529 resultaten.
Luchtbewoners
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.241 werkelijkheid bewijzen
bomen groeiden midden op de straten
water stroomde opwaarts in de bergen
en de mensen ademden het weten
nu verliezen mooi geworden spiegels
heldere weerkaatsing dat ze barsten
bomen lijken dwars verdeelde monsters
water snijdt als laag gevallen scherven
maakten ze zich kenbaar, ik zou dansen
op bewaard gebleven vergezichten…
schakeringen onderweg
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.323 parmantig paradeert puntig de pointe
hand in hand met provocerend proza
een wonderlijke optocht
ontrolt zich aan mijn ogen
opgetogen, terneergeslagen
eeuwige trouw, op de hak genomen
liefdesmijmering, vers in geheugen
lettergepenseeld vergezicht
een bontje met een kort lontje
verwondering, verbazing, woede
liefkozing en oorwassing
doodsklok…
Omarmen
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
1.719 Ik zing niet meer om de angst
en geef de dood geen stem meer
Al kronkelt hij nog zo door mijn hart
ik heb geen enkel verweer
Straks laat ik het wel weer regenen
en fladdert er terug verdriet in mijn keel
Een vergezicht wordt dan weer één geheel
een storm zal zich opnieuw ontketenen
Dan verdrink ik in een moeras van pijn
waar een oase terug…
vaart nog trager dan de tram
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.289 wat zocht je in de stad
jij die alles was en had
het zachte groene land
een hand boven je oog
de boog in de rivier en al
die trotse vergezichten hier
wat zoek je in de kathedralen
beelden die de tijd verschalen
uitgehakt in steen, waar moeten
al die mensen heen die bidden
met hun hoofd tegen de muur
de offers zijn hier veel te duur…
Emmaüs
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
758 Het was alsof we plots weer wilden knielen
toen ons ontsloten werd een vergezicht.
Het lijden had de luiken van ons hart
zó dicht gedaan dat er geen hoop meer woonde
en niets had nog geteld, niets wat nog loonde
toen Hij gebroken werd en ons in smart
en twijfel achterliet.…
Moeder
gedicht
2.7 met 132 stemmen
49.255 .
------------------------------------------
uit: 'Vergezichten en Gezichten', 1954.…
Vissen op het droge
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
677 De toekomst staat in de lift
steeds hoger bovenop elkaar
beneden delen we het groen
schtterend gelegen in het dal
In de States wonen hele volken
al eeuwen safe tegen de wolken
met slechts bij stroomuitval
in een zekere mate kippendrift
De Sloterplas is ons vergezicht
groeit door de blauwalg dicht
zwanenmeer wordt wat aan gedaan
bliezen…
zien hoe licht daar breekt
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
732 onze dromen zijn van glas
in vormen teer en breekbaar
ze schijnen door voor altijd vast
ik wil kijken in je ogen
zien hoe licht daar breekt
hoe langzaam jouw emoties doven
samen gaan we wandelen
naar de grens van ons gebied
leven tussen vreugde en verdriet
ik wil met jou de bloemen zien
de vergezichten in de wolken
gras dat…
dagdromen
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
767 Maar als de goudgele korenvelden
verdorren door een
verschroeiende hitte
en ik loom en bezweet
verkoeling zoek op een bankje
onder een naar water snakkende eik,
dan dagdroom ik
over stille vergezichten,
waarboven een milde februarizon
in een strakblauwe omlijsting
flonkerende diamantjes tovert
op een maagdelijk, wit sneeuwtapijt.…
Kraakhelder
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
844 Strakblauwe luchten
Boven witte daken
De vogels, zij vluchten
Weg van nog flinter
Dun ijs op 't water
Mensen verzuchten
En de zucht
Die zij slaken
Spreekt verlangen
Naar behaaglijk
Ooit, ja en later
Zij wetten de schaats
Een blij verheugen
Op wolkig dampende adem
Rode neuzen en oren
Blozend warme wangen
Met volle teugen
Genieten van vergezichten…
Behouden
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
540 en vogels beven in hun vleugels dan weet ik
dat de kou slechts winters baart, maar nu
verlang ik naar de schelpen die de zee doen ademen
en zomers
waar het licht haar achterkant laat zien
zal ik dan de zon ontmoeten, witter dan goud, roder
dan de dag waarop de lente stierf
dan klimmen duinen naar de nacht en lacht
de maan een vergezicht…
thuishaven
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
554 waar vroege zon de daken kust
vol warmte kleuren leven laat –vergaat
weerom de lust in huis te blijven
buiten lacht
een vergezicht
ik sta op en voel het meer
de ritmes in mijn zucht bepalen
immer schoon verlaat haar dwaallicht
rond de Koepelkerk
de straat
watergeuren beuren goed
er zitten meeuwen overdwars
het Houten Hoofd bespeelt…
een gedicht
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
1.102 ik had je gisteren willen geven
hoe mooi het was,
hier gisteren
bij mij
een hemel zwaar van
regen
niet bij mij
aan jou mijn vergezichten schrijven
waartussen stadjes liggen
ingepakt
met jou verdwalen in mijn woorden
eeuwen voelen door een kleine stad
en vertellen hoe de mensen daar
vreugde en leed beleefden
bij het haventje gezeten…
Zo godvergeten zeer
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
487 ik zwaaide
draaide me om
herkende de wereld weer
het deed alleen
zo godvergeten zeer
nog bloei je
steelde lang als knop
lenteschoonheid die
alleen de zon ontbeerde
wat ik ook probeerde
wij zijn zomer aangegaan
in lange lichte dagen
zelfs stilte bracht geen vragen
wij genoten van
een innig samenzijn
maar de vergezichten
bleven…
Emmaüs
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
567 Het was alsof we plots weer wilden knielen
toen ons ontsloten werd een vergezicht.
Het lijden had de luiken van ons hart
zó dicht gedaan dat er geen hoop meer woonde
en niets had nog geteld, niets wat nog loonde
toen Hij gebroken werd en ons in smart
en twijfel achterliet.…
Het oversteken van de Maas
gedicht
3.0 met 1 stemmen
3.538 Almaar dichter op de andere oever aan, vergezicht
dat eindeloos zich ontvouwt, stadsgrond wordt, waterloop.
Droom die ik bewaar, ik draag hem met mij mee.
-----------------------------
uit 'Verdwijnpunt', 2015.…
Ode aan een bungalow in het land van Lek en IJssel
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
463 In het land van Lek en IJssel
ligt een bungalow zich te verlekkeren
aan een groenrand met ‘n groot vergezicht
licht en lucht hebben vrij spel
spelen zowel buiten als binnen
en als de zon z’n intrede doet
straalt de rijkdom er vanaf
niet in geldelijke zin
maar in overweldigende zin
zelfs als het regent, giet, stormt, ijzelt
of sneeuw de…
Augustus
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
551 Een veldboeket en takken zwaar van peren
Dicht ruisend zomerblad, een vergezicht
Wat koeien grazend in fel zonnelicht
En schapen blatend in rustieke sferen
Bos levert schaduw, zitbankjes naar keuze
Een opgeworpen houtwal weigert wind
De bijen zoemen hard en eensgezind
De vlinders eren al het glorieuze
De paarden schudden hoofd en staart…
Emmaüs
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
499 Het was alsof we plots weer wilden knielen
toen ons ontsloten werd een vergezicht.
Het lijden had de luiken van ons hart
zó dicht gedaan dat er geen hoop meer woonde
en niets had nog geteld, niets wat nog loonde
toen Hij gebroken werd en ons in smart
en twijfel achterliet.…
De koestering
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
369 De tederheid die jij mij bracht,
kom ik in elk vergezicht weer tegen.
Jij bent de echo in de wind,
een verre ster die mij de richting wijst.
De onzichtbare draad die ons verbindt,
terwijl mijn ziel met de herinnering reist.
Ik koester de tijd, ik koester de band,
totdat de cirkel ooit weer samenvalt.…
De Afbrokkeling
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
178 Dit is niet de eerste keer
dat zijn nagels hem helpen
zich uit een gat te graven
Vogels met oranje snavels
orka’s en één bruinvis
worden hem toegeworpen
als onvoorziene vergezichten
dientengevolge
komt alsnog de afstand
in hemelsbrede zin
‘nicht in Frage’
tot ijsberen
Hij loopt rond en keert terug
naar de kern waar alles begon…
Mijn vlakke land
hartenkreet
2.2 met 8 stemmen
991 Vlakke land met je vergezichten,
met je grijze wolken partijen,
met je duinen, dorpen en steden,
zo leef je in mijn hart en ziel.
Met weidevelden als gedichten,
waar je zo poetisch kan vrijen.
Met je toekomst en je verleden,
oude steegjes waar ik voor viel.…
voel koele kleur van groene schaduw
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
901 ik ging weer even terug
waar korte beentjes
eindeloze wegen liepen
in een zomershete zon
de weg naar zee
was recht nog krom
omzoomd met
kilometers vergezichten
dat wat wij wisten
lonkte aan de horizon
duinen en het golvend koele
water waar je eindelijk in zwom
weer ruik ik dennengeur
voel koele kleur
van groene schaduw
langs…
in bloedrood gaan
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
657 je hebt
mijn bodem doorgrond
vond zand zee en duinen
een plaats om ongestoord
te struinen langs
de lijnen eb en vloed
het weidse uitzicht
deed je goed gaf ons de moed
de plek om van elkaar te houden
liet je drijven in de zee
ontdaan van alle zorgen zo werd
vandaag weer ongemerkt morgen
nam je mee in vele vergezichten
maar pas…
een driehoekje wil wat
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
739 het is maar goed
dat de aarde rond is
stel de bol was plat
kaptein karel kortintwant
van ontspanning in het spant
gevoelig voor vagijn en rok
boven dat al voor aanlok
in hemels verre vergezichten
hij voer door zeeën grif
recht toe recht aan
op die ene bodemloze af
om één tel er vanaf te zien
klaar onder te gaan
in een ruimtelijk…
Albanese Bona
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.102 als ze praat, hoort men taal
doorleefd en ietwat vreemd
zij is een buitenlandse op
bezoek tijdens haar leven
in ons kleine wereldland
de eigenaardige klanken
vervullen het hoofd met dromen
over weidse vergezichten en bergen
die dringend verkend dienen
misschien wel volgende zomer
waar geitenhoeders nog tellen
met droge witte…
Merktekens ( Rythme en Provence)
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
889 hemel likt,
cypressen , metaforen
van groen, geërodeerd om
een droge dorst te lessen,
stilte van gehooide akkerland,
mengt in het gedruis van
cicaden, een bedwelmende
achtergrond op het grafschrift
van dorpen op de grens van
vers gedolven licht, spuwt
erosie en tijd hun merktekens
uit, herplaatst zich in een
ander perspectief en vergezicht…
Thüringen tegen het licht
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
697 dit landschap, meer dan ooit
met zonnig koolzaad geel getooid
kleurt gaandeweg gedachten
op de autoroute naar 't oosten
van het Duitse land sluipt dan wel
donkere geschiedenis naar binnen
maar bij dit stralend vergezicht
op doorreis naar verleden
groeit de vrede ook in mij
in Weimar aangekomen
wacht ons een welkom in het woonhuis
van…
De weg
gedicht
2.7 met 21 stemmen
8.244 Ãtman zag hij, elk mens voorbij; het Licht
ging schemeren in een ledig vergezicht,
een glimlach lichaamloos achter het Rad.…
RUIME GEEST
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
513 De heuvel glanst in teer gouden avondlicht;
een wijde den op het zacht glooiende veld
waakt over ruig struweel, dat fijntjes welt,
kijkt naar het verijlende vergezicht.
Voldaan bloost de zon, moe van haar gewicht,
geeft de stad zoele streling, die rust vermeldt,
terwijl alles met schemerpaars versmelt.…