797 resultaten.
Een boulevardje aan zee
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
523 de zon in je ogen
wind door je haar
toevalligerwijs keken
wij gelijk naar elkaar
nog was liefde
niet in zicht maar
je hand streek per
ongeluk langs mijn gezicht
we droomden de avond
op een boulevardje aan zee
flaneerden langs ruiten
de maan namen we mee
alleen wij twee
op het warme zand
speels zongen golven
hun komen aan land…
de tijdsoldaat
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
554 de tijdsoldaat voorbij de lege ruiten
nestelt zich in parallellen en meridianen
en vraagt mij om de ogen te sluiten
doch in woekering en met psalmen
kreunend durf ik mij niet te uiten
de spiralen van het universum
reiken mij meermalen de sluiers van het stof
maar ik zet tegen beter weten in steeds
weer de rouwmuur zonder vensters neer…
Parende paren
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
4.232 Dwingend dringend zijn haar bekken
verkrampte benen die verwurgen trekken
Zweet tussen geplette borsten waarop ik steun
half geopende natte lippen smoren mijn gekreun
Gelijk in het ritme van de Bolero
Parende ongeremd tijdloos geil ineen
Zweet laat zilte druppels druipen
Langs billen borsten de beslagen ruiten
Emotieloos koud klinkt haar…
Ter Wupping
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
425 in Ter Wupping loop je
fiets je
door puur natuur
langs het oude loopje
van de Ruiten Aa
bosjes, een schuur
je kunt rondstruinen
bij oude rivierduinen
Ruige berg, Kieberg
is avontuur
prehistorie
landschap uit voorbije tijd
boerderijen
grasland, beekdal
en al met al
beleef je puur
hoe Westerwolde
vroeger was
bolle akkers, gras
rust…
De geopende deur
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
610 imponerende
doeken en in leer gebonden boeken
op de tafel
van wortelnoothout
ligt een witte veder
ik hoor het
ruisen van mijn bloed warm en zoet
dat als een rivier
door woorden stroomt
klei in hand
van de pottenbakker
de regen
tikt zilver tegen het raam
een omarmende
eenheid weerspiegelt sterk
gebeeldhoude zachte vormen in de ruit…
engelenmomenten later
netgedicht
4.3 met 22 stemmen
1.615 besuikerde cherubijntjes
spreiden hun vleugels
sparren door ijspegelende ruiten
op poederend tapijt
maar later veel later
na oliebollen en wafels
pruttelende ketels
en glimmende ballen
engelenmomenten later
de stilte voorbij
zullen hyacinten en krokussen
dwars door de witte pracht
de hemel in komen steken
kleuren verspreiden
een…
Regen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
591 Ik hoor de regen
uit mijn jeugd
de bomen gaan
in bad
druppels vallen
van het groen
op de zinken teil
het klinkt en klettert
nu nog steeds
als toen
een bries roert
door het natte loof
blaast spetters
in het rond
langzaam rollen ze
over de ruiten
het ruikt buiten
naar natte grond
het dondert donker
in de verte
de bliksem flitst…
Met de ragebol
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
480 Druppels toveren
diamantjes langs de ruit.
Niet te veel kijken
naar dat wat voorbij gaat.
Tussen hoop en toekomst
bloeien de rozen.
Vergeet mij niet, "oh lief!"
Mijn voetstappen dolen in
het rond
op onvruchtbare
grond en
de zon houdt zich schuil
achter donkere wolken.…
Hoefgetrappel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.037 hoort ze hoefgetrappel achter gesloten ruiten
trippel trappel
Mientje slaapt……
Te open
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
513 Een pubergezicht
Weerspiegeld in een ruit
Geen coole blik
“Jij maakt mij niets”
Een kwetsbaar
Jong meisje
Open voor verbinding
Zonder reserves
Open voor
Levenslessen te leren
Ik schrok er van
De filter ontbreekt
Dertig jaar verder
Geleerd te doseren
Filters toe te passen
Wat binnenkomt
En toch opnieuw
In de fout
Opengesteld…
Steenmarter
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
720 gevallen in mijn binnentuin
gevangen tussen ruiten
gravend en vechtend
naar vrijheid daar buiten
vretend aan houtwerk
springend tegen wanden
zoekend naar een uitweg
sissend met scherpe tanden
opgerold slapen overdag
wat een nachtdier mag
de gemeente gebeld
de marter lag uitgeteld
opdracht luidde doodslaan
dat heb ik helaas gedaan…
Ingesponnen wereld?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
468 Vandaag hoeven ze mij niet
te zoeken, op beslagen
ruiten verschijnen de wasem
van beeltenissen van weleer,
een goede beurt, de ruimte
maakt zich vrij van stof en
herinneringen en enig
spoor waarin schaduwen
gedwee verdween op hun
de tocht door open vensters
van de wereld, ging teloor
in de donkerste nacht, ontsnapt
op lemen…
Transparant
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
688 Transparant
Jij spetterde in het warme bad
damp op de ruit van het raam
achter doorzichtige douchegordijnen
Jij noemde mij bij de naam, kuste
me door het plastic heen, tevreden genoeg
aan elkaar van stukjes en beetjes
Jij en ik, mij en jou op te eten
Om ons heen gewikkeld het bijna niets
als een koele, lichte deken
Samen namen wij…
Neurotoxisch
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
537 Het kwetterende krijsen
Van Wevers en Sijzen
Frenetiek in de struikgewassen
Doet hem van zijn autowassen
Opkijkend over de rand
Langs de leistenen stutwand
Met de schildpadachtige ruiten
Voorovergebogen stuiten
Op een slalommende slang
Waarbij de schotelvormige hals
En de nachtzwarte schubben onvervalst
Schitteren in het ochtendlicht…
Nu En Later
hartenkreet
3.3 met 25 stemmen
487 als hij in het nu leeft
en het zit hem tegen
dan kijkt hij naar later
in de hoop dat het grauw
plaats maakt voor
het hemelse blauw
als hij nu leeft en
hij kijkt niet vooruit
dan ziet hij hagel regen
en natte sneeuw
kletteren tegen zijn ruit
als hij in het nu leeft
met z’n vele zorgen
denkt hij maar aan later
aan die zeker ooit
opdagende…
De vergeten helderheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
309 ooit spraken wij helder
woorden met betekenis
bouwden zo gedachten
die bruggen bouwden
nu zweven wij mistig
in zinnen van lucht
verdwaald betekenis
in doolhof strandend
waar taal anker was
een baken van houvast
drijft zij nu in wolken
wollig alles verhullend
wat glashelder was
is nu damp op de ruit
de zinvolle stilte
sterft in…
transitologie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
216 De ruit fungeert als grensobject:
zij laat slechts door
wat niet te dichtbij komt.
Ik noteer dit alles
om te begrijpen waarom stilte
zich gedraagt als een taal
die niemand heeft geleerd.…
Slijterij
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
2.194 een slijter klaagde steen en been
m`n dochterlief is daaglijks buiten
zeemt in minirok de ruiten
mijn handel was er ver mee heen
elke zuipschuit voor haar plat
vergat dan dronken al mijn schappen
liet het zuipen voor het lappen
Ik was die stomme ladder zat
de wijnen ben ik maar gaan schenken
Geen lust tot rekken in de zaak
ze stonden…
de frisse wind
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
987 vrij
pijn is er of hij is er niet en niets helpt
beter dan geduld en afwachten ondertussen
stug doorgaan met werken tot de laatste dag
aan wat voor licht en idealen je zag
en wat je ook wilt doen of wilt laten
hoe duister de gevolgen van je besluiten
de dag volgt de dag de wolken volgen elkaar
de frisse wind waait en waait achter de ruiten…
Afstand bewaren
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
7.711 Regen schuint langs de ruit
van jou naar mij.
Een rug ben jij,
een jas, een kraag daar boven-
uit wat haar
van jou voor mij.
Dan trekt een geur
het smalle gangpad door
en slaat een visoen
haar dunne geur
mij om het hart.…
Nederland....?
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
785 een steen door de ruit van een auto
er wordt nauwelijks getreurd
ja, een lawaaitocht
voor een laffe tasjesdief
waarbij het slachtoffer werd gearresteerd
want de dader was crimineel lief
en nu een psychiatrisch onderzoek
op de moordenaar van Theo van Gogh
waar zijn we toch mee bezig
gewoon opsluiten, die foute alloch
maar of je nu alloch…
Transparant
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.438 Op de achtergrond dooft vioolgeluid
- een wegterend decorstuk -
terwijl ik van de beslagen ruit
doorzichtige letters pluk
Langs druppels wegglijdende zinnen
glinstert het nachtelijk beminnen
Ik open het glimlachende venster
een zomernacht glipt in de winterkou
verbaasd ontdooit de tuin en wenst er
een streling en koesteren bij, in hardblauw…
Avond
gedicht
4.8 met 4 stemmen
2.894 De ruiten blinken door een waas van tranen
waarin het huisgezin naar buiten zwevend
het toegeschoven bord ontspannend ledigt.
Gespoord slapen de paarden en de hanen.…
De overkant
gedicht
3.0 met 308 stemmen
48.402 Door het raam zie ik
een vrouw haar kind slaan
de man komt thuis en slaat
zijn vrouw
ik sta en kijk
Ze zijn nu bij de buren
een veldslag huisraad
vliegt door ruiten
ik sta en kijk
Het huis vat vlam
en ook het huis ernaast
er liggen doden in de tuin
ik sta en kijk
Kinderkreten sterven weg
de overkant is een ruïne
uit een puinhoop…
in het land van
gedicht
2.9 met 21 stemmen
2.214 in het land van sliertige witte bewolking zonder noemenswaardig
slangenpopulum [ ] moeten wij te vaak teruggrijpen naar het
oude net niet aangenomen nog niet uitgewerkte soms op ge
geven moment zelf ronduit verworpene het belang van banaliteit als
prikkel voor kubikalisering tot gedicht het appelblauwe
zeegroene dat [ ] achter ruiten luiken…
Een mens van stof
netgedicht
3.2 met 21 stemmen
727 sterrenloze baldakijn
in mijn rug gapen velen gaten
soms met zout verweven
ook ik ken het haten,
pekelen en kneden
onder mijn hand is en wordt
nog veel geleden
de werkelijkheid
hoe die ook zij,
is verlaten
mijn huis kent glazen wanden
spiegels met de blik naar buiten
ja, en mijn nagels hebben zwarte randen
zij krabben de dood van ruiten…
Een Gevecht!
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
779 grijs en grauw is het buiten
donkere wolken hangen laag
dikke druppels vallen gestaag
de regen klettert tegen de ruiten
dan breekt de lucht open
de zon gaat zich ermee bemoeien
een zwak licht begint te gloeien
en doet de mens weer hopen
kleuren verschijnen hemelshoog
want tegen de sombere lucht
verschijnt een flauwe regenboog
dan volgt…
Herfstbladen op en af
poëzie
3.7 met 10 stemmen
3.752 De vensters langs en straf
over de ruit; gekneusd, gedeukt,
geplet, geplakt, gekreukt
en vaal en grauw van kleur,
een eenzang en een zeur.…
Winter
gedicht
2.1 met 89 stemmen
12.854 een eenzame voor een bebloemde ruit
en buiten blanke toegesneeuwde sporen -…
Bij vlagen van de wind
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
677 gewichtig heen gaan
en weer terug
zelfs iets verder dan vooreerst
de bladeren wuiven
naar dode scheuten
die nog steeds,
en dat voelt als eeuwig,
messcherp op mijn
bezielde huid staan
beschermen
al dat in mij ademt
tegen de wereld
in het buiten
het kan ook zijn
dat mijn profane
tabernakel
het licht verbant
als geblindeerde ruiten…