958 resultaten.
Liefdesspel
netgedicht
2.3 met 20 stemmen
1.734 Hoor je mijn stil gefluister wel
in de wervelwind van extase
hoor je mijn schrille kreten lied
als de razernij je voedt
Heb je genoeg aan een simpel spel
als een bron in de oase
of zijn de ogen die je ziet
dat wat je smelten doet
Hoor je het ruisen van de wind
in de draaikolk van begeren
voel je de adem van het licht
die langs je lichaam…
Licht lichaam
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
903 Al zou ik willen vergeten
de wind fluistert
de bomen ruisen
de huizen, zelfs de huizen…
hoe je op je tenen
jouw lippen
de mijne
jouw lichaam
tegen
en nooit was ik lichter
mijn naam vergeten
sprakeloos
je mond
losgescheurd
op je eigen benen
gaan staan
je eigen weg
gegaan
en ik hier
naamloos
woordeloos
zwaar van het verlangen…
Uitgesproken !
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.158 Je bent er wel... en toch ben je er niet
jouw stilte hoor 'k in 't ruisen van de bomen.
Ik roep je naam, maar jij zult niet meer komen
en ik weet mij alleen met dit verdriet.
Wij vormen woorden maar wij spreken niet
de diepe stilte is van ver te horen.
Toch werd je eens als kind bij ons geboren
terwijl je ons als vreemden achterliet.…
duin
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.003 uit duinen waar ik zonnewandel
verzweeft mijn geest over het land
bij ‘t ruisen van het zilte branden
door weeë luchten overmand
over een panoplee van paden
stamp ik mij lodig door het zand
en voel mijn zool de treden raken
mijner gedachten, hand over hand
uit schilf’rend drijfhout dagen wijde
beelden, azuur, een oceaan
totdat een prikkeldraad…
Oever
gedicht
2.9 met 32 stemmen
34.375 Men verstaat wat wij
wilden toen nog geen ruis van overkant
de schelp streelde, het woord niet ving
dat zong: Oever! Aankomst! Weelde!
----------------------------------------
Uit: 'In Remersdaal', 1997.…
contrast
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
915 binnen ‘t strandpaviljoen bevechten
de renners elkaar omwille van
de eeuwige roem
onze ogen blijven strak gericht op
de strijd om het fel begeerde
groen en geel
buiten vloeien golven af en aan
klinkt het ruisen van de eeuwigheid
een kind rent langs de zilte waterlijn
misschien zich meer bewust van
wat vervliegt en blijft
zoals…
De zee
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.217 Gedragen door het ruisen,
maar meer nog, door de stilte.…
Ik droomde dat het anders
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
1.191 Ik droomde dat het anders was
Geen ijle stemmen van weleer
Hun gezang klonk nimmer meer
Alleen het ruisen van het gras
Vertrokken naar het oosten
Bleef ik hier eenzaam staan
En floot wat in mijn eentje
Besloot niet verder meer te gaan
Eenzaam, kil en onbewogen
Wist ik niet meer wat te doen
Iedereen was weggevlogen
Naar het nieuwe fris…
Liefde voedt ons
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
767 bloemzoet in dromen
sluimert soevereine liefde
dat je innerlijk draagt
wanneer je slaapt
houd ik mijn glimlach groot
in de ogen van jou
ruisen melodische golven
door de windloze sfeer
mijn hart begrijpt
went zich tussen nacht en morgen
waarin het licht niet dooft
liefde voedt ons
aan borsten, vleugel vrij breed
verwarm ik mij helend…
Pandora
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
519 Ergo,
Zolang er sprake is van ego
Klinkt er een echo
De ruwe stem
Het duveltje uit de oude doos
Gruwel van de ziel
Asiel van emoties
Boos en broos
Ben nu stil
Hou je mond
Paranoïde ruis
Wil niet nog meer
Zwart gefluister
Verward
Als duisternis
En luister
Verlos me van het kruis
Breng me thuis
Naar die mens die’k zie
In een dimensie…
De bron
netgedicht
2.8 met 24 stemmen
2.008 Zoek mijn mond niet
aan jouw lippen, mijn
vreemdeling voor een
gesloten poort, daar
vloeien tranen waar
licht in gloort, in zeven
nachten waarin ik niet
kon wachten op zeven
harten, ontspon het bloed
in het wederwoord van
zeven rozen, voor alle
dagen een gekozen, die
ruisen langs de bron,
gewassen door de
zeven kruizen, waar…
Oud stof, nieuwe vergezichten.
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
738 Als oud stof
heeft plaatsgemaakt
voor nieuwe vergezichten
Als storende ruis
is verdwenen uit mijn hoofd,
en vervangen door jouw lied
Als samengeknepen ogen
weer opnieuw
kleuren proeven,
jouw geuren voorgoed
bij mij vertoeven
Als de hand die jij me toesteekt
deze keer de echte zal blijken te zijn,
en dat weet ik zeker
Dan gaan wij…
Stadsmens
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
659 Lopend op het strand
met de golven van de zee
die bruisend aankomen rollen
hoor ik het ruisen van het helmgras
in de duinen
de duinen die ons land moeten beschermen
op blote voeten loop ik voort
het zand kriebelt tussen mijn tenen
met de krijsende meeuwen om me heen
voel ik me vrij als een vogel
als stadsmens kom ik graag aan zee
de…
De puzzel
gedicht
4.0 met 2 stemmen
4.895 Onderhuids
Bleef het mooi sores
En nul op rekest
Dat volgde op de ruis
Van de koele onmin
En aparte bedden
Met weinig te vergeven
Door muren onzin
En misverstanden. De
Puzzel is af. Verstild
Het mistig vergezicht
Wreed het staren.…
Duistere Kempen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
516 wat de dennen fluisteren
bij het wiegen op de wind
in treuzeltoon getint
onder jagende maan het klagend ruisen
van eeuwenoude verhalen
uit zure zavel gezogen
over soortgenoten al lang vervlogen
die nog spraken van doksalen
in verzonken kloostergezang
het vreemde licht boven kruisende banen
met de lokroep van heidense nazang
wijdste…
Meestal in het klad,
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
462 de vlucht te vinden in het
ruisen van het gevallen blad,
energie geladen in verteerde
nerven van gedroomde
wensen in een winterslaap
maar meestal in het klad.…
Zie ik peppels staan
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
621 Voor mijn ouders
Torenhoge wachters houden
Dag en nacht de wacht
Over dit kleine Saksische
Boerenspulletje op het
Drentse platteland, de plek
Waar ik mijn levenslicht
Aanschouw, waar ik kind word
Van hen die mij ongedacht kregen;
Er lag al een leven lang
Achter hen, toen voor mij
De reisweg begon - en ik hoor
Nog het ruisen…
slapen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
524 ongemak
op de slaap gewacht
ik open het verleden
dat zich vloeiend vermengt
als een aquarel
met het heden van alledag
wat laat ik zien
waar toon ik me de meester
van de afgewende blik
waarom kijk ik schuw achterom
het lichaam omarmt sluimerend
mijn ontwortelde ziel
ver weg diep achter me
vliegt een zwerm vogels
ik hoor het zware ruisen…
Natuurlijk
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.532 Je aarzelt nog of de liefde
die mijn hart teistert
natuurlijk is
zoals eb en vloed tegen oeverkasseien
en of de echo van mijn woordgeluid
ook stilte kan verdragen
maar in het ruisen van de wind
hoor je mijn adem in het verlangen
en twijfel je niet langer over de schaduwkant
van dromen die het leven overleven
daar leg je jouw hart in…
Bescheiden
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
441 Mocht ik na mijn verscheiden
nog eens komen in jouw dromen
stappend uit mijn woordenstromen
als een kind dat leert lopen
dan hoop ik dat jij mij herkent
aan mijn neus en ogen
Zo niet, kun je mijn stem horen
in het ruisen van het koren
het waaien van de wind
in het breken van de golven
op de brekers aan het strand
het schreeuwen van de meeuwen…
Veteranen van wat?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
566 In de pas, buikjes vooruit
De Nederlandse veteranen
Nooit gevochten
Nooit uiteengereten kameraden
Nooit gevangene in gore kampen
Als het spannend wordt
bellen we de minister op
Sneuvelen is ten strengste verboden
want dat geeft thuis ruis
Srebrenica telde 8000 doden
Op een podiummetje staat de Koning
Rijk gedecoreerd groet hij zijn…
de dagen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
409 de dagen dat we
goden aanriepen met
trommels en gezang als
de stemmen van geesten
dat we boven aan
de berg luisterden naar
het ruisen van de
adem van een god
we aan het dek
de wind trotseerden om
wat we wilden zeggen
in een fles te versturen
we dachten dat we
naar boven liepen
maar we naar
beneden afdaalden
de dag waarop…
Witte nachten
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
541 Met een Affligem tripel
binnen handbereik is dat geen straf,
maar een ongekend genot, want het
sterkt de menselijke verbondenheid,
die tegenwoordig door zoveel ruis
en stoornis wordt bedreigd. Top
hoe die jongeren zich inzetten voor
een goed doel en daar slapeloze
nachten voor over hebben.…
Rivier
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
554 Mijn tranen zullen de zee niet halen,
ze blijven voorgoed ruisen in mij,
daar waar zij stromen mogen,
blijf jij altijd in mijn hart nabij.…
onze handen elkaar verontrusten
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
846 buiten zie ik de prunus
gevallen, verkreukt en gebleekt
door een zon die de lente vergeet
en schuilt achter wolken
het naderend groen
vraagt om de zomer
een warme wind maakt me in
donkergroen ruisen steeds lomer
daar aan de voet
van die boom wil ik rusten
samen met jou terwijl onze
handen elkaar verontrusten
maar ik ben een dromer…
LAIS CCCX
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
424 Ware het maar dat ik nooit geboren was,
mijn zuchten zou ruisen, zegen van zee
mijn klagen zou zoemen, zachter dan was
mijn kermen zou aaien, stiller dan sneeuw
mijn huilen zou lachen, lach met mij mee,
mijn vloeken zou prijzen de deugdzame mens
mijn woede zou zoenen jouw leed met een wens
mijn lijden jou troosten met strelingen zang
mijn falen…
weeft van mistig ochtendrood
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.824 ik zie je in het ruisen
van de wind, je hebt niet
meer het blote van een kind
niet meer geboeid
het spel ontgroeid dat
kleinen in vertrouwen spelen
je bent gekleed
met naakt, van onschuld
wordt je schaduw al gemaakt
je weeft van mistig
ochtendrood de donkere
schaamte voor je schoot
en wordt herboren in
ontluikend groeien,…
wat weten we nog
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
468 regens
van werelden die anders buigen
wat weten we nog van dingen die glanzen
maar binnenin duisternis bewaren
wat weten we nog van een ochtend
luierend in de rozenstruik
van een kersentak die aan
het raam klopt
de trage wind die vluchtig een
zwervende tak beweegt
wat weten we nog van ganzen die
naar het westen vliegen
het ruisen…
Het zon en strand gebeuren
netgedicht
3.3 met 40 stemmen
427 mij
geen vleugels
aangemeten en toch
vlieg ik voorbij
de horizon om even
nog de zon in de zee
te zien zakken
en om later samen
nog een boulevardje
en een frietje met veel
mayo voor de lekkere
trek want het is te gek
om zo dicht bij het
strand te wonen en
er vroeger altijd
gespeeld te hebben
met als slaapliedje
het eeuwig ruisen…
Zomer einde
netgedicht
2.6 met 12 stemmen
1.724 hoor de wind mijn lieve kind
luister bloemen fluister ruisen
langs de bladeren van papier
in mijn zomertuin van hier
hoor de tinkel van gerinkel
van de buisjes van metaal
mijn zinnen aan een touwtje
in de flonker van een vrouwtje
hoor de tuinfluiter zingen
de avond schemert kringen
en kleurt de tinten rood
als de zon traag vergroot…