen
en steden nog ongekend
toch drijft hun
instinct de trek naar
paradijselijke plaatsen
met paren en overleven
kunnen zij in de soort hun
sterke genen doorgeven
nu is het zwermen als balts
voor de trek maar ook zij
verdwijnen door jacht onderweg…
Stroomuitval
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
571 Alsof een reuzenhand
onzichtbaar
om mijn torso
klauwt
Adem kwijt
onderweg
De trap
een berg
om tergend
traag
te bestijgen
Mijn handen
onder stroom
uitval
Oogleden
dammen
voor een wellende
zee
Oren
uitgefloten
In alle kleuren
van de regenboog
Vingers
die de pen
torsen
Laat
mij
maar
even
liggen…
Bodemzand
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
634 Toen de heldere dag
jouw lucide droom aanvaarde
waren witte zeilschepen
al onderweg op zee
naar een andere droom
hier op aarde
in een speelfilm
over oude tijden
stevige mannen
bolle zeilen
geen glimp
van regenwolken
of heldere glans
van zonneschijn
alles grijs
en laag hangend
in dronkenschap
op volle zee
te laat…
Tussen drommen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
433 Tussen drommen mensen
Baan ik mij een pad
Onbekend, onbetekenend
Onderweg naar een doel
Een doel dat ik zelf nog niet ken
Maar de drommen stuwen
En het enige
Waar ik mij zorgen om maak
Is dat ik niet onder de voet wordt gelopen
Zo stroom ik mee
Met die drommen
En denk dat ik toch
Mijn eigen weegs ga
Misschien bereik ik toch ooit
Mijn…
Eerste boodschap
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
418 Eerste boodschap aan de elite
we zijn tenslotte allemaal vreemden
stille getuigen van zwijgend water
in een verleden van vergeten tijden
niet veel maskers te verbergen
om in het alleen zijn te ontpoppen
frêle vlinder die ooit rups was
ook geen daden van roem of faam
alleen met een onbekende naam
gevleugeld onderweg naar de zon
ver verwijderd…
Spoorloos
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
1.594 Vandaag op de honderdste dag
het elfde uur dat je mij verliet
om een patatje zonder
te halen bij Snack Vander Laan
denk ik aan jou en huiver
Hoewel aangegeven als vermist
vond men geen spoor van jou
zelfs geen deeltjes DNA terug
Uit het buurtonderzoek bleek
dat je verdween onderweg
Nu om kwart voor twaalf
zou ik als jij willen gaan
opgaan…
tristesse
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
721 hij is de aanfluiting
van een goed humeur
zijn lip lepelt
de kleinste oneffenheid van de vloer
die daar ligt, op de loer
voor elke gelegenheid
hem een bobbel onderweg te zijn
in zijn nabijheid
alom ter tijd
bloeden alle bloemen
strómen de blaadjes
om enkel te verwelken
in zijn eenzaam paradijs
van sip en neergeslagen
hij is de triestheid…
dag pa
netgedicht
2.3 met 115 stemmen
6.705 wolkjes adem achterna
in de vrieskou
auto’s met veel tinten wit
het is ochtendmist
flarden levenslied
uit een café
over een moeder
hoog in de hemel
kijk toch even omhoog
onderweg naar vak D707
twijgjes treurwilg plukken
vlecht een bezempje ermee
veeg de geboortedatum schoon
van vijftien jaar
denkbeeldige resten vuil
negentig…
Ontrafelde struikelstenen
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
780 gedragen over jaren heen
de lange versleten doeken
licht verhullend onderweg
naar een fundament
wat randen blijven rafelen
tot mini in het verschiet
maar daaraan zie je niet
waar de zoektocht eindigt
draperieën vol betekenis
worden pas ontsluierd
na verstaanbaarheid
van de intrinsieke taal
niet langer beschermend
wel draaglijk…
weer thuis
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.892 weer thuis
na weken onderweg
ergens
tussen nooit
en ooit
weer thuis
voor wat
het waard is
een reis
voorgoed
gekoesterd
als herinnering
weer thuis
nog gloeit
de warmte
in mijn ziel
gelijk
de hartstocht
in mijn lijf
weer thuis
genietend van
doorleefde dagen
en toch
nog steeds
zo rusteloos
als toen
weer thuis
laat…
dagboek
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.208 men begint eraan tegen het vergeten
herinnering wordt meer en meer
een stoemp van onontwarbare dingen
ik weet nog wat ik erin hebt gestopt
om zes uur opgestaan, ontbeten
aan een artikel geschreven over vogelgriep
ik moest aan zigeuners en Joden denken
altijd maar onderweg en nooit bereiken
iemand zal het lezen
wat ik geschreven heb
hier…
crescendo
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
773 neem me mezelf niet af
wat rest er dan nog
van de nachtelijke regen
die zich langzaam kleurt
met het morgenrood
van de treurende nachtegaal
hoe zal hij weten dat
zelfs de schaduwen trillen
in de open fluisterende
vleugels van zijn verenkleed
wanneer de lucht geluidloos valt
in de plassen en het puin
ik loop er door, ben onderweg…
ik zag je
hartenkreet
4.9 met 8 stemmen
1.311 het was geen stroom van bloed
maar meer van uitvallen
het leven trok nu het kortste eind
de dood leerde me lopen
in vervaging van het nieuwe
naar onopgemerkt in elders
het spel van spelen
doordrongen in verse lichaamslijnen
op ieder perron onderweg
stapten silhouetten op
op zoek naar een hoger baken
niet in zee…
kompasloos
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
606 Volgens het kompas
is het zuiden het noorden
maar ik kom pas
uit het westen
te lang onderweg
naar het oosten
waar de wijzen wonen
in de ban van al hun goden
die zij denken te kennen
nog beter dan zichzelf
Terug naar de bron
waar het allemaal begon
om te concluderen
dat alles al ergens
moet zitten in jezelf
Leven lijkt de kunst…