954 resultaten.
De vijfde zomerdag
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
713 Ik baar
Ik baar zoute meren
En kijk hoe het gras opgaat
In krommend riet dat op maat
Zwaait naar zwanenveren
De rimpelende boom buigt en kraakt
Knielt zijn takken het water in
Eeuwig drinkend, alleen zijn kin
Het water dat de bladeren maakt…
oktober 2009 1-7
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
716 de kerken
prijzen zich beierend
uit de markt
balletdansend
snoepen de groenlingen
van ons plantsoen
de oude man
schoont de randen van de sloot
ruisend valt het riet
ik hoor de zeis
langs de provinciale weg
een brullend monster
kastanjes
roffelen de jaguar
op zijn kop
onder mijn ogen
sterft het gebladerte
in schoonheid
ik…
ijsmeer
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
989 haar vuur kent geen uur
van sterven of een flakkering
geen doven onder naaktheid
hemel biddend smekend
geen koude taiga strekt zich
uit onder haar weemoed
het meer weerspiegelt slechts
sneeuwvlokken uit het hart
haar trillen is niet dat
van het riet aan de poel
waar bedorven water kleeft
aan de klauwen van de hebber
meer dat van de…
Maria zingt in gouden avondstond
poëzie
2.6 met 5 stemmen
2.717 De rozen staan op hoge stelen,
een vogel luistert in het riet.
Dan sluimert 't kind in hare schoot,
haar ogen zijn van weelde groot
en in haar mond verzoemt het wiegelied.
De maanschil perelmoert in 't water,
maar in de schaduw sluipt de dood.
Gelukkiglijk, dat ziet ze niet,
dat is voor later.…
Goud
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.884 Een grauwe sloot,
maar hier blauw
en vol goud riet
de wilg door 't zonlicht goud
en alles in het kreupelhout
is goud beschenen,
dit is de plek,
de koepel
hierin ben 'k vaak verdwenen
met dichte ogen zit ik dan
geniet nog na
van alle kleuren
en van alles wat er zomaar kan gebeuren
tot er niets is
meer, geen lust, geen must,
wel bewust…
Hun schaatsenlied
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
667 warmde winterhanden
aan het kuilend gras
voelde zon van
afgelopen zomer proefde
weer intens haar kracht
hoor de schaatsen
slijpen aan het ruwe ijs
zie baard en knevels zich
verbijten aan de pegels die
hangen en de vorst steeds vangen
maar in de luwte
van het riet onbereikbaar
voor de stevige noordooster
zingen zij hun schaatsenlied…
Ongekende bontgenoten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
456 aan de oever
zag ik haar staan
ze keek niet
niet naar mij
ze keek naar het water
verscholen achter het hoge riet
het schip van gemoed
maakte rimpels
aan de oppervlakte
ze keek onbewogen
al die tijd
ze kende geen zwakte
onpeilbare diepte
bleef
ongekend onbekend
ze keek op
wachtte niet langer
tevergeefs op spiegelglad…
bij dag noch nacht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
490 Als Venus niet meer de nacht afsluit
En wolken in blauw rond zweven
Het riet rustig noch luid
Overdag is gaan bewegen
Nat gezicht nog zeldzaam is
Verdwijnen geschreven woorden
diep in een nis
Niet zuiden noch noorden
Het huis voor de schaduw is levend
Overdag onder het einde der hemel
Een schouwspel vertekend
Zoals een spreuk op een muurtegel…
Het zwarte ijs
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
432 ik wist
dat je ging
schaatsen
in je wit
kristallen pak
strak aan
je lijf om
nergens aan te
haken en toch
snelheid te maken
als een flits
voorlangs het riet
dat zo zijn eigen
tonen zwiept in
een krakend lied
in jouw cadans
langs deze rij
het kleurgezang
met wuiven van
de gouden kant
voor je uit
op het zwarte ijs
jouw…
De zwaan
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
146 Hij vaart met zijn borst vooruit door het riet,
bang voor de winter? Nee, dat is hij niet.
Al vallen de blaadjes nu ook van het hout,
het is die tederheid die je warm houdt.…
Ergens langs een rivier.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
730 Alleen hoor je soms het kwaken van een kikker
tussen het riet, maar verder hoor je niet meer
dan de wind die waait over land en water.
En wanneer de zon schijnt het spinnen van de kater
in een landschap met kerktoren en boerderij.
Een beeld pittoresk van aard en alles is daar bedaard.…
Waar de Hedwigepolder waders en wandelaars gedoogt
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
778 Nu wind ’t riet opwaait de zuidoever droogt
deze Hedwigepolder haar wandelaars gedoogt,
nu wind ’t riet ombuigt de zuidoever droogt
de Hedwigepolder waders en wandelaars gedoogt.…
Echo van tijdloosheid
hartenkreet
2.0 met 6 stemmen
518 Wanneer hij verdwijnt, blijft hij
achter in alles wat hij raakte: in het glinsterende
water, in de trillende lucht, in het golvende riet dat zacht weer
rechtop komt, en diep in mijn ontvankelijke hart, waar stilte en majesteit samenkomen.…
Windkracht dertien
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
440 ze wuiven niet
zwaar zwiept
het riet onder
stuwend code geel
ze buigen
blijven heel
in een weerloos
golvend striemen
nog kanten zij
de rechte sloten
en het open
waterwingebied
er is geen angst
handen zijn nog
niet gesloten de
storm duurt niet lang
toch nevelt regen
nog wat vage
herinneringen tegen
de beslagen ruit
toen…
Eenvoud
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
999 Ik heb de eenvoud van het leven lief
het wuivend riet langs de waterkant
slierten ochtendnevel over het land
een nieuwe dageraad breekt aan
's avonds als de zon ter kimme neigt
de schemering met zijn zachtheid
de scherpe kantjes verhuld
voelt het leven aan als bevrijd
de nacht is als een schilderij
gekleed in zwart fluweel
laat ik de…
Dansen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
767 Zie in de woestijn
naar het wuiven
van
het riet in de wind
zend de bode voor je uit
Hij baande de weg
zit als kind'ren
op het marktplein
speel fluit
wilde je niet dansen
tussen twee reien
zing een klaaglied
wilde je niet treuren
door lelies omzoomd
Hij is opgestaan
tussen de bloesems
ontloken
waar zal ik jou beminnen
neem geen aanstoot…
Stappenteller 4
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
611 In deze zomer had ik willen wonen
als een kasteel om vrolijk in te zijn
met romantiek en stille dromen
en zoveel kleur door zonneschijn
maar als ik terugkom van mijn zwerven
door zompig veen en schrale hei
dan zie ik steeds het donkere water
en het stramme riet dat staat langszij
de stappen die ik toch ging zetten
ze komen nog niet los…
kras
hartenkreet
1.8 met 4 stemmen
1.785 als een op hol
geslagen antiloop
liep ik weg voor verdriet
stuurde ik vol valse hoop
mezelf met
een kluitje
in het riet
stak ik liever
mijn kop in
het zand en
blijven beweren
niets aan de hand
besef ik nu
dat lost niets op
maar kost je wel
zelf de kop
recht ik nu
schouders en rug
wil ik al kijkend voor uit
beginnen aan de weg terug…
Vergeet mij niet
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
889 een kleine bloemetjesrand
getekend langs de oeverkant
in het vochtige zand
genegenheid uit mijn hand
ik fluister in het riet:
“Vergeet mij niet”
zucht een wens door het lied
van de kleine karekiet
ik zie hoe planten uiteendrijven
of dicht bij elkaar blijven
hier is niets wat me kan beklijven
mijn hart nog doet verstijven
ja, knikken…
Patricia.
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
1.202 zwevend, dromend denken
aan jouw huis daar aan de plas
ik zou je al mijn liefde schenken
als jij daar nog maar even was
lachend, kussend spelen
in die boot tussen het riet
ik kan dit verlies niet velen
de smaak van louter verdriet
de wind waait over de plassen
verstrooit het stof van jouw bestaan
de urn waar ik op mocht passen
verliest…
Zuidschermer
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
580 Waar reigers roezemoezen tussen riet
een kievit waakzaam op zijn eega wacht
daar kweelt de karekiet een liefdeslied.
En populieren schuiven in een rij
gezien vanaf het dravend boerenpaard
dat lenteluchten ruikt in natte klei
en ranke merries van de binnenwaard.…
Voor hobo en piano
gedicht
3.2 met 41 stemmen
54.886 Zij heeft het riet in huis gehaald, waar altijd
met een zweem van streling, snaren klonken. Zij
wil niet als de klarinet behagen, niet verlokken
als de fluit. Zij stelt. Zo eenzaam heb ik haar
als meisje nooit gehoord. Met haar oprecht en
puur geluid blaast zij zich daaglijks verder weg.
Wat nu?…
Boeketjes dag
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
389 jij hebt vandaag
boeketjes dag
groene vingers in
de slag met linten
en versierpapier
blikken stralen
tussen kleuren
die het groen
opfleuren na de
onverwachte regenbui
je bloemenwinkelt
zonder kassa zet de
bossen in een rieten
mand schrijft de kaartjes
vlotjes met de hand
geen virtuele stickers
maar met woorden
rechtstreeks…
Moeras van Verdriet.
hartenkreet
4.9 met 17 stemmen
1.230 Ontdaan dwaal ik van het kluitje naar het riet.
Plotsklaps eenzaam in een moeras van verdriet.
Donkergrijze wolken regenen helemaal over mij uit.
Een leven zonder jou krijg ik nauwelijks onder mijn huid.
Bladerloze bomen vertakken treurig in de lucht.
Gisteren praalden daar fris groen vol met vrucht.…
Mei maakt nog geen zomer
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
619 waarom warrelt wind
in niet aflatend tijdverdrijf
gedurig rond haar lijf
is ’t de winter die verzint
ijskoud door te breken
en het broze lentelied
te doden tussen ’t riet
de vliezen te verbleken
van ogen die klaarden
wanneer het zacht gezang
‘t kleine kind bedaarde
dat heistert in haar hoofd
zo koud, zo bang, zo bang
dat winter mei…
wandeling
netgedicht
2.9 met 28 stemmen
746 wind zwerft
door de stilte, door de dorst
naar een eerlijk inzicht
bomen wuiven, zeggen
even gedag tegen de lijster
in de lucht
het water bouwt een eilandje
aan de oeverkant, luistert tussen het riet
naar de avond die zo graag zingen wil
ik word schaduw, een maan
onder alle manen
een hond blaft de verte toe
in grote dromen
daartussen…
Het verdorde blaadje
poëzie
2.9 met 8 stemmen
1.712 Wind en Zefier doen mij dwalen
Naar een onbekend verschiet,
Van de bergen naar de dalen,
Van de vlakte naar het riet:
Nu eens in de zonnestralen,
Dan eens waar de regen giet.
'k Mag niet vragen
En niet klagen:
'k Ga waar àlles heen moet gaan,
't Lenteroosje
Met zijn bloosje,
En de groene lauwerblaân!"…
De jogger ( PCW )
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
560 Zilte zoete voeten
stappen gretig toe
in schemerige verten
langs
zovele paden
gaan jouw stappen -
verre schemering –
tegemoet
langs ochtenddauw
en mistige velden
wind en pollen
wuivend riet
als
mistige voeten
gaan jouw stappen
voort – voort –
laten evenzovele
sporen
van mistige stappen
in het verschiet…
boterzachte wind
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
714 zie je het pluisje
zij komt los van de oever
het is alsof daar
de wereld voor haar begint
pluisje, hoor je de karekiet
ritselen in het oude riet
hoor je het schrijvertje
dat kriskas beweegt op het watervlak
ach pluisje, luister naar de lente
en hoe ze neuriet in de kraag
van de trage lelie
ontwaak pluisje en voel
geef wat diep…
Zangvogeltjes
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
533 Leer mij ze toch herkennen
niet alleen aan hun zang
aan hun hemels geluid
waarmee ze mijn gemoed
al zo lang verwennen
ik wil ze graag nog beter kennen
want je ziet ze meestal niet
die grandioze kleine bengeltjes
leer mij hun innerlijk herkennen
daar zo weggekropen in bos struik en riet
wie kan mij een blik op hun
verlichte zieltjes gunnen…