406 resultaten.
Een Seghen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
74 en naerstig
door de heuvelen des sands
en cleygrond van het moddergat
Opdien vloedt der Seghen,
soo sprack en seide ik tot hem
daer waert des hemels zonnegloet
gheen zondeval noch gilgamesh
verstrickt in de epiek der Zondvloet
O neen, sprack ik nog daerenbooven
daer rust in gheenen deele
een rauwe onbedaerde Vloeck
die spat als verf…
Reünie
hartenkreet
4.8 met 43 stemmen
3.872 de tijd
vrat aan het oude schoolgebouw
de verf is weg, de deur piept oud
maar binnenkomen ruikt vertrouwd:
de geur van toen, van kindertijd
van potjes inkt en schoolbordkrijt
volwassen mensen in een klas
niet één zoals hij vroeger was
maar strak in ‘t pak, ‘gearriveerd’
en al met al voelt dat verkeerd
toch, ruik ik nog die fijne geur…
Fluisteren
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
589 Wat haat ik roepende tierende lui
Dik vet adoratie voor het fluisteren, pakt steeds verf.
Tja, wat leeftijdsgebonden zeker, slecht gehoor
Pech onderweg ergens, zintuigen werken te goed.
Toch gewoon delicatesse ten voeten uit, prevelen fluisteren
Werkt helend, moedgevend en verzachtend, vet bewezen.…
Mijn Alentejo (P)
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
455 bouwden
soberheid van welbehagen
in een mediterrane habijt
de sterren genieten in hun
nachtelijke lijsten van de
zoetgevooisde geuren van
persing in vloeibare olijven,
stroming die de aarde streelt
zoveel indruk gedeeld met het
weinig, is goed te dragen
ik grijp mijn penseel en pen
en knijp mijn handen toe
waarbij alleen de tube verf…
Versluieren
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
581 die mij zo gewenst had
mij heeft leren lopen, doen vallen en weer opstaan
raakt meer en meer verstrikt
in een onontkoombaar web vol leugens
wast haar dagen in tranen
verdoezelt staar de naakte waarheid
gaat ze voort op de tast
houdt ze zich vast aan geschreven patronen
die ze iedere minuut herhaalt, nu het zeker weten wegebt
evenals de verf…
Hemelkleurig
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
580 Ik achtervolg jou met een vogelkleur
zo blijf ik nooit zonder beweging
hemelkleurig in mijn dankbaarheid
voor ieder likje kostbare verf
haal ik de zuurstof uit mijn lucht
Heimwee kleurt donkerblauw
achter het wenken van de horizon
geoefende schildershanden bereiken
een korte stilstand in het denken
zo blijft de horizon maar wenken.…
restauratie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
522 Haar kleedje gekreukt en de verf vernielt
stelt hij schrijnend vast en voelt wat hem bezielt.
Hij wil het meisje weer doen stralen.
Hij wil het gehele doek een 2de leven geven,
daarvoor moet hij inboeten met veel tijd en geduld,
voor buitenstaanders is het in een mistsluier gehuld.
Als het klaar is, heeft hij weer een stukje voldoening.…
CIRCUS BOLIVIA'S EINDE
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.025 De man achter het kassaraampje knikt zacht
Een vrouw met twee kinderen bestellen een kaartje
Hij had echter meer toeschouwers verwacht
Circus Bolivia is vandaag in uw stad
Roept hij rond in de omroepwagen
Een wagen waar de verf van afbladt
De eerste voorstelling is geen groot succes
Veertig mensen slechts aanschouwen deze show
Het einde…
Over schilders IV
gedicht
4.0 met 40 stemmen
16.163 die diep in gedachten
wat mee- nee wat napenseelt
omdat juist die kompositie die kleur niet past
bij zijn kiekeboe-museumcarrière of kamer
bij zijn kiekeboe-ega of zijn kiekeboe-kantoor
al die gasten waren toch gewaarschuwd
op het palet blijft het eeuwig een smeerboel
parasieten beulen zelfs de koddebeier van 't heelal
alles roert in de verf…
Schandpaal in Brussel
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.228 De tuba pronkt met een wijde stem
Trompetten scheuren de zucht
Ze vullen het plein met klankenkoorts
Het streelt de snaar van het gemoed
treft het merg
Tot we verdwalen in een taal
Het verhaal is ver zoek
Misschien verspreid in het rumoer
Misschien verenigd in een vuist
Tuba en trompetten
smoren het klagend koor
Kreten van verf op spandoek…
Schandpaal in Brussel
netgedicht
1.9 met 7 stemmen
1.683 roettong likt aan de groene long
De tuba pronkt met een wijde stem
Trompetten scheuren de zucht
Vullen het plein met flarden
Die de snaar strelen, het merg treffen
Zo verdwalen ze in een taal
Het verhaal is ver zoek
Misschien verspreid in het rumoer
Misschien verenigd in de vuist
Tuba en tropetten
Smoren het klagend koor
Kreten van verf…
Van de drank
poëzie
3.2 met 11 stemmen
7.079 Maar wijn van rode verf dient niet te veel geschonken,
Want 't maakt de buiken hard in overmaat gedronken.…
mijn huis
hartenkreet
3.3 met 12 stemmen
3.416 We hebben je opgeknapt waar nodig
een likje verf en je was weer zo knap.
Je hebt een ziel in je stenen omhulsel.
Ik zal het missen
Je bent mijn toeverlaat
De muren konden mij aanhoren.
Vaarwel mijn thuis
Het gaat je goed tijdens de verhuis.
Ik zal steeds aan je blijven denken.…
Rijp
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
683 Als met een laagje verf bestreken.
De zwarte daken wit berijpt.
Ik raakte maar niet uitgekeken.
Wie kon zo’n toverstaf hanteren,
de duisternis veranderen in licht?
Mijn treurig hart in blijheid doen verkeren,
mijn trieste gedachten om te zetten…
tot dit zo vreugdevol gedicht.…
De noordenwind en de Ploegschilder
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
806 De schilder kijkt, en kijkt nog eens:
hoe kan hij toon, kleur, wind en zangen
zo krachtig mogelijk vangen, met kwast,
verf en mes op het witte schilderslinnen?…
Rembrandtcyclus 15: anno 1663: Hendrickje is gestorven
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
494 dichtbij mijn bed, om steeds weer
toe te slaan
zou het soms nijd zijn van de dood, dat ik hem als
wezen nooit geschilderd heb, alleen maar via lijken
die door mij zijn opgezet
o, ga mijn huis voorbij, nu Drickje mij ontnomen
is, of stapelt hij nog meer op spel en overleef ik die
ook wel
Ik kan mijn fantasie niet dwingen, om de dood in
verf…
Zonder symbiose
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
863 Jij ziet de haven
Water door spanen verplaatst
Roeiboten roesten soms
Afgebladderde verf
Misplaatste symbiose
Jij loopt op water
Hoog tempo. Jezus voorbij
Knobbelzwanen. Roerdomp
Vleugels klapwieken. Lucht
Onzichtbaar.…
Lichtgeflikker
poëzie
3.5 met 22 stemmen
3.557 Hoe ook, met felle spikkeling
van verf, die kleurenflikkering
Op hout of doek doen leven?
Ga, waar de zon op 't water breekt
En 't wondre vreugdevuur ontsteekt,
Dat koel is in zijn blaken,
Dat brandt, waar 't zich in 't water stort...
Indien ge dan niet blijde wordt,
Kan ik het u niet maken.…
droge voeding, kassa vier
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
844 zij sloop uit het blikveld
een gebochelde nimf
waggelend op naaldhakken
kraaknet in haar witte kiel
de verf bladderde van haar wangen
ze keek scheel door bokalen
gevangen in een hoornen montuur
alles wat zij verzweeg was een gerucht van klanten
als een mug die gonst tussen de schappen
van een supermarkt met schel licht
het gaat over…
Blind vertrouwen...
hartenkreet
3.4 met 30 stemmen
4.768 Mijn ogen sluiten als de sjawl wordt omgedaan
Je laat mij voorzichtig aan je arm geleiden
Alle gevoel voor oriëntatie vervaagd
Toch is er voelbaar een spanning in ons beiden
De geur van je atelier bekruipt mijn reukorgaan
en proef de adem van verf, linnen, en drogend doek
Dan laat je mij los in een spelonk van donker
woorden,voetstappen…
- Stilleven -
netgedicht
3.7 met 43 stemmen
848 meesterwerken,
veel besproken werkjes, verantwoorde compositie
in alle eeuwigheid bestaan
zonder hoop, geschilderd realistisch
en met nog veel meer liefde,
naam je GOD zijn oordeel aan,
dat alleen maar de niet bewegende objecten,
stillevende acrylverfbeelden
niet kunnen spreken en niet horen zonder schilderstraan
composities dunne lagen verf…
Craquelé
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
487 Wat is natuur want alles is vrucht,
alles is zaad, alles is eggen en ploegen
naast ook lagen verf en vernis
en in de loop der jaren die elasticiteit.
Dan denk je weer, de stroom water
die langs mij voerde waar is die nu.…
Stukjes schepping blauw
netgedicht
3.5 met 111 stemmen
355 ontsnappen
aan de dwingende
grillen van de
decibelkillers en
zoekend naar de
akkoorden harmonie
die extremen in hun
overheersende rol
decimeren en hun
matrix hebben in de
betere toonsoorten
met witte wolken en
stukjes schepping blauw
de twinkel was
uit haar ogen verdwenen
vingers stil beneden in
adembenemende stilte
net als alle verf…
Merkwaardige zaken
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
1.328 echt erg thuis
Maar heb eindelijk iets om jou te raken
Iedereen komt met een foto in een lijstje
Die wordt dan netjes op de werkbank gezet
Dan worden er kaarsen en wierook gebrand
En begint de avond met een duivels gebed
Daarna beginnen we met maken van het hoofd
En als ik de gelijkenis met de foto goed vind
Dan meng ik allerlei potjes verf…
De schim van P.C. Hooft
poëzie
3.6 met 5 stemmen
3.294 En over 't welvend voorhoofd der gedachten
Waarde ene waarheid, zwevend nog en bont,
Waar 't klare woord en de effen verf op wachtten.
Dus trad hij aan, in onrust-zwangre rust,
Daar langs zijn fulpen dos de blikken lachten
Der zon, die hem tot dichter heeft gekust.…
Zou het wel onopvallend die schaduw zijn
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
449 Was dat verschiet 't kijken 't luisteren en dit registreren
't moment dat ik er zachter als 'n toverlamp over wreef,
men met verf glas en taal uitte, ik niets wilde aborteren,
'n reden dat ik blozend die tijdingen uit leven beschreef.…
de vesting
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
481 de zuchten van een aangeslagen bril;
in dracht een zwaar of lichtgewicht
kijk eens naar links of rechts
daar beweegt iets op voeten
kijk eens naar binnen
en schep daar een wereld
die dichter bij je ligt
pak je vingers of voeten bij de hand
tel de bomen in het bos, de eenvoud zelve
gebruik even niet je denkend verstand
met inkt of verf…
Brand!!!
hartenkreet
2.5 met 13 stemmen
1.269 Maar hij deed het niet mijn telefoon
Alle buren ineens op straat
de één in onderbroek en ik op blote voeten
buurman in die onderbroek was accuraat
en trachtte te blussen met zijn tuinslangapparaat
Vlammen rezen heel erg hoog
De wind joeg ze naar boven
Ze rezen werklijk hemelhoog
en blikken verf knalden uitelkaar
Het leek nu net een oven…
Weet iemand wat op aard het schoonste is
poëzie
4.2 met 17 stemmen
6.100 Het is waarom zang en muziek bekoort,
Maar marmer mij verschrikt en witte kleur,
Ik rode rozen liefheb en de geur
Van blinkend fruit en verf van donzig ooft.
Het is waarom een meisje een man belooft
Te stoven in haar armen en verlangt
Naar 't warme mooie huw'lijksuur, ze dankt
Hem voor zijn liefde, of hij anders kon.…
Weet iemand wat op aard het schoonste is?
poëzie
4.2 met 4 stemmen
2.378 Het is waarom zang en muziek bekoort,
Maar marmer mij verschrikt en witte kleur,
Ik rode rozen liefheb en de geur
Van blinkend fruit en verf van donzig ooft.
Het is waarom een meisje een man belooft
Te stoven in haar armen en verlangt
Naar ’t warme mooie huw’lijksuur, ze dankt
Hem voor zijn liefde, of hij anders kon.…